EP.764 คนดำรำพัน

ผู้ส่งเคสท่านนี้เป็นลูกสาวคนโต เป็นนักเรียนของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ได้มีโอกาสติดจานดาวธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 ครอบครัวของท่านอยู่ที่นครสวรรค์ และเริ่มเดินทางมาวัดพระธรรมกายเกือบทุกสัปดาห์ โดยออกจากนครสวรรค์ตั้งแต่ตี 3 เพื่อมาถึงวัดทันใส่บาตร และอยู่ร่วมพิธีบุญจนถึง 4 โมงเย็นจึงเดินทางกลับ ผู้ส่งเคสและครอบครัวมีความสุขและผ่อนคลายเมื่อได้ดูจานดาวธรรม โดยเฉพาะการ์ตูน แม่ของผู้ส่งเคสชอบการ์ตูนไมเคกับมาดอนเคเป็นพิเศษ ครอบครัวนี้ทำอาชีพเกษตรกรรมมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายาย และทุกคนในตระกูลเป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญในพระพุทธศาสนาตลอดมา

ครอบครัวของผู้ส่งเคสเป็นชาวเกษตรกรรมที่มีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา คุณปู่ของผู้ส่งเคสเป็นคนใจดี ชอบทำบุญ ถือศีล ไม่ค่อยเจ็บป่วย เสียชีวิตด้วยโรคชราเมื่ออายุ 86 ปี คุณย่าก็เป็นคนใจบุญ ไม่ว่าร้าย ถือศีล เข้าวัด ปฏิบัติธรรม สุขภาพแข็งแรง ก่อนเสียชีวิต คุณย่าได้เรียกบรรดาลูกๆ เข้ามาหา และท่านเสียชีวิตอย่างสงบในท่านอนตะแคงพนมมือ ขณะที่กำลังจะไหว้พระ ด้วยโรคชราเมื่ออายุ 70 ปี ทั้งคุณปู่และคุณย่าล้วนเป็นคนดีและเสียชีวิตอย่างสงบ คุณตาของผู้ส่งเคส สมัยหนุ่มๆ เป็นคนดุ ชอบดื่มเหล้า เล่นการพนัน แต่เมื่อผู้ส่งเคสเริ่มโต ท่านก็เลิกอบายมุขทุกอย่างและหันหน้าเข้าวัดอย่างจริงจัง ช่วยเหลืองานพระศาสนามาตลอด คุณตายังได้ศึกษาตำราสมุนไพรโบราณจากหลวงพ่อที่เคารพ และช่วยรักษาคนโดยใช้สมุนไพรต้มยา ทุกวันสงกรานต์ คุณตาจะทำพิธีไหว้ครู คุณตาเสียชีวิตอย่างสงบด้วยวัย 97 ปี ก่อนตาย ท่านได้สั่งเสียให้คุณแม่ของผู้ส่งเคสไหว้ครูแทนท่าน ในสงกรานต์ปี 2547 คุณแม่ตั้งใจจะไปเลี้ยงพระครบรอบวันตายของคุณตาและคุณลุง โดยไปทำบุญเลี้ยงพระกว่า 300 รูป หวังว่าบุญนี้จะมากกว่าการไหว้ครู แต่เมื่อกลับถึงบ้าน คุณตาก็มาเข้าสิงร่างคุณแม่ ทวงสัญญาที่ผิดไปและแสดงความไม่พอใจ สั่งห้ามผิดสัญญาอีก ทำให้คุณแม่ต้องทำพิธีไหว้ครูทุกปี ซึ่งแสดงว่าวิชาทำยาโบราณนี้ต้องมีครูวิทยาธรและท่านถือเคร่งครัด คุณยายของผู้ส่งเคส อายุ 94 ปี เคยบอกกับคุณแม่ว่าจะไปแล้ว คุณแม่จึงขอให้อยู่ทอดกฐินก่อน คุณแม่ทำบุญทอดกฐินทอดผ้าป่า 7 วัดให้ท่าน คุณยายก็มีชีวิตอยู่ต่อมาได้อีก 1 ปี ครั้งที่ป่วย ลูกๆ ช่วยกันดูแลและสวดมนต์ให้ฟังทุกวัน คุณยายหายใจเหมือนคนปกติอยู่ 7 วันแล้วนอนหลับสิ้นลมอย่างสงบ ผู้ส่งเคสประทับใจในการดูแลบิดามารดาของคุณแม่ คุณน้า คุณป้า

