EP.742 จะเชื่อตอนเป็นหรือจะเห็นตอนตาย

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่อยู่ห่างไกลถึงประเทศบาห์เรน แต่ถึงกายจะไกล ใจกลับรู้สึกใกล้ชิดหลวงพ่อเสมอ ยามเห็นรอยยิ้มของหลวงพ่อ ใจก็ชุ่มชื่น เบิกบาน อบอุ่น ปลอดภัย ราวกับคนหลงทางในทะเลทรายที่แห้งแล้งแล้วมาพบแหล่งน้ำ ตอนแรกผู้ส่งเคสคิดว่าตนเองรู้สึกเช่นนี้เพียงผู้เดียว แต่เมื่อถามภรรยาและลูกๆ ก็พบว่าทุกคนรู้สึกเหมือนกัน ผู้ส่งเคสรอคอยมานานที่ศาสนาพุทธจะมีช่องโทรทัศน์เหมือนศาสนาอื่น และเวลานั้นก็มาถึงเมื่อได้รู้จักพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ผ่านช่อง DMC จากการบอกเล่าของน้องชายและน้องสะใภ้เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2547 ทำให้รู้สึกตื่นเต้นและดีใจมาก และทั้งบ้านก็ได้เป็นนักเรียนอนุบาลพันธุ์แท้ ติด DMC ไว้ทุกห้อง ทำให้ได้รับคำสอนที่เข้าใจง่าย ตรงไปตรงมา และได้คำตอบทุกคำถามในใจ ผู้ส่งเคสซาบซึ้งในคำสอนของหลวงพ่อมาก

ปัจจุบันผู้ส่งเคสได้ต่อเติมบ้านทำเป็นห้องปฏิบัติธรรม รองรับผู้มีบุญได้ 60-70 คน และหลวงพ่อได้เมตตาอนุญาตให้จัดพิธีบรรพชาสามเณรขึ้นที่บ้านแห่งนี้ ซึ่งผู้ส่งเคสและลูกชายก็ได้ตั้งใจบวชในครั้งประวัติศาสตร์นั้นด้วย และยังคงปลื้มใจมากไม่หาย รู้สึกชื่นใจว่าตนเองทำได้อย่างไร รวมถึงนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก โดยเฉพาะที่บาห์เรน

ผู้ส่งเคสเกิดในครอบครัวเกษตรกรรมที่ค่อนข้างยากจนในจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นลูกชายคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คน หลังจากที่คุณพ่อไปทำงานที่บาห์เรน ผู้ส่งเคสและน้องๆ ก็ย้ายมาอยู่กับคุณตาคุณยาย คุณตาคุณยายเลี้ยงดูด้วยความรักและห่วงใย มักพาไปวัดทำบุญ ทำให้ผู้ส่งเคสผูกพันกับพระและเข้าวัด บ้านกับโรงเรียนอยู่ห่างกันกว่า 3 กม. หลวงตาที่วัดเห็นโรงเรียนไกลจึงชวนไปอยู่ด้วยที่วัด แต่ผู้ส่งเคสอยู่เป็นเด็กวัดได้ 1 ปีก็ลาออก เพราะไม่ชอบเกี่ยงกันล้างจานหลังทานข้าว ชอบช่วยเหลือตัวเองมากกว่าขอให้คนอื่นช่วย เช่น ชอบซ่อมจักรยานด้วยตัวเอง แต่มีนิสัยเสียคือไม่ค่อยมีสัจจะ เคยรับปากหลวงพ่อเจ้าอาวาสว่าจะไปเป็นเพื่อนช่วยท่านหิ้วของ แต่เพลิดเพลินกับการดูการ์ตูนจนผิดนัด เมื่อนึกได้ก็อายไม่กล้าไปพบท่านอีกเลยจนท่านมรณภาพ ทำให้รู้สึกผิดมาจนทุกวันนี้

