EP.748 มอเตอร์ไซค์ไต่ถัง

ผู้ส่งเคสเป็นลูกวัดตั้งแต่ปี 2537 เพราะรู้สึกประทับใจในระเบียบวินัยของวัด และการเทศน์การสอนที่ทันสมัย เข้าใจง่าย ทำให้ความสงสัยหลายอย่างที่ค้างคาใจมานานได้กระจ่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีจานดาวธรรม และได้ฟัง คุณครูไม่ใหญ่ ให้ความรู้พร้อมความสนุกสนาน ผู้ส่งเคสติดใจรายการฝันในฝันที่ช่วยคลายความสงสัยในชีวิตได้หลายเรื่อง และกราบขอให้ คุณครูไม่ใหญ่ ช่วยตอบข้อสงสัยในชีวิตของเธอด้วย

เรื่องราวของครอบครัวผู้ส่งเคสเริ่มต้นที่ปู่ของเธอ ซึ่งเคยเล่นการพนันทั้งถั่วและเซเว่นเป็นระยะเวลานาน แม้ภายหลังจะเลิกเล่นได้ประมาณ 20 ปี ก่อนเสียชีวิตด้วยโรคชรา แต่ปู่ก็ต้องตาบอดทั้งสองข้างในช่วง 5-6 ปีก่อนเสียชีวิต

มาถึงคุณพ่อของผู้ส่งเคส ท่านหาเลี้ยงครอบครัวด้วยการขับสามล้อ จนกระทั่งคุณอาที่ชลบุรีชวนไปทำงานขับรถไต่ถัง ไม่ใช่รถถัง แต่เป็นมอเตอร์ไซค์วิ่งไต่ในถังขนาดใหญ่ คุณพ่อและคุณอาเป็นผู้ริเริ่มทำอาชีพนี้เป็นเจ้าแรกในประเทศไทย มีคนเข้าคิวชมล้นหลาม ทำให้รายได้ดีมาก ถึงขนาดเก็บเงินเป็นกระสอบ แต่คุณพ่อได้รับค่าตอบแทนจากการขับมอเตอร์ไซค์เสี่ยงอันตรายเพียงบางส่วนจากกระสอบเงินนั้น ในสมัยนั้น รายได้ของคุณพ่อประมาณ 600 บาทต่อเดือน ซึ่งถือว่าน้อย ต่อมาเมื่อเริ่มมีคนเลียนแบบและมีคู่แข่ง คุณพ่อจึงแนะนำให้คุณอาทำถังขาย คุณอาสัญญาว่าจะแบ่งเงินจากการขายถังให้คุณพ่อ 10,000 บาท แต่คุณอาไม่ทำตามสัญญา ทำให้คุณพ่อไม่พอใจและแยกตัวออกมา ครั้งหนึ่ง ขณะขับรถไต่ถัง คุณพ่อประสบอุบัติเหตุ รถได้พลัดตกลงมาจากถัง ทำให้ทั้งรถและคนก้นกบกระแทกพื้น ส่งผลให้กระดูกสันหลังทรุด จากนั้น คุณพ่อก็มีอาการปวดที่ก้นกบ ต้องทำกายภาพบำบัดโดยการดึงหลัง เคยผ่าตัดดามเหล็กหนึ่งครั้ง อาการดีขึ้นบ้างแต่ไม่หาย ยังคงปวดๆ หายๆ จนถึงปัจจุบัน

ส่วนคุณแม่ของผู้ส่งเคส ปัจจุบันอายุ 68 ปี เคยป่วยเป็นอัมพาต แขนขาไม่มีแรง ขยับไม่ได้อยู่ 1 ปี ตอนแรกหมอบอกว่าเป็นสโลหิต แต่รักษาก็ไม่หาย ในปี 2546 ผู้ส่งเคสได้ชวนคุณแม่ทำบุญหล่อหลวงปู่ทองคำ คุณแม่ตัดสินใจนำเข็มขัดนาคที่มีอยู่ไปขาย ได้เงิน 12,000 บาท ผู้ส่งเคสนำเงินนี้ไปทำบุญให้คุณแม่ หลังจากนั้น 8 เดือน คุณแม่ไปหาหมออีกโรงพยาบาลหนึ่ง หมอตรวจพบว่าเป็นเส้นเลือดอุดตันที่สมองซีกขวา รักษาไม่นาน คุณแม่ก็หาย เดินได้เป็นปกติ แต่ปัจจุบัน คุณแม่ไม่ยอมมาวัด เปลี่ยนจากการฟังธรรมมาสู่การเล่นไพ่และสูบบุหรี่ เมื่อผู้ส่งเคสถามถึงเหตุผล คุณแม่จะทำท่าฮึดฮัดไม่พอใจ และตาแดงๆ ปัจจุบัน คุณแม่เริ่มมีอาการแขนขาไม่มีแรงเหมือนครั้งแรกอีกครั้ง

