EP.416 ทำทานด้วยของใช้แล้ว

ผู้ส่งเคสมีความรักในการทำบุญมาตั้งแต่เด็ก เมื่ออายุประมาณ 10 ขวบ ผู้ส่งเคสฝันว่าได้นั่งอยู่ในยมโลกต่อหน้าท่านพญายมราช ท่านพญายมราชบอกว่าผู้ส่งเคสร่ำรวยมากแต่ไม่ชอบทำทาน จึงได้มาอยู่ในยมโลก ในความฝันนั้น ผู้ส่งเคสรู้สึกร้อนและกลัวจับใจ ร้องไห้อ้อนวอนขอให้ได้กลับมาเกิดใหม่ โดยตั้งใจว่าจะไม่ขอรวยอีกเลย หากมีเงินก็จะทำบุญให้หมด ความฝันนี้ผู้ส่งเคสจำได้แม่นยำจนถึงทุกวันนี้ และเป็นแรงบันดาลใจให้รักในการทำบุญ ผู้ส่งเคสชอบเข้าวัด ทำบุญมาหลายวัด ไปวัดไหนก็มักจะควักเงินทำบุญจนหมดกระเป๋าเสมอ

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเกิดในตระกูลท่านพญา มีการศึกษาสูง มีความสุขสบายและทรัพย์สมบัติมากมาย ทั้งโรงงานยาสูบ ที่ดินนับพันไร่ และธุรกิจอื่น ๆ อีกหลายอย่าง ท่านเป็นคนหล่อแต่ก็เจ้าชู้ มีภรรยาหลายคน คุณพ่อแต่งงานกับภรรยาคนแรกและมีบุตรด้วยกัน 5 คน แต่ภรรยาคนแรกมีนิสัยโหดร้าย บางครั้งถึงกับสั่งเก็บคนที่มาขัดผลประโยชน์ ด้วยเหตุนี้ คุณพ่อจึงขอฟ้องหย่า โดยยกสมบัติทั้งหมดให้ภรรยาคนแรกไป เพราะกลัวว่าเธอจะไม่ยอมหย่า

หลังจากนั้น คุณพ่อก็ได้มาพบกับคุณแม่ของผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นภรรยาคนสุดท้ายของคุณพ่อ คุณพ่อและคุณแม่พบรักกันเมื่อคุณแม่ไปรับจ้างดูแลคุณย่า (แม่ของคุณพ่อ) ตอนนั้นคุณพ่ออายุได้ 65 ปี ส่วนคุณแม่อายุเพียง 26 ปี ห่างกันถึง 40 ปี คุณพ่อได้มาสู่ขอคุณแม่กับคุณยาย (แม่ของคุณแม่) ซึ่งคุณยายก็ยอมยกให้เพราะเห็นว่าคุณพ่อมีฐานะมั่นคง แม้คุณแม่จะมีคนมาชอบหลายคนและไม่เคยคิดจะแต่งงาน แต่คุณยายไม่ต้องการให้คุณแม่ต้องขึ้นคาน จึงบอกให้แม่แต่งงานกับคุณพ่อ คุณพ่อและคุณแม่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน มีลูกคือผู้ส่งเคสและน้องสาว ชีวิตความเป็นอยู่ไม่ได้ร่ำรวย มีเพียงเงินบำนาญของคุณพ่อและรายได้เล็กน้อยจากการออกเงินกู้ เนื่องจากสมบัติทั้งหมดได้ยกให้ภรรยาคนแรกไปหมดแล้ว คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่านี่เป็นไปตามกำลังบุญ หากไม่มีบุญรองรับ สมบัติก็จะตะเกียกตะกายออกไป คุณพ่อไม่ชอบการทำบุญในพระพุทธศาสนา เพราะไม่ศรัทธาพระภิกษุในละแวกบ้าน แต่ก็ให้เงินไปทำบุญและไม่ห้ามคนอื่นทำบุญ ปกติคุณพ่อเป็นคนมีใจเมตตา ชอบช่วยเหลือผู้อื่น

