EP.944 อยากจะเอาเธอไปฌาปนกิจ

ผู้ส่งเคสเป็นช่างเสริมสวยท่านหนึ่ง รู้สึกตื่นเต้นและดีใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้มาเรียบเรียงเรื่องราวชีวิตของตนเองในวันนี้ ท่านเล่าว่า หากไม่ได้รับฟังคำสอนเรื่องกฎแห่งกรรมจากเคสสตั้ดดี้ที่ผ่านมา ป่านนี้คงไม่มีโอกาสได้มาเขียนเคสนี้เป็นแน่ เพราะอาจต้องไปใช้ชีวิตอยู่ในเรือนจำด้วยข้อหาฆ่าคนตายเสียแล้ว ท่านเชื่อมั่นว่าเคสสตั้ดดี้ได้ช่วยชีวิตท่านไว้ ด้วยความซาบซึ้งในพระคุณอันสูงส่ง ท่านจึงขอส่งเรื่องราวนี้ถึงคุณครูไม่ใหญ่ ซึ่งได้เสียสละเพื่อทำรายการที่มอบแสงสว่างทั้งแก่ตัวท่านและชาวโลก

เรื่องราวชีวิตของผู้ส่งเคสเริ่มต้นขึ้นเมื่อท่านซึ่งเป็นช่างเสริมสวยได้มีตำรวจหนุ่มเข้ามาจีบ ในตอนแรกท่านยังไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เมื่อพิจารณาดูแล้วเห็นว่าเขาเป็นคนดี แถมอาชีพตำรวจก็เป็นอาชีพที่ดี มีความมั่นคง และมีเกียรติ ยิ่งได้รับแรงเชียร์จากน้าชายด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้ท่านใจอ่อน ยอมสละโสดและตัดสินใจแต่งงานกับตำรวจหนุ่มผู้นั้นทันที

หลังจากแต่งงานกัน ท่านก็ได้ตั้งครรภ์ ทั้งสองสามีภรรยาต่างดีใจกันมาก ได้ไปฝากท้องตามหลักวิชชา แต่เมื่ออายุครรภ์เกือบครบ 3 เดือน ก็พบว่าก้อนเลือดในท้องเกิดฟีดฝ่อลง จนกระทั่งแท้งและหลุดออกมา เหตุการณ์นี้ทำให้ท่านทั้งเศร้าและผิดหวัง แต่ทั้งสองก็ไม่ยอมแพ้ จึงรีบเร่งตั้งท้องครั้งที่สอง โดยมีความตั้งใจอย่างสูงที่อยากจะมีพยานรัก อยากจะเป็นพระอรหันต์ เป็นพรหม เทวดา เป็นครู และเป็นทุกสิ่งให้แก่บุตร แต่แล้วก็ต้องพบกับความผิดหวังอีกครั้ง เพราะแท้งอีก ทว่าก็ยังไม่ยอมแพ้อีกเช่นกัน

ผู้ส่งเคสรีบตั้งท้องอีกเป็นรอบที่สาม และก็แท้งอีกครั้ง แต่การแท้งครั้งนี้มีอาการตกเลือดอย่างหนัก ทำให้ต้องเข้ารับการขูดมดลูก ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ทรมานอย่างยิ่ง แม้จะแท้งติดต่อกันอย่างหนักหนาสาหัสถึงเพียงนี้ แต่ท่านก็ยังไม่หมดความหวังที่จะมีลูกให้ได้ ท่านมีความคิดอยู่ในใจเสมอว่า "ต้องสู้จึงจะชนะ"

