EP.642 อย่าเพิ่งตาย ถ้ายังไม่ได้สร้างพระ

ผู้ส่งเคสเกิดที่จังหวัดจันทบุรี ในครอบครัวที่คุณพ่อคุณแม่เป็นสัมมาทิฏฐิ คุณพ่อเข้าวัดทำบุญรักษาศีล 8 เป็นประจำและเป็นไวยาวัจกรของวัดแถวบ้านมาตั้งแต่ผู้ส่งเคสจำความได้ ผู้ส่งเคสก็ตามคุณพ่อไปทำบุญมาตั้งแต่เด็ก จึงผูกพันกับวัดและการทำบุญมาตลอด เมื่ออายุ 19 ปี ตรงกับปี พ.ศ. 2500 ได้ตัดสินใจบวชชีพราหมณ์ 7 วันเฉลิมพระเกียรติ ด้วยความปิติ และมีความสุขกับชีวิตแม่ชีมากจนอยากจะบวชไปเรื่อยๆ แต่ก็ต้องสึกออกมาเมื่อทางบ้านแจ้งข่าวว่าคุณแม่ป่วยหนัก

ต่อมาผู้ส่งเคสได้แต่งงาน มีลูก 6 คน แต่เสียชีวิตไป 2 คนตั้งแต่ยังเล็ก ลูกคนที่ 2 เสียชีวิตด้วยโรคตอนอายุ 4 เดือน ลูกคนที่ 3 เกิดมาปัญญาอ่อน พูดไม่ได้ ไม่มีพัฒนาการ แต่เข้าใจเวลาพูดด้วย และเสียชีวิตตอนอายุ 5 ขวบ สำหรับลูกอีก 4 คนที่เหลือ ผู้ส่งเคสและสามีเลี้ยงดูให้เข้าวัดปฏิบัติธรรมตั้งแต่เด็ก ลูกคนโตได้เป็นกัลยาณมิตรนำครอบครัวให้มาทำบุญกับวัดพระธรรมกาย ทุกคนร่วมบุญทุกบุญของวัดมาตลอด ครอบครัวผู้ส่งเคสมีฐานะยากจนมาก่อน มีอาชีพทำนา คุณพ่อเคยต้มเหล้าขายช่วงหนึ่งจนสามารถมีทุนซื้อสวนซื้อนาได้ เมื่อได้ทุนแล้วคุณพ่อก็เลิกต้มเหล้า หันมาทำสวนทำนาจนมีฐานะดีขึ้น

ผู้ส่งเคสเติบโตมาในครอบครัวที่ทำบุญทำทานเป็นปกติ คุณพ่อเป็นตัวอย่างในการเข้าวัดและทำบุญ ทำให้ผู้ส่งเคสผูกพันกับการทำบุญมาตั้งแต่เด็ก ความผูกพันนี้ทำให้เมื่อมีการรณรงค์บวชชีพราหมณ์ในปี พ.ศ. 2500 ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจบวชทันทีด้วยความปิติ ชีวิตแม่ชีมีความสุขมากจนอยากจะบวชไปเรื่อยๆ แต่ก็ต้องสึกออกมาเนื่องจากคุณแม่ป่วยหนัก

อาการป่วยของคุณแม่เริ่มขึ้นเมื่ออายุ 50 กว่าๆ วันหนึ่งขณะเดินอยู่บนบ้านไม้กระดานที่เหยียบเกิดหลุดลงไป ทำให้ขาซ้ายพลัดตกลงไปในร่อง หน้าท้องกระแทกอย่างแรงจนเจ็บและเกิดเป็นก้อนแข็งขึ้นที่หน้าท้องด้านซ้าย ต่อมากลายเป็นฝี แม้จะรักษาด้วยแพทย์แผนโบราณ 9 วันก็ไม่หาย วันที่ 10 ฝีก็แตก มีหนองและเลือดไหลออกมาจากทวารเป็นจำนวนมาก เป็นอยู่ 2 วันอาการปวดก็หายไป แต่คุณแม่ต้องนอนงอขาตลอดเวลา เหยียดไม่ได้เลย เพราะเจ็บเส้นเอ็นที่ขาทำให้ขายึด เดินไม่ได้เป็นเวลาถึง 3 ปี ในปีที่ 3 คุณแม่ได้รับน้ำมันปลุกเสกจากพระรูปหนึ่ง ผู้ส่งเคสนำมาให้คุณแม่ทา หลังทาแล้วคุณแม่ก็ลองสะบัดขาดู ตอนแรกยังไม่มีอะไร แต่ทำเช่นนี้ทุกครั้ง ไม่กี่วันต่อมา ขาที่ยึดงอมา 3 ปีก็สามารถยืดออกได้และเดินได้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คุณแม่มีชีวิตอยู่ต่อมาอีก 20 ปีและเสียชีวิตด้วยโรคชราในวัย 78 ปี

