EP.717 ต้อหินหายได้ ด้วยคุณยาย

ผู้ส่งเคสเป็นชาวชัยภูมิ ได้เข้าวัดครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2537 ในงานบุญใหญ่หล่อรูปเหมือนทองคำหลวงพ่อสด วัดปากน้ำภาษีเจริญ ขณะนั้นยังเรียนอยู่ชั้น ม.6 ปัจจุบันได้ทำงานแล้ว ผู้ส่งเคสติดตามชมรายการอนุบาลฝันในฝันวิทยาวันจานดาวธรรมตลอดมา ทำให้ได้สติ มีข้อคิด และกลัวผลของบาปกรรม ไม่กล้าทำบาป ทำให้มีหิริโอตตัปปะเกิดขึ้นในใจ จึงได้เขียนจดหมายมาขอความเมตตาจาก คุณครูไม่ใหญ่ ช่วยฝันในฝันให้.

ครอบครัวของผู้ส่งเคสมีลูกทั้งหมด 10 คน ผู้ส่งเคสเป็นคนที่ 9. พ่อของผู้ส่งเคสมีอาชีพทำไร่ทำนา แต่ชอบดื่มเหล้าและเล่นไฮโลเป็นประจำ. การดื่มเหล้าและการพนันทำให้เกษตรกรมีหนี้. พ่อมักจะแอบหนีแม่ไปดื่มเหล้าและเล่นไฮโลอยู่เป็นประจำ และยังขโมยเงินที่แม่เก็บไว้ใช้จ่ายในครอบครัวไปด้วย. สิ่งนี้ทำให้ครอบครัวไม่มีเงินซื้อข้าวกิน ต้องไปเอาข้าวตากแห้งที่วัดซึ่งพระเหลือจากฉันแล้วนำมาตากแห้งไว้เพื่อนำมาหุงกินในครอบครัว. ชีวิตความเป็นอยู่เป็นเช่นนี้เรื่อยมาตั้งแต่แม่มีลูกคนแรก. แม้จะลำบากถึงขนาดต้องกินข้าวตากแห้ง แต่แม่ก็ยังมีลูกมาจนถึงคนที่ 9 คือตัวผู้ส่งเคส. ผู้ส่งเคสเคยขอร้องให้พ่อเลิกเหล้าเพราะอายที่มีพ่อขี้เมา. เมื่อมีลูกคนที่ 10 พ่อจึงเริ่มห่างเหล้า ห่างไฮโล ไม่ค่อยเล่นเหมือนก่อน และหันมาทำมาหากิน.

อยู่มาวันหนึ่งขณะที่พ่อออกไปไถนา ก็มีอาการปวดทรมานในท้องอย่างรุนแรง มีอาการตัวเหลืองไปทั้งตัว แม่นำส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่าเป็นดีซ่าน พ่อถูกผ่าตัดที่ท้อง อาการดีขึ้น. แต่พออาการดีขึ้นเท่านั้น พ่อก็แอบไปดื่มเหล้าอีก. วันหนึ่งพ่อเมาแล้วเดินตกบันไดที่บ้านเพื่อน ทำให้อาการทรุดหนัก ต้องนอนอยู่ในห้อง ICU หลายเดือน ก่อนจะเสียชีวิต. ขณะที่พ่อเสียชีวิต ผู้ส่งเคสอายุประมาณ 9 ขวบ.

บ้านหลังที่ผู้ส่งเคสเคยอยู่เดิมเป็นบ้านไม้ หัวหน้าครอบครัวเดิมเสียชีวิตลง คนในครอบครัวจึงขายบ้านให้แม่ของผู้ส่งเคส. ชาวบ้านล่ำลือกันว่าบ้านหลังนี้ผีดุ และเป็นทางผีผ่าน. ทุกคนจะได้ยินเสียงดังแป๊กๆ เหมือนเสียงดีดไม้ดังมาจากเสาต้นหนึ่งของบ้านเป็นประจำ. คืนหนึ่งผู้ส่งเคสฝันว่าเห็นหญิงชายแปลกหน้าหลายคน รู้ว่าเป็นเจ้าที่บ้าน. ถามว่ามีทั้งหมดกี่คน เขาตอบว่ามี 1 โหล หรือ 14 คน. พวกเขาบอกว่าตอนแรกไม่ได้เยอะ แต่พอเห็นใครผ่านมาก็เรียกให้อยู่ด้วยจึงเยอะขึ้น. เมื่อผู้ส่งเคสทำบุญ จะอุทิศส่วนกุศลไปให้เจ้าที่บ้านทุกครั้ง. กลุ่มหญิงชายแปลกหน้าบอกในฝันว่า ขอให้สร้างศาลให้พวกเขาหน่อย เพราะศาลเก่าใต้ต้นมะขามพังไปหมดแล้ว. แม่ของผู้ส่งเคสก็ยืนยันว่าเคยมีศาลตั้งอยู่ใต้ต้นมะขามแล้วผุพังไปจริง ซึ่งตอนนั้นผู้ส่งเคสยังไม่เกิด. ผู้ส่งเคสรับปากในฝันว่าถ้ามีเงินจะสร้างให้. ปัจจุบันบ้านหลังนี้เพิ่งถูกรื้อไปทั้งหลัง ผู้ส่งเคสจะนำไม้ไปปลูกใหม่ แต่ไม่แน่ใจว่าถ้าปลูกใหม่แล้วจะเป็นเหมือนบ้านหลังเก่าหรือไม่.

