EP.783 พ่อแบกไถ ลูกลากไถ

ชีวิตในวัยเด็กของผู้ส่งเคสนั้นยากจนมาก อยู่ในกระต๊อบหลังเล็กๆ หลังคามุงหญ้าคา ตอนเด็กหัดเดินช้ากว่าเด็กทั่วไป ใช้แค่วิธีลากไถ คือไถก้นไปกับพื้น พ่อแบกไถ ส่วนลูกลากไถก้นไปตามพื้น กว่าจะเดินได้ก็อายุ 3 ขวบ เมื่อถึงวัยเรียน ทุกเช้าต้องตื่นตั้งแต่ตี 4-5 ขี่ควายไปส่งพ่อแม่ใช้ไถนา พ่อเป็นคนแบกคันไถ พอส่งควายเสร็จก็รีบวิ่งไปโรงเรียน เลิกเรียนกลับมาต้องช่วยพ่อแม่ทำงานทุกอย่างจนมืดค่ำ ชีวิตแบบนี้ คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าไม่สมควรจน ต้องรื้อผังจนออก วันไหนที่พ่อเมาเหล้าแล้วเบี้ยวไม่ไปไถนา ผู้ส่งเคสก็ต้องควบควายไปไถนาเอง ชุดนักเรียนมีเพียงชุดเดียว ใส่เช้าเย็นรีบถอดกลัวเลอะ ซักอาทิตย์ละครั้ง น่าเห็นใจมาก

เรียนชั้น ป.4 ยังไม่ทันจบก็ต้องออกจากโรงเรียน เพราะแม่ไม่มีเงินส่งให้เรียน ต้องออกมาช่วยพ่อแม่ทำงาน คุณครูไม่ใหญ่ย้ำว่านี่ไม่สมควรจน สมควรที่จะรื้อผังจน ชีวิตนี้ไม่ได้ถูกกำหนดให้จน แต่เราออกแบบชีวิตมาเอง ปี 2523 ตอนอายุ 16 ปี ผู้ส่งเคสกำลังดำนาแก่น ดินแข็งมาก ดำนาไม่ลง มือเจ็บ รู้สึกคับแค้นใจกับความลำบากครั้งนี้มาก คิดว่าต่อไปจะไม่ทำนาอีกแล้ว ตัดสินใจจะไปกรุงเทพฯ พอดีมีพี่ข้างบ้านคนหนึ่งทำงานอยู่กรุงเทพฯ บอกว่ามีงานให้ไปเป็นแม่บ้านที่ต้องดูแลบ้านทั้งหลังและเด็ก ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจเก็บกระเป๋าไปกับพี่ผู้หญิงทันที ตอนนั้นมีเงินติดตัวประมาณ 150 บาท

ชีวิตที่กรุงเทพฯ เริ่มจากเป็นแม่บ้าน ทำได้ประมาณ 5 ปี ต่อมาย้ายไปทำงานบ้านในร้านเสริมสวย ได้ฝึกทำผมจนเก่งขึ้น เงินเดือนก็เพิ่มขึ้น ส่งเงินให้พ่อแม่ทุกเดือน แต่พ่อกลับเอาเงินไปซื้อเหล้า พอเมาก็ไม่ทำงาน เมื่ออายุ 25 ปี มีสามีคนแรก เป็นนักศึกษาสัตวแพทย์ อยู่ด้วยกันโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส เมื่อเขาเรียนจบและย้ายไปทำงานที่ลพบุรี ความสัมพันธ์ก็ค่อยๆ ห่างไป ผู้ส่งเคสแอบไปหาโดยไม่ได้บอกล่วงหน้าและเห็นเสื้อผ้าผู้หญิงคนอื่นอยู่ในบ้าน เสียใจมาก เพิ่งมารู้ว่าตัวเองตั้งท้อง 1 เดือน โทรไปถามพ่อของเด็ก เขาก็บอกว่ายังไม่พร้อม ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจทำแท้งตอนอายุ 27 ปี

ต่อมาตอนอายุ 29 ปี มีคนชวนไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่น บอกว่าได้เงินเยอะ ตอนนั้นพ่อป่วยเป็นโรคตับแข็งและเป็นอัมพาตจากการดื่มเหล้า ซึ่งต้องใช้เงินรักษามาก เธอสนใจจึงไปหา นายหน้าบอกว่าจะออกค่าใช้จ่ายให้ก่อน แต่ต้องทำงานใช้หนี้ประมาณ 6-7 แสนบาท ในที่สุดก็ได้มาทำงานที่ญี่ปุ่น เริ่มจากร้านอาหารไทย ทำได้ประมาณเดือนหนึ่ง เห็นว่าใช้หนี้ไม่ทันแน่ เจ้าของร้านจึงแนะนำให้ไปทำงานร้านสแน็ค ต้องเรียนเหล้าและดื่มเหล้ากับแขก ทำงานได้ประมาณ 1 เดือน ก็ได้พบกับสามีคนปัจจุบัน เขามาเที่ยวที่ร้านและเคยไปกับเธอ 2 ครั้ง เขาบอกว่าอยากจะช่วยเธอเพราะชอบเธอมาก บอกว่ารักแล้ว ผู้ส่งเคสจึงตกลง เขาใช้เงิน 1 ล้านบาทไถ่ตัวเธอ ทั้งๆ ที่เป็นหนี้นายหน้าไม่ถึง ตั้งแต่นั้นมาจึงได้ออกจาก ขุมนรกบนดิน สามีเป็นคนไม่หล่อแต่ใจดี ให้เงินส่งไปให้ที่บ้านจนมีเงินเก็บปลูกบ้านหลังใหม่ได้ เธอรักสามีมากเพราะเขาคือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตที่ได้พบ

