EP.483 สร้างพระเป็นสิ่งสากล

ผู้ส่งเคส เติบโตมาในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์โดยส่วนใหญ่ในหมู่บ้านแสงอรุณ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต้องเข้าโบสถ์และร่วมพิธีต่างๆ ในทุกวันอาทิตย์ แม้จะไม่ค่อยเต็มใจนักก็ตาม เพราะรู้สึกเหมือนโดนบังคับ ด้วยฐานะทางบ้านที่ยากจน แม่ของผู้ส่งเคสต้องทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวที่มีลูกเล็กถึง 4 คน ทำให้ผู้ส่งเคสมีโอกาสได้เรียนถึงแค่ชั้น ป.4 และต้องออกมาทำงานหาเงินเสียสละให้น้องเรียน ผู้ส่งเคสเคยได้รับทุนจากโรงเรียนคริสต์ และได้รับการฝึกให้เป็นชีมืด แม้ในใจลึกๆ จะไม่ชอบ และรู้สึกถูกใจศาสนาพุทธมากกว่าเมื่อเพื่อนชวนมาสัมผัส เพราะสัมผัสได้ถึงความมีเหตุผลและให้อิสระในการตัดสินใจ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2544 ได้มีโอกาสรู้จักวัดพระธรรมกายจากการแนะนำของเพื่อน และได้เริ่มทำบุญทุกบุญตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เรื่องราวของครอบครัวผู้ส่งเคสเริ่มต้นขึ้นที่หมู่บ้านแสงอรุณ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ ทำให้ครอบครัวของผู้ส่งเคสสืบทอดความเชื่อนี้มาตั้งแต่บรรพบุรุษ แม่ของผู้ส่งเคสเป็นผู้ที่เคร่งในศาสนาคริสต์มาก ต้องไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ ทำพิธีรับศีล และปฏิบัติตามคำสอนอย่างเคร่งครัด เช่น ห้ามพูดโกหก ห้ามพูดคำหยาบ แม่เป็นคนดี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น แต่ชีวิตหลังแต่งงานกลับต้องเผชิญกับความลำบาก พ่อของผู้ส่งเคสซึ่งเป็นเตี่ย มีภรรยาน้อยหลายคน ทำให้พ่อกับแม่ทะเลาะตบตีกันบ่อยครั้ง ความเสียใจนี้ส่งผลให้แม่ต้องตัดสินใจแยกทางกับเตี่ย

ต่อมาไม่นาน แม่ก็ล้มป่วยเป็นมะเร็งปากมดลูก มะเร็งลุกลามอย่างรวดเร็วมาก ลูกๆ ทุกคนพยายามหาหมอ หาหยูกยาจากทั่วทุกสารทิศมารักษาแม่ แต่อาการก็ไม่ดีขึ้นเลย มะเร็งลามจนถึงขั้นสุดท้าย แม่เจ็บปวดทรมานมาก ร้องครวญครางอย่างทุรนทุรายอยู่บนเตียงผู้ป่วย มีอาการปัสสาวะเป็นเลือดและตกเลือดมากจนตัวซีด หมอต้องใช้ผ้าก๊อซอัดเข้าทางช่องคลอดเพื่อพยายามหยุดเลือด และต้องคอยเปลี่ยนบ่อยๆ เพื่อป้องกันการติดเชื้อ อาการเจ็บปวดทำให้แม่นอนดิ้น เกร็งไปทั้งตัว ต้องโหนราวเตียง ดิ้นร้องด้วยความทรมาน ลูกรู้สึกว่าแม่คงไม่รอดแล้ว หมอเองก็บอกให้ทำใจ

ในสถานการณ์เช่นนั้น ผู้ส่งเคสได้ตัดสินใจให้แม่สร้างองค์พระ 300,000 องค์ 300,000 ปลื้ม ตามคำแนะนำของกัลยาณมิตร ผู้ส่งเคสนำเงินใส่ซองและให้แม่อธิษฐานจิตในขณะที่แม่ยังคงร้องครวญครางด้วยความทรมานอยู่บนเตียง ผู้ส่งเคสให้แม่อธิษฐานจิตตาม และแม่ก็ยอมทำตามทุกประการโดยดี ผู้ส่งเคสพยายามอย่างมากที่จะพูดให้แม่ซึ่งเป็นคริสต์เคร่งมาตลอดและทั้งตระกูลก็นับถือคริสต์ เข้าใจเรื่องบุญในพระพุทธศาสนา ได้พยายามหารูปพระมาให้แม่ดู เอาบูชา เอาบุญสร้างพระมากางให้ท่านดู และให้แม่นึกถึงแต่บุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว ทำทุกวิถีทางเพื่อให้แม่ปลื้มกับการทำบุญสร้างพระครั้งนี้ให้ได้มากที่สุด เพราะเชื่อว่าบุญเท่านั้นที่จะเป็นที่พึ่งที่ดีที่สุดให้แม่ได้ในขณะนั้น

หลังจากการอธิษฐานจิตทำบุญสร้างองค์พระนั้นเอง ผู้ส่งเคสก็รีบโอนเงินทำบุญผ่านธนาคารทันที เหตุการณ์อัศจรรย์ที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นคือ แม่หยุดร้องครวญคราง และมีอาการดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จนหมออนุญาตให้แม่เข้าฉายแสงเพิ่มได้ แม้หมอจะยังบอกให้ทำใจเพราะแม่จะอยู่ได้อีกไม่เกิน 3 เดือน ผู้ส่งเคสพยายามจัดสภาพแวดล้อมรอบตัวแม่ให้เป็นสัปปายะ ให้เป็นบุญมากที่สุด โดยการติดจานดาวธรรมให้แม่ดู แม่ชอบดูเคสสั้นมาก และยังเอาเรื่องกฎแห่งกรรมที่ได้ดูไปสอนหลานๆ ว่ามีจริงและอย่าทำ ช่วงรายการฝันในฝันมา แม่จะเรียกหลานๆ มาดูและบอกว่าเป็นเรื่องสำคัญ ทั้งๆ ที่แม่เป็นคริสต์แท้ๆ

