EP.431 นักมวยถูกต่อยตายคาเวที

ผู้ส่งเคสท่านนี้ เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา แม้จะไม่ใช่คนประหลาด แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับผู้ส่งเคสกลับประหลาดเสมอ จนกลายเป็นปมคาใจที่ต้องกราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เมตตาฝันในฝันให้ค่ะ

เรื่องราวเริ่มต้นจากน้องชายของผู้ส่งเคส ซึ่งมีชีวิตที่ต้องดิ้นรนหาเงินเลี้ยงตัวเองตั้งแต่อายุ 14 ปี โดยเริ่มต้นจากการเป็นเด็กประจำรถทัวร์ ถีบสามล้อ จนผันตัวมาเป็นนักมวยมือสมัครเล่น เขาได้รับฉายาในการขึ้นชกว่า "ไอ้ลูกกรอก" แน่นอนว่าทุกครั้งที่ชก ย่อมมีการเดิมพันเข้ามาเกี่ยวข้องเสมอ และบ่อยครั้งถึงขั้นมีการสั่งฆ่ากันเพราะการแพ้หรือล้มมวย จึงไม่แปลกใจเลยที่คนเชียร์มวยจะลุ้นกันอย่างดุเดือดเอาเป็นเอาตาย เพราะเสียผลประโยชน์กับการแพ้ชนะของนักมวยด้วย

ครั้งนี้ก็เช่นกัน ไอ้ลูกกรอกถูกส่งขึ้นเวทีด้วยการเดิมพันของเฮียผู้หนึ่ง ซึ่งทุ่มเงินไปมากโดยคาดหวังว่าไอ้ลูกกรอกจะต้องชนะ เมื่อระฆังยกที่ 1 เริ่มขึ้น การชกของฝ่ายตรงข้ามก็ลุกคืบอย่างดุเดือด ไม่ยั้งมือ ซัดจนไอ้ลูกกรอกเสียท่า จุกตัวงอแน่น ทรมานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ถึงขนาดเอ่ยปากขอถอนตัว ไม่ขอชกต่อแล้วเพราะไม่ไหวจริงๆ แต่เฮียผู้เดิมพันไม่ยอม กลับกระหายเงิน สั่งว่าไม่ได้ ต้องชกต่อ เพราะทุ่มเงินไปเยอะ จึงบังคับให้อ้ายลูกกรอกชกต่อ แม้สภาพจะล่อแร่เต็มทีก็ตาม แต่ในที่สุด เพียงแค่ยกที่ 2 เท่านั้นเอง เลือดก็ไหลโชกออกปากออกจมูก ไอ้ลูกกรอกโบกไม้โบกมือ ทุรนทุราย งอตัวลง ทรุดกองกับพื้น กรรมการก็นับ แต่ไม่รู้เลยว่าการนับนั้นดำเนินไปพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเซียว เขียวคล้ำ เพราะไอ้ลูกกรอกขาดอากาศหายใจ และจบชีวิตลงคาเวทีในที่สุด ด้วยวัยเพียง 15 ปีเท่านั้น

หลังจากการตายของน้องชาย 9 วัน ผู้ส่งเคสก็ฝันเห็นเขา มีหน้าตาเศร้ามาก สภาพเสื้อผ้าซอมซ่อ หมองแมม หลังจากนั้นผู้ส่งเคสก็ไม่ฝันถึงเขาอีกเลย จนกระทั่งเวลาผ่านไปถึง 10 ปี ผู้ส่งเคสจึงฝันถึงเขาอีกครั้ง เขามาหาแล้วถามว่า ผู้ส่งเคสจะไปอยู่บ้านใหม่ใช่ไหม ให้รอเขาด้วย เพราะเขาจะไปด้วย วันรุ่งขึ้นเป็นวันที่ผู้ส่งเคสต้องขับรถไปพัทยา พอใกล้ถึงที่หมาย ผู้ส่งเคสจอดรถที่บ้านหลังหนึ่งตรงบริเวณนั้น ก็เห็นหมาตัวหนึ่งกำลังโดนหมา 4-5 ตัวรุมกัดอยู่ ผู้ส่งเคสจึงตะโกนว่านี่มันหมาหมู่ รุมกัดหมาตัวเดียวได้อย่างไร ทันใดนั้น สุนัขตัวที่โดนรุมก็เปลี่ยนเป้าหมายมองมาที่หน้าผู้ส่งเคส แล้วกระโจนพุ่งใส่ ผู้ส่งเคสตกใจจึงรีบวิ่งเข้าไปปิดประตูรถ หมาตัวนั้นเหมือนไม่รู้เอาแรงมาจากไหน ยิ่งตะกุยรถของผู้ส่งเคสมากขึ้น เหมือนจะให้ผู้ส่งเคสเปิดประตูรถออกมาให้ได้ มันวิ่งวนรอบๆ จนผู้ส่งเคสสังเกตได้ว่ามันไม่ได้ทำร้าย แต่สิ่งที่มันทำคืออาการดีใจสุดๆ มันกระดิกหาง ตะกุย ปีนประตูถี่ยิบ จนผู้ส่งเคสต้องตัดสินใจออกจากรถ แล้วมันก็กระโจนเข้าหาเหมือนดีใจเป็นที่สุด ตอนนั้นผู้ส่งเคสงงมาก เพราะไม่เคยรู้จักกับหมาตัวนี้มาก่อน สักครู่ เจ้าของหมาก็ออกมาดูและพูดว่าหมาของเขาป่วยนอนซมมาหลายวัน ไม่มีแรงเลย แต่ทำไมวันนี้พอเจอผู้ส่งเคสแล้วถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