พี่ชายของผู้ส่งเคสมีโรคประจำตัวคือลมบ้าหมู มีอาการชักมาตั้งแต่ 2 ขวบ จนถึงปัจจุบัน. เมื่ออายุ 15 ปี แม่มอบหมายให้ไปเลี้ยงวัว ขณะต้อนวัว 20 ตัวไปตามถนน จู่ๆ วัวก็ตื่นตกใจพากันหันหลังวิ่งย้อนกลับมา. พี่ชายซึ่งเดินตามหลังวัวอยู่จึงถูกฝูงวัวเหยียบ. ไม่ถึงตาย แต่ศีรษะมีรอยปูดเหมือนไข่เค็มเต็มไปหมด ตามตัวมีรอยฟกช้ำ. ทำให้พี่ชายเพ้อเหมือนคนเสียสติ. แม่ต้องนำมารักษาเองตามภาษาชาวบ้านจนหาย.

หลังจากผู้ส่งเคสจบ ม.6 ได้มาทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งในปทุมธานี ทำให้มีโอกาสมาวัดและสร้างบุญกับหมู่คณะต่อเนื่อง. เมื่อมีการสร้างพระธรรมกายประจำตัว ผู้ส่งเคสก็ได้สร้างให้ตัวเองแบบทยอยบุญ. ทยอยบุญไปได้ไม่ถึง 5,000 บาท ซึ่งยังไม่ครบองค์. คืนหนึ่งฝันประหลาดว่ามีชายตัวดำ ร่างใหญ่กำยำ นุ่งหยักรั้งสีแดง 2 คน ถือสมุดบัญชี เดินมาหาผู้ส่งเคส. พวกเขาเปิดบัญชีถามชื่อนามสกุล. ผู้ส่งเคสตกใจที่เขารู้ชื่อและตรงจริง จึงตอบไปว่าเป็นชื่อตน. เขาบอกว่า ถึงเวลาแล้ว หมดอายุขัยแล้วนะ จะต้องตายเพราะไฟดูด. ร่างของผู้ส่งเคสก็ตกลงไปในหลุมลึกมืดมาก คิดว่าคงตายแน่. แต่ความรู้สึกสุดท้าย ผู้ส่งเคสวูบหนึ่งก็นึกได้ว่า สร้างพระยังไม่เต็ม นึกถึงบุญที่สร้างพระไว้ที่มหาธรรมกายเจดีย์ แต่ยังไม่เต็มองค์. พอคิดถึงบุญได้ แม้ไม่เต็มองค์ จึงเงยหน้าถามชาย 2 คนนั้นว่า บุญที่ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวและบุญอื่นๆ ที่ได้ทำที่วัดพระธรรมกายช่วยหนูไม่ได้เลยหรือ. พอพูดเสร็จ ร่างก็ลอยวูบขึ้นมาจากหลุม พร้อมกับเสียงชายร่างดำพูดว่า ได้ เพราะบุญตรงนี้แหละ ถึงยังเอาไปไม่ได้ แต่บุญช่วยได้. ผู้ส่งเคสสะดุ้งตื่นด้วยอาการตัวสั่น แขนขาอ่อนแรง รู้สึกกลัวมาก คิดว่าชาย 2 คนนั้นเป็นยมทูต แต่ก็อุ่นใจว่าบุญยังช่วยได้.

