EP.461 คุณปู่กินลูกหนูเป็นๆ

ผู้ส่งเคส คือ นักเรียนอนุบาลชื่อ เสี้ย้ง แซ่ลี่ ปัจจุบันอายุ 71 ปี ท่านได้ส่งเรื่องราวของคนในครอบครัวมาสอบถามด้วยความตื่นเต้น อยากทราบเรื่องราวชีวิตและผลของกรรมที่ท่านและครอบครัวได้ประสบพบเจอ

เรื่องราวนี้เป็นเรื่องของครอบครัวชาวจีนที่ได้ย้ายมาพำนักอาศัยอยู่ในประเทศไทย เริ่มต้นจาก คุณปู่ หรือ อากง ซึ่งเดินทางมาก่อนใคร ได้มาทำงานก่อสร้าง ก่อนจะเปลี่ยนอาชีพหลากหลาย ทั้งขายก๋วยเตี๋ยว ขายหมู และทำสวนผัก คุณปู่เป็นคนชอบดื่มเหล้ามาตั้งแต่อายุสามสิบกว่าปี และมีพฤติกรรมที่น่าตกใจคือ ชอบกินลูกหนูที่เพิ่งเกิดใหม่ๆ โดยเชื่อว่าเป็นยาชูกำลัง คุณปู่ยังชอบอมยาเส้นไว้ที่ริมฝีปากตลอดวัน คุณปู่เสียชีวิตลงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ในวัย 87 ปี ก่อนเสียชีวิต ท่านเป็นอัมพฤกษ์อยู่ 4 ปี

คุณย่า หรือ อาม่า ได้เดินทางตามมาอยู่กับคุณปู่ในภายหลัง โดยใช้เงินที่คุณปู่ตั้งใจส่งไปให้ซื้อวัวทำนา เป็นค่าเดินทางแทน เมื่อมาถึงเมืองไทย คุณย่าได้เป็นลูกจ้าง ชอบสูบบุหรี่เป็นประจำ และชอบเล่นหวย หวังรวยทางลัด แต่คุณย่าก็ยังทำบุญตามประเพณีจีน เช่น ไหว้เจ้า และทำทานตามกำลังปัจจัย ก่อนมาเมืองไทย คุณย่ามีจิตใจดี ชอบช่วยเหลือผู้คน โดยเฉพาะการทำคลอดให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย เสมือนเป็นคุณหมอ ก่อนเสียชีวิต คุณย่าได้เรียกคุณแม่มาอยู่ใกล้ๆ และดื่มน้ำส้มไปครึ่งขวด เหลือไว้อีกครึ่ง เมื่อคุณย่าเสียชีวิตลงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ญาติได้นำน้ำส้มส่วนที่เหลือไปทิ้ง ขณะนั้น พี่สะใภ้เห็นคุณย่าเหลือบตาขึ้นมา หลังจากเสียชีวิตไปประมาณ 7 วัน คุณแม่ได้เห็นคุณย่ามาปรากฏตัวที่บ้าน ถามว่ามาทำไม คุณย่าบอกจะมาไหว้เจ้า อีกหลายวันต่อมาก็มาอีก คราวนี้บอกว่าจะมาเอาบางอย่างซึ่งภายหลังทราบว่าเป็นร่ม เพื่อนำไปคืนเจ้าของ

คุณพ่อก็เดินทางมาจากเมืองจีนเช่นกัน และประกอบอาชีพหลากหลาย ตั้งแต่เป็นลูกจ้างจนค้าขายเอง คุณพ่อก็ชอบดื่มเหล้าเช่นเดียวกับคุณปู่ ชอบสูบบุหรี่ และเล่นการพนัน โดยเฉพาะถั่ว การทำบุญของคุณพ่อส่วนใหญ่เป็นไปตามประเพณีจีนในเมืองจีน เช่น สร้างศาลา ทำถนน สร้างโรงเรียน และส่งเงินให้ญาติพี่น้อง ก่อนคุณพ่อเสียชีวิต ท่านมีอาการไข้หวัด ลูกพาไปโรงพยาบาลแต่ท่านไม่ยอมอยู่ ขอกลับมาพักที่บ้าน มีอาการร้อนมาก ต้องเปิดพัดลมหลายตัว แล้วก็เปลี่ยนเป็นหนาว ต้องห่มผ้าหลายผืน อาการไม่ดีขึ้น จึงพาไปส่งโรงพยาบาลอีกครั้ง ระหว่างทางท่านมีอาการเพ้อ อยากกลับบ้าน เมื่อไปถึงโรงพยาบาล แพทย์ให้เข้าห้อง ICU ลูกได้เห็นกายละเอียดของคุณพ่อยืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง รู้สึกกลัว จึงออกมานอนเฝ้าข้างนอกกับคุณแม่ คุณพ่อเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในเวลาต่อมา ในเดือนมีนาคม ในวัย 66 ปี

คุณแม่เองก็มาจากเมืองจีนและต้องทำงานหนักหลายอย่าง เพื่อแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายในบ้าน แม้กระทั่งตอนตั้งครรภ์ผู้ส่งเคส ก็ยังต้องไปรับจ้างหาบน้ำใส่ตุ่มและหาบข้าวหมู คุณแม่ทำบุญหลายอย่างตามที่น้องชายแนะนำ เช่น ร่วมบุญกฐิน สร้างองค์พระที่มหาธรรมกายเจดีย์ ร่วมบุญพระสามหมื่นรูป ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 คุณแม่มีอาการเวียนศีรษะรุนแรงและอาเจียน ลูกจึงพาไปโรงพยาบาล นอนพัก 3 วัน กลับมาพักฟื้นที่บ้าน โดยมีน้องชายคอยดูแลและแนะนำให้ทำบุญทุกวันตลอด 2 เดือน เช่น ใส่บาตร ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา ทำให้คุณแม่มีอาการดีขึ้น แต่ก็ยังต้องทานยาอยู่

คุณลุงของลูก เป็นญาติห่างๆ มาอยู่เมืองไทย ไม่มีครอบครัว ชอบสูบบุหรี่และดื่มสุรา ท่านได้อุปการะน้องสาวของผู้ส่งเคส คุณลุงเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2523 ในวัย 72 ปี

ผู้ส่งเคสเองก็มีปัญหาด้านสุขภาพ เป็นโรคไทรอยด์และมีด่างขาวที่มือ ครอบครัวเคยลำบากมากในช่วงแรก ก่อนจะมาดีขึ้นในภายหลัง น้องชายของผู้ส่งเคสได้มาช่วยงานที่วัด

จากเรื่องราวเหล่านี้ ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามที่อยากกราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่