EP.254 โดนน้ำมันพรายทำและกรรมตีผึ้ง

ผู้ส่งเคส เริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเธอเมื่อประมาณปี 2529-2530 นะจ๊ะ เรื่องเริ่มต้นเมื่อลูกสาวของเธอมีอาการป่วยแปลกๆ หลังจากที่ลองรักษาทางการแพทย์แล้วอาการไม่ดีขึ้น จึงได้หันไปพึ่งการรักษาด้วยวิธีไสยศาสตร์ตามคำแนะนำของรุ่นพี่ที่ทำงาน ทำให้ได้พบกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติหลายอย่าง จากนั้นเรื่องราวก็โยงไปถึงกรรมและบุญของคนในครอบครัว ทั้งแม่และเตี่ยของเธอ รวมถึงตัวเธอเอง ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ต่างๆ ขึ้นในชีวิต ตั้งแต่การป่วย การเสียชีวิต ไปจนถึงเรื่องราวในปรโลกและความเชื่อมโยงระหว่างโลกมนุษย์กับสัมปเวสีและภุมมเทวาในชั้นล่างๆ จ้ะ

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นประมาณปี 2529-2530 เมื่อลูกสาวของผู้ส่งเคสมีอาการปวดท้องคล้ายโรคกระเพาะ จึงเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลจุฬา. กินยาอยู่นานแต่อาการก็ไม่ดีขึ้น หมอจึงส่องกล้องดูภายในกระเพาะอาหารพบว่ามีน้ำดีเข้าไปอยู่ในกระเพาะอาหาร ซึ่งโดยปกติแล้วน้ำดีน่าจะอยู่ในลำไส้เล็ก. วันหนึ่งลูกถ่ายอุจจาระออกมาเป็นน้ำมันล้วนๆ โดยไม่มีกากอาหารเลย.

รุ่นพี่ที่ทำงานซึ่งสนิทกันมากสังเกตอาการป่วยของลูกสาวอยู่ตลอด จึงแนะนำให้ลูกไปรับการรักษาด้วยวิธีไสยศาสตร์ โดยการทรงเจ้า ผู้ที่มาเข้าทรงชื่อ ปู่เทพดำทุ่ง ซึ่งปัจจุบันมีศาลอยู่ที่วัดดอนญานาวา เป็นชาวอิสลาม. ปู่เทพดำทุ่งบอกว่าลูกสาวถูกน้ำมันพราย ซึ่งแม่หม้ายนำใส่ในอาหารแล้วเอามาให้กิน เพื่อให้ลูกตาย จะได้แย่งสามีของลูก. แม่หม้ายคนนี้ทำงานอยู่ห้องเดียวกับลูกสาวและสามีลูกสาว เธอเป็นหม้ายเพราะสามีตาย เพิ่งย้ายมาจากต่างจังหวัด.

ก่อนจะรักษา ปู่เทพดำทุ่งก็ได้เชิญหมอผีที่ทำน้ำมันพราย รวมทั้งผีที่ถูกลนน้ำมันพรายมาเข้าตัวลูกสาวมากมายไปหมดเลย. เจ้าของเคส (ลูกสาว) ก็ได้ถูกเชิญให้เข้าทรงทั้งๆ ที่เธอไม่เคยเป็นร่างทรงมาก่อน. แปลกมากที่เวลาถูกเข้า ใจยังคงเป็นของตัวเอง แต่กายถูกยึดไปหมด. รู้ตัวทุกอย่างแต่ฝืนไม่ได้. ผู้ที่เข้าใช้ปากพูดไปเรื่อยๆ โดยที่เจ้าของเคสก็ฟังอยู่ในร่างตัวเอง.

ช่วงการรักษา ท้องของลูกสาวแข็งเป็นกระดาน กดไม่ลง. ปู่เทพดำทุ่งจึงให้ลูกสาวกินขี้ธูปและดอกมะลิที่วางอยู่ตรงหน้า. พอเธอกินเข้าไปก็ปวดหัวมาก แล้วก็อาเจียน อาเจียน อาเจียนออกมา. มีอาการประหลาดมากคือลมถูกขับออกมาตลอดเวลาทั้งวัน เหมือนปล่อยลมออกจากลูกโป่งตลอดเวลา ตามทวารต่างๆ. หลังจากนั้นท้องก็กลับมานิ่มเป็นปกติ. นี่เป็นเรื่องของเจ้าของเคส.

หลังจากเรื่องของลูกสาว ผู้ส่งเคสก็ได้เล่าเรื่องของแม่ตัวเอง แม่เป็นคนไหว้เจ้า เข้าวัด เจ้า ระเบียบกับลูกๆ เก่งในทางตีลูกมาก แต่ใจดีกับคนอื่น. แม่ไม่เคยตำหนิใคร ทำให้เป็นที่รักของญาติและเพื่อนบ้าน. แม่ขยันทำงานและรักความสะอาดมาก. ลูกสาวมีโอกาสพาแม่มาวัด แม่ทำบุญเศรษฐีถาวรตลอดอายุขัย โดยได้หมายเลขรหัส 24 เป็นรุ่นแรก.

