EP.842 ถ้าผ่าตัดเอ็งตาย ถ้าอยากหายให้กินยาหม้อ

ผู้ส่งเคสเป็นสาวไร่อ้อยอยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรี ได้พบรักและแต่งงานกับสามีซึ่งเป็นข้าราชการ. สามีไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ชอบสะสมพระเครื่อง แต่มีข้อเสียคือชอบเล่นการพนัน. นอกจากนี้ยังทำอาชีพซื้อขายที่ดินและเป็นคนฉลาดแกมโกง ไม่ค่อยซื่อสัตย์นัก. สามีเคยขโมยโฉนดที่ดินของผู้ส่งเคสไปหลอกขายคนอื่นเพื่อใช้หนี้โดยที่เธอไม่รู้เรื่อง. เช่น ยืมโฉนดที่ดิน 2 ไร่ไปหลอกขายเป็น 5 ไร่. เมื่อคนซื้อรู้ว่าถูกหลอก ผู้ส่งเคสในฐานะภรรยาก็ต้องยกที่ดินให้เพิ่มอีก 3 ไร่. ผู้ส่งเคสต้องใช้หนี้สามีในลักษณะนี้บ่อยๆ จึงตัดสินใจแยกทางกับสามีในปี 2527 ขณะนั้นผู้ส่งเคสอายุได้ 46 ปี.

หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสป่วยเป็นมะเร็งมดลูก แพทย์นัดผ่าตัดถึง 5 ครั้ง และเธอก็ไปตามนัดทุกครั้ง. แต่ทุกครั้งที่ไปพบแพทย์กลับมีเหตุให้ต้องเลื่อนการผ่าตัดไปตลอด เช่น ไม่มีห้องผ่าตัดว่าง หรือคนวางยาสลบไม่ว่าง. ครั้งสุดท้ายที่แพทย์เลื่อนนัด ซึ่งเป็นครั้งที่ 5 ขณะนั่งรถทัวร์กลับบ้าน ผู้ส่งเคสก็หลับในรถและฝันเห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ. ในฝัน หลวงปู่มาบอกว่า "ถ้าผ่าตัดเอ็งก็ตาย เพราะมันเป็นโรคกรรม". ท่านบอกอีกว่า "ถ้าเอ็งอยากหาย ให้เอ็งกลับไปกินยาหม้อ ที่วัดของหลวงพ่อเองนั่นแหละ" หมายถึงพระอีกองค์หนึ่งที่วัดแถวบ้าน. หลวงปู่ย้ำให้ไปกินยาหม้อของหลวงพ่อที่วัดแถวบ้าน และให้กินให้ได้ 3 หม้อ. พร้อมทั้งให้มาถือศีลและปล่อยโคกระบือด้วย.

เมื่อผู้ส่งเคสไปถึงบ้าน ก็รีบไปที่วัดบ้านเกิดที่อำเภอท่าม่วง. ปรากฏว่าหลวงพ่อท่านนั้นได้เตรียมยาไว้ให้แล้วจริงๆ. ผู้ส่งเคสจึงบอกหลวงพ่อว่าหลวงปู่วัดปากน้ำให้มากินยาต้ม. หลวงพ่อก็บอกว่าให้พระท่านจัดให้แล้ว ซึ่งทำให้ผู้ส่งเคสคิดว่าต้องมีการสื่อสารกันแล้วแน่ๆ. ผู้ส่งเคสได้กินยาต้ม 3 หม้อโดยไม่ต้องไปผ่าตัด. เธอยังไปถือศีล 8 ที่วัดปากน้ำอีก 15 วัน และปล่อยโคกระบือ (รวมถึงกระทิง) ตามที่หลวงปู่แนะนำทุกอย่าง. ในที่สุด ผู้ส่งเคสก็หายจากมะเร็งในมดลูกอย่างอัศจรรย์ แพทย์สแกนไม่พบก้อนเนื้อร้ายใดๆ ทั้งสิ้น ซึ่งเป็นเรื่องอัศจรรย์มาก. เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ส่งเคสมีความเลื่อมใสศรัทธาในหลวงปู่วัดปากน้ำมาก จึงไปทำบุญทุกวัดที่เกี่ยวข้องกับหลวงปู่. และมีโอกาสมาทำบุญที่วัดพระธรรมกายตามคำชวนของลูกสาวคนโต.