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเคยเฉียดตายมาหลายครั้ง ครั้งแรกตอนอายุ 14 ปี โดนควายขวิดเข้าที่ท้อง ขณะนั่งบนหลังควาย ควายของเพื่อนได้วิ่งมาขวิดควายที่ท่านนั่ง ทำให้แม่หล่นลงมาและถูกเขาควายข้างซ้ายเสียบเข้าที่ท้อง เฉียดลำไส้ แต่แม่ยังมีสติและให้เพื่อนช่วยดึงเขาออก ทำให้เลือดตกในและชาไปทั้งตัว แม่หมดสติเมื่อถึงบ้าน หมอรักษาอยู่เป็นเดือนจึงหาย ครั้งที่สอง ตอนอายุ 17-18 ปี เรือล่มกลางแม่น้ำเจ้าพระยาขณะไปขายผัก เรือโดยสารขับมาเร็วทำให้เกิดคลื่นใหญ่จนเรือล่ม แม่และเพื่อนเกาะเรือไว้และได้รับความช่วยเหลือจากเรือทหารจึงรอด ครั้งที่สาม ตอนอายุ 20 กว่า หลังจากแต่งงานย้ายจากทำนามาอยู่ไร่ซึ่งยังเป็นป่าดงดิบ แม่เป็นไข้ป่าเกือบตาย ครั้งที่สี่ ตอนอายุ 60 กว่า อยากทานหอยแครงที่ลวกมาแล้ว ทานไปนิดเดียวก็คลื่นไส้ ไปโรงพยาบาล หมอบอกเป็นไข้มาเลเรีย รักษา 5 วันอาการไม่ดีขึ้น ย้ายไปอีกโรงพยาบาล หมอบอกอาหารเป็นพิษ รักษา 2 คืนอาการดีขึ้นกลับบ้านได้ ครั้งนี้เกือบตายเพราะหมอรักษาผิดโรค

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนทำงานเก่ง ขยัน แต่ปากพูดอะไรไม่กลัวใคร เมื่ออายุ 60 ปี ก็หยุดทำงานมาช่วยงานพระศาสนา เป็นกรรมการวัด ช่วงนี้เคยขับรถชนต้นไม้หน้าแตกเย็บหลายเข็ม แต่ไม่มีอาการน่าเป็นห่วง 2-3 ปีต่อมา พ่อก็มีอาการชัก หัวฟาดเสา อยู่ห้อง ICU 1 วัน ต่อมามีอาการวูบบ่อยขึ้น หมอตรวจพบจุดดำในสมอง แนะนำให้ผ่าตัด แต่พ่อไม่ยอม ก่อนอาการมากขึ้น พ่อไปบวชพระ 2 เดือนกว่า สึกแล้วไปตรวจอีกครั้งพบเนื้ออกในสมองเท่าไข่ไก่ หมอให้ผ่าตัดอีก พ่อก็ไม่ยอม ทุกคนในบ้านช่วยกันดูแลรักษาด้วยยาหลายขนาน ทั้งสมุนไพร ยาจีน อบยา เมื่อพ่อมีอาการกำเริบ แม่พยายามทำบุญถวายสังฆทานให้มาก ปรากฏว่าพ่ออยู่ต่อได้อีกหลายปี ในช่วงที่พ่อป่วย คุณป้าญาติสนิทที่มาวัดพระธรรมกายประจำได้แนะนำให้ติดจานดาวธรรมให้พ่อ ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจติดทันที หวังให้พ่อได้ดูภาพบุญกุศลติดตา ตั้งแต่ติดจาน ครอบครัวก็ดูทั้งวัน ก่อนพ่อเสียชีวิตในตอนเช้า แม่บอกพ่อว่าจะไปสร้างกุฏิที่วัดตากฟ้า แต่เจ้าอาวาสไม่อยู่จึงไม่ได้ไป ช่วงบ่าย พ่อดื่มโอวัลตินแล้วสำลัก หน้าแดงเหมือนความดันขึ้น นิ่งและหลับไป อยู่ห้อง ICU ใส่เครื่องช่วยหายใจ ไม่รับรู้อะไร แต่เวลามีคนสวดมนต์ข้างหูเหมือนมีน้ำตาปริ่ม อยู่ห้อง ICU 2 วันก็สิ้นลมอย่างสงบ

