EP.501 ชีวิตรันทดแต่ไม่มีลดสร้างความดี

ผู้ส่งเคส ได้เรียบเรียงเรื่องราวชีวิตของตนเองมาสอบถาม คุณครูไม่ใหญ่ เรื่องราวมีความยาวถึง 11 หน้ากระดาษเลยทีเดียว ผู้ส่งเคส ได้บรรยายชีวิตที่เต็มไปด้วยความยากลำบากและความรันทดต่างๆ ตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบัน แต่แม้จะต้องเผชิญกับอุปสรรคนานัปการเพียงใด ผู้ส่งเคส ก็ไม่เคยย่อท้อในการสร้างความดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทุ่มเทสร้างบุญกับหมู่คณะอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เรื่องราวของ ผู้ส่งเคส แสดงให้เห็นถึงความเด็ดเดี่ยวในการสร้างบุญ แม้ในยามที่ไม่มีเงิน ไม่มีจะกิน และต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก เช่น ช่วงวิกฤติเศรษฐกิจ

เรื่องราวชีวิตของ ผู้ส่งเคส เริ่มต้นด้วยความรันทดตั้งแต่แรกเกิด เมื่อพ่อแม่ไม่ต้องการมีลูกคนที่ 12 พ่อถึงกับบอกให้ทิ้งลูกไว้ที่โรงพยาบาล แต่พี่สาวคนหนึ่งได้แอบอุ้มกลับมา เมื่อกลับถึงบ้าน แม่ก็ไม่ยอมให้กินนมแม่ ด้วยเหตุผลว่ากลัวพ่อด่า กลัวความผูกพัน และคิดว่าจะยกให้คนอื่นหากมีคนมาขอ นอกจากนี้ พ่อแม่ยังรักแต่ลูกชาย ไม่รักลูกสาว ทำให้ชีวิตของ ผู้ส่งเคส เหมือนถูกทอดทิ้งมาตลอด

ในวัยเด็ก ผู้ส่งเคส ต้องเผชิญกับความเจ็บป่วย เช่น ปวดฟันเป็นเดือนๆ แต่ไม่มีใครสนใจ จนเพื่อนต้องพาไปหาหมอ ถึงขั้นต้องผ่าเหงือก แม้ป่วยหนักก็ไม่ได้รับการดูแล เวลาโรงเรียนให้ผู้ปกครองเซ็นสมุด ลูกก็ต้องให้เพื่อนปลอมลายเซ็นพ่อแม่ เมื่อมีเรื่องทะเลาะกับพี่น้อง มักจะตกเป็นฝ่ายผิดเสมอ พี่น้องต่างอิจฉา แก่งแย่ง เอาเปรียบกัน โดยเฉพาะพี่สาวคนที่ 2 ที่ใช้งาน ผู้ส่งเคส เหมือนคนรับใช้ในบ้าน ผู้ส่งเคส ต้องทำงานหนักและเหนื่อยมาก

ผู้ส่งเคส ต้องเก็บเงินเรียนเองตั้งแต่อายุ 9 ขวบ โดยเก็บจากเงินค่าขนมวันละ 2 บาท และค่ารับจ้างล้างจาน หลายครั้งที่เก็บเงินได้ แม่ก็จะเอาไปหมด เมื่อขอคืนเพื่อจ่ายค่าเทอม แม่ก็บอกว่าใช้หมดแล้ว และทวงบุญคุณ ผู้ส่งเคส ยังถูกพี่ชายคนที่ 11 รังแกทำร้ายร่างกายเกือบทุกวัน จนถึงขั้นเคยคิดจะฆ่าตัวตายหรือฆ่าพี่ชายหลายครั้ง แต่ก็ไม่กล้าทำเพราะกลัวบาป กลัวติดคุก และกลัวพี่เจ็บ

นอกจากคนในครอบครัว ผู้ส่งเคส ยังโดนคนรอบข้างรังแกมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่โรงเรียนหรือเพื่อนบ้าน ชีวิตยังต้องเผชิญกับเหตุการณ์เฉียดตายหลายครั้ง เกือบจมน้ำตาย 2 ครั้ง และเกือบถูกรถชนตาย 3 ครั้ง เช่น มอเตอร์ไซค์คว่ำกระเด็นไปไกล เมื่อบาดเจ็บกลับมา มักจะมีแต่คนซ้ำเติม ไม่มีใครห่วงใย

