EP.592 ผมเพิ่งทราบฆ่าตัวเองตายนั้นก็บาป

ผู้ส่งเคสเป็นชายชาวอิตาเลียน นับถือศาสนาคาทอลิก แต่กำลังเรียนรู้คำสอนในพระพุทธศาสนาและเข้ามาเป็นอาจารย์สอนแอนิเมชันที่วัด ตามคำเชิญของภรรยาชาวไทย เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านแอนิเมชันที่สามารถควบคุมหุ่นในโลกจินตนาการได้ แต่ในชีวิตจริงกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เพราะไม่สามารถควบคุมชีวิตตัวเองได้เลย ชีวิตของเขาต้องเผชิญมรสุมหลายครั้ง ตั้งแต่การล้มละลายของธุรกิจครอบครัว การติดเหล้าและยาเสพติดของพ่อและแม่ การเสียชีวิตของแม่จากเหล้า การประสบอุบัติเหตุร้ายแรงจากการเมาแล้วขับ การคิดฆ่าตัวตายกับพ่อ การเสียชีวิตของพ่อจากมะเร็ง ทำให้เขารู้สึกสูญเสียทุกสิ่งและไร้ความหวัง แม้จะแต่งงานกับภรรยาชาวไทยที่ดีและรักกันมาก แต่ก็ยังคงจมอยู่กับความเศร้าและอดีต พยายามหาทางออกด้วยการดื่มเหล้าและใช้ยา แต่ภรรยาคอยเตือนเรื่องบาปจากการฆ่าตัวตายและชักชวนให้ศึกษาธรรมะ ทำให้เขาได้มาพบหมู่คณะและเกิดความศรัทธา

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องราวชีวิตที่เหมือนถูกกำกับโดยโชคชะตาที่โหดร้าย ต่างจากโลกแอนิเมชันที่เขาสร้างขึ้นมา ชีวิตครอบครัวของเขาเริ่มต้นอย่างสวยงาม พ่อของเขาเป็นนักธุรกิจใหญ่ ร่วมกับเพื่อนเปิดบริษัทตัวแทนจำหน่ายรถบัสรถบรรทุก Mercedes Benz จนเติบโตและมีชื่อเสียงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นตัวแทนจำหน่ายรายใหญ่ที่มีลูกค้าส่วนใหญ่เป็นนักการเมืองและบุคคลที่มีชื่อเสียง

แต่การเข้าไปพัวพันกับนักการเมืองนี่เองที่นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงอันเลวร้ายที่สุด อยู่ๆ บริษัทของพ่อก็ถูกฟ้องล้มละลาย สาเหตุมาจากนักการเมืองคอร์รัปชันมาเกี่ยวข้องกับบริษัทของพ่อ เหตุการณ์นี้ทำให้ครอบครัวต้องกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวอย่างฉับพลัน และสร้างความสะเทือนใจให้พ่อมาก นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา พ่อก็หาทางออกด้วยการดื่มเหล้าอย่างหนัก การดื่มเหล้าทำให้พ่อที่เคยเป็นคนอารมณ์ดี สมาร์ท กลับกลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง เกรี้ยวกราด พ่อทะเลาะกับแม่เกือบทุกวัน น้ำเมาได้เปลี่ยนความคิด คำพูด และการกระทำของพ่อไปโดยสิ้นเชิง

แม่เสียใจมากกับเหตุการณ์นี้ พยายามหาทางออกด้วยการฆ่าตัวตายถึง 2 ครั้ง โดยการกรอกยานอนหลับจำนวนมากแล้วซดเหล้าตาม หวังจะให้ตายเพื่อหนีความทุกข์ ผู้ส่งเคสช่วยแม่ไว้ได้ทันทั้งสองครั้ง แต่หลังจากนั้น แม่ก็เริ่มเลียนแบบพ่อบ้าง โดยมีเหล้าเป็นที่พึ่ง แม่ดื่มจัดเพื่อให้หมดสติ จะได้ลืมทุกสิ่ง และมันก็ได้ผลจริงๆ ผู้ส่งเคสมาพบแม่ในสภาพที่นอนกองหมดสติอยู่ในห้อง นับจากนั้น แม่ก็ไม่มีโอกาสลุกขึ้นมาดื่มได้อีกเลย เพราะท่านสิ้นใจไปเสียแล้ว

การตายของแม่ทำให้ผู้ส่งเคสรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบได้ล่มสลาย เพราะเขารักแม่มาก เขาได้เห็นว่าการตายของแม่นั้นเกิดจากน้ำเมา ซึ่งต้นเหตุมาจากพ่อที่ดื่มน้ำเมา พ่อดื่มเพราะมีคนขาย คนขายเพราะมีคนผลิต และไม่มีใครรับผิดชอบปัญหาเหล่านี้เลย มันคือปัญหาที่ทำลายครอบครัว

หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสกับพ่อก็ตัดสินใจย้ายออกจากบรรยากาศอันซึมเศร้า ผู้ส่งเคสไปทำงานเป็นช่างภาพแฟชั่นที่มิลาน แต่ก็ไม่สามารถจัดการกับความเศร้าของตัวเองได้ จึงพยายามหาทางออกด้วยการดื่มเหล้าและใช้ยากล่อมประสาทควบคู่ไปด้วย มันช่วยให้เขาลืมความทุกข์ไปชั่วคราว เขารู้ว่ามันไม่ใช่ทางแก้ปัญหาที่ฉลาด แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะขาดความรู้เรื่องความจริงของชีวิตที่จะดับทุกข์ได้ บางครั้งเขาไปเที่ยวดิสโกเทค เต้นเพื่อพยายามลืมความทุกข์

