EP.809 ไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็

ผู้ส่งเคสเป็นหญิงไทย ที่ไปใช้ชีวิตอยู่ในต่างแดน และโชคดีที่ได้มีโอกาสรับชม DMC ผ่านทางจานดาวธรรม ทำให้รู้สึกชอบโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยามาก และได้รู้จักกฎแห่งกรรม เข้าใจเป้าหมายชีวิต คุณครูไม่ใหญ่ได้เปิดมุมมองชีวิตใหม่ที่สดใสและมีเป้าหมายให้แก่ชีวิตของลูกศิษย์ผู้นี้ พลิกชีวิตเดิมๆ ให้เป็นชีวิตใหม่ ผู้ส่งเคสเกิดที่จังหวัดขอนแก่น เป็นพี่สาวคนโตในบรรดาพี่น้อง 8 คน ตั้งแต่เด็ก คุณยายมักพาไปทำบุญที่วัด บางครั้งได้ไปนอนค้างถือศีลที่วัดด้วย ทำให้ถูกปลูกฝังนิสัยรักการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาตั้งแต่เยาว์วัย ซึ่งเป็นการถ่ายทอดศีลธรรมจากรุ่นคุณยายสู่รุ่นหลาน

ชีวิตของผู้ส่งเคสในวัยเด็กถูกปลูกฝังด้วยศีลธรรมจากคุณยาย แต่เมื่อโตขึ้น ชีวิตก็เริ่มเจอสิ่งที่ไม่คาดคิด ขณะเรียนวิทยาลัยครูอยู่ปีสุดท้าย ผู้ส่งเคสได้พบรักกับผู้ชายคนหนึ่งจากการแนะนำของเพื่อน เขาทำงานอยู่ต่างประเทศและกลับมาเยี่ยมบ้านที่เมืองไทย หลังจากคบกัน ผู้ส่งเคสก็ตั้งครรภ์ แต่เขาก็กลับไปทำงานที่ต่างประเทศและไม่เคยติดต่อกลับมาอีกเลย ผู้ส่งเคสรู้สึกน้อยใจและคิดจะทำแท้งด้วยความกลุ้มใจ โชคดีที่มีเจ้าของบริษัทใจดีที่น้องสาวทำงานอยู่ห้ามไว้ เขาเข้าใจและเห็นใจจึงให้ความช่วยเหลือทุกอย่างจนผู้ส่งเคสคลอดลูกชายที่น่ารักออกมา

หลังสำเร็จการศึกษาและระหว่างรอเรียกตัวบรรจุครู ผู้ส่งเคสได้มาทำงานที่กรุงเทพฯ ตามคำชักชวนของเพื่อน โดยฝากลูกชายไว้ที่บ้าน ขณะทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ ก็ได้พบเพื่อนอีกคนซึ่งชวนไปทำงานที่ญี่ปุ่น เมื่อทำงานที่ญี่ปุ่นได้ระยะหนึ่ง ผู้ส่งเคสก็ได้พบรักและแต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่นคนแรก เขาเป็นเหมือนพ่อพระ เลี้ยงดู ให้ความรักและห่วงใยมาก อยากได้อะไรเขาก็ให้หมด เขาไม่ให้ผู้ส่งเคสทำงานเลย ให้อยู่บ้านเพียงอย่างเดียว โดยบอกว่ารักแล้ว

แต่เนื่องจากผู้ส่งเคสต้องการเก็บเงินส่งกลับบ้านที่เมืองไทย ประกอบกับการต้องอยู่บ้านตามลำพังบ่อยๆ เพราะสามีต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัด จึงตัดสินใจไปสมัครทำงานที่ร้านขายเหล้าแห่งหนึ่ง ณ ที่แห่งนี้เองที่ทำให้ได้รู้จักกับผู้ชายอีกคน ซึ่งต่อมาคือสามีชาวญี่ปุ่นคนที่สอง เขาเข้าใจดีและรวยมาก มีกิจการหลายบริษัทและปั๊มน้ำมันถึง 7 แห่ง หลังจากคบกันได้ 2 เดือน เขาก็ขอให้ผู้ส่งเคสเลิกจากงาน โดยให้เหตุผลว่าไม่เหมาะสม และมอบเงินก้อนโตให้ ทั้งคู่คบกันจนตั้งท้องลูกสาวคนเล็กด้วยกัน

ไม่นานก็เกิดวิกฤตทางเศรษฐกิจ ทำให้สามีคนที่สองประสบภาวะขาดทุน ช่วงนี้เองที่ผู้ส่งเคสเริ่มรู้จักศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวจากการอ่านเจอในโบชัวร์ รู้สึกสนใจว่ามีวัดไทยในญี่ปุ่นด้วยจึงได้มาทำบุญที่ศูนย์ฯ และอธิษฐานจิตช่วยเขาตลอด ไม่น่าเชื่อว่าเขาได้กำไรจากหุ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ผู้ส่งเคสเชื่อมั่นว่าเป็นเพราะบุญที่ทำ โดยเฉพาะบุญเสาแก้วและสร้างองค์พระให้เขา