ด้วยความมุ่งมั่นนี้ ผู้ส่งเคสจึงตั้งท้องต่อไปอีกเป็นครั้งที่ 4 และ 5 ในแต่ละครั้ง ท่านต้องเพิ่มความระมัดระวังไม่ให้แท้งเป็นเท่าตัว ต้องไปหาหมอเป็นประจำและฉีดยากันแท้งทุกอาทิตย์อย่างต่อเนื่อง ทั้งท่านและสามีต่างก็มีความคิดตรงกันว่าอยากจะถึงวันแห่งความสดชื่น วันที่จะได้ชมลูกน้อยของทั้งสองคน และได้กล่อมลูกนอน แต่แล้ว อนิจจา ท่านรำพึงว่าไม่มีเด็กคนไหนอยากมาเกิดกับท่านเลย ท้องกี่ครั้งๆ ก็ต้องแท้งไปจนหมดสิ้นเกลี้ยงไปเลย จนกระทั่งท่านสิ้นหวัง เลิกหวังไปแล้ว

จนกระทั่งน้องสาวของท่านได้บอกว่า ถ้าอยากมีลูกจริงๆ ให้ลองอธิษฐานขอกับหลวงปู่ ท่านจึงลองอธิษฐานดู ปรากฏว่าไม่นานนักท่านก็ฝันเห็นหลวงปู่ลอยมาหาทางหน้าต่างในตอนกลางวัน ในฝันท่านกำลังงงจึงไม่ได้พูดอะไรกับท่าน แต่ในที่สุด ความหวังครั้งใหม่ก็เกิดขึ้นกับท่านอีกครั้ง เพราะท่านเริ่มตั้งท้องครั้งที่ 6 จึงรีบไปฝากครรภ์ แต่ไม่ทราบว่าเป็นกฎแห่งกรรมอะไร ช่วง 3 เดือนแรกหมอก็พบว่าครรภ์เป็นพิษ จากนั้นท่านก็รู้สึกอ่อนเพลีย เหนื่อย ไม่มีแรง ตัวบวมขึ้นเรื่อยๆ จนเข้าสู่เดือนที่ 7 ความดันเพิ่มสูงขึ้นถึงขีดอันตรายทั้งต่อแม่และเด็ก หมอได้ให้ยาทานแต่ท่านก็ไม่ได้ทานเลย ไม่มีอารมณ์จะทาน แต่ก็ไปวัดความดันทุกวัน เมื่ออายุครรภ์ครบ 8 เดือนขาด 4 วัน หมอก็นัดมาตรวจครรภ์อีกครั้ง ปรากฏว่าความดันพุ่งสูงถึง 190 ทำให้หมอตกใจมาก เพราะหมอตรวจพบว่าเด็กมีอาการตัวเขียว จึงตัดสินใจนัดหมอยอดฝีมือ อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญ มาช่วยกันผ่าเอาเด็กออกก่อนกำหนด หมอคิดว่าเคสนี้เด็กอาจจะเสียชีวิตในครรภ์ การผ่าตัดเต็มไปด้วยความตึงเครียด ร่างกายท่านเจ็บปวดทรมาน ตัวสั่นทรุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความดันสูงขึ้นอีกจนช็อกไปถึง 3 ครั้งระหว่างผ่าตัด ทำให้หมอต้องรีบช่วยเพื่อให้ท่านได้สติโดยเร็ว เพราะสถานการณ์อยู่คาบเกี่ยวกับความเป็นกับความตาย แต่ท้ายที่สุด เสียงร้องไห้ของทารกก็ดังขึ้น เป็นเสียงดุจเสียงสวรรค์ นำความโล่งใจมาสู่ทุกคน เพราะเด็กรอดชีวิต หมอรีบสำรวจหาความผิดปกติของทารกอย่างถี่ถ้วน และก็พบความอัศจรรย์ที่สุดว่าเด็กปกติทุกอย่าง แถมยังแข็งแรงอีกด้วย ตอนนี้ท่านได้ลูกชายสมใจแล้ว ได้บวชเณร บวชพระให้ 1 องค์

