EP.699 รางวัลคนสู้ชีวิต

ผู้ส่งเคส เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ซึ่งมีความไม่พร้อมในการสร้างบารมีหลายด้าน แต่ก็ตั้งใจสร้างบารมีด้วยความปีติใจ จึงได้ส่งเรื่องราวชีวิตมาเล่าสู่กันฟังครับ

เรื่องราวชีวิตอันลำเค็ญของผู้ส่งเคสเริ่มต้นจากแม่ ผู้เป็นหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาที่ยากจน หาเลี้ยงชีพด้วยการเย็บผ้า จนกระทั่งได้พบรักกับพ่อของผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นนายตำรวจที่ย้ายมายังจังหวัดศรีสะเกษ ทั้งสองครองรักกันอย่างมีความสุขในช่วงเวลาสั้นๆ เพราะหลังจากแม่ตั้งท้องผู้ส่งเคสได้ 3 เดือน แม่ก็รู้ความจริงว่าพ่อมีครอบครัวและลูกอยู่แล้ว แม่เสียใจมากจนต้องขอแยกทาง ยายของผู้ส่งเคสแนะนำให้แม่เอาเด็กในท้องออก เพราะกลัวว่าแม่จะเลี้ยงไม่ไหวลำพัง และเด็กจะเกิดมามีปมด้อยที่ไม่มีพ่อ ยายจึงให้หมอตำแยมากดท้องแม่จนเจอก้อนเลือด แล้วทำการบี้ก้อนเลือดให้สลาย ทำให้แม่ดิ้นด้วยความเจ็บปวดจนตกเลือด แม่จึงรีบขอให้หมอตำแยหยุด เพราะเกิดสงสารลูกในครรภ์อย่างจับใจ ผู้ส่งเคสจึงได้อยู่ในครรภ์แม่เรื่อยมาจนครบ 9 เดือน

ถึงเวลาคลอด แม่เจ็บท้อง หมอตำแยคนเดิมมาช่วยทำคลอด แต่ผู้ส่งเคสไม่ยอมคลอด เพราะยัง งอน หมอตำแยอยู่ แม้พยาบาลผดุงครรภ์จะมาช่วยอีกแรงก็ยังไม่ยอมคลอด แม่ทรมานอยู่ร่วม 4 วัน 4 คืน เช้าวันที่ 4 เวลาตี 4 แม่เห็นคนใส่ชุดขาวเดินวนเวียนอยู่หน้าบ้านสักครู่ใหญ่แล้วก็หายไป แม่ก็คลอดผู้ส่งเคสออกมา แม่ดีใจมาก แต่มีสิ่งแปลกคือสายรกพันตัวผู้ส่งเคสแบบสะพายแล่ง ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นเด็กมีบุญ มีองค์ และต้องเป็นคนทรงหมู่บ้าน แม่และยายช่วยกันปกปิดเรื่องนี้เป็นความลับ เพราะกลัวจะต้องเอาผู้ส่งเคสไปเป็นคนทรง

ผู้ส่งเคสมีชีวิตที่ลำเค็ญมาก ต้องทำงานหนักตั้งแต่เด็ก เดินทางไปตักน้ำจากบ่อไกลเป็นกิโล อยู่บ้านที่มุงด้วยหญ้าคาและสังกะสีผุ หลังคาสังกะสีมีรอยตะปูพรุน ฝนตกน้ำรั่วจนนอนแทบไม่ได้ ครอบครัวอยู่ติดชายแดนเขมรในพื้นที่ที่เรียกว่า ดินแดนสีชมพู ซึ่งเป็นแดนผู้ก่อการร้าย ต้องอยู่กันอย่างหวาดระแวง วิ่งหลบระเบิด หนีเข้าบังเกอร์ มีการฆ่ากัน ยิงกัน เผาโรงพัก

เมื่อผู้ส่งเคสอยู่ ป.2 แม่ตัดสินใจแต่งงานใหม่ หวังว่าชีวิตครอบครัวจะดีขึ้น แต่ไม่นานพ่อใหม่ก็มีภรรยาน้อย แม่จับได้จึงเสียใจมากและขอแยกทางอีกครั้ง ครอบครัวลำบากกว่าเดิมหลายเท่า แม่ต้องแบกภาระเลี้ยงลูกสองคนและยายแก่อีกหนึ่งคน รายได้จากการเย็บผ้าไม่พอใช้ แม่จึงไปทำงานที่จันทบุรี ผู้ส่งเคสวัยเพียง 9 ขวบต้องดูแลยายและน้องอยู่ที่บ้าน ช่วงปิดเทอมผู้ส่งเคสและน้องต้องรับจ้างทำงานบ้าน เลี้ยงเด็ก บางครั้งข้าวสารใกล้หมดต้องหุงเป็นข้าวต้มปริมาณมากๆ เพื่อให้อยู่ท้อง เวลาไปโรงเรียนต้องนั่งรถผ่านถนนลูกรัง 22 กม. ตัวและผมแดง เต็มไปด้วยฝุ่น

