EP.736 หน้าลิงจั๊ก ๆ น่ารักจริง ๆ

ผู้ส่งเคสเป็นชาวอยุธยาโดยกำเนิด ฐานะทางบ้านไม่รวยแต่ก็ไม่ขัดสน สมัยเรียนมัธยมมีเพื่อนชายคนหนึ่งชอบล้อและแกล้งเธอ หลังเรียนจบมัธยมก็แยกย้ายกันไป เธอเรียนจบพยาบาลและกลับมาที่บ้าน ได้พบเพื่อนชายคนนั้นอีกครั้ง ชีวิตหลังแต่งงานเหนื่อยและลำบากจากการช่วยสามีขายยาและใช้หนี้ แต่ก็ไม่กังวลเพราะคิดว่าถ้าเป็นคนดีเรื่องหนี้ก็เรื่องเล็ก ช่วยกันขายยาจนหมดหนี้และฐานะดีขึ้นมาก ปัจจุบันมีบ้าน 4 หลัง รถ 4 คัน เคยป่วยหนักเฉียดตายหลายครั้งด้วยโรคไต ต้องฟอกไตและเปลี่ยนไต 2 ครั้ง ได้เข้าวัดพระธรรมกายครั้งแรกปี 2538 และกลับมาวัดอีกครั้งเพื่อสร้างสาวแก้วฯ และได้ปฏิบัติธรรมทำให้เข้าใจอะไรมากขึ้น

สมัยเรียนมัธยมที่อยุธยา ผู้ส่งเคสมีเพื่อนชายคนหนึ่งชอบล้อและแกล้งเธอเสมอ จนกระทั่งเรียนจบ ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเรียนต่อ ทำให้ไม่ได้พบกันอีก ผู้ส่งเคสได้เรียนจบพยาบาล และเมื่อกลับมาที่บ้านก็ได้พบกับเพื่อนชายคนนั้นอีกครั้ง เขาเล่าว่าเขาได้ทุนไปเรียนต่อวิศวะช่างยนต์ที่ประเทศญี่ปุ่น แต่ต้องสละสิทธิ์ไปเพราะที่บ้านทำธุรกิจขายยาประสบปัญหาวิกฤต เป็นหนี้ถึง 10 ล้านบาทเมื่อเกือบ 30 ปีที่แล้ว ปัญหาหนี้สินนี้บานปลายจนต้องขึ้นโรงขึ้นศาล พี่น้องคนอื่นหนีหมดไม่มีใครรับผิดชอบ เขาซึ่งอายุเพียง 22 ปีจึงอาสารับภาระหนี้สินทั้งหมดแทนพ่อ

เมื่อได้ฟังเรื่องราวการรำพึงปัญหาหนี้สินของเขา ผู้ส่งเคสก็รู้สึกสงสารเขามาก เธอคอยเป็นเพื่อนปรับทุกข์ให้ ทั้งสองได้ปรับทุกข์และพูดคุยกันประมาณ 2 เดือน จนวันหนึ่งฝ่ายชายก็ได้บอกในสิ่งที่ผู้ส่งเคสไม่คาดฝัน คือเขาขอเธอแต่งงาน ผู้ส่งเคสอึ้งไปเพราะคิดว่าเขามีปัญหาเร่งด่วนที่ต้องช่วยแก้ไขและไม่อยากให้ครอบครัวเขาเดือดร้อน แต่ในที่สุดเธอก็ตอบตกลง

หลังแต่งงาน ผู้ส่งเคสย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านสามีและลาออกจากงานพยาบาลมาช่วยสามีขายยา ซึ่งเป็นอาชีพดั้งเดิมของตระกูลสามี ชีวิตหลังมีครอบครัวลำบากและเหนื่อยมาก แต่ผู้ส่งเคสไม่กังวล คิดเพียงว่าถ้าเป็นคนดีเรื่องหนี้ก็เรื่องเล็ก ทั้งสองช่วยกันขายยาอย่างขยันขันแข็ง ร้านขายยาขายดีมากจนบางวันแทบไม่ได้ทานข้าว ผู้ส่งเคสใช้ความรู้จากการเป็นพยาบาลแนะนำเรื่องยาและการดูแลสุขภาพลูกค้าด้วยความจริงใจ อยากให้ลูกค้าหายป่วยและถือว่าได้บุญ ใครไม่มีเงินซื้อยาก็ให้ไปโดยไม่คิดเงิน โดยเฉพาะพระก็จะกราบถวายยาเสมอ