ผู้ส่งเคส ยังมีปัญหาสุขภาพหลายอย่าง เช่น โรคกระเพาะอักเสบเรื้อรัง โรคภูมิแพ้ ล่าสุดเป็นซีสต์ที่รังไข่ และเนื้องอกในมดลูก ตกเลือดมากเกือบ 2 อาทิตย์ ที่เกือบ 2 อาทิตย์แล้วยังไม่ตายเพราะเลือดคงออกทีละน้อย สาเหตุที่ต้องปล่อยให้ตกเลือดเพราะไม่มีเงินผ่าตัด แม่กับพี่สาวเกี่ยงกันเรื่องเงินค่าผ่าตัด และยังซ้ำเติมด่าว่า ทำให้ ผู้ส่งเคส น้อยใจ คิดจะฆ่าตัวตายอีก

แต่แล้ว ผู้ส่งเคส ก็คิดได้ว่าไม่ต้องฆ่าตัวตาย เดี๋ยวก็ตายอยู่แล้วเพราะเลือดออกจนตัวซีด จึงเตรียมตัวตายโดยทำใจนึกถึงบุญ นึกถึงบุญทุกบุญที่เคยทำ โดยเฉพาะบุญสร้างพระที่ทุ่มเททำอย่างสุดๆ จนหลับไป พอตื่นเช้ามาน่าอัศจรรย์ที่เลือดหยุดไหล แล้วแม่ก็โอนเงินมาให้ผ่าตัด เมื่อไปหาหมอ ก็ได้รับคิวก่อนเพราะอาการหนัก หลังผ่าตัดพักฟื้นได้เพียง 3 วัน ก็มีเหตุต้องออกไปอยู่บ้านคนอื่นที่ไม่ใช่ญาติ

แม้ชีวิตจะตกต่ำเพียงใด แต่หลังจากได้เจอหมู่คณะ ผู้ส่งเคส ก็ทุ่มเททำบุญทุกบุญอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน โดยเฉพาะบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ตอนนั้นมีเงินเก็บแค่ 10,000 บาท อยากมีเงินเก็บเหมือนคนอื่น จึงตั้งใจสร้างพระแค่ 1,000 บาท แต่เมื่อทราบอานิสงส์ ก็ตัดสินใจใหม่ว่าจะทำแบบผ่อน พอได้ความรู้ว่าทำแบบผ่อนก็ได้แบบผ่อน จึงตัดสินใจเอาเงินเก็บทั้งหมด 10,000 บาทสร้างพระทันที

หลังจากนั้น ผู้ส่งเคส ก็เริ่มคิดถึงพ่อแม่ แม้จะรู้สึกว่าท่านไม่รัก แต่ก็อยากตอบแทนคุณที่ให้กำเนิด จึงประหยัดทุกอย่างจนเก็บเงินสร้างพระให้พ่อแม่ได้คนละครึ่งองค์ แล้วก็คิดถึงพี่สาว 5 คน จึงไปชวนสร้างพระ แต่ทุกคนปฏิเสธ ผู้ส่งเคส พยายามชวนเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ แต่ก็ไม่ยอมแพ้ คิดว่าถ้าพี่ไม่ทำ ลูกก็จะทำให้ แม้จะมีคนท้วงว่าเงินเดือนแค่ 6,000 บาท ต้องเช่าหอ ต้องจ่ายค่ารถ หากสร้างพระ 7 องค์ (รวมของตัวเองและพี่ๆ) จะต้องอดอยากแค่ไหน แต่ ผู้ส่งเคส คิดว่าต้องสู้ ถ้าไม่ไหวก็ผ่อน 6 ปีก็ได้ ยอมอดอยาก ยอมเป็นโรคขาดสารอาหาร ขอเพียงได้สร้างพระช่วยพี่ๆ ก็พอใจแล้ว

