EP.527 เมืองพระรถเมรี

ผู้ส่งเคสนี้เล่าเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่บ้านของตนเองในอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ซึ่งนักโบราณคดีเชื่อว่าเป็นเมืองประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่กว่าบ้านเชียง บ้านของผู้ส่งเคสตั้งอยู่ในใจกลางเมืองประวัติศาสตร์นี้ โดยมีคำบอกเล่าว่าพื้นที่ 13 ไร่เศษเป็นเมืองเก่าชื่อเมืองพระรถเมรี ซึ่งมีกำแพงถึง 7 ชั้น และบ้านอยู่ชั้นในสุดเรียกว่าสวนจันทร์ ปัจจุบันยังมีร่องรอยกำแพงเป็นเนินดินสูงให้เห็น ในพื้นที่นี้มีเรื่องราวประหลาดและเหตุการณ์เหนือธรรมชาติเกิดขึ้นมากมาย ทั้งการพบของโบราณ, เสียงฆ้องปริศนา, การหายไปของถ้ำ, และการพบเจอสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีเรื่องราวของคนในครอบครัว ตั้งแต่ปู่ย่า พ่อแม่ ไปจนถึงน้องชายคนเล็ก ที่มีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ผิดปกติและเรื่องราววิบากกรรมต่างๆ เรื่องราวเหล่านี้ทำให้ผู้ส่งเคสเกิดข้อสงสัยและต้องการทราบความจริงจากคุณครูไม่ใหญ่

บ้านของผู้ส่งเคสตั้งอยู่ในตำบลวัดหน้าพระธาตุ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ซึ่งได้รับการติดป้ายจากกรมศิลปากรว่าเป็นเมืองประวัติศาสตร์ นักโบราณคดีเชื่อว่าอำเภอพนัสนิคมมีความเก่าแก่และเจริญรุ่งเรืองกว่าอำเภอเชียงเสียอีก บ้านของผู้ส่งเคสอยู่ใจกลางเมืองประวัติศาสตร์ หรือที่เรียกว่าจัตุรัสของเมืองเลยทีเดียว ตั้งแต่จำความได้ มีคำบอกเล่าว่าที่ดิน 13 ไร่เศษที่ครอบครัวอยู่เชื่อว่าเป็นเมืองเก่าเรียกว่าเมืองพระรถเมรี อำเภอพนัสนิคมมีสัญลักษณ์เป็นรูปพระรถขี่ม้า ในเมืองเก่านี้มีกำแพงล้อมรอบถึง 7 ชั้น เหมือนเขาสัตตบริภัณฑ์ บ้านของผู้ส่งเคสอยู่ในชั้นในสุดของกำแพง เรียกว่าสวนจันทร์ ซึ่งเชื่อว่าเป็นอุทยานของเมืองพระรถ ปัจจุบันยังคงมีกำแพงดินสูงให้เห็นเป็นเนินดิน

ในวันขึ้น 15 ค่ำ มักจะมีแสงสว่างคล้ายรัศมีดวงแก้วลอยขึ้นมาเหนือเนินดินกำแพง ทำให้ชาวบ้านได้เห็น และหมู่บ้านใกล้เคียงก็ได้กลิ่นธูปและดอกไม้หอม มีเสียงฆ้องดังไปทั่ว ชาวบ้านเคยไปขุดพบฆ้องขนาดใหญ่แต่ไม่สามารถเอาขึ้นมาได้ และเมื่อขุดก็มีฝนลูกเห็บตกหนักถึง 7 วัน 7 คืน ทำให้เลิกขุดไป จากนั้นก็ไม่ได้ยินเสียงฆ้องอีกเลย หมู่บ้านนั้นจึงได้ชื่อว่าบ้านสระฆ้อง

ห่างจากบ้านผู้ส่งเคสไม่ไกล มีสถานที่ชื่อเนินพระธาตุ มีถ้ำอยู่บริเวณนั้น ภายในถ้ำเคยมีถ้วยชามสวยงามมากที่ชาวบ้านสามารถไปบอกกล่าวขอยืมไปใช้เลี้ยงพระหรือทำบุญ แล้วก็นำมาคืนได้ แต่ต่อมาเมื่อมีคนยืมแล้วไม่นำมาคืน ถ้ำก็ปิดไป ตอนนี้เห็นเพียงเจดีย์อยู่บนเนินพระธาตุเท่านั้น เรื่องราวทำนองนี้คุณครูไม่ใหญ่เล่าว่าเคยได้ยินบ่อยๆ ทางภาคเหนือ

ป้าคนหนึ่งที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบ้านประมาณ 200 เมตร ขณะที่กำลังจะไปขายของที่ตลาด ได้เห็นพระพุทธรูปขนาดหน้าตัก 1 คืบลอยวนอยู่บนผิวน้ำไม่ยอมจม ป้าบอกว่าจะกลับมารับเมื่อขายของเสร็จ เมื่อกลับมาก็ยังเห็นพระองค์เดิมหมุนวนอยู่ ป้าจึงนำไปบูชาที่บ้าน ปัจจุบันป้าท่านนี้เสียชีวิตแล้ว