เมื่อเรียน ม.4 ชีวิตก็เปลี่ยนไป คบเพื่อนและรุ่นพี่ที่ชวนให้ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ทั้งที่เคยสัญญาตัวเองว่าจะไม่ทำ เพื่อนๆ มีแนวคิดว่าถ้าเป็นลูกผู้ชายต้องไปอบายได้ทุกขุม เช่น ดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นการพนัน ผู้ส่งเคสก็ติดเหล้าติดบุหรี่จนได้ แทนที่จะติดสิ่งที่ดีกลับไปติดสิ่งไม่ควรติด เที่ยวเตร่จนต้องออกโรงเรียนตอน ม.4 เทอมต้น

แม้จะต้องออกจากโรงเรียนเร็ว แต่ผู้ส่งเคสก็ยังสนใจการนั่งสมาธิ โดยเฉพาะเรื่องอิทธิฤทธิ์ ชอบมาก อยากมีหูทิพย์ ตาทิพย์ โดยเฉพาะอยากมองทะลุลูกเต๋าไฮโล ได้ทดลองฝึกสมาธิหลายวิธี บ่อยครั้งที่รู้สึกตัวเบาสบายเหมือนจะหลับได้ แต่ก็ไม่ได้ทำต่อเนื่อง อาจจะกลัวมีความสุข คุณแม่เกรงว่าผู้ส่งเคสจะเสียคนจึงพาไปอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ที่บาห์เรน เป็นผู้ช่วยช่างในอู่ซ่อมรถ เงินเดือน 5,000 บาท ชีวิตเด็กอู่น่าเห็นใจ เงินเดือนน้อย แถมเจอแต่ของผุพัง ต่อมาผู้ส่งเคสได้พบรักกับสาวไทยในบาห์เรน ทำงานร้านเสริมสวยเดียวกับที่คุณแม่ทำงาน เธอเป็นคนน่ารัก ขยัน เก่งทุกอย่าง แต่มีมาตรฐานสูงในการเลือกคู่ครอง คือต้องไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ผู้ส่งเคสจึงต้องเตรียมตัวอย่างดี ไม่ให้มีกลิ่นเหล้าทุกครั้งที่จะเจอเธอ สุดท้ายก็ได้แต่งงานกับเธอ มีลูกชาย 1 คน หญิง 1 คน ร่วมกันสร้างฐานะ เปิดธุรกิจหลายอย่าง ทั้งบริษัท ร้านเสริมสวย ร้านอาหาร ร้านนวดไทย รวมถึงเป็นเจ้ามือหวย ต่อมาหลังจากรับชม DMC จึงตัดสินใจหักดิบเลิกเหล้า บุหรี่ อย่างเด็ดขาด รวมถึงเลิกธุรกิจที่ส่อแววผิดศีลธรรมทุกชนิด เพราะประโยคเด็ดของหลวงพ่อที่ว่า จะเชื่อตอนเป็น หรือว่าจะเห็นตอนตาย ปัจจุบันผู้ส่งเคส ภรรยา และลูกๆ เป็นนักเรียนอนุบาลพันธุ์แท้กันทุกคน

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเกิดในครอบครัวเกษตรกรยากจน ต้องต่อสู้ชีวิต ทำงานหนัก มีมนุษยสัมพันธ์ดี เพื่อนรัก ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน รักคุณแม่มาก ทำงานทุกอย่างไม่ให้คุณแม่ต้องทำอะไรนอกจากเลี้ยงลูกและเป็นกำลังใจ พยายามสร้างฐานะแต่ไม่ดีขึ้น จึงขายบ้านไปเสี่ยงโชคที่บาห์เรน ทำงานรับจ้างขับรถและอาชีพเสริมอื่น เมื่อตั้งฐานะได้ ผู้ส่งเคสอยากให้ท่านพักจึงให้กลับเมืองไทยและดูแลค่าใช้จ่ายให้ คุณพ่อเป็นคนขยัน ไม่อยู่เฉย กลับมาไม่นานก็เปิดกิจการปศุสัตว์ เล้าหมู เล้าไก่ แต่ขาดทุนจึงเลิก เปลี่ยนมาเปิดฟาร์มจระเข้ มีกว่า 300 ตัว เพาะลูกสุนัขขาย เปิดบ่อปลา กรงนก และวางแผนเลี้ยงวัว ปัจจุบันคุณพ่อยังไม่เข้าใจเรื่องบุญ คิดว่าบุญทำให้สมบัติหมด เพราะผู้ส่งเคสและครอบครัวทำบุญมาก ผู้ส่งเคสและภรรยาพยายามอธิบายแต่ท่านยังห่วงใยจุดนี้อยู่ ท่านยังคงอนุรักษ์ความจนไว้ภพเบื้องหน้า

