EP.757 รักเราไม่มีวันหมด

ผู้ส่งเคสได้ก้าวเข้ามาสู่เส้นทางธรรมะครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 ผ่านการเข้าชมรมพุทธศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยอันดับต้นๆ ของไทย ท่านได้รับแรงบันดาลใจที่ดีจากรุ่นพี่ ซึ่งได้ก่อตั้งชมรมตามปณิธานของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เพื่อเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้สร้างบารมีตั้งแต่ยังอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย ด้วยเหตุนี้เอง ผู้ส่งเคสจึงได้มีส่วนร่วมในการช่วยงานกิจกรรมของชมรมอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปีหนึ่งจนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี หลังจากนั้น ท่านก็ได้เข้ามาอาสารับบุญแพ็คข้าวเพื่อแจกจ่ายแด่ผู้มีศีล ซึ่งท่านมองว่าการให้แก่ผู้มีศีลนั้นมีบุญที่แตกต่างจากการให้แก่ผู้ยากจน นอกจากนี้ ท่านยังคงช่วยแพ็คข้าวและแจกจ่ายให้กับสาธุชนในงานบุญต่างๆ ที่วัดเสมอมา ผู้ส่งเคสเคยผ่านการอบรมธรรมทายาทหญิงในปี พ.ศ. 2539 และได้ขึ้นปฏิบัติธรรมบนพระมหาธรรมกายเจดีย์อีกหลายครั้ง ในปี พ.ศ. 2542 ด้วยความศรัทธาที่เต็มเปี่ยม ท่านก็ได้ตัดสินใจเข้ามารับบุญภายในองค์กร ด้วยการชักชวนจากรุ่นพี่คนเดิมที่ชมรมพุทธ ม.เกษตร ผู้ส่งเคสเห็นว่าการมีรุ่นพี่ที่ดีคอยชวนน้องมาทำความดีอย่างต่อเนื่อง ทำให้ไม่หลุดพ้นจากการสร้างบารมี

เรื่องราวของครอบครัวผู้ส่งเคสเริ่มต้นที่ คุณปู่ ท่านมีบุตรธิดารวม 8 คน แต่ชีวิตของคุณปู่ต้องจบลงด้วยเหตุการณ์น่าเศร้า ท่านถูกฆาตกรรมชิงทรัพย์ในสวนของตนเองตั้งแต่คุณพ่อของผู้ส่งเคสยังเป็นเด็ก เหตุการณ์นี้ทำให้คุณย่าต้องรับภาระเลี้ยงดูบุตรทั้ง 8 คนเพียงลำพังด้วยความอุตสาหะ คุณย่าเป็นผู้มีน้ำใจโอบอ้อมอารี และมีความศรัทธาในการทำบุญให้ทานมาก ท่านชอบทำบุญตามวัดใกล้บ้านอย่างสม่ำเสมอ คุณย่ามีสุขภาพแข็งแรงมาโดยตลอด ไม่เคยเจ็บป่วยหนัก และท่านเสียชีวิตด้วยโรคชราในวัย 83 ปี หลังการเสียชีวิตของคุณย่า คุณอาและหมู่ญาติก็ได้ร่วมกันสร้างพระธรรมกายประจำตัว สร้างองค์พระถวายพระสังฆาธิการ และทำบุญต่างๆ อุทิศส่วนกุศลไปให้คุณย่าอย่างต่อเนื่อง

มาถึงเรื่องราวของคุณพ่อของผู้ส่งเคส ท่านรับราชการเป็นครู ชีวิตในสายราชการครูของท่านเคยรุ่งเรือง ท่านได้เป็นครูใหญ่ประจำโรงเรียนแห่งหนึ่งที่จังหวัดฉะเชิงเทรา แต่แล้วชีวิตราชการของท่านก็ต้องสะดุดลง คุณพ่อถูกให้ออกจากราชการเนื่องจากไปคบกับคนพาล ซึ่งได้ชักนำให้ท่านไปกระทำในสิ่งที่ผิดกฎหมาย คือการร่วมกับเพื่อนผลิตธนบัตรปลอม ด้วยเหตุนี้เอง ตำรวจจึงได้สืบสวนและจับกุมตัวคุณพ่อ ท่านถูกดำเนินคดีและต้องออกจากราชการ หลังจากนั้น ท่านจึงหันมาทำสวนทำไร่เลี้ยงชีพอยู่ที่จังหวัดชลบุรี