ผู้ส่งเคสต้องใช้ชีวิตลำบากจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยขอนแก่นได้ แต่ก็ไม่มีเงินเรียน ไม่มีค่าอาหารกลางวัน หอพัก ลงทะเบียน ชุดนักศึกษา จึงต้องขอทุนเรียน ระหว่างเรียนก็ทำงานพิเศษหลายอย่าง จนเริ่มรู้จักชมรมพุทธมหาวิทยาลัย รู้สึกเสียเวลาทำงานพิเศษ ชอบสวดมนต์ที่ชมรมมากกว่า ปี 2537 มาวัดพระธรรมกาย เป็นคณะกรรมการชมรมพุทธ รับบุญหลายด้านจนไม่มีเวลา แต่ช่วงนี้กลับได้ทุนที่เคยขอไว้หลายทุน แต่อเงินที่ได้ยังไม่พอสำหรับครอบครัว อาจารย์เห็นใจ ให้เงินใช้ ให้เลิกทำงานพิเศษและหันมาทำงานชมรมเต็มที่

ถึงช่วง IMF แม่ผู้ส่งเคสต้องออกจากงาน ผู้ส่งเคสจึงต้องกู้ยืมเงินให้แม่ลงทุนทำธุรกิจขายก๋วยเตี๋ยว หวังจะใช้หนี้และให้น้องเรียน แต่แม่มือไม่ขึ้น ขายไปเก็บเงินไม่ได้ แม่ได้แต่นับวันรอผู้ส่งเคสเรียนจบมาเป็นหลักหาเงินใช้หนี้และดูแลค่าใช้จ่าย แต่ผู้ส่งเคสไม่ได้เป็นอย่างที่แม่คิด เพราะมีความสุขกับการสร้างบุญ เมื่อเรียนจบปี 2541 จึงมาช่วยงานวัดเลย

แม่ไม่เข้าใจจึงหอบน้องมาหาที่วัด ตกลงกันว่าผู้ส่งเคสจะหาบ้านเช่าให้แม่อยู่แถววัด ให้แม่รับนวดแผนโบราณหารายได้ การตัดสินใจครั้งนี้ใจหนึ่งก็ดี อีกใจก็เครียดเรื่องหนี้สิน ประกอบกับแม่ป่วยเป็นเนื้ออกที่มดลูก ต้องใช้เงินผ่าตัดมาก ผู้ส่งเคสรับงานทะเบียนทางก้าวหน้าระดับหัวหน้า ซึ่งทิ้งงานไม่ได้ ภาวะกดดันหลายด้านทำให้ป่วยเครียดลงกระเพาะ กินอะไรไม่ได้ อาเจียนเป็นเดือนๆ มาหายได้ด้วยการนั่งสมาธิทำใจนิ่งๆ ผู้ส่งเคสทุ่มเทช่วยงานหลวงพ่อ ทำทุกวินาทีให้เป็นบุญ รับผิดชอบงานทะเบียนทางก้าวหน้า มีเด็กสอบล้านคนในปีแรก ได้ยอดถึง 4 ล้านกว่าคน รับบุญจนถึงตี 2 เกือบทุกคืน ตื่น 4:30 น. ติดกัน 8 เดือน

ต่อมาผู้ส่งเคสล้มป่วยหนัก พบว่าเป็นซีสต์ที่รังไข่ เพิ่งผ่าตัดไป ผู้ส่งเคสคิดว่าตัดสินใจไม่ผิดที่อุทิศตนช่วยงานพระศาสนา แม้จะไม่พร้อมหลายด้าน เพราะถ้าไม่ใจแข็ง วันนี้แม่ก็คงไม่มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง แม่และน้องเข้าใจวัดและรักบุญมาก น้องสาวตั้งใจเรียนกฎหมาย ได้เกียรตินิยมอันดับ 2 กำลังจะจบ ปัญหาต่างๆ กำลังคลี่คลายได้ด้วยดี

ยายผู้ส่งเคสทำบุญตามประเพณี ช่วงที่แม่ยังไม่พร้อมมีลูก ยายได้กดคลำท้องจนเจอก้อนเลือด แล้วบี้จนสลายถึง 3 ท้อง บ้านปลายชีวิตยายเสียชีวิตด้วยโรคสำไส้อุดตัน หลังยายเสีย ผู้ส่งเคสได้เก็บเงินจองของพระสร้างให้ยาย 1,000 บาท และพยายามทยอยทำบุญอุทิศให้ 11 ปีแล้วแต่ยังไม่เต็ม