ผู้ส่งเคสมีความคิดแวบเข้ามาในใจว่าหมาโดนอะไรสิงหรือเปล่า จึงรีบไปหาคนทรง คนทรงบอกว่าถูกต้อง เป็นน้องชายผู้ส่งเคสที่แต่งชุดนักมวยมาเข้าสิงอยู่ในร่างหมา ผู้ส่งเคสจึงถามคนทรงต่อว่า เขาตายไป 10 กว่าปีแล้ว ทำไมยังไม่ไปผุดไปเกิด คนทรงบอกว่าเขาตายก่อนหมดอายุขัย จึงกลายเป็นผีเร่ร่อน ด้วยเหตุนี้ ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจกลับไปหาหมาตัวนั้นอีกครั้ง มันแสดงการต้อนรับอย่างดีมาก ผู้ส่งเคสจึงพูดกับมันว่า ถ้าเป็นน้องชายจริงๆ ก็ให้ไปผุดไปเกิดเสียเถอะ บุญอะไรที่ทำมาก็ขอให้เขามีส่วนในบุญหมดทุกบุญ ให้เขาอนุโมทนา หลังจากนั้นอีก 1 อาทิตย์ ผู้ส่งเคสกลับไปหาหมาตัวเดิมอีก เจ้าของหมาบอกว่าหมากลับเป็นปกติแล้ว ทำตัวเหมือนไม่เคยรู้จักผู้ส่งเคสมาก่อนเลย

ปัจจุบันผู้ส่งเคสมีปัญหาหนักใจอีกเรื่องคือเรื่องลูกชายที่เกิดกับสามีคนแรก ซึ่งสามีคนแรกตายเมื่อลูกชายอายุประมาณ 2 ขวบ ก่อนจะเล่าทั้งหมด ผู้ส่งเคสเท้าความถึงความฝันประหลาดก่อนลูกคนนี้มาเกิด ผู้ส่งเคสฝันว่าข้ามไปฝั่งลาว ไปยังสถานที่แห่งหนึ่งเหมือนแดนทมิฬ ที่นั่นมีแต่เด็กที่มีเนื้อตัวสกปรกโสโครกจำนวนเป็นล้าน เด็กเหล่านั้นล้วนพิการ แขนขาด้วน มือเท้ากุด ไม่มีใครสมประกอบเลย ดินแดนนี้ล้อมด้วยกำแพงเหล็กยักษ์สูงใหญ่หนาทึบ ภายนอกกำแพงเป็นป่าดิบกว้างใหญ่ ผู้ส่งเคสฝันว่าหลุดเข้าไปในดินแดนนี้ แล้วได้ยินเสียงสะท้อนเรียกชื่อ บอกให้รีบออกไปโดยด่วนที่สุด ถ้าไม่รีบไปจะออกไม่ได้อีกเลย แต่มีข้อแม้ว่าต้องเอาเด็กออกไปจากที่นี่ 1 คน ผู้ส่งเคสบอกว่าไม่เอา เพราะมีแต่เด็กสกปรก ไม่สมประกอบ ไม่ต้องการ เสียงสะท้อนดุกร้าวอีกครั้งว่าให้รีบไป ประตูกำลังจะปิด ผู้ส่งเคสจึงรีบเลือกคว้าเด็กคนหนึ่ง ซึ่งตัวถูกน้ำฝนทำให้สะอาดขึ้น สำรวจดูร่างกายก็ไม่พิการ จึงรีบคว้าเด็กคนนี้ออกมา

