EP.469 ชาวสวีเดนสร้างพระก่อนตาย

ผู้ส่งเคส เริ่มเรื่องราวในปี พ.ศ. 2520 ขณะที่อายุ 21 ปี เรียนจบอนุปริญญาและมีความตั้งใจจริงที่จะเรียนต่อพยาบาลด้วยใจที่อยากช่วยเหลือผู้อื่น เพื่อนคนหนึ่งได้แนะนำให้เธอไปเรียนที่ประเทศสวีเดน แต่เมื่อไปถึงกลับพบเงื่อนไขว่าต้องเป็นพลเมืองสวีเดนก่อนจึงจะเรียนได้ ซึ่งการเป็นพลเมืองนั้นต้องผ่านการรับเลี้ยงหรือการแต่งงาน ผู้ส่งเคสไม่คิดเรื่องแต่งงาน แต่ก็สงสัยว่าใครจะรับเลี้ยงตนเอง โชคดีได้พบคนไทยที่สวีเดนซึ่งแนะนำให้รู้จักกับครอบครัวชาวสวีเดนครอบครัวหนึ่ง ครอบครัวนี้ได้รับเธอไว้เป็นเหมือนลูกสาวคนสุดท้อง ทำให้เธอมีพ่อแม่สองคู่ คือพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดชาวไทย และพ่อแม่ชาวสวีเดน พ่อแม่ชาวสวีเดนรักและเอ็นดูเธอมาก สนับสนุนให้เรียนต่อ

-

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อผู้ส่งเคสย้ายไปอยู่กับครอบครัวอุปถัมภ์ชาวสวีเดน ท่านสนับสนุนให้เธอเรียนและให้ไปอยู่กับลูกชายแท้ๆ สองคนของท่านในฐานะพี่น้อง โดยเฉพาะลูกชายคนเล็กที่อายุเท่ากัน ช่วยดูแลเธอเป็นอย่างดี ทั้งสองเริ่มสนิทกัน จนวันหนึ่งลูกชายคนเล็กได้มาบอกความในใจว่าไม่คิดจะแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนเลยนกจากเธอ แต่ผู้ส่งเคสไม่เชื่อและไม่ชอบเขาเพราะเขาดื่มเหล้าสูบบุหรี่ ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่ชอบอย่างยิ่ง ทั้งเขายังไม่ใช่สเปกในอุดมคติของเธอเลย

หลังจากเรียนที่สวีเดนได้ 18 เดือน ผู้ส่งเคสก็ตัดสินใจกลับประเทศไทย และแต่งงานกับสามีชาวไทยจนมีลูกสาวด้วยกัน 2 คน แม้จะกลับมาอยู่ไทย เธอยังคงติดต่อกับพ่อแม่สวีเดนอยู่เสมอ ต่อมาแม่สวีเดนได้เดินทางมาเยี่ยมผู้ส่งเคสที่เมืองไทย ลูกชายคนเล็กของท่านได้ฝากของมาให้พร้อมกับให้แม่มาบอกผู้ส่งเคสว่า "Only you" คือผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วย เมื่อแม่สวีเดนเห็นว่าผู้ส่งเคสแต่งงานกับสามีชาวไทยและมีลูกสองคนแล้ว ท่านก็กลับไปบอกลูกชาย แต่ลูกชายคนเล็กก็ยังยืนยันว่าไม่เป็นไรและยังสนใจเธออยู่

ในปี พ.ศ. 2531 ลูกชายคนเล็กชาวสวีเดนเดินทางมาเมืองไทยเพื่อพบผู้ส่งเคสให้เห็นกับตา เขาได้พบเธอกับสามีและลูกสาวสองคนซึ่งตอนนั้นอายุ 4 ขวบและ 1 ขวบ ผู้ส่งเคสบอกเขาว่าขอให้คิดกันแบบเพื่อน เส้นทางของทั้งสองเหมือนทางรถไฟที่จะไม่มีโอกาสมาบรรจบกันอีก เขาก็ตอบรับว่าโอเคเป็นเพื่อนกัน แต่ถ้ามีอะไรเดือดร้อนให้บอกได้ หลังจากนั้นเขาก็เดินทางกลับสวีเดน ผู้ส่งเคสก็ยุ่งกับการทำงาน ต่อมาได้แยกทางกับสามีชาวไทยในปี พ.ศ. 2536 และเลี้ยงลูกสาวทั้งสองคนด้วยตนเอง

สิบปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2546 ผู้ส่งเคสได้รับทุนไปเรียนต่อปริญญาเอกที่ประเทศอังกฤษ วันหนึ่งขณะทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ มีคนส่งข้อความมาทักทายผ่านอินเทอร์เน็ต พูดคุยกันจนทราบว่าเป็นลูกชายคนเล็กของพ่อแม่สวีเดน เขาถามว่าเธอมาทำอะไรที่อังกฤษ เธอตอบว่ามาเรียนหนังสือ เขาแซวว่าเธออายุ 47 ปีแล้วเมื่อไหร่จะเลิกเรียนเสียที ผู้ส่งเคสตอบติดตลกไปว่า "ก็คงเมื่อเธอแต่งงานกับฉันแล้วมั้ง" เขาก็ตอบว่าโอเค

วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ผู้ส่งเคสคิดถึงพ่อสวีเดนจึงเดินทางไปเยี่ยมท่านที่สวีเดน ทันทีที่ลูกชายคนเล็กเห็นหน้าเธอ เขารู้สึกคลิกเหมือนโดนไฟฟ้าช็อตหรือโดนกามเทพแผลงศร ผ่านไป 8 วันหลังจากที่ผู้ส่งเคสไปถึงสวีเดน เขาก็ขอเธอแต่งงานทันที ขณะนั้นทั้งคู่อายุ 48 ปี เขาบอกผู้ส่งเคสด้วยประโยคเดิมว่า "Only you" ซึ่งเป็นประโยคเดียวกับที่เขาพูดเมื่อ 27 ปีที่แล้ว ไม่น่าเชื่อว่าเส้นทางของทั้งคู่จะได้มาเจอและบรรจบกัน ผู้ส่งเคสเข้าพิธีแต่งงานอีกครั้งกับสามีชาวสวีเดนในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547

หลังจากแต่งงาน ผู้ส่งเคสยังคงบินไปมาระหว่างอังกฤษกับสวีเดนเพื่อดูแลพ่อชาวสวีเดนที่อายุ 80 กว่าปีแต่ยังแข็งแรง เธอคอยล้างหน้า นวดเท้า เดินเล่น และพูดคุยกับท่านอย่างมีความสุข เธอเคยบอกพ่อว่าแต่ก่อนรักท่านในฐานะลูกสาว แต่ตอนนี้รักเป็นสองเท่าทั้งในฐานะลูกสาวและลูกสะใภ้ พ่อชาวสวีเดนเป็นชาวคริสต์ที่มีพื้นฐานจิตใจดี ชอบช่วยเหลือคน แต่มีข้อเสียคือดื่มเหล้าสูบบุหรี่มาก จนเป็นโรคพิษสุราเรื้อรังมา 20 ปี ปกติท่านเป็นคนตลก อารมณ์ดี ฉลาด พูดจาคมคาย แต่เมื่อเหล้าเข้าปากจะเปลี่ยนเป็นคนขี้โมโห ขี้บ่น หงุดหงิดน่ากลัว

สิงหาคม พ.ศ. 2547 หลังแต่งงานได้ 6 เดือน ผู้ส่งเคสกลับเมืองไทยเพื่อใช้ทุน สามีทำธุรกิจที่สวีเดน ทั้งคู่จะมาพบกันทุก 3-4 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 สามีโทรมาแจ้งว่าพ่อตรวจพบว่าเป็นมะเร็งตับระยะสุดท้าย เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 สามีโทรมาอีกครั้งบอกว่าพ่อไม่ไหวแล้วให้มาหาเป็นครั้งสุดท้าย ผู้ส่งเคสตกใจมาก บอกพ่อทางโทรศัพท์ว่ายังไปไม่ได้จนกว่าเธอจะไปถึง ขอให้ได้กอดเป็นครั้งสุดท้าย ขอให้พ่อรอ พ่อพยายามตอบรับว่าจะรอ ผู้ส่งเคสบินถึงสวีเดนเที่ยงวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ลงเครื่องปุ๊บก็รีบไปหาพ่อทันที พ่อดีใจมาก ถามว่าฝันไปหรือเปล่า