ชีวิตของคุณพ่อมักจะประสบอุบัติเหตุอยู่หลายครั้ง ในช่วงวัยรุ่นก่อนแต่งงาน ท่านเคยประสบอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์ล้มจนปลายลิ้นเกือบขาด ต้องนอนให้อาหารทางหลอดกาแฟอยู่หลายวัน ต่อมาเมื่อท่านอายุได้ 40 ปี ขณะขับรถกระบะด้วยความเร็ว มีรถอีกคันขับตัดหน้า ทำให้รถชนกันอย่างรุนแรง กระจกรถแตกละเอียด แม้จะดูเหมือนสาหัส แต่ท่านก็รอดมาได้อย่างปลอดภัยโดยไม่มีใครบาดเจ็บหนัก เหตุการณ์ที่หนักที่สุดเกิดขึ้นเมื่อคุณพ่ออายุได้ 56 ปี ท่านขับรถจิ๊ปไปที่ไร่กับเพื่อน ระหว่างทางขึ้นเขา รถจิ๊ปเกิดอาการเครื่องยนต์ดับและเบรกไม่อยู่ ทำให้รถไถลตกลงจากเขาที่สูงชัน แม้คุณพ่อจะพยายามเบรกรถด้วยวิธีต่างๆ รถก็ยังคงไถลและพลิกคว่ำเป็นระยะทางกว่า 30 เมตร คุณพ่อกระเด็นออกจากรถ ขาซ้ายกระแทกหินจนเป็นแผลลึก กระดูกซี่โครงหัก กระดูกหลังทรุด อวัยวะภายในบอบช้ำ และเสียเลือดมากจนสลบไป หลานชายที่เห็นเหตุการณ์ได้เข้าปฐมพยาบาลก่อนนำส่งโรงพยาบาล คืนนั้นญาติได้โทรแจ้งผู้ส่งเคสซึ่งอยู่ที่วัด และบอกให้เตรียมทำใจ เนื่องจากคุณหมอแจ้งว่าคุณพ่ออาจมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินคืนนั้น ผู้ส่งเคสได้นั่งสมาธิส่งบุญให้คุณพ่อตลอดทั้งคืน ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่ชื่นชมว่าทำได้ถูกหลักวิชชา ในวันรุ่งขึ้น ผู้ส่งเคสได้รับข่าวว่าคุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ จึงรีบเดินทางไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล คุณพ่อมีอาการดีขึ้น สามารถพยักหน้า รับรู้ กระดิกนิ้วมือ และลืมตามองได้ ท่านพยายามจะพูดแต่ทำไม่ได้เพราะมีสายออกซิเจน แต่ในคืนวันนั้น อาการของคุณพ่อก็ทรุดลงอีกครั้ง ความดันลดต่ำลงเรื่อยๆ ผู้ส่งเคสจึงพูดให้คุณพ่อนึกถึงบุญ เล่าเรื่องบุญให้ฟังท่ามกลางความเงียบของญาติและเสียงร้องไห้ของน้องสาว ผู้ส่งเคสและคุณน้าได้นำเงินที่จะสร้างพระธรรมกายประจำตัวมาใส่ในมือคุณพ่อเพื่อให้ท่านได้อธิษฐานนึกถึงบุญ คุณพ่อพยักหน้ารับสองครั้ง ก่อนที่ลมหายใจจะแผ่วลงและหยุดไป คุณพ่อเสียชีวิตในวัย 56 ปี หลังจากท่านเสียชีวิต 7 วัน ผู้ส่งเคสได้รวบรวมเงินตนเอง หมู่ญาติ และเพื่อนๆ สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้คุณพ่อ 1 องค์ และเสาแก้ว 300 ต้นอีก 1 กอง