ก่อนเสียชีวิต แม่บ่นปวดหัว 3 วัน ลูกสาวจึงพาไปโรงพยาบาล. หมอตรวจดูทุกอย่างไม่พบความผิดปกติอะไร แต่เพื่อความสบายใจจึงตรวจซีแกนให้. ผลออกมาพบเนื้อร้ายในสมองก้อนใหญ่มาก. พอไปเอ็กซเรย์ปอดพบว่าปอดเหลือข้างเดียว. หมองงมากว่าเป็นไปได้อย่างไรที่คนไข้ยังดูเหมือนไม่ได้เป็นอะไร ทั้งๆ ที่ปอดเหลือข้างเดียวทำไมไม่เหนื่อย ไม่หอบ และเนื้อร้ายในสมองขนาดนี้ทำไมเพิ่งมาปวดหัวได้ 3 วัน. เมื่อแม่รักษาตัวในโรงพยาบาล หมอให้กินยาแก้ปวดพารา อาการปวดหัวก็หาย.

ลูกสาวรู้ดีว่าแม่เข้าโรงพยาบาลครั้งนี้แล้วไม่มีสิทธิ์กลับบ้านแน่นอน จึงเตรียมเสบียงให้แม่เดินทางไกล. ได้นิมนต์พระอาจารย์จากวัดพระธรรมกายมารับสังฆทาน และทำพิธีปล่อยปลา หวังให้แม่จำภาพการสร้างบุญเป็นภาพสุดท้าย. เวลานั้นลูกสาวได้ให้เงินแม่เป็นครั้งสุดท้าย 56,000 บาท โดยแบ่งทำบุญเศรษฐีถาวรล่วงหน้า 3 ปี (36,000 บาท) ทำบุญทอดผ้าป่ามาฆบูชาย้อนหลัง 10,000 บาท และทำบุญทอดผ้าป่าวิสาขบูชาล่วงหน้าอีก 10,000 บาท.

ต่อมาแม่อาเจียนเป็นโลหิต และบอกกับหลานสาวที่นอนเฝ้าว่าย่าจะตายแล้วนะ. แม่มีอาการโคม่า 1 สัปดาห์ แล้วก็เสียชีวิตโดยไม่มีอาการทรมานเลย. แม่เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2535 อายุได้ 79 ปี ซึ่งเกินอายุเฉลี่ยไป 4 ปี. สาเหตุการเสียชีวิตคือโรคมะเร็งปอดกระจายไปสมอง. ทั้งๆ ที่แม่ไม่เคยสูบบุหรี่เลย. คุณครูไม่ใหญ่บอกว่ามะเร็งมาได้หลายทาง ไม่เพียงจากบุหรี่อย่างเดียว แต่มาจากวิบากกรรมด้วย.

ผู้ส่งเคสได้เล่าเรื่องของเตี่ยของเธอด้วย เตี่ยเป็นชาวจีน ฆ่าไก่ไหว้เจ้า ไม่นับถือพระ ดื่มเหล้าเป็นประจำ. ป่วยเป็นโรคตับเสียชีวิตตั้งแต่ อายุ 49 ปี. พอทำบุญคร1บ 7 วัน เวลา กลางคืน หมาก็หอนทุกคืนจนถึงทำบุญ 100 วัน. หมาเริ่มหอนวันที่ 8 ถึงวันที่ 100. หมาหอนแปลกมาก คือหอนสักครู่หนึ่งแล้วก็หยุดพัก หอนเป็นระยะๆ มีช่วงพักของการหอน เพื่อจะได้ให้เสียงสดใสในการหอนตอนต่อไป. แล้วหมาก็หยุดหอน แสดงการดีใจ เหมือนเดินตามเจ้าของเข้าบ้าน เป็นอย่างนี้ทุกคืน แต่พอทำบุญครบ 100 วัน หมาก็หายหอนไปเลย.

เวลาผ่านไป 10 กว่าปี วันหนึ่งลูกจ้างเลี้ยงหมูของพี่สาวถูกผีเข้า. ผีที่เข้ามาบอกว่าเป็นเตี่ย. บอกพี่สาวว่า "กูเป็นห่วงมึง" เลยมาช่วยดูแลหมูกับดูแลไก่ให้. พี่สาวก็ถามเตี่ยว่าแล้วไม่ห่วงไอ้จุก (ลูกสาวผู้ส่งเคส) เหรอ เตี่ยบอกว่าห่วง แต่ไม่ห่วงมากนัก อีกหน่อยก็จะสบายแล้ว. ลูกจ้างเลี้ยงหมูบอกว่าเห็นผู้ชายจีนนุ่งกางเกงสีดำไม่ใส่เสื้อเดินอยู่ในคอกหมูเป็นประจำ.