แม้เรื่องการมีบุตรจะสมหวังแล้ว แต่ชีวิตอีกด้านหนึ่งของท่านกำลังพังทลายและดับวูบลงเรื่อยๆ เพราะหลังจากแต่งงานกับสามีได้ 6 ปี สามีก็ไม่ใช่ตำรวจที่ดีดังเดิม เขาเริ่มเปลี่ยนไป ทั้งดื่มเหล้าและเที่ยว กลับบ้านไม่เป็นเวลามากขึ้น จนท่านจับได้ว่าเขายังคบหาและไปมาหาสู่กับโสเภณีที่เป็นคู่ขาเดิมของเขาอยู่ และยิ่งไปมาหาสู่กันมากขึ้นทุกวัน เรื่องนี้ทำให้ท่านทั้งเจ็บ ทั้งเสียใจ ทั้งแค้นสามีและแค้นผู้หญิงคนนี้มาก แค้นถึงขนาดคิดที่จะฆ่าเธอ อยากให้เธอตายไปจากโลกนี้ ยิ่งสามีไปอยู่กับผู้หญิงคนนี้มากเท่าใดก็ยิ่งแค้นและอยากฆ่าเธอมากเท่านั้น จิตใจท่านหมองมาก จนไม่เป็นอันทำอะไร เพราะคิดแต่จะฆ่าเธอให้ตาย

จนกระทั่งท่านได้ไปปรึกษากับพี่คนหนึ่ง ซึ่งเขาได้ห้ามท่านไว้ ห้ามทุกครั้งที่คิดจะไปฆ่า แต่คำห้ามของเขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจท่านได้ ความคิดนี้ไม่ได้ล้มเลิกไปนานถึง 10 ปี ยังคงอยู่ในระดับความคิด จนสามีรู้ว่าท่านจะฆ่าคู่ขาของเขา เขาจึงบอกว่าจะยอมเลิก แต่ท่านสืบรู้ว่าสามีไม่ยอมเลิกจริง ยิ่งทำให้ท่านแค้นสามีหนักขึ้นไปอีก แค้นเหลือเกิน สภาพใจของท่านมืดบอดสนิท รายได้เริ่มลดลง รายจ่ายทวีมากขึ้น จนทำให้การเงินในบ้านแย่ลงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เหตุนี้จึงทำให้ท่านลืมเรื่องการฆ่าเธอไปก่อน เพราะมีปัญหาและแรงกดดันทางการเงิน แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ก็ยังคิดว่าขอจ้างคนไปตบหน้าเธอให้หายแค้น จะจ้างคนไปราวีจนถึงที่สุด แต่ความคิดนี้ก็ยังอยู่ในระดับความคิดอย่างนี้อีกนานถึง 3 ปี รวมเป็น 13 ปี จากคิดฆ่าเหลือคิดตบ

ในช่วงนั้นเอง เหมือนกรรมตามสนองอย่างใดไม่ทราบ สามีกลับทำตัวแย่อย่างสุดๆ เมากลับบ้าน ด่าเอะอะโวยวาย ทำลายข้าวของ เมาแล้วพยายามอุ้มตัวท่านจะทิ้งจากชั้นบนลงล่างให้ตาย แล้วก็คว้าปืนมาจ่อหัว คิดจะยิงทิ้ง แต่ท่านก็รอดมาได้ทุกครั้ง ช่วงนั้นบ้านของท่านเหมือนลุกเป็นไฟ ไม่รู้ว่าจะดับได้เมื่อไหร่ ทำให้ญาติพี่น้องทุกคนเป็นห่วงท่านมาก น้องสาวจึงรีบเอาจานดาวธรรมมาติดให้ บอกให้ท่านดูและธรรมะเป็นที่พึ่ง นับจากนั้น ท่านก็ดู DMC ทั้งวันทั้งคืน เปิดตลอด เพราะท่านไม่มีที่พึ่งที่ไหนแล้วนอกจากธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่ ด้วยเหตุนี้ จิตใจท่านจึงสงบอ่อนโยนลง ก็เริ่มเข้าใจในธรรมะและเข้าใจกฎแห่งกรรมจากเคสสตั้ดดี้ที่ตอกย้ำซ้ำๆ จนสามารถปล่อยวางและเลิกคิดฆ่าล้างแค้นผู้หญิงคนนั้นได้ ชาวบ้านแถวนั้นงงว่าทำไมท่านเปลี่ยนไปมาก มีความสดใสเบิกบานกลับมาสู่ชีวิต ไม่เหมือนคนโดนสามีนอกใจเลย แม้สามีจะไปๆ มาๆ ทั้งสองบ้าน ท่านก็คิดได้ว่าเขาไม่อยู่ก็ดีเหมือนกัน ประหยัดค่าใช้จ่าย เพราะไม่ต้องมาไถเงินไปดื่มเหล้า อีกทั้งท่านก็ได้ข้อคิดว่าชีวิตมันก็เป็นอย่างนี้แหละ