ต่อมาผู้ส่งเคสฝันถึงพ่อที่เสียชีวิตไปนานแล้ว พ่อเดินมาหาขณะนั่งล้อมวงกับแม่และพี่น้อง แต่ไม่สนใจใคร เดินตรงมาจับมือผู้ส่งเคสอย่างมีความหวังเต็มเปี่ยม. มือของพ่อแห้งหยาบกร้านเหมือนอดอาหารนาน เสื้อผ้าขาดหมองคล้ำ. พ่อบอกว่า สร้างองค์พระที่วัดพระธรรมกายให้พ่อหน่อยได้ไหม. ผู้ส่งเคสแปลกใจว่าพ่อรู้จักวัดพระธรรมกายได้อย่างไร. พ่อบอกว่าบุญจากการสร้างองค์พระนี้จะช่วยให้พ้นจากความลำบากที่เป็นอยู่ตอนนี้ได้. ผู้ส่งเคสตอบไปในฝันว่า ลูกช่างให้เต็มเลย ลูกยังไม่มีเงินสร้างพระให้พ่อเลย. พอพูดจบ มือพ่อที่จับด้วยความหวังก็หลุดลงไป พ่อก้มหน้าด้วยความผิดหวัง ไม่พูดอะไรต่อ. ผู้ส่งเคสตื่นขึ้นมา ความฝันนั้นชัดเจนเหมือนจริงมาก จึงตั้งใจว่าต้องสร้างพระให้พ่อให้ได้. ผู้ส่งเคสตั้งเป้า พอเงินเดือนออกเดือนถัดมา ก็นำเงินไปจองพระให้พ่อและแม่ด้วย. ต่อมาทยอยบุญสร้างพระของพ่อ แม่ และตัวเองจนเต็มทั้ง 3 องค์.

ช่วงหนึ่งผู้ส่งเคสห่างหายจากวัดหลายเดือน งานเยอะ ทำโอที. คืนหนึ่งฝันว่าได้มาที่วัด เห็นคนมากมาย พระเหลืองอร่ามเต็มไปหมด แล้วเห็น คุณยาย ยืนอยู่ จึงเข้าไปก้มกราบเท้า คุณยาย. ในฝันรู้ว่าเป็นงานของ คุณยาย ซึ่งละสังขารไปแล้ว. ตื่นขึ้นมาจึงสอบถามทางวัด ได้รับคำตอบว่า คุณยาย ละสังขารไปแล้วจริง ทำให้ขนลุกทั้งตัว. จากนั้นก็ได้มาวัด หลวงพ่อได้บอกบุญ 30,000 วัดระบาดที่จะมาในวันสลายร่าง คุณยาย. ขณะนั้นผู้ส่งเคสมีเงินในธนาคาร 40,000 กว่าบาท. ฟังหลวงพ่อบอกว่าถ้าทำบุญ 30,000 วัดทีเดียว ก่อนตายจะนึกบุญออก. ขณะนั้นผู้ส่งเคสกำลังปวดเป็นเนื้อ งอกในมดลูกข้างซ้าย ต้องเข้ารับการผ่าตัด. จึงตัดสินใจถอนเงิน 40,000 บาท ซึ่งเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่มีอยู่ มาทำบุญ โดย 30,000 บาท ทำบุญเป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารและปัจจัยไทยธรรมแด่พระ 30,000 วัดในงานสลายร่าง คุณยาย. อีก 10,000 บาท ทำบุญบูชาธรรม คุณยายอาจารย์. หลังทำบุญเสร็จ ก็เข้ารับการผ่าตัดมดลูก. ก่อนผ่าตัด นึกถึงบุญที่ทำไป รู้สึกปลาบปลื้ม สบายใจ คิดว่าถ้าต้องตายก็ไม่กลัวแล้ว. ผลการผ่าตัดปลอดภัยดีทุกอย่าง ฟื้นตัวเร็วจนหมอแปลกใจ กลับมาทำงานได้ตามเดิม.

คุณป้าท่านหนึ่งเป็นเพื่อนกัลยาณมิตร รู้จักกันตั้งแต่ปี 43. ป้ากำลังจะไปบอกบุญเจอผู้ส่งเคสที่ตู้โทรศัพท์สาธารณะ คุยกันจึงรู้ว่ามาวัดพระธรรมกายเหมือนกัน ตั้งแต่นั้นมาร่วมทำบุญกันมาตลอด. คุณป้ามีปัญหาเรื่องดวงตาทั้ง 2 ข้างเป็นต้อหิน เป็นมาหลายปี. เคยไปถามหมอ หมอบอกคล้ายๆ ว่าตาต้องบอดแน่ ถ้ามีลูกก็ให้ไปอยู่กับลูก. คุณป้าฟิตขึ้นมา พอฟังหมอพูดถึงศิษย์มีครู ก็มากราบ คุณยายอาจารย์. คุณยายบอกว่าเรื่องเล็ก ใครนั่งสมาธิมากๆ และสวดมนต์ ยายจะช่วย. คุณป้าทำตามและสร้างบุญมาตลอด. ปัจจุบันดีขึ้นมาก ตาไม่บอดเหมือนที่หมอบอก. ปัจจุบันผู้ส่งเคสพักอาศัยอยู่กับคุณป้าท่านนี้ และยังร่วมบุญมาวัดด้วยกันตลอด.

ผู้ส่งเคสยากจน ทั้งๆ ที่ไม่อยากจน. บางคนบอกว่าวัดพระธรรมกายสอนให้คนอยากรวย. ถ้าลองไปจนแล้วจะรู้สึก.