คุณพ่อเป็นผู้ที่ศรัทธาในพระภิกษุรูปหนึ่งซึ่งประพฤติดีปฏิบัติชอบ ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งในฉะเชิงเทรา ปัจจุบันท่านอาพาธด้วยโรคกระดูกทับเส้น ซึ่งมีสาเหตุมาจากการที่คนร้ายหลายคนบุกเข้ามาปล้นเงินบริจาคของวัด ทำร้ายพระลูกวัดจนมรณภาพไป 1 รูป และตีท่านเจ้าอาวาสที่หลังจนบาดเจ็บสาหัส ปัจจุบันท่านต้องใช้ไม้เท้าและมีคนช่วยพยุงเวลาเดิน ท่านเจ้าอาวาสเคยกล่าวว่าอาจเป็นเพราะท่านเคยทำกรรมคล้ายพระโมคคัลลานะที่เคยทุบตีบิดามารดาในอดีตชาติ จึงทำให้ท่านถูกทุบตีบ้าง ก่อนคุณพ่อจะเสียชีวิต ยังได้รับซองกฐินผ้าป่าจากท่านเจ้าอาวาสมาบอกบุญเสมอ คุณพ่อได้ร่วมบุญกับท่านเจ้าอาวาสอยู่เป็นประจำ แต่แม้จะเข้าวัดทำบุญ คุณพ่อก็ยังมีนิสัยติดบุหรี่จัด เล่นการพนัน ตีไก่ เล่นหวย รวมถึงเป็นเจ้ามือหวยใต้ดินหลายครั้ง ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าเข้าวัดแล้วชีวิตไม่เปลี่ยนแบบนี้ จะทำให้คนว่าวัดและพระสงฆ์ได้

เรื่องราวในวัยเด็กของผู้ส่งเคสก็มีความซนและเกือบตายอยู่หลายครั้ง ครั้งหนึ่งตอนเพิ่งหัดเดิน ปีนโต๊ะที่วางกาน้ำร้อนต้มไว้ แล้วกาน้ำร้อนก็หกรดตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า ต้องรักษาอยู่เป็นเวลานาน ตอนอายุประมาณ 9 ขวบ ไปหัดว่ายน้ำจนจมน้ำ ญาติเกือบช่วยไม่ทัน ครั้งที่หนักที่สุดคือตอนรับน้องที่ ม.เกษตร รุ่นพี่สั่งให้กลิ้งเกลือกคลุกโคลนในนาข้าว ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่ว่าเป็นเรื่องเล็ก หลังจากนั้นได้ไปล้างตัวที่บ่อปลา ตอนแรกริมบ่อตื้น แต่เดินลึกเข้าไปแล้วเจอหลุม ทำให้ลื่นไถลลงไป ขาไม่ถึงพื้น ขณะนั้นยังว่ายน้ำไม่เป็นจึงจมน้ำ สองแขนไขว่คว้าอากาศ ปากสำลักน้ำ เพื่อนที่ตามมาข้างหลังสังเกตเห็นจึงงมลงไปช่วยและลากขึ้นขอบบ่อได้ทัน ทำให้รอดตายมาได้ ปัจจุบันผู้ส่งเคสถือศีล 8 ทุกวัน และตั้งใจจะรับบุญช่วยงานพระพุทธศาสนาไปตลอดชีวิต

ผู้ส่งเคสมีเพื่อนกัลยาณมิตรคนหนึ่งที่หน้าตาและรูปร่างคล้ายคลึงกันมาก อายุใกล้เคียงกัน จนหลายคนคิดว่าเป็นพี่น้องหรือฝาแฝด แม้แต่แม่ของผู้ส่งเคสและแม่ของเพื่อนยังเคยจำผิด เพื่อนคนนี้ได้ช่วยเหลือเกื้อกูลในทุกๆ เรื่อง โดยเฉพาะยามทุกข์ยากลำบาก ก็จะอยู่เคียงข้างให้กำลังใจเสมอ ทั้งสองคนชักชวนกันทำความดีทำบุญร่วมกันเป็นประจำ ผู้ส่งเคสกล่าวว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกันไม่มีวันหยุดทำบุญ