ต่อมา ลูกๆ ของผู้ส่งเคสจบปริญญาตรีที่เมืองไทยแต่ยังหางานทำไม่ได้. ผู้ส่งเคสจึงอธิษฐานจิตขอหลวงปู่ให้ลูกๆ ได้ไปเรียนต่อต่างประเทศ. อัศจรรย์ที่คำอธิษฐานเป็นจริง ลูกๆ ได้ไปเรียนต่อที่อเมริกาอย่างง่ายๆ รวม 3 คน. เมื่อเรียนจบ ลูกสาวคนที่ 3 ได้มาเปิดร้านอาหารที่รัฐเท็กซัสหุ้นกับญาติสามี แต่กิจการไม่ค่อยดีนัก. ลูกสาวอยากขาย ผู้ส่งเคสจึงรับซื้อส่วนของลูกสาวไว้. ต่อมาญาติสามีลูกสาวก็ขายหุ้นให้ลูกสาวผู้ส่งเคสด้วย. ค่าเช่าร้านตอนนั้นแพงมาก ผู้ส่งเคสขอให้เจ้าของร้านลดค่าเช่า ซึ่งเขาก็ลดทันที แล้วยังลดให้อีกจนเหลือเดือนละ 2,000 ดอลลาร์.

วันหนึ่ง เจ้าของร้านเสนอขายร้านให้ผู้ส่งเคส ก่อนตัดสินใจซื้อ เธอฝันเห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำอีกครั้ง. ท่านมาบอกว่า "อีหนู ที่นี่ที่ทำกินของเอ็งนะ". ผู้ส่งเคสบอกว่าไม่มีเงินซื้อ. หลวงปู่บอก "เออ" ซึ่งผู้ส่งเคสเข้าใจว่าท่านรับทราบและจะจัดการให้. หลังจากฝันถึงหลวงปู่ เหตุการณ์อัศจรรย์ก็เกิดขึ้น เจ้าของร้านมาบอกให้ผ่อนซื้อร้านเดือนละ 2,000 ดอลลาร์ ซึ่งเท่ากับค่าเช่าเดิม. โดยให้ผ่อน 12 ปีและไม่ต้องจ่ายเงินสด. ผู้ส่งเคสจึงได้เป็นเจ้าของร้านนี้มา ซึ่งเธอถือว่าเป็นเพราะอานุภาพความศักดิ์สิทธิ์ของหลวงปู่.

ต่อมา ลูกสาวคนที่ 3 กับสามีได้ไปเปิดร้านอาหารใหม่ที่เมืองหนึ่งในรัฐเท็กซัส. ช่วง 5 เดือนแรกขายดีมาก. เดือนเมษายน 2546 พระภิกษุ 3 รูปมาฉันภัตตาหารที่ร้าน เห็นรูปหลวงปู่ที่แขวนไว้จึงบอกว่าวัดภาวนาเท็กซัสเริ่มก่อตั้งขึ้นแล้ว. ผู้ส่งเคสดีใจมากที่จะได้ทำบุญใกล้ๆ เพราะปกติต้องส่งปัจจัยไปทำบุญที่เมืองไทย. เธอจึงเป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารที่วัดภาวนาเท็กซัสเป็นประจำทุกอาทิตย์. ยังได้มาอยู่วัดปฏิบัติธรรมรักษาศีล 8 ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์. ผู้ส่งเคสทำบุญทุกอย่างทั้งกฐิน ผ้าป่า ตั้งแต่ต้นจนปัจจุบัน ทั้งทำด้วยตัวเองและชวนคนอื่นทำด้วยอย่างเต็มที่. เธอทำบุญทุกบุญที่ คุณครูไม่ใหญ่ บอกอย่างเต็มที่ตลอดไม่เคยตกหล่นเลย.