ตัวผู้ส่งเคสเอง เรียนจบ มศ. 5 แต่คุณพ่อไม่มีเงินส่งเสีย ด้วยความที่ใฝ่ฝันอยากเรียนต่อมาก เธอจึงดิ้นรนทำงานหาเงินเรียนเองที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ระหว่างเรียน ได้มีโอกาสมาวัดพระธรรมกายกับชมรมพุทธในมหาวิทยาลัย หลังเรียนจบ เธอแต่งงานกับสามีที่เป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง มีลูกสาวด้วยกัน 3 คน

ลูกสาวคนโตของผู้ส่งเคสคลอดยากมาก อยากจะอยู่ในท้องนานๆ แต่หมอไม่ยอม หมอใช้คีมดึงออกมา เมื่ออายุได้ 2-3 ขวบ วันหนึ่ง ผู้ส่งเคสพาไปเที่ยวพัทยา ขณะกลับที่พัก ได้เดินผ่านศาลแห่งหนึ่ง กลับถึงที่พัก ลูกสาวก็ป่วยกะทันหันและป่วยเรื้อรังมาตลอด หมอบอกว่าเป็นปอดบวม ถูกเคาะปอด ฉีดยา ให้น้ำเกลือ เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น แต่ก็ไม่หาย จนพาไปหาหมอร่างทรง หมอร่างทรงเห็นหน้าลูกสาวก็เป่าลงไปที่ตัว ลูกสาวร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนผู้ใหญ่ หมอร่างทรงบอกว่ามีแม่ย่า นางจะเอาไปอยู่ด้วย และจัดการให้เรียบร้อยแล้ว ต่อไปจะไม่เป็นอะไร หลังจากนั้น ลูกสาวก็หายป่วย ต่อมา ไม่นาน ผู้ส่งเคสได้พาลูกสาวมากราบคุณยาย คุณยายลูบศีรษะและพูดกับลูกสาวว่า เอาเป็นลูกยายนะ ลูกสาวก็แข็งแรงมาจนปัจจุบัน

ครั้งที่ผู้ส่งเคสตั้งท้องลูกสาวคนที่ 3 ครบกำหนดคลอด สามีบอกว่าผ่าออกดีกว่า สบายกว่า ผู้ส่งเคสตามใจจึงตกลงผ่า แต่หลังผ่าก็ไม่สบายอย่างที่สามีบอก เธอเป็นตะคิวที่ท้องและขาอยู่เป็นประจำ หลังแข็ง เวลาเดินต้องตัวตรง เอี้ยวตัวไม่ได้ เป็นมา 7 ปีเต็ม แต่ละครั้งต้องหาหมอนวด โกยมดลูกขึ้นถึงจะหาย ปัจจุบันอาการน้อยลงแต่ยังมีอยู่บ้าง

ส่วนลูกสาวคนที่ 3 เมื่ออายุ 2 ขวบ ก็เริ่มเดินขาเป๋เข้าหากัน เส้นที่ขายึด ไปรักษาที่โรงพยาบาล หมอให้ตัดรองเท้าสำหรับคนพิการ ต้องตัดปีละครั้งทุกปี ขาเป๋ทำให้การนั่งขัดสมาธิทำได้ไม่ค่อยดี เพราะขาจะตึง แต่เวลานั่งสมาธิ เธอนั่งคุกเข่าท่าเทพธิดาแทน ปัจจุบันอายุ 8 ปี ขาดีขึ้น 90% แล้ว คุณครูไม่ใหญ่ กล่าวชื่นชม