เวลาผ่านไปประมาณ 10 ปี ทั้งสองก็ใช้หนี้ 10 ล้านบาทจนหมด ฐานะดีขึ้นเรื่อยๆ สามีของผู้ส่งเคสเครียดมากเพราะต้องขึ้นโรงขึ้นศาลบ่อย และพี่น้องคนอื่นไม่เคยช่วยเหลือเลยแม้ว่าหนี้ไม่ได้เกิดจากสามีโดยตรง แต่เกิดจากมารดาและภรรยาของบิดา สามีเป็นคนใจกว้าง ชอบเข้าสังคม รักพวกพ้อง เพื่อนๆ มักชวนไปดื่มเหล้า เขาเริ่มดื่มมากเข้าจนติด เมื่อติดเหล้า นิสัยสามีก็เปลี่ยนไป ผิดศีล 5 ทุกข้อ จากคนใจดีกลายเป็นคนขี้โมโห ชอบบ่น ชอบว่า ขัดคอกับผู้ส่งเคสตลอด แม้แต่ตอนที่เธอใส่บาตรเขายังตามมาว่าพระด้วย ผู้ส่งเคสจึงหยุดใส่บาตรเพราะไม่อยากให้เขามีบาปมากขึ้น จากที่เคยประหยัดก็ใช้เงินเก่งมาก ขอเงินผู้ส่งเคสเกือบวันละ 1,000 บาท บางครั้งไม่ได้ก็ไปพาลกับลูกๆ ลูกๆ ไม่พอใจและเคารพพ่อน้อยลง ลูกเคยรำพึงกับแม่ว่าอยากมีพ่อเหมือนคนธรรมดาบ้าง

หลังติดเหล้าอย่างหนัก สามีก็เริ่มป่วยบ่อยๆ จากพิษสุรา หมอสั่งห้ามดื่มแต่เขาก็ไม่ฟัง จนวันหนึ่งขณะนอนดูโทรทัศน์ เขาก็หลับไปและไม่ตื่นขึ้นมาอีก ผู้ส่งเคสพาไปโรงพยาบาล หมอบอกว่าเสียชีวิตแล้วในวัย 51 ปี

ผู้ส่งเคสเคยมีประสบการณ์ประหลาดครั้งหนึ่งเมื่ออายุประมาณ 26 ปี ตอนนั้นแต่งงานแล้วแต่ยังไม่มีลูกและยังไม่เข้าวัดพระธรรมกาย ขณะเข้าพักที่โรงแรมในกรุงเทพฯ ชั้น 2 ตอนกลางคืน รู้สึกเพลียและกำลังเคลิ้มหลับ ทันใดนั้นก็ต้องตกตะลึงเมื่อลืมตาขึ้นและเห็นเปรต 2 ตัวทะลุผนังห้องเข้ามาครึ่งตัว (จากหัวถึงเอว) ส่วนขาอยู่ด้านนอกโรงแรมชั้นล่าง เปรตสูงประมาณ 20 เมตร ผิวเหี่ยวย่น ขาวซีด ตาลึก เนื้อตัวขาดรุ่งริ่ง โค้งตัวมองมาที่ผู้ส่งเคสด้วยแววตาเศร้า พูดเหมือนวิงวอนให้ช่วยแต่เธอไม่ได้ยิน หัวเปรตส่ายไปมา ผู้ส่งเคสกลัวมาก เหงื่อท่วมตัวเปียกที่นอนทั้งที่อยู่ในห้องแอร์ เธอได้แต่ท่อง นะมะพะทะ เหตุการณ์นี้กินเวลาประมาณ 15 นาที แล้วเปรตทั้งสองก็หายไป

คืนนั้นรู้สึกเพลียมากและนึกถึงพระทั้งคืน ขณะกำลังเคลิ้มหลับอีกครั้ง รู้สึกเหมือนมีคนเดินเข้ามาจนชิดเตียง แม้ไม่ลืมตาแต่เห็นภาพ เป็นผู้ชายแต่งชุดขาว 2 คน อายุประมาณ 40 กว่าๆ เข้ามามองดูผู้ส่งเคส คนหนึ่งถามว่าเป็นอะไรไหม ผู้ส่งเคสตอบทางจิตว่าไม่เป็นอะไร ไม่ต้องเป็นห่วง ทั้งสองคนเดินสำรวจรอบห้องเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น สักพักก็หายไป แล้วผู้ส่งเคสก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย หนึ่งเดือนต่อมาเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ผู้ส่งเคสก็ได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้เปรตทั้งสอง