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนชอบทำบุญ เข้าวัดทุกวันพระ เป็นไวยวัจกรของวัด วันหนึ่งขณะขับเกวียน ควายเกิดตื่นเมื่อเห็นควายตัวอื่นลากเกวียนมาสวนทางกัน คุณพ่อกระโดดไปดักหน้าควาย ทำให้หัวตะเข้ควายชนเข้าที่ท้องจนจุก หลายเดือนต่อมา คุณพ่อเริ่มไม่มีแรง หมอสันนิษฐานว่าเป็นมะเร็งในเส้นเลือด หมอให้เลือด 4 ขวดแต่ร่างกายไม่ยอมรับ เลือดที่เข้าไปเปลี่ยนเป็นของเหลวสีดำไหลออกมาทางทวารจนหมด หมอบอกให้พาคุณพ่อกลับบ้าน ทำใจ แม้จะอ่อนเพลียมาก แต่คุณพ่อก็ยังสวดมนต์ทำวัตรได้ ผู้ส่งเคสและคุณพ่อจึงสวดมนต์ทำวัตรเย็นด้วยกันเป็นประจำ วันหนึ่งได้ชวนกันทำวัตรเช้า นิมนต์พระมาเลี้ยงภัตตาหาร ถวายสังฆทานที่บ้าน วันนั้นคุณพ่อบอกให้ลูกหลานมาพร้อมหน้า กล่าวลากัน เสร็จแล้วก็ค่อยๆ อ่อนแรงและหยุดหายใจไปอย่างสงบ

ผู้ส่งเคสแต่งงาน มีลูก 6 คน ลูก 2 คนแรกเสียชีวิตตั้งแต่เล็ก ลูกคนที่ 2 เสียชีวิตตอน 4 เดือนด้วยโรค ลูกคนที่ 3 เกิดมาปัญญาอ่อน ไม่มีพัฒนาการ เสียชีวิตตอน 5 ขวบ วันที่เสียชีวิต เด็กมีอาการหิวนม พยายามยกขวดนมดื่ม 3 ครั้งแต่ดื่มไม่ได้เพราะจะปิดทางเดินหายใจ เขาจึงโยนขวดนมทิ้ง เลือกที่จะหายใจแทนการดื่มนม พร้อมกับถีบแข้งถีบขา ร้องไห้มาก ผู้ส่งเคสสงสาร ไม่รู้ทำอย่างไร จึงเข้าไปพูดกับลูกว่า เป็นอย่างไรบ้างลูก มันลำบากนักหรือลูก ถ้าลำบากนักเราก็หมดเวรหมดกรรมกันแค่นี้เถอะนะ พอพูดจบ ลูกก็เอาเท้าถีบข้างฝา ร้องไห้เฮือกใหญ่แล้วขาดใจตายไปเลย เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมากจนผู้ส่งเคสตกใจ ทำอะไรไม่ถูก และยังคิดไม่ตกจนถึงทุกวันนี้ว่าลูกตายง่ายนัก ตายเพราะคำพูดของตนเองหรือไม่ ลูกอีก 4 คนที่เหลือถูกเลี้ยงดูให้เข้าวัดปฏิบัติธรรมตั้งแต่เด็ก

วันหนึ่งสัญญาณเตือนภายในชีวิตก็เกิดขึ้น สามีผู้ส่งเคสป่วยกะทันหันกลางดึก หายใจไม่ออก แน่นหน้าอก ทุรนทุรายมาก ผู้ส่งเคสใช้น้ำมนต์จากพระมหาสิริราชธาตุดื่ม อาการก็ทุเลาลงและหลับได้ เช้าขึ้นมาสามีก็หายเป็นปกติ เหตุการณ์นี้ทำให้เชื่อมั่นในบุญมากยิ่งขึ้น แต่ก็ตระหนักถึงความตายมากขึ้น

ไม่นานต่อมา ผู้ส่งเคสก็ป่วยเป็นเริมที่ปากและฝันแปลกๆ ติดต่อกันหลายคืน คืนแรกฝันว่ายืนอยู่ริมน้ำ มีเรือมารอรับ มีญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้วนั่งอยู่ 2-3 คน ฝันทำนองนี้อีก 2-3 คืน แต่คืนหนึ่งฝันต่างออกไป ฝันว่าหย่อนถังลงในบ่อโคลนหวังตักน้ำ แต่พอตักโคลนขึ้นมาก็มีน้ำสะอาดทะลักพุ่งขึ้นมามากมาย มองน้ำที่พุ่งมาด้วยหัวใจปิติเบิกบานแล้วตื่น อีกคืนฝันว่ามีเทวดา 7 ตนแต่ใส่ชฎาเหมือนผู้หญิง ยืนยิ้มอยู่รอบตัวแล้วตื่น วันรุ่งขึ้น ลูกสาวคนที่ 5 พร้อมพระอาจารย์ 2 รูป เจ้าหน้าที่วัด และเจ้าภาพในจังหวัดจันทบุรี รวม 7 คน เดินทางมาที่บ้าน ชวนทำบุญสร้างลานธรรม ใจผู้ส่งเคสอยากทำบุญมาก ความเจ็บป่วยและความฝันทำให้เคร่งในการสั่งสมบุญ ลูกๆ สนับสนุนให้ทำบุญใหญ่ครั้งนี้ แต่สามียังนิ่ง สุดท้ายผู้ส่งเคสบอกสามีว่าถ้าตายไปตอนนี้จะไม่ได้บุญ แต่ถ้าทำบุญใหญ่จะมีเสบียงบุญติดตัวไป สามีนิ่งไป มองหน้าแล้วพูดกับหมู่คณะว่า เงินในบาทจะเป็นของเรา แต่เงินในกระเป๋ามันไม่ใช่ พ่อตัดความตระหนี่ได้แล้ว พ่อจะทำบุญ เสียงสาธุการดังสนั่น น้ำตาผู้ส่งเคสไหลด้วยความปิติ จำวันที่ถวายเงินได้ไม่ลืม เป็นวันแห่งมหาปิติที่ได้ทำบุญด้วยเงินมากที่สุดในชีวิต เป็นเงินที่เก็บสะสมมา 30 กว่าปี

