EP.475 บุญช่วยน้องชายที่กินยาฆ่าตัวตาย ไปอบายเป็นผี

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยามาประมาณ 1 ปีครึ่งแล้วค่ะ ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมาก หลังจากติดจานดาวธรรม คุณแม่ก็นั่งสมาธิตามจานดาวธรรมจนเห็นองค์พระด้วยค่ะ ผู้ส่งเคสเห็นคุณค่าของจานดาวธรรมจึงตั้งใจช่วย คุณครูไม่ใหญ่ ขยายจานดาวธรรมและได้ส่งเคสนี้มาค่ะ

นับตั้งแต่จำความได้ ผู้ส่งเคสก็เห็นคุณพ่อดุด่าและทำร้ายร่างกายคุณแม่เป็นประจำ คุณแม่เป็นทาสีภรรยา ยอมทุกอย่างและกลัวคุณพ่อมาก คุณพ่อดื่มเหล้า เจ้าชู้ แต่เป็นคนเจ้าระเบียบ เคร่งครัด ตรงไปตรงมา ผู้ส่งเคสกลัวคุณพ่อมาก ไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ท่าน เมื่อเห็นชีวิตของคุณพ่อคุณแม่ ก็ทำให้คิดตั้งแต่เด็กๆ ว่าจะไม่แต่งงาน

หลังจากผู้ส่งเคสเรียนจบ คุณพ่อก็นำภรรยาน้อยมาอยู่บ้าน คุณแม่ต้องออกจากบ้านไปอาศัยอยู่ที่อื่น ผู้ส่งเคสจึงคิดจะไปเช่าบ้านอยู่กับคุณแม่ แต่จังหวะพอดีที่บริษัทที่ทำงานอยู่ต้องการคนไปทำงานสาขาต่างจังหวัดทางภาคใต้ เจ้าของทราบปัญหาของผู้ส่งเคสจึงเสนอให้ไปอยู่เพราะมีบ้านพักให้ ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจไปทันที ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับคุณแม่ที่ต่างจังหวัดนี้

และที่นี่เอง ผู้ส่งเคสก็ได้พบกับสามี เขาทำงานอยู่ตรงข้ามบริษัท และเคยเป็นเพื่อนกันสมัยอยู่กรุงเทพฯ ผู้ส่งเคสเคยพาเขาไปวัดพระธรรมกายเพื่อให้ศรัทธาศีลทิฏฐิเสมอกัน เมื่อพาเขาเข้าวัดเรียบร้อยแล้ว ผู้ส่งเคสก็คิดว่าคงเป็นบุพเพสันนิวาสที่ยังอุตส่าห์มาเจอกันได้อีก เขาได้สัญญากับผู้ส่งเคสว่าจะไม่ทำให้เสียใจเหมือนบรรพบุรุษ ผู้ส่งเคสจึงใจอ่อนแต่งงานกับเขาเพราะประโยคนี้

ผู้ส่งเคสมีน้องชายคนหนึ่ง เมื่อมาเป็นวัยรุ่น เขาก็เริ่มติดยาเสพติด เมื่อผู้ส่งเคสมาอยู่ทางใต้ ก็ได้นำน้องชายลงมารักษาตัวที่นี่ จนกระทั่งน้องชายหาย เมื่อหายแล้ว เขาก็บอกผู้ส่งเคสว่าอยากจะไปหาลูกของเขาที่อยู่กับคุณพ่อและแม่เลี้ยงที่กรุงเทพฯ ตอนนั้นลูกเขายังเล็กมาก แต่เมื่อน้องชายกลับไปคราวนี้ เขาก็กลับไปติดยาอีก คุณแม่จึงตามขึ้นไปดูแล

จนวันสุดท้ายของน้องชาย เขาบอกกับคุณแม่ว่าอยากตาย คุณแม่ก็ไม่ขัดใจ บอกว่าลูกกินยาของหมอให้หมดสิ เดี๋ยวก็ตาย เขาจึงไปเอายากินจนหมดต่อหน้าคุณแม่ ผลคือเขานอนให้ออกซิเจนในโรงพยาบาล หมดสติ เป็นสามัญแล้วก็ตาย เรื่องนี้ค้างอยู่ในใจคุณแม่

ผู้ส่งเคสสงสารน้องชาย จึงตัดสินใจไปบวชชีที่วัดปากน้ำภาษีเจริญหลังจากน้องชายเสียชีวิตได้ 3 วัน หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสก็ได้กลิ่นเหม็นตามตัวตลอดเลย จนวันที่สึกแล้วกลับมาอยู่ทางใต้ กลิ่นก็ยังคงติดอยู่ เป็นเวลา 1 ปีแล้วที่ผู้ส่งเคสยังคงฝันถึงน้องชายเกือบทุกวัน บางครั้งเหมือนเขามานอนกอดจริงๆ ผู้ส่งเคสฝันเห็นเขากินอุจจาระ ตัวดำ ผอม ไม่รู้จะทำอย่างไร

