EP.173 เจ้าชู้เป็นเหตุ สังเกตได้

ผู้ส่งเคสเป็นผู้มีความกตัญญู มีความห่วงใยในชีวิตและความเป็นไปของบุคคลอันเป็นที่รักในครอบครัว ทั้งคุณแม่ คุณพ่อ ลูกพี่ลูกน้อง และหลาน ซึ่งประสบปัญหาชีวิตต่างๆ ทั้งความยากลำบาก การสูญเสีย โรคภัยไข้เจ็บ และเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ผู้ส่งเคสจึงได้รวบรวมเรื่องราวเหล่านี้มากราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ด้วยความปรารถนาที่จะเข้าใจถึงต้นเหตุของปัญหาตามหลักกฎแห่งกรรม และหาหนทางช่วยเหลือบุคคลเหล่านั้นให้พ้นจากความทุกข์

เรื่องราวเริ่มต้นที่ชีวิตของคุณแม่ของผู้ส่งเคส ซึ่งเกิดที่เมืองไทย แต่จำต้องติดตามคุณยายไปเติบโตที่เมืองจีนตั้งแต่อายุยังน้อย ระหว่างเดินทาง น้องฝาแฝดของคุณแม่ก็เสียชีวิตลงที่เมืองจีน และเมื่อไปถึง ทั้งคุณแม่และคุณยายก็ติดอยู่ที่นั่นเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 กว่าจะหนีตายกลับมาได้ คุณแม่ก็มีอายุได้ประมาณ 12 ปี ชีวิตก็พลิกผันอีกครั้งเมื่อคุณตาซึ่งอยู่ว่างๆ ได้มีภรรยาใหม่และมีลูกอีกหลายคน ทำให้คุณยายและคุณแม่ต้องแยกครอบครัวออกมาประกอบอาชีพค้าขาย ชีวิตทั้งสองท่านต้องเผชิญความยากลำบากอย่างแสนสาหัส ร้านค้าถูกไฟไหม้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึง 3-4 ครั้ง โดยมีอยู่ 2 ครั้งที่รุนแรงที่สุด ไฟไหม้จนไม่เหลืออะไรเลย ในช่วงที่ร้านถูกไฟไหม้นั้น คุณแม่มีลูกแล้ว 4-5 คน ท่านมีลูกทั้งหมด 11 คน แม้จะแยกกันอยู่ ชีวิตก็ยังลำบากถึงขั้นที่คุณแม่ไม่มีเงินซื้อนมและอาหารให้ลูก แต่ด้วยความขยันมานะบากบั่น ทุกคนในครอบครัวช่วยกันทำมาหากิน กิจการค้าขายจึงค่อยๆ ดีขึ้น

พอชีวิตเริ่มดีขึ้น คุณพ่อก็จากไปอย่างกะทันหันด้วยวัยเพียง 49 ปี ขณะที่ลูกคนเล็กอายุ 4 ขวบ คุณพ่อไม่ได้มีอาการป่วยเรื้อรัง วันหนึ่งท่านรู้สึกไม่สบาย จึงให้พี่ชายคนรองพาไปหาหมอ หมอตรวจแล้วฉีดยาให้ คุณพ่อเกิดอาการแพ้ยาอย่างรุนแรงต่อหน้าหมอและเสียชีวิตที่ร้านหมอในทันที คุณครูไม่ใหญ่ ได้เมตตาชี้ให้เห็นว่า ความตายนั้นไม่จำเป็นต้องป่วยหรือประสบอุบัติเหตุเสมอไป บางทีก็อาจตายในสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดได้

ภายหลังการเสียชีวิตของคุณพ่อ คุณแม่ก็เริ่มเข้าวัดทำบุญมากขึ้น โดยเฉพาะกับวัดที่ยังลำบาก ปัจจุบันคุณแม่ป่วยเป็นโรคความดันโลหิตสูง อายุ 74 ปี ในเดือนธันวาคม ปี 2545 คุณแม่ได้ร่วมกับชาวไทยเชื้อสายจีนบูรณะศาลเจ้าแห่งหนึ่ง ลูกชายคน ที่ 3 ของคุณแม่ไม่เห็นด้วยกับการรื้อศาลเดิมทิ้ง โดยกังวลว่าจะไม่ดีกับครอบครัวและตัวคุณแม่เอง แต่ลูกชายของพี่ชายคนนี้ (หลานของคุณแม่) กลับเป็นคนไปคุมการรื้อถอนศาลเจ้าด้วยตนเอง หลัง จากนั้นไม่นาน หลานชายก็ประสบอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำแต่ไม่เป็นอะไร ต่อมา ลูกสาวของพี่ชายคนเดียวกันนี้ (หลานสาวคุณแม่, น้องสาวของหลานชายที่คุมการรื้อ) ก็ล้มป่วย มีอาการทางจิตอย่างกะทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ ในคืนวันที่ 28 ธันวาคม 2545 ขณะนอนหลับ เธอได้ยินเสียงฟ้าผ่าดังกลางศีรษะ ตามด้วยเสียงคล้ายโรงงิ้ว เสียงฉิ่งฉาบดังอยู่ในหัวตลอดเวลา และเห็นเงาดำ ทำให้รู้สึกกลัวมาก เธอเล่าให้แม่ฟังและย้ายไปนอนห้องเดียวกับแม่ วันต่อมา หลังจากกลับจากเรียน เธอได้กลิ่นคล้ายผีปีศาจสัมภเวสีขณะอาบน้ำ กลางคืนก็ส่งเสียงดังคล้ายไล่ผีเหล่านั้น รู้สึกเหมือนมันตามเข้าไปในห้องน้ำ มารดาของเธอพาไปพบจิตแพทย์ที่เชียงราย จิตแพทย์ฉีดยาและให้ยาทานต่อเนื่อง 9 เดือน

ในเดือนกรกฎาคม เธอทำร้ายตัวเองครั้งแรกด้วยการทานยาเกินขนาด ต่อมาวันที่ 27 กันยายน 2546 เธอได้กระโดดลงมาจากตึกชั้น 2 กระดูกเชิงกรานและข้อเท้าหัก เธอมีอาการเหม่อลอย ตาแข็ง ญาติพี่น้องเป็นห่วงแต่ไม่มีใครช่วยให้กลับเป็นคนเดิมได้

สำหรับเรื่องสุดท้าย ลูกพี่ลูกน้องของสามีของผู้ส่งเคส ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2546 เวลาประมาณตี 2 โดยใช้ปืนยิงที่ศีรษะ ไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด ผู้ตายเป็นคนร่าเริงแจ่มใส ชอบคบเพื่อน รักเพื่อน พ่อแม่ พี่น้อง และทุกคนในครอบครัว เป็นหลักให้ครอบครัวในการดำเนินกิจการที่บ้าน แต่กลับยิงตัวตาย

ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามมากมายดังที่ได้กราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อไขข้อข้องใจในเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับบุคคลในครอบครัวเหล่านี้