EP.707 กุมารทองมีกิ๊ก

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องชีวิตอันมาราธอนที่เกิดขึ้นกับโยมแม่และสืบเนื่องมาถึงตัวกระผม ทำให้เกือบเอาชีวิตไม่รอดมาบวชได้ในวันนี้ ผมอยากแบ่งปันเรื่องราวนี้ผ่านรายการที่พีคสุดๆ ทางช่อง DMC ชีวิตมาราธอนนี้เริ่มต้นจากโยมแม่ซึ่งเป็นลูกสาวชาวนาที่สวยสง่า ท่านเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักช่วยโยมตาทำงานตั้งแต่ 12 ขวบ เพราะสงสารโยมตาที่เหนื่อยคนเดียวเลี้ยงลูกถึง 12 คน

กราบเรียน คุณครูไม่ใหญ่ ที่เคารพครับ กระผมขอสรุปเรื่องราวและคำถามจาก ผู้ส่งเคส ดังนี้ครับ

เมื่อโยมแม่เข้าสู่วัยสาว ท่านได้มาเรียนตัดเสื้อที่กรุงเทพฯ และได้พบรักกับโยมพ่อ จนกระทั่งแต่งงาน ไม่นานนัก โยมแม่ก็ตั้งครรภ์กระผม สิ่งที่แปลกคือ โยมแม่มีอาการแพ้ท้องอย่างรุนแรงตั้งแต่เดือนแรก กินอะไรไม่ได้เลย เหม็นอาหาร เวียนหัว และอาเจียนหนักมาก แม้จะเปลี่ยนหมอหลายคน แต่อาการก็ไม่ดีขึ้น ท่านอาเจียนจนต้องไปนอนให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาล อาเจียนจนเป็นเลือด ทรมานอย่างนี้ไปจนถึง 9 เดือน

ในวันที่กระผมคลอด โยมแม่หมดแรงจนสลบ ไม่สามารถให้นมลูกได้ในวันแรก กระผมร้องไห้ไม่หยุด โยมพ่อเป็นห่วงกลัวผมจะหิว ด้วยความปรารถนาดีแต่ขาดประสบการณ์ โยมพ่อจึงชงนมข้นหวานใส่ขวดนมให้ผมดูดในวันแรก เหตุการณ์เศร้าที่สุดก็เกิดขึ้น คือกระผมท้องเสียอย่างรุนแรง ถ่ายไม่หยุด ตั้งแต่วันแรกที่คลอด แพทย์ต้องมาเฝ้าดูอาการ นับแต่นั้นมา กระผมก็เป็นโรคท้องเสียเรื้อรังจนอายุ 4 เดือน และอาการก็หนักขึ้นเรื่อยๆ กินอะไรไม่ได้เลย ทานนมอะไรก็ถ่ายออกหมด โยมแม่พยายามพาไปหาหมอหลายโรงพยาบาล แต่ไม่มีใครรับไว้รักษา เพราะตรวจแล้วไม่เห็นเป็นอะไร

โยมแม่กลุ้มใจมาก กระผมซูบผอมลงเรื่อยๆ จนถึง 9 เดือนก็ไม่หาย ร่างของผมเหมือนซอมบี้ ผีดิบคืนชีพ เพราะผอมกะหร่อง ท้องป่อง ตัวเล็กแห้ง ตาลึกโหล ผิวดำแห้งติดกระดูกซี่โครง แทบกระดิกตัวไม่ได้ มีคนบอกโยมแม่ว่าผมเป็นโรคพิลึกคือโรคถุงลิงหรือแก้มลิง ท่านจึงอุ้มผมที่กำลังจะตายไปให้คนเอาเข็มคว้านกระพุ้งแก้มออก เดิมต้องการคว้านทั้งสองข้าง แต่ผมทนไม่ไหว ร้องไห้อย่างทรมาน จึงคว้านออกได้เพียงข้างเดียว ทำให้แก้มซ้ายขวาขนาดไม่เท่ากัน หลังคว้าน อาการกลับทรุดหนักลงอีก

จนกระทั่งมีพระธุดงค์มานั่งสมาธิดูให้ ท่านบอกว่าเด็กคนนี้มีบุญมากจะรอดได้ แต่ต้องยกให้พระ ต้องยกให้พระระดับเจ้าอาวาสเท่านั้น โยมพ่อโยมแม่จึงรีบอุ้มผมไปวัด ก้มกราบเจ้าอาวาสเพื่อยกผมให้ เจ้าอาวาสมองผมที่นอนนิ่ง ตัวแห้งดำเหมือนศพแล้วพูดเสียงดังว่า มึงอ่ะ เด็กตาย มายกให้เป็นลูกกูได้ไงวะ แต่หลังจากโยมพ่ออธิบาย ท่านก็รับผมไว้เป็นลูก

หลังยกให้พระแล้ว โยมพ่อโยมแม่พาผมไปคลินิกอีก หมอบอกให้ทำใจ เพราะมีโอกาสรอดแค่ 1% จึงไม่รับ โยมแม่ไม่ท้อ พาผมไปโรงพยาบาลทหารเรือ โชคดีมากที่โรงพยาบาลนี้ยอมรับผมไว้ แต่โยมพ่อก็ร้องไห้ไม่หยุด คิดว่ายังไงผมก็ต้องตาย ญาติพี่น้องเตรียมจัดงานศพรอ แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น หลังจากอยู่โรงพยาบาลคืนเดียว ผมก็ลืมตาขึ้นมา อาการดีขึ้นเรื่อยๆ จนหาย

กระผมมีโรคประจำตัวคือท้องเสียบ่อยกว่าคนปกติ อยากกินทุกอย่างที่ขวางหน้า ต่อมา ป่วยหนักเรื้อรังอีกครั้งด้วยโรคไซนัส (ริดสีดวงจมูก) มีมูกหนองไหล มีกลิ่นเหม็นตลอดเวลา ทรมานมาก ต้องผ่าตัดตอนอายุ 16 ปี เสียเลือดมากถึง 1 ใน 3 ของร่างกาย เป็นเรื้อรังจนต้องผ่าตัดอีกครั้งตอนอายุ 22 ปี

โยมแม่เข็ดกับการแพ้ท้องผมมาก พอตั้งท้องลูกคนที่ 2 ท่านทำบุญและอธิษฐานตลอดเวลา ขออย่าให้แพ้ท้อง ขอให้คลอดง่าย เลี้ยงง่าย เรียนเก่ง ซึ่งก็เป็นจริงตามนั้น น้องชายคนนี้คลอดง่าย เลี้ยงง่าย เรียนเก่ง ทำให้แม่ไม่ลำบากใจเลย ไม่นานหลังจากมีน้องชายคนที่ 2 โยมแม่ก็ตั้งครรภ์อีก คาดว่าอธิษฐานเหมือนเดิม แต่คราวนี้โยมแม่ไม่อยากมีลูกแล้ว เพราะต้องทำงานหนักเพื่อหาเงิน หากมีลูกจะเป็นภาระ ท่านคิดในใจว่าถ้าแท้งได้ก็ดี ไม่นานนัก โยมแม่นั่งรถไปซื้อของ รถกระแทกมากเพราะทางขรุขระ ทำให้ปวดท้อง ตกเลือด และแท้งลูกในที่สุด

หลังแท้ง โยมแม่ฝันทันทีว่ามีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ มาขออยู่ด้วย โยมแม่ตอบตกลงทันที ท่านไปหาร่างทรงดูให้ ร่างทรงบอกว่าเด็กคนนี้คือลูกที่แท้งไป เขาคือกุมารทอง จะมาขออยู่ด้วย ชื่อ กอแก้ว ร่างทรงมอบกุมารทองให้โยมแม่กลับมาบูชา โยมแม่บอกว่ากอแก้วมาเข้าฝันบ่อยมาก และมักบอกกอแก้วให้ช่วยหาเงินหาทอง น่าอัศจรรย์ใจมาก โยมแม่ขายดี ค้าขึ้นมาก กอแก้วช่วยอยู่เกือบ 10 ปี จนวันหนึ่งกอแก้วมาเข้าฝันบอกว่าจะไปขุดทองที่ซาอุฯ มาให้แม่รวย ตั้งแต่นั้นมากอแก้วก็หายไป ไม่มาเข้าฝันอีกเลย

เมื่อกระผมเป็นวัยรุ่น รู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง สนิทสนมกันมากจนสัญญาว่าจะแต่งงานกันหลังเรียนจบและบวช แต่ขณะบวชที่วัดพระธรรมกาย ผมคิดว่าไม่มีอะไรสู้การบวชเป็นพระได้ จึงเปลี่ยนใจ เพราะรู้เป้าหมายแท้จริงของชีวิต คิดได้ว่าหากสึกไปก็ต้องเลี้ยงลูกชาวบ้านธรรมดาๆ แต่ถ้าบวชต่อจะได้ทำพระนิพพานให้แจ้ง สร้างประโยชน์มหาศาลให้คนหมู่มาก อาจเป็นพ่อสอนลูกเป็นพันเป็นหมื่นคน ด้วยเหตุนี้ จึงตัดสินใจบวชอุทิศชีวิต ตัดสินใจเปิดโอกาสให้เธอไปเจอคนอื่น บอกเธอว่าคงต้องจากกัน เธอเสียใจมาก ผมบอกว่าอีกหน่อยเธอคงเข้าใจ โยมแม่ไม่เห็นด้วยในทีแรก เพราะชอบเธอมาก อยากได้เป็นลูกสะใภ้ ท่านบอกผมจนถึงปัจจุบันว่าน่าจะได้เธอเป็นลูกสะใภ้ เพราะแม่ทะเลาะและไม่ถูกกับลูกสะใภ้คนปัจจุบันซึ่งเป็นภรรยาน้องชาย ทำให้ทุกข์ใจมาก

โยมตาเป็นชาวนา ขยันทำงานมาก ห่วงพี่น้องชาวไทยจะไม่มีข้าวทาน พยายามทำเต็มที่ เป็นคนขยันแข็งขัน ชอบทำบุญตามประเพณี เคยบวช 1 พรรษา หลังสึก ดื่มเหล้าบ้าง สูบหญ้าเส้น บั้นปลายชีวิตท่านตายด้วยวัณโรค อายุ 107 ปี

โยมยายไม่ต้องทำงานอะไรเลย มีหน้าที่เลี้ยงลูก 12 คนอย่างเดียว ก็ไม่มีเวลาทำอย่างอื่นแล้ว ท่านใจบุญสุนทาน ชอบเข้าวัดเข้าวา ตอนตาย ท่านตายสบาย คือหลับไปเฉยๆ อายุ 80 ปี

โยมก๋ง (ปู่) เป็นคนขยันทำงาน ชอบไหว้เจ้าตามประเพณีจีน ดื่มเหล้าบ้าง บั้นปลายชีวิตท่านตายด้วยโรคนิ่วในท่อปัสสาวะ อายุ 79 ปี