หลังจากทำบุญใหญ่ ผู้ส่งเคสก็หายป่วย ส่วนสามีแข็งแรงขึ้นมาก จนปี 2547 สามีซึ่งป่วยเป็นเส้นเลือดในสมองตีบและโรคหัวใจอยู่แล้ว วันหนึ่งเดินอยู่ริมถนน มีรถบรรทุกชนสุนัขตายต่อหน้า สามีตกใจมากจนหมดแรง กลับมาบ้านเป็นลม ปากเบี้ยว ตาเหลือก แขนขาตก ช็อกหมดสติ หมอบอกเส้นเลือดในสมองแตก ต้องผ่าตัดด่วน ไม่รับรองว่าจะรอดหรือไม่ ช่วงผ่าตัด ผู้ส่งเคสและลูกๆ นึกขอคุ้มครองสามี นึกถึงบุญต่างๆ ผลคือสามีไม่เสียชีวิตแต่ไม่มีสติ ต้องให้อาหารทางสายยาง ระหว่างนั้นผู้ส่งเคสทำบุญสร้างพระ ถวายสังฆาธิการ ปล่อยปลาทุกวัน นิมนต์พระมารับสังฆทานที่โรงพยาบาลเกือบทุกวัน และทำบุญทุกบุญเท่าที่ทำได้ สามีดีขึ้นอย่างรวดเร็วจนออกจากห้อง ICU ได้ มีสติขึ้นและกลับมารักษาตัวต่อที่บ้านได้ ปัจจุบันสามีช่วยเหลือตัวเองได้มากขึ้น ทุกคนบอกว่าโชคดีมากที่รอดและช่วยเหลือตัวเองได้เยอะขนาดนี้ หมอทั้งโรงพยาบาลยังงง

น้องชายผู้ส่งเคสอาชีพทำสวน ชอบดื่มเหล้าและฆ่าสัตว์ทำกับแกล้ม ต่อมามีอาการเจ็บจุกที่ชายโครงเป็นปี ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งที่ตับอ่อน ไม่ค่อยได้ทำบุญเพราะไม่เชื่อเรื่องบุญมากนัก ก่อนต 5 วัน กินข้าวไม่ได้ หมดแรง ระหว่าง 5 วันนั้น ผู้ส่งเคสชวนสร้างพระธรรมกายประจำตัว ซึ่งก่อนหน้านี้เคยชวนสร้างให้คุณแม่แล้วเขาก็ร่วมบุญด้วย คราวนี้รับปากว่าจะสร้างให้ตัวเอง ถามว่าเท่าไหร่ (150,000?) ผู้ส่งเคสบอก 15,000 (องค์เดียว) จริงๆ ควรให้โอกาสสร้างเยอะๆ ถ้าบอก 150,000 ก็ 10 องค์ เขาพร้อมแล้ว เขากลับไปพักฟื้นที่บ้าน วันที่ 5 ลูกเขาโทรบอกผู้ส่งเคสว่าอาการไม่ดีเหมือนจะตาย ผู้ส่งเคสรีบไป บอกว่ายังไปไม่ได้ ให้คอยพระก่อน หยุดความตายไว้ เขาไม่ขัดใจ จึงนิมนต์พระวัดสาขาที่จันทบุรีมารับปัจจัยสร้างพระ พอรับปัจจัยเสร็จ พระให้พรและนำ MP3 ธรรมะเสียบหูไว้ สักพักเขาก็จากไปอย่างสงบ

คุณพ่อของสามีผู้ส่งเคสเสียชีวิตด้วยโรคริดสีดวงทวาร อายุ 68 ปี ก่อนเสียชีวิต อยู่ดีๆ ก็พูดกับคนที่มาเยี่ยมว่าจะต้องไปแล้ว อีก 16 ปีจะกลับมาใหม่ พอคนมาเยี่ยมลา กลับไป พ่อสามีก็เสียชีวิตทันที คุณแม่ของสามีเสียชีวิตด้วยโรคชรา อายุ 82 ปี

ผู้ส่งเคสมีคำถามมากมายถึงเรื่องราวเหล่านี้