นอกจากเรื่องของตัวเองแล้ว ผู้ส่งเคสยังได้เล่าถึงน้องสาวสองคน น้องสาวคนที่ 7 หลังแต่งงานชวนสามีเข้าวัดพระธรรมกายทำบุญไม่บ่อย แม่สามีรู้ก็อาละวาด ด่าว่า สารพัด หาเหตุขับไล่และยุลูกชายว่าลูกสะใภ้มีชู้บ้าง สามีขัดแม่ไม่ได้จึงหนีออกจากบ้าน แต่ปัญหากลับใหญ่ขึ้น แม่สามีกล่าวหาว่าเป็นคนฆ่าสามีเอาศพไปหมกป่า น้องสาวต้องทนรอ 1 ปี กว่าสามีจะกลับมาพิสูจน์ว่าไม่ได้ฆ่า จึงตัดสินใจหย่ากับสามี ท่านคิดว่าชาตินี้ไม่ได้ร่ำรวย หากอยู่บ้านสามีจะโดนห้ามทำบุญห้ามไปวัด ชาติหน้าก็จะจนและลำเค็ญ หลังเลิกกับสามี เหมือนได้ชีวิตใหม่ที่อิสระและมีความสุข มาวัดได้ประจำ ถือศีล 8 สร้างบุญเต็มที่ ตั้งใจสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรมที่กระบี่ มีความสุขโล่งใจมาก แต่ช่วง ธ.ค. ปี 49 อายุ 37 ปี ป่วยไข้สูง นอนตะแคงไม่ได้ หมอพบน้ำท่วมปอด เจาะน้ำออก ครั้งที่ 2 เจาะพลาดโดนถุงลม หมอไม่ค่อยแม่น ทำให้อาการเหนื่อยง่าย ไม่มีแรง เรื้อรังถึงปัจจุบัน

น้องสาวคนที่ 6 ตอนมัธยมเคร่งพุทธมาก นั่งสมาธิวัดต่างๆ แต่พอมาเรียนกรุงเทพฯ กลับเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ตามเพื่อน หลังจากแต่งงานก็เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามตามสามี สิ่งที่ขัดต่อความรู้สึกอย่างแรงคือเธอชอบกินหมูมาก จึงมักแอบกินหมู จนสามีจับได้ คิดจะให้เธอเลิกพฤติกรรมนั้นด้วยการทำคุณไสยเพื่อให้กินหมูไม่ได้ คุณไสยได้ผล นับจากนั้น หากแอบกินหมูก็จะอาเจียนและปวดหัวอย่างรุนแรง

ผู้ส่งเคสยังได้เล่าถึงปู่ของตนเอง ท่านเป็นคนขยัน ใจบุญ ชอบทำบุญตามวัดต่างๆ มาก ชอบทำขนมไปเลี้ยงคนที่มาทำบุญที่วัดจนอิ่ม ทำให้ท่านเป็นที่รักของคนทั้งหมู่บ้าน เสียชีวิตด้วยโรคชราด้วยวัย 85 ปี