EP.276 ชอบดูหมอ จริงอะไรจริง

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนโต มีน้องชาย 1 คน. พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่ผู้ส่งเคสอายุ 8 ขวบ เพราะพ่อมีภรรยาใหม่. ผู้ส่งเคสและน้องชายอยู่กับแม่. แม้จะแยกกัน แต่พ่อก็ยังคงแวะเวียนมาหาลูกๆ ที่บ้านของแม่ และให้เงินพิเศษทุกครั้ง. ผู้ส่งเคสเห็นพ่อดื่มสุราและสูบบุหรี่จำนวนมากทุกวันมาตั้งแต่จำความได้. แม้จะมีภรรยาใหม่และมีพฤติกรรมการดื่ม/สูบ แต่พ่อก็เป็นคนใจดีมาก พูดจาไพเราะ ไม่เคยดุด่าหรือพูดคำหยาบ. ผู้ส่งเคสรักพ่อมาก ไม่เคยน้อยใจหรือเกลียดพ่อเลยเรื่องภรรยาใหม่ และรู้สึกผูกพันกับพ่อมากกว่าแม่ ทั้งๆ ที่อยู่กับแม่มาตลอด. พ่อเสียชีวิตไปเมื่อ 12 ปีที่แล้ว ด้วยวัย 43 ปี ด้วยโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร ซึ่งมีสาเหตุมาจากการดื่มสุราและสูบบุหรี่มาก.

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในครอบครัวหนึ่งซึ่งพ่อกับแม่ได้แยกทางกันไปตั้งแต่ผู้ส่งเคสยังเด็ก โดยมีสาเหตุจากการที่พ่อไปมีภรรยาใหม่. ผู้ส่งเคสและน้องชายได้มาอยู่ภายใต้การดูแลของแม่เป็นหลัก. แม้จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ผู้เป็นพ่อก็ยังคงแวะเวียนมาเยี่ยมลูกๆ สม่ำเสมอ และให้เงินพิเศษแก่พวกเขาอยู่เสมอ. ภาพจำที่ผู้ส่งเคสมีต่อพ่อนั้น แม้จะเห็นท่านดื่มสุราและสูบบุหรี่อย่างหนักทุกวัน แต่ท่านก็เป็นคนใจดีมาก พูดจาไพเราะ และไม่เคยแสดงอารมณ์ไม่ดีหรือใช้คำหยาบคายกับลูกๆ เลย. ด้วยเหตุนี้ ผู้ส่งเคสจึงมีความรักและผูกพันกับพ่ออย่างมาก แม้จะต้องอยู่กับแม่ตลอดเวลาก็ตาม. ความผูกพันนี้มีมากกว่าความผูกพันที่มีต่อแม่ ซึ่งตรงกันข้ามกับพ่อ แม่เป็นคนเจ้าอารมณ์ โมโหง่าย เอาแต่ใจ และชอบพูดเสียงดัง.

สิ่งที่เป็นปัญหาและสร้างความกังวลใจให้กับผู้ส่งเคสอย่างยิ่งคือพฤติกรรมของแม่ที่ชอบดูหมอดูและไปหาคนทรงเจ้าอย่างมาก. หากมีใครแนะนำหมอดูที่ว่าแม่น แม่ก็จะรีบไปหาทันที และมักจะไปบ่อยมาก บางครั้งถึงกับไปทุกวัน ติดกันหลายวันเลยทีเดียว. และเมื่อหมอดูหรือคนทรงเจ้าบอกอะไรมา แม่ก็จะเชื่อทุกอย่าง ทำตามทุกอย่าง. ตัวอย่างเช่น แม่เคยทุบห้องน้ำ ห้องนอน หรือทาสีบ้านใหม่ตามคำแนะนำของหมอดูมาแล้ว. เมื่อมีหมอดูคนใหม่ที่ถูกแนะนำว่าแม่นกว่า แม่ก็จะเปลี่ยนที่ไปดูและเชื่อคนใหม่ทันที ลืมสิ่งที่หมอดูคนเก่าเคยบอกว่าแม่นไปเสียหมด เป็นอย่างนี้มานานหลายสิบปี.