ตอนที่มีลูกคนที่ 3 ผู้ส่งเคสมีโชคดี การไฟฟ้าติดตั้งสายไฟฟ้าแรงสูงผ่านที่ดิน ได้ชดเชยให้ 2 ล้านบาท โดยที่ดินยังเป็นของเธออยู่ ทำให้สามีเกิดศรัทธาเชื่อมั่นในบุญและมาวัดตั้งแต่นั้น เงินที่ได้ ผู้ส่งเคสได้นำมาทำบุญเป็นประธานรอง 1 ล้านบาทในปีนั้น

ต่อมาปี 2546 เพื่อนของสามีถูกคดี สามีช่วยเหลือโดยนำที่ดินแปลงนั้นค้ำประกัน ทำให้เพื่อนหลุดคดี เพื่อนคนนั้นมาขอซื้อที่ดินในราคา 600,000 บาท สามีตกลงขาย โอนที่ดินให้ไปโดยไม่ได้ทำสัญญา เพื่อนสัญญาว่าจะนำเงินมาให้ใน 8 เดือนข้างหน้า แต่ปัจจุบันยังไม่ได้รับเงินแม้แต่บาทเดียว

ถัดมาปี 2547 เพื่อนรุ่นพี่มาบอกขายบ้านในราคา 2 ล้านบาท เหตุผลคืออยากได้เงิน 1 ล้านไปทำบุญที่วัด ผู้ส่งเคสและสามีตกลงช่วย เพราะอยากได้บุญกับเธอ นำบ้านเข้าธนาคาร โอนชื่อผู้ส่งเคสในฐานะผู้ซื้อ กู้เงินมา 2 ล้านบาท เพื่อนได้นำเงิน 1 ล้านทำบุญที่วัด ส่วนอีก 1 ล้าน ผู้ส่งเคสนำไปชำระหนี้ให้เพื่อนจนหมด แต่หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสเจอคำพูดและปัญหาจากเพื่อนหลายอย่าง ความปลื้มที่ช่วยเพื่อนหมดหนี้และได้ทำบุญก็หายไปหมด คุณครูไม่ใหญ่ กล่าวว่านี่เป็นคนละเรื่อง ต้องแยกให้ได้

ปัจจุบัน ผู้ส่งเคสมีอาชีพรับจ้างทำบัญชีให้บริษัทต่างๆ งานนี้ต้องแต่งงบให้เสียภาษีน้อยลง เป็นงานอิสระ รายได้ดี ทำมา 30 กว่าปี เชี่ยวชาญมาก แม้จะไม่ได้จบ บัญชี จบเศรษฐศาสตร์ ตั้งแต่ปี 2543 มี พรบ. ออกมาว่าผู้ที่ไม่จบ บัญชี จะทำ บัญชี ไม่ได้ และจะมีผลบังคับใช้ปี 2550 ทำให้ผู้ส่งเคสต้องเปลี่ยนอาชีพใหม่ แม้เจออุปสรรค เธอก็ยิ้มสู้ไว้ก่อน

เมื่อปี 2542 ที่วัดถูกโจมตีหนัก ผู้ส่งเคสทำหน้าที่ปกป้องพระพุทธศาสนา โดยพาคนมาวัด ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าคณะอำเภอรูปหนึ่งที่กาญจนบุรี ท่านเป็นพระเถระ นิสัยดี เป็นกันเอง ไม่ถือตัว จริงจัง จริงใจ จริงแท้ เที่ยงตรง วัดพระธรรมกายมีเรื่องอะไร ท่านช่วยเต็มที่ โดยมีพระครูอีกรูป เป็นเจ้าอาวาส ทำหน้าที่ประสานงานระหว่างผู้นำบุญกับสาธุชน วัดแจ้งไป ท่านไม่เคยปฏิเสธ ท่านเคยพาคนมาร่วมงานสลายร่างคุณยาย ผ้าป่า และอื่นๆ งานสุดท้ายที่ท่านรับนิมนต์มาวัดคือผ้าป่าวันที่ 3 สิงหาคม 2548 และวันที่ 27 สิงหาคม 2548 ท่านมรณภาพลงด้วยอาการหัวใจวาย