EP.716 รักเธอมาแต่ปางก่อน

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในปี 2539 เมื่อผู้ส่งเคสมีอายุ 31 ปี และเพิ่งคลอดลูกคนที่ 3 ได้ปีเศษ ตัวเธอเริ่มมีอาการป่วย ปวดขามากจนแทบไม่มีแรงเดิน หลังจากเข้ารับการรักษาจากหมอแผนปัจจุบันแล้วอาการไม่ดีขึ้น แถมยังเกิดอาการใจสั่น หัวใจเต้นแรงมากเหมือนใจจะขาด

ด้วยความทุกข์จากอาการป่วยที่รุมเร้าและไม่หายไป ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจไปรักษาอาการปวดขากับหมอไสยเวทย์ตามคำแนะนำของคนรู้จัก หมอไสยเวทย์ใช้วิธีใช้ใบพลูลกบริเวณที่ปวด ปรากฏว่ามีของเหลวสีช้ำเลือดช้ำหนองและกลิ่นเหม็นติดมากับใบพลู หลังได้รับยาไทยและให้ประคบอีก 1 เดือน อาการปวดขาก็หายไป อย่างไรก็ตาม อาการใจสั่น หัวใจเต้นเร็ว เหนื่อยง่าย และอาการแน่นเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกที่คอ ทำให้ทานอาหารไม่ได้ยังคงอยู่

จากนั้น ผู้ส่งเคสได้รับการแนะนำให้ไปรักษาอาการที่เหลือกับหมอนวดเส้นหญิงวัย 50 ปี ซึ่งมีสามีแล้ว เมื่อหมอนวดคลำดู ก็บอกทันทีว่าผู้ส่งเคสเป็นไทรอยด์เป็นพิษ และเชื่อว่ามีบางอย่างบดบังไม่ให้หมอแผนปัจจุบันตรวจเจอโรคนี้ ผู้ส่งเคสต้องพักรักษาตัวอยู่กับหมอนวดเป็นเวลาหลายเดือน หมอนวดใช้วิธีล้วงคอให้ทุกวัน ซึ่งทุกครั้งที่ล้วงคอ ผู้ส่งเคสจะอ้วกพร้อมกับมีเลือดและเสมหะออกมาเป็นจำนวนมาก อาการเริ่มดีขึ้นหลังจากถูกล้วงคอเช่นนี้เป็นเวลา 3 เดือน

ระหว่างที่ผู้ส่งเคสรักษาตัวอยู่ หมอนวดจะมานอนเป็นเพื่อน คอยนวดและเป่าด้วยพระคาถาเวทมนตร์ อาการก็ดีขึ้นตามลำดับ ต่อมา หมอนวดก็เริ่มนอนกอด และให้ผู้ส่งเคสนอนหนุนแขนบ้าง เหมือนกับว่ารักและเอ็นดู ผู้ส่งเคสก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เพราะปรารถนาให้หายจากโรค ในเวลาต่อมา หมอนวดได้เล่าว่า อาจารย์วิทยาธรคนที่ 3 ได้มาเข้าฝัน บอกว่าจะขอรักษาผู้ส่งเคสเอง เพราะในอดีตชาติ ผู้ส่งเคสเคยเป็นภรรยาของท่านอาจารย์วิทยาธรผู้นี้ และท่านก็เฝ้าตามหาผู้ส่งเคสมาเป็นเวลานานแล้ว

วันหนึ่ง ขณะนอนด้วยกัน หมอนวดบอกว่ารู้สึกหนักศีรษะมากแล้วก็หลับไปสนิท แต่ผู้ส่งเคสยังไม่หลับ สักพัก ร่างของหมอนวดก็เริ่มขยับเหมือนตื่นขึ้นมา เสียงพูดก็เปลี่ยนไป พูดจาสุภาพเรียบร้อย เสียงนั้นได้เล่าเรื่องราวในอดีตชาติของผู้ส่งเคสให้ฟังว่า เธอเคยเป็นคนชอบพูดประชดประชัน เอาแต่ใจตัวเอง และได้หนีท่านอาจารย์วิทยาธรมาแล้วหลายชาติ เสียงนั้นยังบอกอีกว่าจะให้ผู้ส่งเคสเป็นหมอนวด ผู้ส่งเคสบอกว่าทำไม่ได้เพราะไม่มีกำลัง แต่เสียงนั้นบอกไม่ต้องกลัวจะช่วยเอง ผู้ส่งเคสจึงรับปากว่า หากรักษาหายแล้วจะทำตาม