เช้ามืดวันหนึ่ง ขณะขับรถกลับจากดิสโกเทคด้วยอาการเมา เขาเหยียบความเร็วถึง 180 กม./ชม. และชนเสาไฟฟ้าอย่างแรง รถพังยับเยิน เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส กระจกแตกฝังเต็มตัว เลือดไหล กระดูกสันหลังและเชิงกรานแตก ต้องเข้าเฝือกและพักฟื้นอยู่ปีเศษ เหตุการณ์นี้ทำให้เขาเห็นโทษของน้ำเมา

การสูญเสียแม่ ประกอบกับเหตุการณ์ร้ายแรงต่างๆ ทำให้ผู้ส่งเคสอยากจะลืมความทุกข์อย่างแท้จริง เขาอยากพ้นทุกข์แต่ไม่รู้วิธี เขาจึงคิดวางแผนกับพ่อว่าจะเดินทางท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ จนกว่าเงินก้อนสุดท้ายจะหมด จากนั้นทั้งสองพ่อลูกก็จะฆ่าตัวตายพร้อมๆ กัน (ความคิดนี้เขาคิดเองคนเดียว)

พวกเขาเดินทางมาถึงเมืองไทย พ่อประทับใจและชอบธรรมชาติที่นี่มาก พวกเขาพักอยู่บนเกาะแห่งหนึ่งทางภาคใต้ ซึ่งในที่สุดการพักชั่วคราวก็กลายเป็นระยะยาว เพราะเกาะแห่งนี้มีสิ่งที่น่าสนใจมากกว่าน้ำกับฟ้า สิ่งนั้นคือ สาวไทยที่สวยและเป็นแม่ศรีเรือน เธอคือสมาชิกใหม่ในครอบครัวที่ทำให้ผู้ส่งเคสมีความสุขขึ้นอย่างมาก เขากับเธอตัดสินใจใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน

เขามีความสุขขึ้น และเริ่มคิดจะทำให้ครอบครัวดีขึ้นอีก เขาขอร้องให้พ่อเลิกเหล้า โดยมีข้อแลกเปลี่ยนว่าถ้าพ่อเลิกเหล้า เขาจะเลิกขับมอเตอร์ไซค์วิบากผาดโผนที่อาจถึงแก่ชีวิตได้ ในที่สุดทั้งสองพ่อลูกก็ยอมเลิกสิ่งที่ไม่ดีของกันและกันด้วยความรัก พ่อกลับมาเป็นคนเดิมที่ดีที่สุด ไม่เมา สมาร์ท และน่าเคารพรักเหมือนเมื่อก่อน ครอบครัวมีความสุขกันมาก

แต่แล้ว คืนวันฝันร้ายก็มาเยือนอีกครั้ง พ่อล้มป่วย หมอบอกว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย อยู่ได้ไม่เกิน 6 เดือน แต่โชคร้าย พ่ออยู่ได้เพียง 2 เดือนก็จากไปอย่างทรมาน ผู้ส่งเคสรู้สึกเหมือนสูญเสียทุกสิ่งอีกครั้ง ไม่มีใครเหลืออยู่ในโลก เขารู้สึกเคว้งคว้าง อยู่ตามลำพัง และคิดถึงพ่อมาก เขาตัดสินใจบอกภรรยาว่าเขาจะไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว

แต่ภรรยาห้ามไว้ และพยายามเล่าเรื่องเคส Study ให้เขาฟังซ้ำๆ บ่อยๆ เธอเล่าว่า ถ้าฆ่าตัวตายจะต้องไปฆ่าตัวตายซ้ำๆ อีกนับชาติไม่ถ้วน คำแนะนำนี้ทำให้เขาล่าลังเล เพราะเป็นความรู้ใหม่ที่ไม่เคยได้ยินจากที่ไหนเลย เขาจึงตัดสินใจไม่ฆ่าตัวตาย เพราะมีภรรยาที่ดีคอยให้ความรู้ที่ถูกต้อง

ถึงแม้จะไม่ฆ่าตัวตาย แต่ผู้ส่งเคสก็ยังต้องทนอยู่กับความซึมเศร้า ไร้ความหวัง และวิตกกังวล เขายังอยู่กับอดีตตลอดเวลา เหตุการณ์เลวร้ายยังเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน เขาอยากลืมแต่ไม่สามารถลืมเรื่องราวทุกอย่างได้ ทุกคืนเข้านอนไปพร้อมกับความคิดที่ว่าไม่อยากจะตื่นขึ้นมาอีกเลย เขายังสร้างโลกของตัวเองที่มีเพียงตัวเขา การสูบบุหรี่ และยากล่อมประสาทที่ใช้ช่วยให้ลืมทุกข์ชั่วคราวแทบทุกวัน ทั้งๆ ที่ภรรยาขอร้องให้เลิก เขาอยากจะเลิก แต่ถ้าหยุดยา เขาอาจต้องฆ่าตัวตายเพราะความซึมเศร้าที่บีบคั้น เขายังรับปากภรรยาว่าจะไม่ทำร้ายตัวเองตราบเท่าที่เธอยังมีชีวิตอยู่

ผู้ส่งเคสรู้สึกว่าชีวิตตนเองโชคร้ายมาก ที่ต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก ครอบครัว ทรัพย์สิน การงาน สุขภาพ ทำให้ทุกวันนี้ไม่เหลือความหวังว่าจะมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นอีกได้