EP.550 เขาตายด้วยน้ำมันเดือด ๆ

ผู้ส่งเคส เป็นลูกคนโตในจำนวน 4 คนของ คุณแม่ กับ คุณพ่อ ชีวิตในวัยเด็กต้องเผชิญกับการแยกทางของบุพการี เนื่องจาก คุณพ่อไปมีภรรยาใหม่ซึ่งเป็นน้องสาวของคุณแม่เอง หลังจากนั้น คุณแม่ก็ตัดสินใจไปเป็นภรรยาคนที่ 2 ของ คุณพ่อเลี้ยง เมื่อ คุณพ่อ คุณแม่แยกทางกัน ผู้ส่งเคสได้ไปอยู่กับ คุณตา คุณยาย คุณแม่ต้องออกไปทำงานส่งเงินมาให้ คุณยายเลี้ยงดู หลังจากเรียนจบอนุปริญญา ผู้ส่งเคสได้ทำงานในเมืองไทย 4 ปี ก่อนจะเดินทางไปเยอรมนี ที่นั่นได้พบกับสามีคนแรกที่ร้านอาหารไทย แต่งงานกันและมีลูกชาย 1 คน ชีวิตสมรสไม่ราบรื่นเนื่องจากสามีชอบดื่มเหล้าและใช้ความรุนแรง ผู้ส่งเคสพยายามหาทางออก แต่ก็ยังคงอยู่ในสถานการณ์เดิม ต่อมาได้พบผู้ชายอีกคนซึ่งมีลักษณะคล้ายสามีเก่า ทำให้ชีวิตยิ่งสับสน ปัญหาความรุนแรงในครอบครัวจากน้ำเมาดำเนินมาเป็นเวลา 15 ปี ผู้ส่งเคสเคยมีปณิธานที่จะถวายชีวิตช่วยงานพระพุทธศาสนาเมื่อกว่า 20 ปีที่แล้ว ปัจจุบันพยายามรักษาศีล 5 ทุกวันและศีล 8 ในวันพระ แต่งกายชุดขาวไปทำงานในวันพระ เธอเล่าถึงความพยายามทำบุญและอุทิศส่วนกุศลให้กับบุพการีและญาติผู้ล่วงลับ

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นด้วยชีวิตครอบครัวของ คุณแม่ และ คุณพ่อ ของ ผู้ส่งเคส คุณพ่อเดิมมีนิสัยเจ้าชู้และชอบดื่มน้ำเมา คุณแม่เป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว ขยัน และใจดี ท่านมีลูกด้วยกัน 4 คน โดย ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนโต ต่อมา คุณพ่อได้แยกทางกับ คุณแม่ เพราะไปมีภรรยาใหม่ ซึ่งเป็นน้องสาวของคุณแม่เอง คุณแม่เสียใจมากเมื่อทราบเรื่อง แต่ไม่นานก็ให้อภัยทั้งคู่ คุณแม่เองก็เห็นว่าตนเองก็สามารถมีสามีใหม่ได้เช่นกัน จึงตกลงไปเป็นภรรยาคนที่ 2 ของ คุณพ่อเลี้ยง ซึ่งภรรยาคนแรกของ คุณพ่อเลี้ยง ก็ยอมรับและไม่มีปัญหาใดๆ คุณแม่เป็นคนขยันและมีน้ำใจ คอยช่วยเหลือภรรยาหลวงและลูกของ คุณพ่อเลี้ยงตลอด คุณแม่กับ คุณพ่อเลี้ยง อยู่กินด้วยกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทั้งสองมีอาชีพทำแคบหมูขายที่บ้าน

ชีวิตคู่กับ คุณพ่อเลี้ยง ไม่ได้ราบรื่นนัก คุณพ่อเลี้ยงมีนิสัยเจ้าชู้เช่นเดียวกับ คุณพ่อ ของ ผู้ส่งเคส ท่านแอบมีความสัมพันธ์ลับๆ กับเด็กสาวคนงานในบ้าน คุณแม่ทราบเรื่องแต่ก็ต้องทำใจเพราะรัก คุณพ่อเลี้ยงมาก จนบางครั้งเห็นผิดเป็นถูก นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสได้ยินมาว่า คุณพ่อเลี้ยง และ คุณแม่ ในตอนนั้น ชอบในเรื่องกามคุณมาก ต่อมา คุณแม่ทนไม่ไหวจึงได้ไล่เด็กสาวคนนั้นออกไป ทำให้ คุณพ่อเลี้ยง ต้องทำแคบหมูอยู่คนเดียว

