EP.524 ผูกใจกับเจ้าแม่กวนอิม ชวนทำบุญไม่ได้ทำเอง

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนโตในครอบครัวคนจีน สมัยเด็กเคยบอกคุณแม่ว่าจะไม่แต่งงาน แต่เมื่อเรียนอยู่ มศ. 5 ก็ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับชายจีนคนหนึ่งซึ่งอายุมากกว่า 5 ปี ด้วยความที่มีอัธยาศัยเข้ากันได้เร็ว จึงตัดสินใจแต่งงานกันอย่างรวดเร็วในลักษณะคลุมถุงชนแบบเต็มใจ ปัจจุบันสามีของผู้ส่งเคสยังขาดความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายและไม่ยอมให้ติดจานดาวธรรมที่บ้าน ทำให้ผู้ส่งเคสต้องฟัง DMC ทางแผ่นหรือให้น้องสาวเล่าให้ฟัง

เรื่องราวเริ่มต้นจากอากงของผู้ส่งเคส ซึ่งเดินทางมาจากเมืองจีน มีอัธยาศัยดี ขยันทำมาหากิน แต่ใจร้อนและซื่อสัตย์มาก แม้รับจ้างแบกหามแล้วไม่ได้ค่าแรงก็ไม่ว่าอะไร ปกติอากงจะเป็นคนเฉยๆ ไม่เอาเรื่องใคร แต่เมื่ออายุได้ 71 ปี อากงกลับผูกคอตัวเองตายโดยไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด หลังอากงเสียชีวิต คุณแม่ของผู้ส่งเคสฝันเห็นอากงมาหาในสภาพแต่งตัวเหมือนคนทั่วไป

อาม่าของผู้ส่งเคสเป็นผู้หญิงเก่ง แม้ไม่ได้เรียนหนังสือ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ แต่ค้าขายเก่ง สามารถนับจำนวนเงินจากก้านไม้ขีดและลูกคิดได้ เก็บเงินจนซื้อที่ดินได้ถึง 50 ไร่ ซึ่งราคาปัจจุบันประมาณ 10 ล้านบาท แต่อาม่าเป็นคนต่างด้าวจึงไม่สามารถใช้ชื่อตัวเองเป็นเจ้าของโฉนดได้ ต้องใช้ชื่อลูกชาย ต่อมาที่ดินนั้นก็ตกเป็นของคนในครอบครัวของลูกชาย อาม่ายังร่วมลงทุนซื้อโรงสีข้าวกับลูกชายได้อีกด้วย ด้วยความเป็นคนจีน อาม่าจึงเลื่อมใสเจ้าแม่กวนอิมมาก ใช้เวลาส่วนใหญ่กับการสวดมนต์และไหว้เจ้า โดยมีรูปวาดและรูปหล่อเจ้าแม่กวนอิมอยู่ที่บ้าน อาม่าเคยพูดว่าหากเสียชีวิตจะขอไปอยู่เป็นบริวารเจ้าแม่กวนอิม ตอนป่วย อาม่าบอกให้คุณแม่ไปจุดธูปบอกเจ้าแม่กวนอิมมารับ เพราะไม่อยากมาเกิดอีกแล้ว อาม่าเข้าใจว่าหากไปอยู่กับเจ้าแม่กวนอิมแล้วจะไม่ต้องมาเกิดอีก ก่อนอาม่าเสียชีวิต ผู้ส่งเคสฝันว่าฟันหลุด หลังจากนั้น 2-3 วัน ก็ทราบข่าวว่าอาม่าถึงแก่กรรมด้วยวัย 90 ปี ผู้ส่งเคสฝันเห็นอาม่าลอยขึ้นไปบนฟ้าด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