ผู้ส่งเคส ทยอยทำบุญทีละ 1,000 บาท (ซึ่งต้องทำครั้งละ 5,000 บาทสำหรับ 5 องค์) และนำใบอนุโมทนาบัตรไปให้พี่ๆ เพื่อให้ได้อนุโมทนา พี่บางคนเห็นก็ดีใจ ยอมคืนเงินให้ 3 คน ส่วนอีก 2 คนไม่ยอมให้ แต่ทุกคนก็บอกว่าพอแล้ว ไม่ต้องทำให้อีก ผู้ส่งเคส รีบรับเงิน 3,000 บาทจากพี่ๆ ด้วยความปิติ และนำไปรวมกับเงินเดือน 2,000 บาทเพื่อสร้างบุญในงวดที่ 2

ในงวดที่ 3 ถึงกำหนดต้องใช้หนี้ 5,000 บาทคืนหัวหน้า แต่จู่ๆ หัวหน้าก็ยกหนี้ให้ทั้งหมด 5,000 บาท ผู้ส่งเคส จึงนำเงินนี้มาทำบุญสร้างพระให้พี่สาวในงวดที่ 3 อย่างอัศจรรย์ คราวนี้พี่สาวรู้ว่ายังแอบสร้างพระให้ก็ต่อว่าใหญ่โต จน ผู้ส่งเคส เกือบใจตก แต่ก็ไม่เปลี่ยนใจ พี่เขยได้ยินจึงสงสารและบอกว่าจะสร้างให้ครบองค์แทน

การสร้างพระยังไม่จบ เพราะยังต้องหาเงินเพิ่มอีก 35,000 บาทให้ครบทุกองค์ที่ตั้งใจไว้ ช่วงนั้นเกิดวิกฤติ IMF ที่ทำงานต้องเอาคนออก 500 คน ทุกคนเครียดกลัวอดตาย แต่ ผู้ส่งเคส กลัวยิ่งกว่าอดตาย คือกลัวว่าจะไม่มีเงินสร้างพระที่เหลือ 5 องค์ จึงคิดว่าจะเป็นอย่างไรก็เป็นกัน แม้ต้องอดตายหรือแลกด้วยชีวิต ก็ต้องสร้างพระให้สำเร็จ ผู้ส่งเคส พยายามรักษาใจให้ผ่องใสที่สุด นั่งสมาธิมากๆ ใจจดจ่อกับการสร้างพระให้สำเร็จและอธิษฐานจิตให้ได้อยู่ต่อ ในที่สุดหัวหน้าก็บอกว่าจะจ้างทั้ง 500 คนต่อ

ผู้ส่งเคส บอกตัวเองว่าทนอีกปีกว่าๆ ก็จะได้กินของอร่อยๆ แล้ว กินข้าวจำกัด ประหยัด จานละ 10 บาท วันละ 1 จานต่อมื้อ ทำให้หิวเร็ว แต่ก็บอกตัวเองให้ทน เพราะเงินต้องเก็บไว้กินมื้อต่อไป ใจมีแต่อย่างเดียวคือเก็บเงินสร้างพระ ทำอย่างนี้มา 3 ปีแล้ว

ต่อมา ผู้ส่งเคส อยากทำบุญองค์พระบนโดมอีก แม้ของเก่าจะยังไม่หมด มีคนบอกจะให้ยืมเงิน เมื่อถามว่าถ้าไม่มีคืนจะทำอย่างไร เขาบอกไม่เป็นไร ถือว่าทำบุญ เมื่อเขากลับบ้าน แม่เขารู้ก็ไม่ได้ต่อว่า แต่พูดว่า คนไม่มีเงินยังกล้าทำบุญ แล้วคนมีเงินทำไมไม่กล้าทำ คนให้ยืมจึงต้องมาสร้างพระให้ตัวเอง 1 องค์แบบงงๆ

