ประวัติผู้ส่ง
ผู้ส่งเคสเป็นลูกศิษย์นักเรียนฝันในฝันวิทยา ทางไกลผ่านจานดาวธรรม. ผู้ส่งเคสเข้าวัดครั้งแรกในปี 2540 ในงานตอกเสาเข็มต้นสุดท้ายมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี. แม้จะอยู่ไกลถึงจังหวัดสงขลา แต่ก็ได้มาร่วมงานบุญใหญ่ที่วัดอย่างสม่ำเสมอ ทำบุญทุกบุญไม่เคยขาดเลย. ผู้ส่งเคสเกิดที่จังหวัดลำพูน ในครอบครัวเกษตรกร มีพี่น้อง 8 คน เป็นคนที่ 7.
เนื้อเรื่อง
ชีวิตของผู้ส่งเคสพบเจอความลำบากมาตั้งแต่เด็ก ต้องอดมื้อกินมื้อ เพราะรายได้ของครอบครัวไม่เพียงพอกับรายจ่าย. ไม่เคยมีรองเท้าดีๆ ใส่ไปโรงเรียนเหมือนเพื่อนคนอื่น. พักเที่ยงต้องวิ่งกลับไปทานข้าวที่บ้านทุกวัน ทำให้เท้าพองตัวเกรียมจากความร้อนของถนน. บางวันกลับถึงบ้านก็พบว่าไม่มีข้าวให้กินเลย แม่ต้องนำข้าวไปซ่อนไว้บนเพดานบ้านเพราะกลัวจะไม่พอสำหรับมื้อเย็น.
ต่อมา ผู้ส่งเคสย้ายไปช่วยพี่สาวทำงานที่จังหวัดเชียงราย. เมื่ออายุได้ 20 ปี พี่สาวก็จัดการแต่งงานให้ เพราะเห็นว่าหนุ่มคนนี้มีฐานะดี. ผู้ส่งเคสจำใจแต่งงานกับเขา ทั้งที่ใจจริงไม่ได้รัก แต่ก็ต้องทนอยู่ร่วมกันมาจนมีลูกชายด้วยกัน 1 คน.
แม้ครอบครัวสามีจะค่อนข้างร่ำรวย แต่ในฐานะสะใภ้ ผู้ส่งเคสก็ยังคงต้องทำงานหนักเหมือนเดิม. พ่อแม่สามีมักจะเอะอะโวยวายเมื่อไม่พอใจ และห้ามไม่ให้ผู้ส่งเคสตอบโต้ โดยบอกว่าเป็นลูกคนจนไม่ต้องพูดอะไร ให้รับฟังอย่างเดียว. บางครั้งก็พาลจะไล่ออกจากบ้าน ทั้งที่อยู่แยกบ้านกันคนละหลังกับสามี.
จนวันหนึ่ง พ่อแม่สามีด่ารุนแรงจนผู้ส่งเคสหมดความอดทน จึงตอบโต้กลับไปบ้าง. ท่านทั้งสองโกรธมาก ถึงกับยื่นคำขาดไล่ผู้ส่งเคสออกจากบ้าน และยังห้ามไม่ให้สามีตามไป. โดยบอกว่าจะซื้อรถยนต์คันใหม่และหาภรรยาใหม่ให้. แต่สามีปฏิเสธภรรยาใหม่กับรถคันใหม่ และตอบแม่ว่าหาภรรยาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่คนที่จะมาเป็นแม่ของลูกนั้นหายาก. เมื่อได้ฟังดังนั้น พ่อแม่สามีก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จึงไล่สามีของผู้ส่งเคสออกจากบ้านไปด้วย. ผู้ส่งเคสกับสามีจึงออกจากบ้านมาโดยไม่มีเงินติดตัวเลย แม้แต่บาทเดียว มีเพียงกระเป๋าสัมภาระใบเดียว.
ผู้ส่งเคสจำใจต้องฝากลูกชายไว้ให้พี่สาวเลี้ยงที่เชียงราย. ตัดสินใจขายรถมอเตอร์ไซค์คันเดียวที่มีอยู่เพื่อเป็นต้นทุนเดินทาง. ปรึกษากันและตัดสินใจเดินทางไปหาลู่ทางทำมาหากินและตั้งต้นชีวิตใหม่ที่จังหวัดสงขลา. โดยไม่ทราบปลายทางที่แน่ชัด ถามทางไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงที่หมาย.
เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการลงทุนเปิดร้านขายส้มตำและอาหารเหนือ. ทำมาหากินอย่างขยันขันแข็ง แต่ขายได้ไม่กี่วันก็ขาดทุนแทบทุกวัน. ผู้ส่งเคสคิดมากจนนอนไม่หลับ ต้องนอนร้องไห้ทุกคืน. แต่โชคดีที่มีสามีคอยเคียงข้างเป็นกำลังใจตลอด. สามีปลอบให้ อดทน เดี๋ยวก็ดีเอง. และเป็นจริงอย่างที่สามีบอก. ผ่านไปไม่ถึงเดือนก็เริ่มขายดีขึ้นเรื่อยๆ. กำลังใจที่เคยถดถอยก็กลับคืนมา. ในที่สุดก็สามารถตั้งตัวได้สำเร็จภายในระยะเวลาเพียงปีเดียว. เมื่อการเงินดีขึ้น จึงกลับไปรับลูกชายมาอยู่ด้วยกันที่สงขลา. ทั้ง 3 คน พ่อแม่ลูก ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างมั่นคงตั้งแต่นั้นมา.
ต่อมา ผู้ส่งเคสได้รู้จักกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ซึ่งเป็นอาจารย์สอนพระพุทธศาสนาที่โรงเรียนของลูกชาย. อาจารย์ท่านนั้นได้แนะนำให้ครอบครัวของผู้ส่งเคสมาที่วัดพระธรรมกาย. ผู้ส่งเคสประทับใจมาก เพราะที่ผ่านมาให้ความสำคัญกับการแสวงหาทรัพย์เลี้ยงครอบครัว ไม่ได้ใส่ใจเรื่องการสั่งสมบุญกุศลเท่าที่ควร. เมื่อได้พบเส้นทางธรรม รู้สึกว่าชีวิตครอบครัวเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ขึ้นจริง. จึงตั้งใจร่วมสร้างบุญกับหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลังเรื่อยไป จนกว่าชีวิตจะหาไม่.
ลูกชายของผู้ส่งเคสเป็นเด็กเรียบร้อย เรียนดีมาตลอด ชอบมาวัดและศึกษาธรรมะ. ตอนเด็กๆ เลี้ยงยาก มักจะเจ็บป่วยออดแอดเสมอ. เคยป่วยหนัก ไข้ขึ้นสูง ชัก ตาเหลือก ตัวแข็ง หมอรักษาไม่หาย. หมดหนทางจึงนำลูกชายไปฝากให้พระรูปหนึ่งรับเป็นลูก. ต่อมาไม่นานอาการก็ดีขึ้น. อีกครั้งป่วยหนักมาก ไข้ขึ้นสูง เพ้อว่าจะไปแล้ว เวลาจับตัวก็ถีบ บอกว่าอย่าเข้ามา. เผลอปล่อยให้นอนในห้องก็เปิดประตูวิ่งหนีไปทั่วหมู่บ้าน เคาะประตูบ้านคนอื่น. ไปถามคนทรง บอกว่าลูกชายหนีมาเกิด พ่อแม่เดิมมาตาม. ตอนนั้นยังไม่ได้เข้าวัดจึงเชื่อคนทรง. ปัจจุบันอาการป่วยของลูกชายหายเป็นปกติแล้ว.
พ่อของผู้ส่งเคสเป็นหมอรักษาโรคด้วยคาถาอาคม. เพื่อนบ้านไม่สบาย พ่อก็เต็มใจไปช่วยรักษาทุกครั้ง ไม่ว่าดึกดื่นแค่ไหน. วิธีรักษาคือ ทำน้ำมนต์เสกให้คนไข้กิน เทน้ำมนต์ที่เหลือใส่ขันน้ำ เอาเขี้ยวหมูป่าซี่โตมาจุ่มน้ำมนต์ แล้วเช็ดบริเวณที่ปวด พร้อมเป่าคาถา. แปลกมากที่ผิวหนังคนไข้จะเปลี่ยนเป็นสีดำปนแดงเหมือนรอยช้ำทันที. หลังรักษา พ่อจะกลับบ้านมานอนฝันดู 1 คืน. ถ้าฝันว่ารักษาไม่หาย ก็จะไปบอกตามตรงว่ารักษาไม่หายจริง. ถ้าฝันว่ารักษาหาย วันต่อๆ ไปก็จะไปรักษาให้ และคนไข้ก็หายป่วยจริง. ทุกครั้งที่รักษาชาวบ้าน พ่อไม่เคยเรียกค่ารักษา ถือว่าทำเอาบุญ. ปกติพ่อดื่มเหล้าบ้าง สูบมวนใบตองประจำ และเข้าวัดทำบุญบ้างตามประสาชาวบ้าน. พ่อเสียชีวิตเมื่อปี 2538 อายุ 85 ปี.
คำถาม
- วิบากกรรมใดทำให้ชีวิตลำบากในช่วงต้น เกิดในครอบครัวเกษตรกรยากจน ต้องอดมื้อกินมื้อ แก้ไขพ้นกรรมนี้ได้หรือไม่ ทำอย่างไรจึงจะไม่เจอสภาพแบบนี้ในชาติหน้า?