แต่เรื่องยังไม่จบ เพราะหลังจากลูกชายคนนี้เกิดและโตจนเรียน ป.4-ป.5 เขากลายเป็นเด็กที่เจ็บออดแอด ไม่แข็งแรง มีอาการขาโก่งบวม หลังค่อม ที่ประหลาดคือ อยู่ๆ ก็ไม่ชอบอาบน้ำ แปรงฟัน ล้างหน้า ถนัดทำตัวหมักหมมจนโสโครกมาก ขี้ไคลดำเป็นปื้นเต็มตัว ไม่ยอมซักผ้า ผู้ส่งเคสเตือนก็ตอบว่าจะใส่ให้หมดตู้ก่อนแล้วค่อยซักทีเดียว เขาใส่จนหมดตู้เป็น 100 ตัว จนไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ แต่ก็ยังไม่ยอมซัก กลับไปคุ้ยผ้าที่หมักจนขึ้นราเหม็นอับมาใส่อีก ทำให้ผู้ส่งเคสคิดถึงความฝันก่อนเขามาเกิดกับสภาพตอนนี้ มันช่างเหมือนกันมากจนรับได้ยาก เพราะพูดอย่างไรเขาก็ไม่ยอมเปลี่ยนนิสัย เขาตื่นนอนสายมาก กินแค่วันละมื้อ เหมือนพอใจที่จะปล่อยตัวให้อยู่ในสภาพแบบนี้

และลูกคนนี้ก็มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นอีก คืนที่เขาไปนอนค้างบ้านน้า พอน้าตื่นขึ้นมาเห็นเขาก็แทบช็อก น้ารีบมาเรียกผู้ส่งเคสให้ไปดู ทุกคนเห็นเหมือนกันหมดคือลูกชายวัย 16 ปี กลายสภาพเป็นคนแก่มาก มีสภาพอายุร่วม 100 ปี ผิวเหี่ยวดำย่น ท่างทางงกๆ เงิ่นๆ ถามอะไรก็ไม่ตอบ ไม่รู้เรื่อง เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหัน ตอนนั้นผู้ส่งเคสตกใจมาก แต่ก็ต้องทำใจดีสู้เสือ สงสัยจนทำอะไรไม่ถูก คิดว่าลูกโดนผีสิง แต่ทำเป็นเหมือนเหตุการณ์ปกติ ไม่รับรู้ว่าผีเข้า เข้าไปใกล้ๆ ถามว่าลูกเป็นอะไร ไหนหันมาหาแม่ซิ พยายามอยู่นานมาก เขาก็หันมา ใบหน้าเหี่ยวแก่มาก ดวงตาไร้แวว ผู้ส่งเคสพยายามรวบรวมสติ ทำเป็นไม่รู้ว่าผีเข้า พยายามหลอกให้ดื่มน้ำ ซึ่งคือน้ำมนต์ แต่ไม่บอก เขาไม่ยอมดื่ม พยายามเอาจ่อปากก็ไม่สำเร็จ ตัดสินใจเปลี่ยนวิธี คิดจะจับอาบน้ำมนต์เลย หลอกให้ไปอาบน้ำ ใส่น้ำมนต์ลงตุ่ม นึกขึ้นได้ว่าต้องชิงจังหวะเผลอ ถอดสร้อยหลวงปู่ วัดปากน้ำ พระปราบมารที่แขวนอยู่ คล้องคอเขา ก็ทำสำเร็จ ทันใดนั้น เขาร้อง แล้วพยายามดึงออก บอกว่าหนักเหลือเกิน พระอะไรทำไมหนักขนาดนี้ ให้ช่วยเอาออกไปที ผู้ส่งเคสตอบว่าหนักอะไร พระองค์แค่นิดเดียว ไม่เห็นหนัก ห้ามแม่ถอด หลังจากนั้นบังคับให้สวดมนต์ บทอิติปิโส แต่เขาไม่ยอม ผู้ส่งเคสจึงสวดเอง 15 จบ หลอกล่อลากไปอาบน้ำมนต์ ราดน้ำมนต์บนตัว เขากลับร้องว่าน้ำอะไรหนาว น้ำอะไรเย็นขนาดนี้ ผู้ส่งเคสโต้ว่าเย็นอะไร วันแสกๆ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ บังคับให้สวดมนต์อีก ให้นึกถึงบุญตอนบวช หลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย นึกถึงบุญนั่งสมาธิ บังคับให้นั่งด้วย บังคับทุกอย่างที่เป็นบุญ จนกระทั่งลูกชายค่อยๆ เปลี่ยนแปลง ใบหน้าค่อยๆ คืนร่างเดิมทีละนิด ค่อยๆ คลายเป็นปกติ จนเขาเอ่ยปากเรียกแม่ได้ว่า แม่มันไปแล้ว พอแล้ว แม่ไม่ต้องให้ผมสวด ไม่ต้องให้ผมนั่งสมาธิอีกแล้ว ผู้ส่งเคสรู้สึกทันทีว่าลูกคืนร่างเดิมแล้ว หลังจากนั้นผู้ส่งเคสก็ให้ลูกชายห้อยพระของวัดพระธรรมกายติดตัวตลอด