ลูกชายคนแรกได้มาหลังจากแต่งงาน 5 ปี ตอนอายุ 27 ปี แม่สามีอยากได้หลานมากจึงไปบนบานขอจากร่างทรงที่ศาลเจ้าพ่อพัน ซึ่งเป็นทหารของ ร.5 เพียงเดือนเดียวผู้ส่งเคสก็ตั้งครรภ์ หลังคลอดได้ 2 เดือน ลูกชายร้องไห้ไม่หยุดตั้งแต่เที่ยงวันถึง 3 ทุ่ม ผู้ส่งเคสไม่รู้จะทำอย่างไร จึงจุดธูปบอกเจ้าพ่อพันขอให้ช่วย ปรากฏว่าลูกชายหายร้องไห้จริง อีก 3 เดือนต่อมา แม่สามีพาผู้ส่งเคสและลูกชายไปไหว้เจ้าพ่อพัน ขณะเดินขึ้นบันได ร่างทรงพูดว่า แหม ลูกแค่ปวดท้อง มึงยังเรียกพ่อ ผู้ส่งเคสตกใจเพราะไม่เคยบอกใครเรื่องนี้

ตอนคลอดลูกชายคนนี้ ผู้ส่งเคสเป็นครรภ์เป็นพิษ ความดันสูง หมอให้แต่ยามาทาน ไม่ได้รักษาตัว ทำให้ป่วยเรื้อรัง อายุ 34 ปีก็เริ่มป่วยอีกเพราะทำงานหนัก ป่วยเฉียดตายหลายครั้งด้วยโรคไต ตอนจะไปฟอกเลือด ญาติๆ สามีไม่ให้ไปบอกว่าเปลือง ให้กินยาจีนดีกว่า ทั้งที่เงินเป็นของเธอเอง ครั้งหนึ่งอาการหนักมากต้องรีบไปโรงพยาบาลเข้าห้อง ICU ผู้ส่งเคสไม่คิดอะไร คราวก่อนท่องนะมะพะทะ คราวนี้ภาวนาแต่พุทโธอย่างเดียว คิดว่าถ้าตายก็ไปกับพระพุทธเจ้า พอถึงโรงพยาบาล อาจารย์หมอผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งเพิ่งกลับจากต่างประเทศ มาถึงโรงพยาบาลนั้นก่อนปกติ ทำให้ได้รักษาผู้ส่งเคสไว้ได้ทัน หลังนั้นต้องฟอกไตมาเรื่อยๆ ทุกอาทิตย์ ผู้ส่งเคสเปลี่ยนไตมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกได้จากศิริราชอยู่ได้ 16 ปีก็เสื่อม ครั้งที่สองปี 2546 ลูกชายสละไตให้

ลูกสาวคนที่ 2 ตอนเด็กดื้อมาก มีเหตุผลเยอะ ต้องตีถึงจะหาย มีเพื่อนเล่นเยอะ ชอบสร้างบ้านบนต้นไม้ ซนไปทั่วแต่ไม่เคยทำเรื่องเสียหาย ผู้ส่งเคสเคยสงสัยว่าลูกคนนี้เกิดปีลิง คงเป็นลิงมาก่อน โตขึ้นลูกสาวคนนี้ชอบลิงมาก สะสมรูปปั้นตุ๊กตาลิงเต็มห้อง ชอบไปเขาวังลพบุรี เด็กคนอื่นที่ไปเขาวังมักถูกลิงแกล้ง แต่ลูกสาวไม่โดนเลย โรงเรียนลูกสาวอยู่ตรงข้ามปรางค์สามยอด เวลาไปโรงเรียนต้องข้ามสะพานลอย ซึ่งมีลิงเดินเพ่นพ่านอยู่ แต่ลิงไม่เข้าโรงเรียน ลิงจะแกล้งเด็กอื่น เช่น แย่งไอติม แย่งของ บางตัวก็กัด แต่ลูกสาวจะยื่นให้เพราะชอบลิงอยู่แล้ว จึงไม่โดนแกล้ง ผู้ส่งเคสสงสัยว่าลูกสาวเคยเป็นหัวหน้าลิงที่นี่มาก่อนหรือไม่

ต่อมาผู้ส่งเคสได้เข้าวัดพระธรรมกายครั้งแรกปี 2538 ช่วงสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ จากการชักชวนของหลานชายที่เป็นอาสาสมัครแพทย์ แต่ไม่ค่อยได้มาวัดเพราะยุ่งกับการค้าขาย ต่อมามีอุบาสิกาที่วัดชวนมาสร้างสาวแก้วฯ จึงได้กลับมาทำบุญเป็นระยะและปฏิบัติธรรมที่สวนมนารัตน์ ทำให้เข้าใจอะไรมากขึ้น ผู้ส่งเคสอยากสร้างบารมีกับหลวงพ่อตลอดไป