หลังพบผู้ส่งเคส พ่อมีอาการดีขึ้นมาก หน้าตาสดใสขึ้น ผู้ส่งเคสอยู่ดูแลพ่อจนถึงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ เธอต้องการช่วยพ่อให้ได้รู้จักบุญ จึงนำหนังสืออยู่ในบุญเปิดให้ดูภาพเสาแก้วพันปี บอกว่าได้สร้างไว้แล้วและจารึกชื่อพ่อไว้ตรงนี้ อยากให้พ่อปิติใจ แม้ไม่แน่ใจว่าพ่อจะเข้าใจเรื่องบุญแค่ไหนเพราะเป็นคริสต์มาตลอด 82 ปี และเหลือเวลาอีกเพียง 3 วัน เธอจึงเปิดหน้าที่มีองค์พระธรรมกายประจำตัวสีทองให้ดู ทันทีที่พ่อเห็น ท่านก็พูดขึ้นมาเองว่า "พ่อจะขอสร้างองค์พระนี้ได้ไหม" ผู้ส่งเคสตกใจมากเพราะยังไม่ได้บอกว่าสร้างพระได้ พ่อตั้งใจขอสร้างเอง ทั้งที่นอนป่วยและเป็นคริสต์มา 82 ปี เหลือ 3 วันสุดท้าย ผู้ส่งเคสรีบตอบว่าพ่อสร้างได้ และชื่อพ่อจะถูกจารึกที่ฐานองค์พระด้วย เธอดีใจมากที่พ่ออยากสร้างบุญด้วยตัวเอง จึงรีบนำปัจจัยสร้างองค์พระและเสาแก้วมาให้พ่ออธิษฐานบนเตียง และโทรศัพท์ให้น้องสาวที่อเมริกาทำบุญที่ศูนย์สาขาให้ เนื่องจากที่สวีเดนไม่มีศูนย์

หลังทำบุญ ผู้ส่งเคสจะบอกพ่อเสมอว่า "พ่อจ๋า เราไปเจอที่วัดพระธรรมกายนะจ๊ะ" พ่อรับปากเพราะอยากมาวัด ช่วงที่นอนป่วย พ่อจะพูดตลอดว่า "คิดถึง คิดถึง พ่อคิดถึงองค์พระที่ได้สร้าง พ่อคิดถึงวัด พ่อคิดถึงวัด" ท่านสั่งเสียทุกคนเป็นพินัยกรรมสุดท้ายว่าใครก็ตามที่จะมางานศพท่าน อย่าเอาดอกไม้มาวางหน้าหลุมศพ แต่ให้เอาเงินค่าดอกไม้ใส่ซองมาสร้างพระธรรมกายประจำตัวแทน ท่านว่าดอกไม้ช่วยอะไรไม่ได้ แต่เงินค่าดอกไม้ที่นำมาสร้างพระนี่แหละจะช่วยท่านได้ ผู้ส่งเคสอัศจรรย์ใจมากที่พ่อเข้าใจเรื่องสร้างพระได้ด้วยตัวเองและคิดถึงบุญองค์พระตลอด 3 วันสุดท้ายของชีวิต

วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 พ่อเสียชีวิตอย่างสงบ ก่อนเสียชีวิต พ่อทรุดมาก อาเจียนออกมาเป็นเลือด ระหว่างนั้นผู้ส่งเคสพูดตลอดว่า "พ่อแดด เดี๋ยวเราจะไปเจอที่วัดนะ" สายตาสุดท้ายของพ่อมองมาที่เธอ ผู้ส่งเคสหวังว่าแม้พ่อตายไปแล้วท่านคงมีโอกาสได้เห็นวัดพระธรรมกายและองค์พระที่สร้างสักครั้ง ผู้ส่งเคสจองตั๋วเครื่องบินกลับเมืองไทยวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันที่ 7 หลังพ่อเสียชีวิต แต่แปลกที่ดูเวลาบนตั๋วเครื่องบินกี่ครั้งก็เห็นว่าเครื่องออก 22:00 น. ทุกครั้ง แต่พอไปถึงสนามบิน กลับได้รับแจ้งว่าเครื่องออกไปตั้งแต่ 20:00 น. แล้ว ต้องเดินทางวันรุ่งขึ้น ทำให้ผู้ส่งเคสต้องกลับไปนอนที่บ้านในสวีเดนอีกคืนหนึ่ง