คุณตาของผู้ส่งเคสชอบทำบุญเป็นประจำ แต่ก็ชอบเล่นการพนันด้วย ชอบนั่งพิงโอ่งน้ำ สูบบุหรี่ เล่าเรื่องเก่าๆ ให้ลูกหลานฟัง ชีวิตบั้นปลายป่วยเรื้อรังด้วยโรคถุงลมโป่งพอง ต้องหาหมอต่อเนื่อง เพราะเป็นโรคที่ท่านหามาเอง (จากบุหรี่) คุณตาคิดว่าจะตายก่อนคุณยาย จึงโอนเงิน 30,000 บาทในบัญชีให้คุณยาย

เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น คุณยายซึ่งปกติแข็งแรงดี หลังจากได้รับเงินก็ป่วยเฉียบพลันและเสียชีวิตภายในเดือนนั้นเอง รวยแต่สั้น หลังคุณยายเสียชีวิต ทุกคนยังเห็นคุณตานั่งในท่าเดิม นั่งพิงโอ่งสูบบุหรี่ แต่เปลี่ยนจากการเล่าเรื่องเก่าๆ มานั่งท่องบทสวดมนต์แทน วาระสุดท้ายก่อนเสียชีวิต ท่านไม่ทรมาน มีอาการสะอึก 3 ครั้งแล้วจากไปด้วยวัย 86 ปี การตายของคุณยายทำให้คุณตาได้ข้อคิด เงิน 30,000 บาทนั้นคุณยายไม่ได้ใช้และตกเป็นของคุณตาเหมือนเดิม

คุณยายเป็นคนขยัน ชอบทำบุญ ตักบาตรทุกเช้า ไม่ชอบฆ่าสัตว์ แต่จะใช้ผู้ส่งเคสหรือน้องชายฆ่าแทน ปกติแข็งแรง วันหนึ่งอายุ 76 ปี มีอาการครั่นเนื้อครั่นตัวเล็กน้อย คุณตารักมาก จึงแบ่งยาของท่านให้ คุณยายทานยาแล้วช็อกไปเลย ส่งโรงพยาบาล พูดไม่ได้ แต่น้ำตาไหล (ไม่แน่ใจว่าดีใจที่คุณตาให้ยาหรือเปล่า แต่คงไม่ใช่) มือเท้าเขียวหมด ต้องให้อาหารเหลว เจาะคอ ใช้เครื่องช่วยหายใจ อยู่โรงพยาบาล 1 เดือนก่อนเสียชีวิต มีสติรู้ตัวตลอด ตอนนั้นผู้ส่งเคสไม่รู้จัก DMC ไม่รู้จักหลวงพ่อ จึงไม่รู้หลักวิชชาดูแลคนป่วยใกล้ตาย รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ทำหน้าที่หลานที่ดีในช่วงสุดท้ายของคุณยายผู้มีพระคุณ

คุณแม่ของผู้ส่งเคสรักคุณพ่อมากจนไม่มีเวลาปฏิบัติธรรม เพราะคอยดูแลคุณพ่อเสมอ คุณพ่อก็รักคุณแม่มาก ไม่ให้ทำอะไรเลยนอกจากเลี้ยงลูก