- เหตุใดจึงต้องแต่งงานกับสามีโดยไม่เต็มใจ แต่เมื่อถูกไล่ออกจากบ้าน สามีก็ยอมลำบากด้วย ทั้งสองเคยเป็นสามีภรรยากันมาก่อนหรือไม่ ทำไมไม่ปิ๊งสามีตั้งแต่แรก?
- ผู้ส่งเคสและพ่อแม่สามีเคยทำกรรมอะไรต่อกันในอดีต พ่อแม่สามีจึงไม่ชอบหน้าและไล่ออกจากบ้าน?
- พ่อแม่สามีเสียชีวิตแล้วไปอยู่ภพภูมิใด ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ ฝากบอกอะไรมาถึงผู้ส่งเคสและสามีบ้าง?
- วิบากกรรมใดทำให้ต้องพลัดพรากจากญาติพี่น้องทางเหนือ มาอยู่ภาคใต้?
- บุญอะไรทำให้ได้เจอ กัลยาณมิตร ที่ภาคใต้ และได้ร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะ?
- บุญอะไรทำให้สามารถตั้งตัวได้สำเร็จภายในปีเดียว?
- พี่สาวที่เชียงรายเคยเป็นพี่น้องกันมาก่อนหรือไม่ เหตุใดจึงคอยช่วยเหลือมาตลอด?
- เหตุใดพ่อจึงสามารถรักษาผู้ป่วยให้หายได้ เขี้ยวหมูป่า น้ำมนต์ คาถา เกี่ยวข้องกับการรักษาอย่างไร?
- ความฝันที่ทำให้พ่อรู้ว่าผู้ป่วยคนใดรักษาได้หรือไม่ เป็นจริงหรือไม่ ถ้าจริงเป็นเพราะเหตุใด?
- พ่อเสียชีวิตแล้วไปไหน มีความเป็นอยู่อย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ มีอะไรฝากมาบอก?
- การนำลูกชายไปฝากพระแล้วอาการดีขึ้น เป็นเพราะเหตุใด ลูกชายเกี่ยวข้องกับพระรูปนั้นหรือไม่?
- จริงหรือไม่ที่คนทรงบอกว่าลูกชายหนีมาเกิด พ่อแม่เดิมมาตาม ทำไมมีอาการเพ้อ วิ่งหนี ปัจจุบันอาการหายเพราะเหตุใด?
- บุญใดทำให้ลูกชายชอบเข้าวัด ศึกษาธรรมะ เรียนเก่ง สอบธรรมะทางก้าวหน้าได้รางวัล?
- ลูกชายจะบวชสร้างบารมีที่วัดพระธรรมกายได้หรือไม่ ต้องประคับประคองอย่างไร?
- ป่วยข้อสะโพกเสื่อมต้องผ่าตัด อาการดีขึ้น เป็นเพราะวิบากกรรมอะไร มีโอกาสกลับมาเป็นอีกหรือไม่ ทำอย่างไรจึงจะไม่เป็นโรคนี้อีกในชาติหน้า?
- ผู้ส่งเคส สามี และลูกชาย เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร?
- ครอบครัวจะต้องสร้างบารมีอย่างไรจึงจะได้ไปอยู่สิริวงบุญพิเศษกันทั้งครอบครัว?
แท็กที่เกี่ยวข้อง
ตอนอื่นที่คล้ายกัน
ปรโลกของย่าเป็นอย่างไร ทำไมย่าจึงตาบอดนาน สุขภาพดี อายุยืน และเป็นโรคไตในช่วงบั้นปลายชีวิต บุญที่ผู้ส่งเคสอุทิศให้ ย่าได้รับหรือไม่?
อัศจรรย์ตะวันแก้วเกิดขึ้นจากเหตุปัจจัยใด และเหตุใดจึงเห็นถึงรัฐฟลอริด้า มีนิมิตหมายที่ดีอะไรบอกลูกๆ ที่นั่นหรือไม่
ผู้ส่งเคส ถามคำถามถึง คุณครูไม่ใหญ่ ดังนี้:
ครอบครัวและพี่น้องของผู้ส่งเคสมีวิบากกรรมอะไรถึงได้มาเกิดในครอบครัวที่ยากจนร่วมกัน?
ครอบครัวมีฐานะดีจากโรงสีช่วงแรก แต่ขาดทุนต้องขาย ต่อมาเลี้ยงหมูรวยขึ้นแล้วก็ขาดทุนต้องเลิก เป็นเพราะทำบุญมาอย่างไร และการเลี้ยงหมูขายโดยไม่ได้ฆ่าเองมีวิบากกรรมมากน้อยเพียงใด?
คุณพ่อคุณแม่ของ ผู้ส่งเคส เสียชีวิตแล้วไปอยู่ที่ไหน ได้รับบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวและบุญทุกบุญที่ลูกและครอบครัวได้อุทิศส่วนบุญให้หรือไม่ มีอะไรจะฝากบอกสามี (คุณพ่อของ ผู้ส่งเคส) และตัว ผู้ส่งเคส หรือไม่