ผู้ส่งเคสประสบอุบัติเหตุเกี่ยวกับแขนและขาบ่อยมากถึง 5 ครั้ง. ครั้งที่ 1 ลื่นล้มขณะขึ้นบันได ข้อเท้าซ้ายแตก. ครั้งที่ 2 รถเบรกกะทันหัน หัวเข่าซ้ายกระแทกคันเกียร์ กระดูกด้านซ้ายอ้า ต้องผ่าตัด 1 ครั้ง แต่แพทย์ลืมเหล็กไว้ในเข่า ต้องผ่าตัดรอบ 2. ครั้งที่ 3 ลื่นหกล้ม กระดูกข้อศอกซ้ายแตก. ครั้งที่ 4 ประตูเหล็กพัดมาโดน ล้มลง กระดูกข้อศอกขวาและข้อเท้าขวาแตก. ครั้งที่ 5 ลื่นล้ม กระดูกสะโพกขวาแตก. จาก 5 ครั้งนี้ ทำให้ผู้ส่งเคสนึกย้อนไปถึงเรื่องราวเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ครั้งหนึ่งขณะขับรถช้าๆ ก็มีวัวตัวหนึ่งวิ่งตัดหน้าเบรกไม่ทัน จึงชนวัวโดยไม่ตั้งใจ ทำให้วัวขาหักทั้ง 4 ขา. ผู้ส่งเคสอดคิดไม่ได้ว่ากรรมนี้ทำให้แขนขาของเธอก็ทยอยหักจนครบทั้ง 4 ข้าง.

ลูกชายคนโตของผู้ส่งเคสอยู่ที่เมืองไทย. เรียนจบปริญญาตรีเป็นอาจารย์สอนกีฬารักบี้. คืนหนึ่งไปงานเลี้ยงกลับบ้านนั่งแท็กซี่ โดนจี้ทรัพย์สินและถูกตีจนสลบ. 3 วันต่อมา โรงพยาบาลศรีธัญญาเจอหลักฐานจึงแจ้งมาว่าเขาเสียสติ จำใครไม่ได้. แพทย์ช็อตไฟฟ้า 5 ครั้งความทรงจำยังไม่กลับมา. ปัจจุบันอายุ 45 ปี ต้องกินยาบำรุงสมองตลอด ถ้าลืมกินยาจะมีอาการตาขวาง อารมณ์เสีย พูดมาก ไม่ยอมนอน แต่ถ้าทานยาจะปกติ อารมณ์ดี ยิ้มแย้ม.

น้องชายผู้ส่งเคสเป็นคนขยันทำงาน ไม่ดื้อ แต่ติดเหล้าและยาเสพติด. ก่อนตายอยากเลิกยาจึงหักดิบทันที ทำให้เกิดอาการลงแดงและเสียชีวิตเมื่ออายุ 40 ปี.

พ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนจีน ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างฐานะดี. ต่อมาป่วย ล้มลง ปวดท้อง ถ่ายเป็นเลือด และเสียชีวิตเมื่ออายุ 49 ปี.

แม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนสนุกสนาน ใจบุญ ชอบทำบุญมาก วัดไหนมีงานบุญก็จะไปเลี้ยงภัตตาหารพระตลอด. ต่อมาป่วยเสียเลือดในสมองแตก และเสียชีวิตเมื่ออายุ 83 ปี.

ลูกชายอีกคนของผู้ส่งเคส สะดุดตอไม้ เป็นโรคผิวหนัง เป็นแผลแล้วแห้งเป็นสะเก็ด เป็นมา 20 กว่าปีแล้ว.

ผู้ส่งเคสมีปัญหาเรื่องการลงทุนทำธุรกิจอะไรก็ขาดทุนหมด.

ผู้ส่งเคสสังเกตว่าตัวเธอและลูกๆ ทั้ง 7 คน มีความศรัทธาในการสร้างบารมีกับหมู่คณะไม่เท่ากัน บางคนศรัทธามาก บางคนศรัทธาน้อย ไม่ค่อยทำบุญ ไม่ค่อยเชื่อเรื่องบุญบาป.

ผู้ส่งเคสมักจะปวดหลังปวดเอวมาก. และเวลาสวดมนต์นั่งสมาธิจะง่วงมาก ทั้งที่ทำอย่างอื่นไม่ง่วง.