เช้ามืดวันรุ่งขึ้นประมาณตี 5 ผู้ส่งเคสกับสามีชาวสวีเดนฝันถึงพ่อพร้อมกัน สามีฝันว่าพ่อโทรศัพท์มาหาและได้พูดคุยไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบ ส่วนผู้ส่งเคสฝันว่าพ่อมายืนอยู่ตรงหน้า หน้าตาสดใส มีความสุข สุขภาพดี แขนขาดี ปกติ ท้องไม่โตเหมือนตอนป่วยมะเร็ง เธอสงสัยว่าความฝันใดเป็นจริง พ่อตายแล้วไปไหน ได้มาที่วัดตามที่ตั้งใจไว้ก่อนตายหรือไม่ ถ้ามาแล้วรู้สึกอย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศไปหรือไม่

ผู้ส่งเคสสงสัยเกี่ยวกับบุญแรกและบุญเดียวที่พ่อซึ่งเป็นคริสต์มาตลอด 82 ปี ได้ทำในพระพุทธศาสนาคือการสร้างองค์พระและเสาแก้ว ว่าบุญนี้ส่งผลต่อท่านในปรโลกอย่างไร หากไม่ได้ทำบุญนี้ท่านจะเป็นอย่างไร ทำไมพ่อซึ่งเป็นชาวต่างชาติและต่างศาสนามาตลอด 82 ปี จึงมาเข้าใจและตัดสินใจสร้างบุญเองในช่วง 3 วันสุดท้าย ท่านเข้าใจเรื่องสร้างองค์พระเสาแก้วตามที่บอกมากน้อยแค่ไหน การที่เธอและสามีฝันถึงพ่อเป็นเพราะพ่อมาจริงหรือไม่ ทำไมเธอมองเวลาบนตั๋วเครื่องบินผิดจนตกเครื่องต้องค้างต่อหนึ่งคืน เป็นเรื่องเกี่ยวกับพ่อหรือไม่ การที่พ่อสั่งให้คนนำเงินค่าดอกไม้หน้าหลุมศพมาทำบุญองค์พระหลังเสียชีวิตแล้ว ท่านจะได้บุญเท่ากับทำเองหรือไม่ การทำบุญโดยผู้ส่งเคสใส่ซองให้พ่ออธิษฐานแล้วโทรข้ามทวีปให้น้องสาวที่อเมริกาทำบุญถวายที่ศูนย์ให้ก่อน โดยที่พ่อไม่ได้ถวายกับพระด้วยมือตนเอง จะได้บุญเหมือนหรือต่างกับถวายด้วยมือตนเองอย่างไร ผู้ส่งเคสขอคำแนะนำว่ายามวิกฤตของชีวิตเช่นนี้ควรทำบุญอย่างไร

แม่ชาวสวีเดนเสียชีวิตก่อนพ่อ 4 ปีด้วยโรคถุงลมโป่งพอง พ่อเคยบอกว่ารักแม่มากถ้าตายแล้วจะไปอยู่กับแม่ ตอนนี้ท่านได้อยู่ด้วยกันหรือไม่ แม่ตอนนี้อยู่ที่ไหน และแม่รู้หรือไม่ว่าพ่อเสียชีวิตแล้ว ผู้ส่งเคสสงสัยบุพกรรมที่ทำให้มีพ่อแม่สองคู่ และทำไมจึงผูกพันกับพ่อแม่ชาวสวีเดนมาก บุพกรรมใดที่ทำให้ผู้ส่งเคสกับสามีชาวสวีเดนสร้างร่วมกันมา สามีจึงรอแต่งงานกับเธอถึง 27 ปี ทั้งที่อยู่คนละประเทศคนละทวีป ทั้งที่ตอนแรกลูกชายสวีเดนไม่เคยอยู่ในสเปก และตอนแต่งงานก็อายุมากแล้ว ทำอย่างไรจึงจะประคับประคองชีวิตคู่ไปได้ตลอด บุพกรรมใดทำให้ตระกูลสามีชาวสวีเดนตั้งแต่รุ่นปู่ลงมามีแต่ผู้ชายล้วน พ่อชาวสวีเดนและสามีเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาหรือไม่ สามีผู้ส่งเคสไม่เคยขัดขวางเรื่องการสร้างบุญของเธอเลย