เมื่อคุณพ่ออายุได้ 84 ปี ท่านก็เริ่มเจ็บป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายบนตักของคุณแม่ ในช่วงที่ป่วย คุณพ่อยมักบอกว่าเห็นอะไรเลื้อยเต็มบ้านไปหมด แต่ไม่มีใครเห็นนอกจากท่านคนเดียว หลังคุณพ่อเสียชีวิต ในคืนนั้นสุนัขก็เห่าหอนเสียงดังรับกันเป็นช่วง ๆ ตั้งแต่ปากซอยจนถึงบ้านของผู้ส่งเคส เป็นอยู่อย่างนี้หลายวัน ผู้ส่งเคสมักได้ยินเสียงคนเดินอยู่บนบ้านทั้งที่ไม่มีใครอยู่ และเสียงดังเหมือนมีคนถีบฝาบ้านดัง ๆ เวลาประมาณ 2-3 ทุ่มเป็นประจำ จนคุณแม่ต้องบอกให้ผู้ส่งเคสไปกราบโกศคุณพ่อ หลังจากนั้นเสียงเหล่านั้นก็หายไป

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเกิดในตระกูลที่ลำบากมาก คุณยาย (แม่ของคุณแม่) มีลูกมากถึง 8 คน ลำบากถึงขนาดบางครั้งไม่มีข้าวกิน ต้องคลุกข้าวกินกับน้ำมันหมูหรือไข่เพียง 1 ฟอง โดยไข่ 1 ฟองต้องแบ่งกันกินทั้ง 8 คน คุณตา (พ่อของคุณแม่) เป็นคนเจ้าชู้ ไม่เหลือเงินให้ครอบครัว คุณยายจึงต้องหาเลี้ยงลูกเพียงลำพัง แม้จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ลำบาก คุณแม่ของผู้ส่งเคสก็ยังเรียนเก่ง สอบได้ที่ 1 ที่ 2 ตลอด แต่ก็เรียนได้เพียงแค่ชั้น ป.4 เพราะต้องออกมาทำงานหาเงิน คุณแม่ต้องตื่นเช้ามาทำขนมขายและเลี้ยงน้องอีก 6 คน แต่เป็นเรื่องแปลกที่คุณยายไม่ชอบคุณแม่เลย ทั้งที่คุณแม่ขยันและช่วยเลี้ยงน้อง คุณยายคอยดุด่าให้คุณแม่เสียใจเสมอ ซึ่งผู้ส่งเคสได้ยินมาตั้งแต่เด็ก

คุณยายของผู้ส่งเคสปัจจุบันอายุ 72 ปี อาศัยอยู่บ้านติดกัน คุณยายมีอุปนิสัยมักโกรธ หากไม่พอใจจะดุด่าคนเสียงดัง คุณยายชอบเรื่องสิง สทรง เลี้ยงกุมารทอง และนับถือพ่อปู่ที่เป็นพญานาคมาก คุณยายได้รับขันธ์เป็นร่างทรงของพ่อปู่ ทุกเช้าจะสวดมนต์บูชา วันพระก็จะหาซื้อพวงมาลัยมาบูชาไม่เคยขาด ท่านมักพูดเสมอว่าตายแล้วจะไปอยู่กับพ่อปู่ โดยปกติคุณยายเดินไม่ค่อยไหวเพราะขาไม่มีแรง แต่ถ้ามีคนชวนไปทำบุญ ท่านจะเดินได้คล่องแคล่วเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ท่านบอกว่าเป็นเพราะพ่อปู่บันดาลให้ท่านเดินได้เพราะอยากได้บุญ เมื่ออายุมากขึ้น คุณยายจึงอยากหาคนรับขันธ์ต่อ ตอนแรกเล็งคุณแม่ของผู้ส่งเคสไว้ แต่ผู้ส่งเคสบอกคุณแม่ว่าไม่ให้รับ เพราะรู้ว่าไม่ใช่ทางมาแห่งบุญ คุณแม่จึงปฏิเสธไป คุณน้าของผู้ส่งเคสจึงตกเป็นผู้รับขันธ์แทน

เมื่อคุณแม่ของผู้ส่งเคสนั่งสมาธิ จะรู้สึกเหมือนมีอะไรมาพันตัว อึดอัดเหมือนมีสีดำ ๆ ล้อมรอบตัว มีความรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย บางครั้งจึงไม่อยากนั่งสมาธิเลยเพราะความกลัว ทั้งที่คุณแม่มีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีมาก เห็นองค์พระชัดใสสว่าง แม้บางทีนอนเล่น ๆ วางใจเบา ๆ ก็เห็นองค์พระสว่าง ความรู้สึกนี้สลับกันไป ผู้ส่งเคสได้แต่ปลอบให้คุณแม่นั่งต่อไป แม้จะตายก็ให้ตายไปเลย

น้องสาวของผู้ส่งเคสเข้าวัดวันเดียวกับผู้ส่งเคส แต่ยังไม่มีศรัทธาในการสร้างบารมี ทำบุญตามอารมณ์