ช่วงนั้น ผู้ส่งเคส ขยันนั่งสมาธิมาก เมื่อคิดจะสร้างพระ ใจมีแต่พระตลอด แม้ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ไม่มีจะกิน ก็มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก คล้าย คุณครูไม่ใหญ่ ตอนมาเรียนธรรมะใหม่ๆ ที่ไม่สนว่าจะมีกินหรือไม่มี ขอให้นั่งธรรมะให้ได้ ช่วง IMF ลูกไม่ได้เงินเดือน 3 เดือน ไม่มีเงินสำรอง แต่ไม่ห่วงชีวิต ห่วงว่าจะเอาเงินที่ไหนสร้างพระ จึงอธิษฐานขอให้พี่เขยส่งเงินก้อนที่จะสร้างพระให้พี่สาวมาให้ 3 วันต่อมาพี่เขยโอนเงินมา บอกว่าให้เอาไปใช้ก่อนก็ได้ เพราะกำลังรอตกเบิก แต่ ผู้ส่งเคส ตั้งใจจะเอาเงินไปสร้างพระ แม้จะเหลือเงินซื้อข้าวกินแค่อีก 2 วันก็ตาม ทันทีที่ตัดสินใจ ก็มีน้องคนหนึ่งมาบอกให้ไปรับเงินการกุศลที่ยืมไว้ ทำให้มีเงินต่อชีวิตได้อีก

คืนที่พี่เขยโอนเงินมานั้นเอง พี่สาวฝันเห็นหลวงปู่ วัดปากน้ำ ทำให้พี่เขยคิดใหม่ทำใหม่ ตัดสินใจสร้างพระให้ตัวเอง 1 องค์ ให้ลูกๆ อีก 2 องค์ ให้พ่อกับแม่ของเขาอีก 2 องค์ และสร้างพระภายในอีก 2 องค์ สร้างกันยกใหญ่ ผู้ส่งเคส ทึ่งมากจากคนที่เคยไม่ทำบุญอะไรแบบนี้ พี่ชายคนเล็กก็แอบเอาเงินมาฝาก ให้ช่วยสร้างพระให้อีก 4 องค์ และองค์พระภายในแกนกลาง 1 องค์ กำชับว่าอย่าบอกใคร

ช่วงนี้เหมือนบุญส่งผล แม่และพี่ๆ เกิดอยากให้เงิน ผู้ส่งเคส ขึ้นมา ทำให้รวบรวมเงินสร้างพระครบตามที่ตั้งใจไว้ทั้งหมดได้ภายในเวลาแค่ 2 เดือน จากที่เคยคิดว่าจะใช้เวลาอีก 3 ปี และยังเหลือเงินใช้หนี้อีก 20,000 บาท ผู้ส่งเคส ไม่เคยกังวลว่าจะไม่มีกิน หลายครั้งเหลือเงินกินข้าวมื้อสุดท้ายหรือไม่มีเลย แต่จะคิดใจเย็นๆ ว่ายังมีเวลาอีก 1 คืน พอหวัง พรุ่งนี้ตะวันก็ส่องแสง คืนนี้ก็นึกถึงบุญแล้วหลับสบาย เช้าไปทำงานไม่มีใครรู้ว่าไม่มีเงิน เพราะหน้าตาไม่ทุกข์ใจ คนมักคิดว่ามีเงินเยอะจนไม่ลง เพราะไม่ค่อยกิน ไม่ค่อยใช้ ไม่เที่ยว ไม่แต่งตัว

คนสนิทจะรู้ความจริง ช่วงที่สร้างพระ 10 องค์รวมพระแกนกลาง ผู้ส่งเคส ไม่เคยต้องวิ่งหาเงิน มีแต่คนเอาเงินมาให้ ไม่เคยต้องไปขอยืมเงิน มีแต่คนเดินเข้ามาถามว่าจะให้ยืมเงินไหม บางครั้งอยากกินอะไรมากแต่ไม่มีเงิน ก็มีคนชวนไปกิน บางครั้งแม่ค้าก็ส่งให้เลย ไม่คิดเงิน เพราะถ้าคิดเงินก็ไม่รับของเพราะไม่มีเงินจ่าย ปัจจุบัน ผู้ส่งเคส ได้ทำหน้าที่ผู้นำบุญสร้างพระได้ถึง 50 กว่าองค์แล้ว