คุณพ่อของผู้ส่งเคสมาจากแผ่นดินจีนโดยการหลบหนีใต้ท้องเรือขนสินค้า มาอยู่เมืองไทยตั้งแต่อายุ 18 ปี เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยความพากเพียรอดทนจนมีกิจการของตัวเอง ได้พบรักกับคุณแม่และใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน มีลูก 7 คน ลูกสาวคนที่ 6 และ 7 ปัจจุบันมาเป็นเจ้าหน้าที่ที่วัด

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นยอดกัลยาณมิตร เป็นผู้ชักชวนทุกคนในบ้านให้รู้จักวัดพระธรรมกาย เริ่มมาวัดปี 2527 พร้อมกับคุณน้า ผู้ส่งเคสไม่เข้าใจว่าทำไมคุณแม่ต้องนั่งรถจากจันทบุรีมาร่วมงานบุญที่วัด ซึ่งใช้เวลาเดินทางนานถึง 6 ชั่วโมง คุณแม่ไม่เคยท้อ ยิ่งช่วงปี 2535 จะมาร่วมงานบุญทุกวันอาทิตย์ต้นเดือนเป็นประจำ คุณแม่และคุณน้าร่วมบุญทุกบุญของวัดอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ซื้อที่ดิน หล่อหลวงปู่ทองคำ เป็นประธานรองงานกฐิน สร้างองค์พระให้หมู่ญาติ บรรพบุรุษ และครอบครัว บอกบุญองค์พระได้เกือบ 200 องค์ ร่วมสถาปนามหาธรรมกายเจดีย์ สภาธรรมกายสากล มหาวิหารคุณยาย หอฉัน และเป็นประธานกฐินทุกปี เป็นผู้นำบุญ ผู้นำรถ คุณแม่มีความสุขและปิติใจทุกครั้งที่ระลึกถึงบุญที่ทำมา ปัจจุบันวัย 70 กว่าปี ได้เก็บรวบรวมปัจจัยที่ทำบุญรวมได้เกือบ 20 ล้านบาท คุณแม่และคุณน้าสร้างบารมีด้วยกันมาตลอด

พ่อของสามีผู้ส่งเคส เป็นชายจีน ขยัน แข็งๆ สามารถสร้างครอบครัวและฐานะมั่นคงได้ มีความเจ้าชู้ตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงอายุ 70 ปี โดยเฉพาะกับภรรยาน้อยคนล่าสุดที่อายุห่างกันเกือบ 40 ปี ถึงกับทุ่มเงินซื้อของให้เธอ เมื่อพบว่าภรรยาน้อยมีชายชู้ พ่อสามีโกรธมากจนจะวางมวยกับหนุ่มคนนั้น แต่สุดท้ายก็กลับไปคืนดีกับเธออีก ในขณะที่แม่สามีต้องเสียใจและแยกกันอยู่ แม่สามีจึงใช้ชีวิตช่วงบั้นปลายอยู่กับการเล่นไพ่ โดยผู้ส่งเคสต้องเป็นผู้ไปส่งเกือบทุกครั้ง

ลูกสาวคนที่ 6 ของคุณพ่อคุณแม่ผู้ส่งเคสถูกส่งไปให้อาม่าเลี้ยง ทำให้รู้สึกผูกพันกับอาม่ามากที่สุด เธอเป็นตา กุ้งยิง บ่อยๆ ลูกสาวคนที่ 7 เกิดเมื่อคุณแม่มีอายุมากแล้ว มีคนบอกว่าถ้ามีลูกตอนอายุมากจะเป็นปัญญาอ่อน แต่คุณแม่ไม่คิดทำแท้งและบอกว่าจะเลี้ยง เมื่อเกิดมาน้องสาวก็ปกติดี น้องสาวคนที่ 7 โดนเจาะน้ำในหูข้างซ้ายบ่อยครั้ง และเป็นโรคเส้นที่ขาข้างขวา

ผู้ส่งเคสอยากทราบเรื่องราวชีวิตในอดีตและวิบากกรรมของบุคคลในครอบครัวรวมถึงตัวเองและสามี เพื่อที่จะได้เข้าใจและแก้ไขให้ถูกต้อง