หลังจากนั้น ร่างนั้นก็แสดงความรักเช่นเดียวกับชายหนุ่มต่อผู้ส่งเคสมาเรื่อยๆ ผู้ส่งเคสก็ยอมให้มีความสัมพันธ์ด้วย โดยคิดว่าไม่น่าจะเสียหายอะไร เพราะเขาได้ช่วยชีวิตให้หายจากโรค ยังมีการทำพิธีเปลี่ยนลายมือเพื่อให้ผู้ส่งเคสสามารถนวดคนไข้ได้ และถ่ายทอดวิชาการนวดให้ ต่อมาผู้ส่งเคสได้มาทำงานเป็นหมอนวดที่กรุงเทพฯ และยังคงไปมาหาสู่กับหมอนวดหญิงคนนั้นและมีความสัมพันธ์กันเรื่อยมา ผู้ส่งเคสเข้าใจว่า มีอาจารย์วิทยาธรซ้อนสิงอยู่ในร่างของหมอนวด

สามีของหมอนวดแสดงอาการหึงหวงมาก เหมือนจะรู้ว่าผู้ส่งเคสกับหมอนวดมีความสัมพันธ์พิเศษ ส่วนสามีของผู้ส่งเคสเสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่ตอนตั้งท้องลูกคนที่ 3 บางครั้งผู้ส่งเคสก็พูดกับหมอนวดว่า การกระทำของทั้งคู่ผิดหรือไม่ แต่หมอนวดบอกว่าไม่ผิด ถึงกระนั้น ผู้ส่งเคสก็ยังเกรงกลัวบาป และคิดว่าสักวันอาจมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น

และสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นจริง ปลายปี 2546 ผู้ส่งเคสได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นคนมีน้ำใจ แต่ข้อเสียคือชอบดื่มสุราทุกวัน เขาชอบผู้ส่งเคสและตามตื้อ ผู้ส่งเคสพูดเล่นๆ ว่า ถ้าเลิกดื่มเหล้าได้ อาจจะพิจารณา ต้นปี 2547 เขาโทรมาบอกว่าเลิกดื่มสุราแบบหักดิบแล้ว และเริ่มทวงสัญญา ผู้ส่งเคสพยายามบ่ายเบี่ยง แต่เขาก็ตามมาที่บ้าน จนสุดท้ายก็ยอมมีความสัมพันธ์ด้วย แต่มีเพียง 3-4 ครั้งก็เลิก เพราะเมื่อถูกเนื้อต้องตัวกัน ผู้ส่งเคสจะรู้สึกร้อนและอาเจียนออกมาทุกครั้ง

ความสัมพันธ์ของผู้ส่งเคสกับผู้ชายคนนั้นทราบไปถึงหูของหมอนวดหญิง เขาโกรธผู้ส่งเคสมาก เพราะเชื่อว่าผู้ชายคนนั้นได้สะกดครูที่เชิญมาอยู่กับผู้ส่งเคสเพื่อช่วยนวด และทำให้ตัวเองเกือบตาย เพราะได้ถอดหัวใจอีกดวงไว้กับผู้ส่งเคส หมอนวดจึงพาผู้ส่งเคสไปหาหมอไสยเวทย์ หมอไสยเวทย์ทำพิธีถอดหัวใจที่อยู่กับผู้ส่งเคสออก และนำไปใส่คืนให้กับหมอนวดหญิง พร้อมทั้งเรียกขวัญของผู้ส่งเคสกลับคืนสู่ร่าง ระหว่างทำพิธี ผู้ส่งเคสรู้สึกเฉยๆ แต่หมอนวดหญิงร้องไห้สะอื้นตลอด หมอไสยเวทย์บอกว่าถอนของไม่หมด เพราะผู้ชายคนนี้ทำไว้แน่นหนา

ต่อมา หมอนวดและผู้ส่งเคสก็ได้พากันไปบวชชีด้วยกันทั้งคู่ที่วัดใกล้บ้านเป็นเวลา 10 วัน ผู้ชายคนนั้นโทรมาขอให้หมอนวดอโหสิกรรมให้ แต่หมอนวดไม่ยอม ระหว่างการบวชชี หมอนวดมีอาการอาเจียนออกมา โดยเชื่อว่าโดนคุณไสยที่เรียกว่า บิดไส้บังฟัน ผู้ส่งเคสได้ว่าคาถาถอนของตามที่หมอนวดบอก อาการของหมอนวดจึงหายเป็นปกติ