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนโต ตอนแม่ตั้งท้อง ฝันว่ามีเด็กผมโก๊ะตัวดำปี๋มาเกาะขา ขอไปวัดด้วย แม่ไม่ชอบไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไป แถมยังเรียกแม่ พอเกิดมาก็ตัวดำปี๋ สงสัยมาจากที่สูง ใครๆ ก็เลยเรียกว่า ทองดำ แต่ครูที่โรงเรียนเปลี่ยนชื่อให้เป็น ทองคำ ตอนเด็ก พ่อสอนการบ้านถ้าตอบไม่ได้ พ่อจะใช้ไม้ขัดหม้อตีหัว จนเลือดกำเดาไหล ทำให้ผู้ส่งเคสนึกถึงปลาช่อนถูกทุบหัว เลยไม่กินปลาช่อนอีกเลย ผู้ส่งเคสเคยตั้งใจว่าจะไม่แต่งงาน จะเลี้ยงพ่อแม่ให้ดีที่สุด แต่ผู้ใหญ่เป็นห่วงว่าแก่ไปจะไม่มีใครเลี้ยงจึงต้องแต่งงาน หลังแต่งงาน ทัศนคติกับสามีไม่ตรงกัน ทำให้อารมณ์เย็นหายไป แต่พอสามีดูจานดาวธรรมก็ใจเย็นลงเยอะ สามีเป็นคนใจกว้างใจดีแต่ปากร้าย คุณครูไม่ใหญ่ให้ข้อคิดเรื่อง ปากดีใจดี ผู้ส่งเคสมีลูกชาย 2 คน คนโตทำให้เสียใจหลายครั้งเพราะคบเพื่อนไม่ดี ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ทำให้ผู้ส่งเคสเครียดจนไม่สบาย และอธิษฐานว่าชาติต่อไปจะไม่แต่งงาน ไม่ต้องมีสามีมีลูกอีก เข็ดแล้ว ขอสร้างบารมีในพระพุทธศาสนาตลอดชีวิต ลูกชายคนเล็กได้มีโอกาสบวชยุวธรรมทายาท/ธรรมทายาทชาย การมาบวชมาอบรมต้องมีบุญมาก ลูกชายคนสุดท้องได้บวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อนปี 2548 ทุกคนในบ้านปลื้ม

ผู้ส่งเคสทำไร่และค้าขาย เวลาขายของมีทั้งลูกค้าเงินสดและเชื่อ ส่วนใหญ่เชื่อแล้วไม่จ่าย มีเพื่อนมายืมเงินก็ให้ไปแต่ไม่ได้คืน ไม่กล้าทวง ผู้ส่งเคสรู้สึกว่าตนเองปัญญาทึบ คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นโยมอุปัฏฐากพระรูปหนึ่งที่กำแพงเพชร รู้สึกผูกพันเหมือนแม่ลูกกัน ทั้งครอบครัวได้สร้างบารมีกับหมู่คณะ แต่มาพบหมู่คณะช้า หากไม่มีคุณป้าแนะนำให้ติดจานดาวธรรม ก็คงไม่ได้มาสร้างบารมี