วันที่ 22 เมษายนที่ผ่านมา ผู้ส่งเคสไปร่วมงานที่ศูนย์โตเกียว เป็นวันบุญใหญ่ที่ปลื้มปิติมาก รักษาใจปิติต่อเนื่องจนถึงวันที่ 24 เมษายน วันนั้นขับรถแวนถึงบริเวณสี่แยกไม่มีไฟแดง ถูกรถอีกคันชน รถหมุน 3-4 รอบ กระจกแตก รถบุบยุบ พอตั้งสติได้ก็นึกถึงหลวงปู่ คุณยาย และบุญที่ได้ทำมา ไปโรงพยาบาลมีอาการแค่รอยถลอก เลือดซึมนิดหน่อย หมอให้กลับบ้านได้เลย ตำรวจบอกว่าโชคดีมาก คนอื่นสภาพรถแบบนี้ต้องตัดแขนตัดขา วันนั้นเป็นวันที่ยากจะลืม

เล่าถึงพ่อของเธอ ดื่มเหล้ามานานจนเป็นโรคตับแข็งและเป็นอัมพาตอยู่ 10 ปี คุณครูไม่ใหญ่บอกว่านี่คืออานิสงส์การดื่มเหล้า ทำให้เป็นอัมพาตทั้งชีวิต พ่อนอนโรงพยาบาล 4-5 เดือน มีสายเต็มตัว พูดไม่ได้ ไม่มีสติ นอนท่าไหนก็ค้างอยู่อย่างนั้นจนก้นเปื่อย ผู้ส่งเคสรับภาระค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด ต่อมาอาการดีขึ้นจึงกลับบ้านได้ ก่อนเสียชีวิต พ่อมีอาการท้องบวมมาก เต็มไปด้วยน้ำ ขาบวมกระดิกไม่ได้ เสียชีวิตด้วยโรคตับแข็งอายุ 64 ปี

พ่อสามีกับแม่สามีใจดีกับผู้ส่งเคสมาก มีบุญที่เจอแบบนี้ ท่านใช้เงินที่ผู้ส่งเคสส่งให้เป็นค่าใช้จ่ายในบ้านทุกเดือน ก่อนหน้านี้ทุกคนในบ้านต่างซื้ออาหารกินเอง เพราะพ่อสามีกับแม่สามีไม่ลงรอยกันตั้งแต่ 50 ทะเลาะกัน แยกกันกิน แยกกันนอน ภายหลังทุกคนในครอบครัวยิ้มแย้มแจ่มใสเพราะผู้ส่งเคสคอยดูแลทุกคนอย่างดี คุณครูไม่ใหญ่ชมว่าเธอสุดยอดหญิง

ครั้งหนึ่งผู้ส่งเคสตั้งกองเป็นประธานกฐินเพื่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี เก็บเงินได้ครึ่งเดียว ไปขอพ่อสามี ท่านก็ให้เงินมาทำบุญจนปิดกองกฐินได้ พ่อสามียังเคยร่วมบุญสร้างองค์พระแกนกลางด้วย เพราะท่านรู้ว่าบุญสร้างพระรอช้าไม่ได้ พ่อสามีเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจอายุ 73 ปี

แม่สามีเป็นคนไม่ชอบอาบน้ำ เป็นโรคหลงๆ ลืมๆ ปัสสาวะออกมาก็ไม่รู้ตัว แต่ไม่ยอมไปหาหมอ บอกว่าเกลียดโรงพยาบาล แม่สามีสูบบุหรี่ตลอดชีวิต เสียชีวิตก่อนพ่อสามี 5 เดือนด้วยโรคปอดอายุ 72 ปี

ผู้ส่งเคสมีลูกชาย 2 คน เป็นครอบครัวอบอุ่น มีความสุข ลูกชายทั้งสองได้มาบวชที่ศูนย์โตเกียวตั้งแต่ยังเล็ก และบวชทุกปี ลูกชายคนโตบอกว่าโตขึ้นยังไม่แต่งงาน อยากจะบวชเป็นพระ

ผู้ส่งเคสมีเพื่อนกัลยาณมิตร 2 คนที่สร้างบารมีมาด้วยกันตลอด ตั้งใจจะเป็นผู้นำบุญชวนคนมาทำบุญ โดยนิมนต์พระมาทำบุญที่บ้าน แต่มีปัญหามักความคิดไม่ลงรอยกัน ทำให้งานไม่สำเร็จ

ผู้ส่งเคสเป็นคนพูดไม่ชัด เวลาไปบอกบุญใครก็ไม่ค่อยมีใครเชื่อถือ เธออยากสร้างวัดในจังหวัดที่อยู่มาก