EP.812 ไม่ขอยอมแพ้

ผู้ส่งเคสเล่าว่า ตนเองนั้นเกิดที่จังหวัดแพร่ พออายุได้ 20 ปี ก็แต่งงานกับสามีคนแรก แต่ชีวิตคู่สั้นนัก เพียง 6 เดือน สามีก็จากไปด้วยอุบัติเหตุรถชน แม้จะเสียใจ แม่สามีก็รักมาก ให้แต่งงานกับน้องชายสามีแทน แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด พอตั้งครรภ์ลูกคนแรกได้ 3 เดือน เขาก็ทิ้งไปอีก เป็นทั้งจากเป็นจากตาย ทำให้ต้องกลับบ้านไปอยู่กับแม่ เมื่อคลอดลูกสาวอายุได้ 1 ขวบเศษ ก็ฝากแม่ช่วยดูแล แล้วมุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯ เมืองศิวิไลซ์ แต่ชีวิตจริงไม่ได้ศิวิไลซ์เลย ได้งานเป็นเหมือนผู้จัดการบ้าน ต้องทำงานทุกอย่าง ทั้งทำความสะอาด ทำอาหาร เลี้ยงเด็ก เหน็ดเหนื่อยหนักหนา อดทนทำงานเรื่อยมา จนกระทั่งเพื่อนมาชวนไปทำงานที่ญี่ปุ่นที่ร้านทำผม บอกรายได้ดีและจะออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด ด้วยความเชื่อใจจึงตัดสินใจไป แต่พอไปถึงญี่ปุ่น กลับถูกหลอกให้ไปทำงานเป็นผู้หญิงบริการ

ณ ที่ทำงานแห่งใหม่ที่ญี่ปุ่น ผู้ส่งเคสได้พบกับสามีชาวญี่ปุ่น จึงได้ตั้งท้องและออกจากงานมาอยู่ด้วยกัน ก่อนจะแต่งงานกันในปี 2532 สามีเป็นคนโมโหง่าย สูบบุหรี่แต่ไม่ดื่มเหล้า ช่วงหลังตกงานมา 3 ปีแล้ว แต่คิดว่ามีสมบัติที่ดินของพ่อแม่อยู่แล้วจึงไม่ดิ้นรนหางานอะไร เวลาว่างก็ไปเล่นการพนันตู้เกมปาจิงโกะ แม้จะไม่เข้าวัดญี่ปุ่นทั่วไป แต่สามีชอบดูช่อง DMC มาก ดูทุกวัน เพราะคิดว่าเป็นที่รวมความดี แต่เวลาเห็นภาพนรกจะปิดตาบอกว่าน่ากลัว ทว่า เวลาเห็นคุณครูไม่ใหญ่กลับจะพูดสาธุ และทุกครั้งที่ผู้ส่งเคสทำบุญ สามีก็จะร่วมทำบุญและอนุโมทนาสาธุด้วยทุกครั้ง

ในปี 2541 ผู้ส่งเคสได้รู้จักศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวเป็นครั้งแรก และได้ตั้งกองกฐินคุณยายที่นั่น จัดรถบัส 2 คัน ชวนผู้มีบุญไปร่วมงานได้กว่า 70 คน ได้สร้างพระด้วยตนเอง 7 องค์ และบอกบุญสร้างพระอีกกว่า 30 องค์ หลังสร้างพระรู้สึกว่าค้าขายคล่องมากจนส่งของไม่ทัน ตั้งแต่นั้นมา คุณครูไม่ใหญ่บอกบุญอะไรมา ก็ทำทุกบุญไม่เคยขาด และทำแต่ละครั้งก็เป็นยอดตลอดมาจนถึงทุกวันนี้ คิดว่าบุญแต่ละบุญที่ทำเป็นบุญโตทั้งนั้น

แต่ชีวิตก็ยังไม่แน่นอน ในปี 2546 ขณะกำลังสนุกกับการสร้างบารมี ก็ตรวจเจอก้อนเนื้อที่หน้าอก 3 ซม. เมื่อไปหาหมอ ก็พบว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะแรก ด้วยจิตใจที่ยึดบุญเป็นที่พึ่ง จึงตัดสินใจเข้ารับการผ่าตัด 2 ปีต่อมา มีอาการปวดและคันเป็นผื่นคล้ายแผลไฟไหม้ทั้งซ้ายและขวา หมอบอกว่าเป็นฝีบวมที่คอ ซึ่งเป็นอาการแทรกซ้อนตามปกติของมะเร็ง จากนั้นหมอยังพบการแทรกซ้อนอื่นๆ อีก เช่น เลือดจาง และไอไม่หายเพราะเป็นเชื้อราที่ปอด ซึ่งเกิดจากผลข้างเคียงของคีโม ต่อมาหมอก็แจ้งว่ามะเร็งได้ลามขึ้นสมองแล้ว พบจุดขาวๆ เต็มไปหมดประมาณ 10% ของสมอง ทุกวันนี้ ผู้ส่งเคสต้องไปพบหมอเป็นประจำทุกสัปดาห์