ต่อมา แม่ก็มีอาการทรุดหนักอีกรอบ เข้าขั้นโคม่า น้ำท่วมปอด ตัวบวมทั้งมือและเท้า พระอาจารย์แนะนำให้สร้างพระธรรมกายประจำตัวภายในเจดีย์ ครั้งนี้แม่โชคดีได้ถวายปัจจัยสร้างพระจารึกชื่อแม่กับพระอาจารย์ด้วยมือแม่เอง แม้จะนอนโอยอยู่บนเตียงผู้ป่วย ผู้ส่งเคสสังเกตเห็นว่าแม่ปลื้มมากจนน้ำตาไหล พระอาจารย์ได้มอบรูปพระธรรมกายประจำตัวที่จารึกชื่อแม่ใส่กรอบตั้งไว้ในจุดที่แม่เห็นได้ชัดตลอดเวลา ผู้ส่งเคสย้ำแม่เสมอให้จำรูปนี้ไว้ ให้ติดตาติดใจตลอดเวลาจนวาระสุดท้าย ช่วงนั้นแม่ไม่มีแรงพูด ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ พี่สาวโทรมาบอกว่าแม่อาการไม่ดีขึ้น ผู้ส่งเคสจึงบอกพี่สาวให้เอาเงินในกระเป๋าแม่ทำบุญอธิษฐานจิตสร้างเสาแก้วพันปี

ก่อนแม่เสียชีวิต 2-3 วัน แม่มีอาการเพ้อพูดว่าพี่สาวคนโตที่ตายไปแล้วมาหา เหตุการณ์เดียวกันนี้เกิดขึ้นกับพี่สาวคนที่สองของแม่ที่กำลังจะตายด้วย คือพี่สาวคนโตที่ตายไปแล้วมาหาพี่สาวคนที่สองของแม่ที่กำลังจะตาย และหลังจากนั้นไม่กี่วัน พี่สาวคนที่สองคนนี้ก็เสียชีวิตด้วยวัย 80 ปี ก่อนแม่ของผู้ส่งเคสเสียชีวิตเพียง 7 วัน คือทั้งคู่เห็น แต่ผู้ส่งเคสก็เข้าใจว่าแม่เพ้อ ในวาระสุดท้าย แม่จากไปอย่างสงบขณะที่พยาบาลสวดคาถาชินบัญชรให้แม่ฟัง คาถาชินบัญชรได้ชอนไชเข้าไปอยู่ในใจแม่

น้องสาวคนสุดท้องของผู้ส่งเคส ซึ่งนับถือศาสนาคริสต์เหมือนแม่ แตกต่างจากแม่คือไม่มีโอกาสทำบุญในพระพุทธศาสนาก่อนตาย แม้ผู้ส่งเคสจะพยายามชักชวนแล้วก็ตาม แต่เธอยังขาดความเข้าใจ ชีวิตของน้องสาวคนนี้น่าสงสาร มีชีวิตที่ผิดพลาด เคยทำแท้ง หลังจากนั้นร่างกายก็ไม่แข็งแรง จนมาพบว่าเป็นโรคเชื้อราขึ้นสมอง ในวันสวดพระอภิธรรมของแม่วันที่ 4 น้องสาวคนนี้เป็นลมชัก ไม่ได้สติ ต้องหามส่งโรงพยาบาล ระหว่างทางมีคนได้ยินน้องพูดเสียงเหมือนแม่ว่าไม่ยอมไปโรงพยาบาล หลังจากอยู่โรงพยาบาลไม่นาน น้องสาวก็เสียชีวิตลง หลังจากการเสียชีวิตของน้องสาว คนในบ้านอยู่กันไม่เป็นสุข หลานๆ หรือคนคุ้นเคยบอกว่าเหมือนโดนผีหลอก จนตอนนี้ต้องมานอนรวมกันเพราะกลัวผี

ผู้ส่งเคสเองก็เคยเรียนในโรงเรียนคริสต์โดยอาศัยทุน เพราะแม่ไม่มีเงิน และเคยต้องเข้าฝึกการบัญชีลับ (ชีมืด) ชีมืดต้องทำงานในโบสถ์เท่านั้น ไม่เกี่ยวข้องกับโลกภายนอก แต่งชุดสีดำ ในเบื้องต้นผู้ส่งเคสได้ช่วยแม่ชีขายขนมให้เด็กในโรงเรียนคริสต์ แต่ยังไม่ตัดสินใจว่าจะเข้าเป็นชีมืดหรือไม่ เพราะยังเป็นห่วงทางบ้าน อย่างไรก็ตาม ผู้ส่งเคสยอมรับว่าตัวเองเป็นคนคริสต์ที่ต่างจากคนอื่น เพราะไม่ค่อยเต็มใจไปโบสถ์และร่วมพิธีต่างๆ ซึ่งรู้สึกเหมือนโดนบังคับ จนได้มาสัมผัสพุทธศาสนาจึงรู้สึกชอบและดีใจ