อยู่มาวันหนึ่ง ขณะที่ คุณพ่อเลี้ยง กำลังทำแคบหมู ท่านประสบอุบัติเหตุร้ายแรง โดยถูกน้ำมันหมูเดือดๆ ที่อยู่ในกระทะใหญ่ลวกและราดลงมาที่ตัว ขณะเกิดเหตุไม่มีใครอยู่ในบ้าน ท่านต้องทนรอความช่วยเหลืออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง ก่อนที่เด็กคนงานใหม่จะมาพบและนำส่งโรงพยาบาล คุณพ่อเลี้ยง อยู่โรงพยาบาลได้ไม่นานก็ถูกภรรยาคนแรกมารับกลับไปรักษาตัวที่บ้านที่เชียงใหม่ ไม่นานหลังจากนั้น ท่านก็เสียชีวิตลงเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว

ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน คุณแม่ ของ ผู้ส่งเคส ก็เริ่มป่วย อยู่ๆ ก็เป็นไข้ ตัวผอมลงอย่างเห็นได้ชัด ในตอนแรกคิดกันว่าเป็นไข้ไทฟอยด์ อาการป่วยเป็นๆ หายๆ เป็นอยู่ประมาณ 2 ปี จนครั้งสุดท้ายที่นำส่งโรงพยาบาล คุณหมอตรวจพบว่า คุณแม่ เป็นโรคเอดส์ในระยะที่ไม่สามารถรักษาได้แล้ว คุณแม่เสียชีวิตลงในเวลาต่อมาในปี 2546 ด้วยอายุ 60 ปี

สำหรับ คุณพ่อ ของ ผู้ส่งเคส หลังจากแยกทางกับ คุณแม่ ท่านก็ได้ลูกชายกับภรรยาใหม่คือน้องสาวของ คุณแม่ อีก 2 คน คุณพ่อเสียชีวิตด้วยโรคอัมพาตในปี 2540 ด้วยอายุ 63 ปี

ส่วนชีวิตของ ผู้ส่งเคส หลังจากที่บุพการีแยกทางกัน เธอก็อยู่กับ คุณตา คุณยาย คุณแม่คอยส่งเงินมาให้ คุณยายเลี้ยงดูและดูแลครอบครัว เมื่อเรียนจบ เธอก็ได้ทำงานในประเทศไทยอยู่ 4 ปี ก่อนจะย้ายไปเยอรมนี ที่นั่นได้พบและแต่งงานกับสามีคนแรก แต่ชีวิตแต่งงานเต็มไปด้วยความยากลำบาก เนื่องจากสามีชอบดื่มเหล้าและมักจะลงมือทำร้ายร่างกาย แม้ผู้ส่งเคสจะพยายามหาทางออกและเคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น แต่ปัญหาก็ยังคงอยู่ สามีเก่าก็ยังคงรบกวนและคุกคาม ผู้ส่งเคสรู้สึกท้อแท้และไม่รู้ว่าสถานการณ์นี้จะดำเนินไปอีกนานแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม ผู้ส่งเคสมีความผูกพันกับพระพุทธศาสนา เธอเล่าถึงการมาวัดพระธรรมกายครั้งแรกเมื่อกว่า 20 ปีที่แล้ว สมัยที่ยังโสด เธอชอบวัด ชอบผ้าเหลือง และเคยตั้งใจว่าจะถวายชีวิตช่วยงานวัดจนกว่าชีวิตจะหาไม่ แม้ตอนนี้จะทำได้อย่างจำกัด แต่เธอก็พยายามรักษาศีลและทำบุญ เธอเล่าถึงความฝันเห็น คุณแม่ หลังเสียชีวิตและหลังทำบุญ และได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับชะตากรรมของบุคคลในครอบครัว และชีวิตของเธอเอง