นอกจากอาการป่วยร้ายแรง ผู้ส่งเคสยังมีอาการเจ็บข้อเท้าข้างขวามานานกว่า 10 ปี เวลาเดินจะเหมือนคนขาแพลง เอกซเรย์เจอจุดดำเล็กน้อย หมอบอกไม่เป็นอะไร จึงปล่อยเลยตามเลยมาตลอด

ผู้ส่งเคสยังได้เล่าถึงครอบครัว พ่อเป็นคนใจดี ใจเย็น รักเดียวใจเดียว ชอบไปวัดทำบุญ แต่ชอบดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ ท่านป่วยเป็นโรคปวดตามข้อ (รูมาตอยด์) และเสียชีวิตด้วยโรคนี้ตอนอายุ 69 ปี แม่เป็นคนดี ยุติธรรม รักลูกเท่ากัน ชอบไปวัดทำบุญ แต่ก็ชอบสูบบุหรี่เหมือนพ่อ ช่วงสุดท้ายของชีวิตก็ป่วยเป็นโรคปวดตามข้อเช่นเดียวกับพ่อ และจากไปตอนอายุ 75 ปี

พ่อแม่สามีชาวญี่ปุ่น ดีมากๆ เข้าใจและช่วยเหลือมาตลอด แม้แต่ตอนที่ผู้ส่งเคสป่วย แม่สามีถึงกับบอกว่าถ้ารับโรคนี้แทนได้ก็จะรับไว้ ท่านดีมากๆ ไม่เหมือนแม่ผัวลูกสะใภ้ทั่วไป ตอนนี้พ่อสามีอายุ 83 ปี แข็งแรง ส่วนแม่สามีอายุ 82 ปี ก็ยังทำสวนผักอยู่ ผู้ส่งเคสเองถ้ามีเวลาก็จะไปช่วยท่านทำสวนผักด้วย ผู้ส่งเคสสงสารท่านทั้งสองที่มีอายุมาก พยายามชวนให้ท่านศึกษาพระพุทธศาสนา แต่ก็ได้บ้างเล็กน้อย

ลูกสาวคนโตที่เกิดจากสามีคนไทย ตอนเด็กต้องจากกันไปหางานทำ ให้แม่ช่วยดูแล พอแม่เสียชีวิต ก็ให้พี่ชายช่วยดูแล ผู้ส่งเคสส่งค่าใช้จ่ายให้ตลอด จนลูกสาวเรียนจบปริญญาตรีที่เมืองไทย จึงได้มาอยู่ด้วยกันที่ญี่ปุ่นในปัจจุบัน และกำลังเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่

ลูกสาวคนเล็กที่เกิดจากสามีชาวญี่ปุ่น เป็นเด็กชอบอ่าน ชอบเขียน ผลการเรียนดี ชอบกีฬา รักเพื่อนฝูง ตอนเด็กเคยเป็นโรคหอบหืด แต่ตอนนี้หายเป็นปกติแล้ว

พี่ชายคนโต เมื่อ 5 ปีที่แล้ว ประสบอุบัติเหตุต้องผ่าตัดสมองถึง 2 ครั้ง ตอนนี้พอพูดได้แต่จำอะไรไม่ค่อยได้

หลานสาว เสียชีวิตตอนอายุ 29 ปี ด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือด

นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังเล่าถึงกลุ่มลูกๆ ที่จังหวัดอิบาราคิ ซึ่งมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้มีวัดประจำจังหวัด เป็นวัดประจำประเทศญี่ปุ่นเลย อยากได้เนื้อที่ถึง 100 ไร่ เพราะจังหวัดนี้มีคนติดจานดาวธรรม 200 กว่าจาน จากทั้งหมดพันกว่าจานทั่วประเทศ

เรื่องราวทั้งหมดนี้ นำมาสู่คำถามที่ผู้ส่งเคสอยากจะขอความเมตตาจาก คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อไขข้อข้องใจในบุพกรรมและเส้นทางชีวิตค่ะ