หลังจากลาสิกขามาแล้ว เหตุการณ์ยังคงไม่สงบ แม่ของหมอนวดจู่ๆ ก็ป่วยหนัก มองอะไรไม่เห็น เดินไม่ได้ หมอไสยเวทย์คนเดิมบอกว่าถูกผีปอบที่ผู้ชายคนนั้นเลี้ยงไว้ทำร้าย และเชื่อว่าผีปอบมาอยู่กับผู้ส่งเคส แต่หมอไสยเวทย์ช่วยไม่ได้ เมื่อหมอนวดเห็นว่าหมอไสยเวทย์ถอนไม่ได้ จึงคิดว่าตัวเองก็เป็นหมอที่สามารถถอนผีปอบที่อยู่กับผู้ส่งเคสได้

หมอนวดทำพิธีเชิญครูต่างๆ มา ให้ผู้ส่งเคสนอนพนมมือ จุดเทียนว่าคาถาวนรอบตัวแล้วหยดเทียนลงในธง จากนั้นนำผู้ส่งเคสไปนอนในหลุมที่ขุดเตรียมไว้ริมคลอง แล้วขุดดินกลบให้โผล่มาแต่หัว ว่าคำชักบังสกุลตาย ขณะนอนในหลุม ผู้ส่งเคสรู้สึกว่ามีสัตว์ตัวเล็กๆ ไต่ตามตัวเต็มไปหมดจนแสบคัน แล้วให้น้องชายของผู้ส่งเคสที่มาช่วยทำพิธีท่องคำบังสกุลเป็น

หลังจากพิธี น้องชายของผู้ส่งเคสที่มาช่วย เกิดความกลัว จนกลับไปบ้านไม่กล้านอนที่บ้านเป็นเวลา 3 วัน แม่ของผู้ส่งเคสต้องไปตามที่บ้านเพื่อน ระหว่างขับรถมา น้องชายพูดกับแม่ว่ามีเสียงสั่งให้หยุดรถ 3 ครั้ง เมื่อมาถึงบ้านหมอนวด หมอนวดใช้พริกเกลือ หอม กระเทียม ข้าวสาร และของในครัวอื่นๆ เสกด้วยคาถาแล้วสาดไปที่ร่างของน้องชาย เมื่อถูกสาด น้องชายมีเสียงพูดออกมาว่า กลัวแล้ว กลัวแล้ว และ เรียกจิตผมมาทำไม ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วล้มหงายหลัง หมอนวดใช้เท้าเหยียบไปที่ท้อง จนมีเสียงร้อง สักพักน้องชายก็รู้สึกตัว แต่ยังงงว่ามาอยู่ที่บ้านหมอนวดได้อย่างไร หมอนวดจึงทำน้ำมนต์อาบให้

หลังเหตุการณ์วุ่นวายครั้งนั้น ผู้ส่งเคสได้กลับมา และตัดสินใจไปบวชชี 10 วันอีกครั้ง หลังจากลาสิกขา ก็ตั้งใจหาความรู้เรื่อยมา จนมาจบที่ดาวธรรม ซึ่งกัลยาณมิตรท่านหนึ่งอยู่ใกล้บ้านได้มาติดตั้งให้ ตั้งแต่นั้นมา ผู้ส่งเคสก็รักษาอุโบสถศีลทุกวันพระจนถึงปัจจุบัน ลูกสาวของผู้ส่งเคสมีโอกาสเข้าวัดก่อน โดยไปกับกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่มานวดกับผู้ส่งเคส ต่อมาผู้ส่งเคสจึงได้มาวัดพร้อมลูกสาว พอรถวิ่งเข้าใกล้เขตวัด ผีที่เคยอยู่ก็ออกไป น้ำตาแห่งความปีติก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว พอถึงวัดน้ำตาก็ไหลไม่หยุด รู้สึกเหมือนได้กลับบ้านเดิม มีความอบอุ่นบอกไม่ถูก ลูกสาวทำหน้าที่ต้อนรับ หลังวันนั้น ผู้ส่งเคสก็ได้พาลูกชาย 2 คนมาร่วมงานบุญด้วย ลูกชายทั้งสองได้รับบุญถือธงนำขบวนพระไปเรียนธรรม 9 ประโยค ผู้ส่งเคสพยายามเป็นกัลยาณมิตรให้หมอนวดหญิงคนนั้นได้ศึกษาเรื่องโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา แต่เขาไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ที่ผู้ส่งเคสรู้ความจริงของชีวิต