บางครั้ง แม่ก็จะพาผู้ส่งเคสไปด้วย. หลังจากดูเสร็จ แม่มักจะบอกว่าแม่นมาก และให้ผู้ส่งเคสทำตามคำแนะนำของหมอดูด้วย. ผู้ส่งเคสเองก็เคยเปลี่ยนชื่อมาแล้วถึง 2 ครั้ง ปัจจุบันเป็นชื่อที่ 3 และตอนนี้แม่ก็ต้องการให้เปลี่ยนอีก แต่ผู้ส่งเคสไม่ยอมทำตามแล้ว. ผู้ส่งเคสมีความรู้สึกว่าหมอดูแต่ละคนมักจะทายกว้างๆ อาจจะถูกบ้าง 2-3 อย่างจาก 10 อย่างที่ทาย แต่แม่ก็จะเลือกเชื่อเฉพาะส่วนที่ถูก แล้วเมื่อเปลี่ยนไปดูคนใหม่ ก็จะเชื่อคนใหม่ มีข้อมูลใหม่ก็ต้องลบข้อมูลเก่า คนเก่าที่ว่าแม่นมากก็ไม่เชื่อแล้ว.

ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 แม่ของผู้ส่งเคสมีอาการแปลกๆ. ปกติแม่จะเป็นคนเสียงดัง โวยวาย แต่ในช่วงนั้นกลับมีอาการเงียบๆ นิ่งๆ ไม่เหมือนเดิม. บางครั้งก็นั่งทำท่าเหมือนนั่งสมาธิ บางทีนอนอยู่ก็ลุกขึ้นมานั่งตัวยืดตรง เหมือนนั่งอยู่บนบัลลังก์ ดูคล้ายคนที่มีอำนาจ แต่ตามักจะลอยๆ ไม่มองคนที่พูดด้วย. อาการเหล่านี้เหมือนคนที่เรียกว่า "เข้าขั้น". บางครั้งแม่ไปเดินซื้อของในห้างด้วยกัน ก็เดินหยิบของใส่รถเข็นแบบมั่วๆ ทำให้ผู้ส่งเคสรู้สึกสงสารแม่มาก. คนในบ้านพยายามห้ามไม่ให้แม่ไปหาคนทรงเจ้าคนหนึ่ง แต่แม่ก็ยังแอบไปอยู่บ่อยๆ และอ้างว่าไปไม่ได้ เพราะเขาตามให้ไป. น้าชายของผู้ส่งเคสไม่เชื่อว่าแม่โดนของ. เขาพาแม่ไปหาหมอ. น้าชายมีวิธีทำให้แม่สงบลง คือใช้วิธีตบหน้าแม่แรงๆ หลายครั้งจนแม่อาการสงบ แล้วจึงพาไปหาหมอ.

หมอบอกว่าแม่อาการเหมือนคนวัยทอง. แต่อาการค่อนข้างหนัก เป็นกลุ่มอาการวัยทองที่หนัก อาจเป็นเพราะฮอร์โมนเปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงนั้น. แม่มีอาการป่วยขาดสติแบบนี้อยู่นานประมาณ 4-5 เดือนจึงจะหายเป็นปกติ. เมื่อผู้ส่งเคสได้คุยกับแม่ในภายหลัง แม่บอกว่าช่วงที่ป่วยนั้นรู้ตัวทุกอย่างแต่ควบคุมตัวเองไม่ได้ และบอกว่าเข็ดแล้ว จะไม่ไปหาคนทรงเจ้าอีกแล้ว.

แต่แล้ว แม่ก็ยังคงไปนับถือคนอื่นอีก. ล่าสุด แม่ไปนับถือลุงแก่ๆ คนหนึ่งที่อ้างว่าสามารถไปท่องสวรรค์ นรก และคุยกับพระอรหันต์ได้ทุกวันด้วยวิธีนั่งสมาธิ. แม่เชื่อสิ่งที่ลุงคนนี้พูดทุกอย่าง และทำตามที่เขาสั่งทุกอย่าง. ลุงคนนี้ให้แม่ทำบุญสังฆทานกับตัวเขา โดยใช้เงินจำนวนมาก ซึ่งผู้ส่งเคสก็ทำตาม. ผู้ส่งเคสรู้สึกงงว่าการทำสังฆทานกับคนที่ไม่ใช่พระเช่นนี้มีด้วยหรือ. จนถึงตอนนี้ แม่ก็ยังไปหาลุงคนนี้ทุกวัน ซื้อของดีๆ ไปให้ แม้ลุงจะป่วยแม่ก็พาไปหาหมอ.

ผู้ส่งเคสจึงมีความกังวลใจและมีคำถามหลายอย่างเกี่ยวกับสถานการณ์ของพ่อและแม่ รวมถึงตัวผู้ส่งเคสเอง.