กลางปี พ.ศ. 2545 เพื่อนสนิทของผู้ส่งเคสพาเจ้าของร้านขายเหล้าที่เพื่อนทำงานอยู่มาหาผู้ส่งเคสเพื่อขอยืมเงิน 500,000 เยน ผู้ส่งเคสสงสาร ด้วยความรักและเกรงใจเพื่อนจึงให้ยืมไป แต่เขาไม่สามารถนำเงินมาคืนได้จึงทิ้งร้านขายเหล้าให้ผู้ส่งเคสเข้ามาดำเนินกิจการแทน

นี่ทำให้ผู้ส่งเคสได้พบรักกับผู้ชายญี่ปุ่นคนที่สามอีกจนได้ เขาเป็นคนใจดีแต่ไม่ค่อยมีเหตุผล ขี้อ่อนใจ และขี้หึงมาก ประเภทดีก็ดีใจหาย ร้ายก็ร้ายสุดๆ แต่เขาก็มีส่วนช่วยผู้ส่งเคสในการสร้างบารมีหมู่คณะอย่างเต็มที่ โดยเป็นสารถีรับส่งไปวัด หลังคบกันเพียง 1 เดือน ผู้ส่งเคสก็เปิดใจให้เขา

ผู้ส่งเคสและสามีคนที่สามได้รับโทรศัพท์จากพระอาจารย์ศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวให้เป็นตัวแทนหาบ้านเช่าที่เหมาะสมเพื่อเป็นที่พักพระภิกษุและอุบาสกที่จะมาเรียนในจังหวัดที่อยู่ ที่พักแห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการรวมคนมาปฏิบัติธรรม จาก 10 คน ค่อยๆ เพิ่มขึ้นจนถึง 150 คน จึงกลายเป็นที่มาของการสร้างวัดไทยนางาโน่ในปัจจุบัน ช่วงนี้เองผู้ส่งเคสได้เข้ามาสร้างบารมีอย่างเต็มที่ เต็มบัลลังก์กับหมู่คณะ โดยทำบุญทุกบุญที่ คุณครูไม่ใหญ่บอกอย่างเต็มที่ และชักชวนคนอื่นด้วย เช่น สร้างองค์พระ บอกบุญสร้างองค์พระ 50 องค์ในนามวัดไทยนางาโน่ สร้างภัตตาหารคุณยายอาจารย์ ทอดกฐินถวายทอง 26 บาทเพื่อหล่อหลวงปู่ทองคำ สร้างคำภาวนา 60 ปี สร้างแว่นแก้ว 1,000 ปี และสร้างองค์พระแสนองค์ องค์ละ 1 บาท 50 สตางค์

คุณพ่อของผู้ส่งเคส ปกติจะลุกขึ้นหุงข้าวใส่บาตรทุกเช้า และไปถวายภัตตาหารเช้าและเพลที่วัดที่ลูกชายบวชอยู่ ในวันที่ท่านเสียชีวิต หลังจากใส่บาตรและทานอาหารเสร็จ ท่านขับรถออกไปหาหน่อไม้ที่ดงไผ่ใกล้ที่นา ส่วนลูกๆ ทุกคนไปช่วยทำนา ระหว่างทำนา อยู่ๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้น แต่ทุกคนก็ไม่ได้เอะใจ พอถึงบ้านตอนเย็น ไม่เห็นพ่อจึงออกตามหา และพบว่าคุณพ่อกลายเป็นศพไปแล้ว ท่านถูกคนติดยายิงและฟันตายใต้กอไผ่ในที่นาตัวเอง ผู้ส่งเคสอยู่ญี่ปุ่น ทราบข่าวครั้งแรกรู้สึกทำอะไรไม่ถูก ร้องไห้เสียใจและโกรธคนร้ายมาก คิดจะแก้แค้น แต่เมื่อได้ฟังธรรมะของ คุณครูไม่ใหญ่ ก็ทำใจได้และยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น พร้อมทั้งแผ่เมตตาอโหสิกรรมให้คนร้ายไปแล้ว

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเดิมสุขภาพแข็งแรง ชอบทำบุญ สวดมนต์ นั่งสมาธิ แต่หลังไม่มีคุณพ่อ ท่านก็เริ่มเจ็บออดแอด และไม่กล้านั่งสมาธิโดยให้เหตุผลว่านั่งทีไรก็เห็นคุณพ่อมาหาจึงกลัว วันหนึ่งช่วงที่ผู้ส่งเคสประมูลที่ดินสร้างวัดไทยนางาโน่ น้องสาวโทรมาบอกว่าคุณแม่ป่วยหนักไม่ยอมไปหาหมอ อีก 3 วันต่อมาอาการหนักมาก ช็อกเข้าห้อง ICU 2 คืน ลูกชายโทรคุยกับคุณแม่ให้ระลึกถึงบุญ องค์พระ น้องสาวไปเบิกเงิน 300,000 บาทจากคุณแม่มาทำบุญ ให้คุณแม่อธิษฐานจิตด้วย ซึ่งท่านรับทราบด้วยน้ำตาไหล หลังจากนั้นผู้ส่งเคสเดินทางกลับเมืองไทย ซึ่งตรงกับเวลาที่คุณแม่เสียชีวิต จึงได้เผาศพคุณพ่อที่เก็บไว้พร้อมกับคุณแม่ในวันเดียวกัน