จนกระทั่งน้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง ซึ่งเป็นพยาบาลอยู่กรุงเทพฯ ได้แนะนำให้ผู้ส่งเคสสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้น้องชาย ผู้ส่งเคสก็ตัดสินใจทำ คืนก่อนที่จะเดินทางไปทำบุญที่กรุงเทพฯ สามีได้บอกว่าเขาฝันเห็นพระฤๅษี 2 ตน บอกให้ฝากเงินผู้ส่งเคสไป 1,000 บาท ให้ไปทำบุญสร้างเจดีย์ที่จะสร้างแทนเจดีย์ที่อินเดีย เขาเห็นจักรยานคันใหญ่ 2 คันแบบโบราณจอดอยู่ข้างเจดีย์ ผู้ส่งเคสไม่ได้เล่าให้สามีฟังเรื่องจะทำบุญเลย จึงเริ่มเชื่อ และตัดสินใจทำบุญองค์พระ 2 องค์เลย

หลังจากทำบุญ ผู้ส่งเคสก็ฝันถึงน้องชายว่าเขากลายเป็นเด็กถือของเล่นมา บอกผู้ส่งเคสว่าเขามีที่อยู่ใหม่แล้ว และพาไปดูห้องของเขา เป็นห้องเล็กๆ อยู่บนช่องลมที่เรียงเป็นแถวๆ หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสก็ไม่ค่อยฝันถึงเขาอีกเลย ต่อมา ผู้ส่งเคสก็ได้ทำบุญองค์พระอีก 6 องค์ บอกบุญอีก 13 องค์ และได้เห็นอัศจรรย์ตะวันแก้ว เห็นหลวงปู่ในดวงอาทิตย์ ทำให้ไม่สั่นคลอนต่อสื่อต่างๆ ที่โจมตีวัดตลอดระยะเวลา 7 ปี

ตัดภาพกลับมาที่ครอบครัวที่อยู่กับสามี เราไม่เคยทะเลาะกันเลย เป็นสามีในอุดมคติ อย่างที่เขาบอกว่าจะไม่ทำให้เสียใจแบบบรรพบุรุษ อยู่กันอย่างมีความสุข สามีดีกับผู้ส่งเคสมาก เขาเลิกเหล้า บุหรี่ และเจ้าชู้ตั้งแต่มาอยู่ด้วยกัน

จนกระทั่งปี 2532 สามีลาออกมาทำกิจการนากุ้ง ประสบความสำเร็จ ร่ำรวย ชีวิตของเราก็เปลี่ยนไป เขาที่ดีแล้ว ดีมันเสียไปแล้ว เขากินเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยว และมีภรรยาน้อย ผู้ส่งเคสเสียใจมาก พยายามฆ่าตัวตายหลายครั้งแต่ก็แคล้วคลาดทุกครั้ง ผู้ส่งเคสทุกข์ใจและคิดว่าชีวิตเราก็ไม่ตายจากคุณแม่ เพียงแต่เราไม่มีลูก เลยเริ่มหันมาปฏิบัติธรรม

ผู้ส่งเคสเป็นทุกข์อยู่ 5-6 ปี ในที่สุดจึงตัดสินใจขอแยกทางกับสามี พร้อมกับมีหนี้สินที่ผู้ส่งเคสค้ำประกันเขาไว้ให้เกือบ 10 ล้าน ช่วงนั้นเขาฝากหนี้สินแทนตัวเขาให้ผู้ส่งเคสไปใช้แทน

ผู้ส่งเคสไปวัดพระธรรมกายโดยมีกัลยาณมิตรที่เคยปฏิบัติธรรมด้วยกันคอยช่วยดูแลมาตลอด แต่ผู้ส่งเคสก็ไม่ได้เป็นผู้นำบุญอย่างจริงจังเท่าใด จนกระทั่ง 2 ปีที่ผ่านมา ผู้ส่งเคสได้มีโอกาสไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์ หลังกลับจากพนาวัฒน์ ผู้ส่งเคสถึงติดจานดาวธรรมแล้วก็ตั้งใจจะช่วยงาน คุณครูไม่ใหญ่ อย่างเต็มกำลัง ปัจจุบันผู้ส่งเคสสามารถปลดหนี้เกือบ 10 ล้านได้แล้ว ซึ่งเชื่อว่าเป็นเพราะบุญที่ช่วยขยายจานดาวธรรม ขยันนั่งสมาธิ และทำบุญอาคารภาวนา 60 ปีกับ คุณครูไม่ใหญ่ อย่างเต็มกำลัง ผู้ส่งเคสอธิษฐานขอให้เป็นอิสระจากการเป็นหนี้ จะได้ปราศจากความกังวลและช่วยงานพระศาสนายิ่งเต็มที่ คุณครูไม่ใหญ่ เมตตาว่าผู้ส่งเคสจะหมดหนี้หมดสิน เหลืออยู่ เหลือใช้ และเหลือไว้สร้างบารมีเยอะๆ

คำถามเริ่มขึ้น คุณครูไม่ใหญ่ สรุปว่า ผู้ส่งเคสเริ่มต้นอยู่ตัวคนเดียว ต่อมาใจอ่อนอยู่กัน 2 คน แล้วต่อมาก็อ่อนใจ เลยเหลือเท่าเดิมคือคนเดียวเท่าทุน แต่ได้แถมหนี้มา ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตที่จะได้อธิษฐานจิตให้ดีๆ สำหรับภพชาติในอนาคต