เมื่อ 30 ปีก่อน มีการขุดคลองเล็กๆ ยาวผ่านหน้าบ้านผู้ส่งเคส ในครั้งนั้นผู้ส่งเคสได้เห็นถ้วยชามหยกและไหโบราณวางเรียงกันเป็นชั้นๆ ชาวบ้านที่เห็นต่างคนต่างก็หยิบเอาไป สมัยปู่และย่าผู้ส่งเคสยังอยู่ ก็เคยขุดพบไหโบราณใบหนึ่งซึ่งแปลกมาก เพราะใส่ของแล้วไม่บูดเน่า ผู้ใหญ่และชาวบ้านมาขอดูจนปู่ย่าเหนื่อย และเกรงจะเกิดอันตราย จึงมอบไหให้ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ไป

แม่ของผู้ส่งเคสเคยขุดสวนพบเหรียญโบราณหลายสิบเหรียญซึ่งยังคงเก็บไว้ ตั้งแต่เกี่ยวข้องกับของโบราณ แม่มักจะพบสัตว์ประหลาดเสมอ เช่น ตะขาบและผีเสื้อ วันหนึ่งแม่เห็นตะขาบตัวหนึ่งยาวใหญ่ ลักษณะแบนๆ มีหนวดยาวชูชัน แม่เรียกเพื่อนบ้านมาดู หมาวิ่งมาสะดุดตะขาบล้มกลิ้งไป 3 ตลบ แล้วก็งง ตะขาบมีขนาดใหญ่มาก เลื้อยมีเสียงดังเพี๊ยะ แล้วหายเข้าไปในกอไผ่ คนโบราณเล่าว่าตะขาบจะคาบแก้วไว้ที่ปากทางจำทางเข้าออก และหากคาบแก้วชูขึ้นแกว่งไปมาฝนจะไม่ตก ตะขาบตัวนี้ใหญ่ถึง 2 ศอก และขนาดเท่าม้วนทิชชู่ อีกวันหนึ่ง แม่เห็นผีเสื้อขนาดใหญ่ ปีกกางออกเท่าสุ่มไก่ ลำตัวเท่าแก้วน้ำใหญ่ บินเข้ามาในบ้าน แม่พยายามจะเอาสุ่มไก่มาครอบให้คนอื่นดูเป็นพยาน แต่ผีเสื้อก็บินหนีไป แม่ตกใจกลัวและขนลุกมาก

พ่อของผู้ส่งเคสไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ เชื่อว่าตายแล้วสูญ จึงไม่ค่อยทำบุญ ท่านชอบพูดว่าทำบุญกับพระแล้วไม่เหลืออะไร แต่ก็เป็นคนใจดี ชอบซื้อโลงศพไร้ญาติ พ่อสูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า ต่อมาป่วยเป็นมะเร็งท่อปัสสาวะแต่รักษาหาย พอหายก็กลัวตาย เริ่มทำบุญและสร้างพระธรรมกายประจำตัวที่วัดพระธรรมกาย ท้ายที่สุดพ่อเป็นเบาหวานต้องตัดขาหนึ่งข้าง ทำให้ท้อแท้และเสียชีวิตในวัย 76 ปี

น้องชายคนเล็กเกิดมาอย่างปาฏิหาริย์ แม้แม่จะคุมกำเนิดถึง 3 วิธีพร้อมกัน คลอดออกมาตัวใหญ่มาก น้ำหนัก 5.1 กิโลกรัม ตอนอายุ 1 เดือน ผิวหนังเป็นฝีทั่วตัวตั้งแต่ขนาดเล็กเท่าปลายก้อยจนเท่าหัวแม่มือ แทบไม่มีที่ว่าง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเป็นที่รักและถูกแย่งชิง ถึงขนาดมีการจุดธูปแช่งคนแย่งเอาไป แม่มีอาการร่อแร่จึงจ้างพี่สะใภ้พ่อมาช่วยดูแลน้องชายเป็นเวลา 4 เดือนจนดีขึ้น พอแม่จะไปรับลูกคืน พี่สะใภ้พ่อไม่ยอมให้ไป ทำให้ต้องแย่งลูกตัวเองกลับมา พี่สะใภ้พ่อโกรธมากถึงขนาดจุดธูปวันละ 1 กำมือแช่งแม่และครอบครัวทุกวัน หลังจากนั้นไม่นานก็มีสิ่งมีชีวิตในบ้านเสียชีวิตไป 1 ตัว คือ วัว

น้องชายคนนี้เฉียดตายมาหลายครั้ง เช่น ตอนเด็กหัวปักโคลนเกือบตายแต่แม่ช่วยไว้ทัน ปัจจุบันน้องชายบวชอยู่ที่วัดพระธรรมกายได้ 9 พรรษาแล้ว