EP.877 ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิง

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนหนึ่งในจำนวนพี่น้อง 7 คน เธอเติบโตมาในครอบครัวที่คุณพ่อเป็นชาวจีนแผ่นดินใหญ่ที่หนีการเกณฑ์ทหาร (หรืออาจอยากเป็นนักธุรกิจ) มาอยู่เมืองไทยพร้อมคุณปู่ คุณปู่ชอบดื่มเหล้าและเสียชีวิตที่เมืองไทย ส่วนคุณย่าและคุณอาหญิง (น้องสาวคุณพ่อ) อยู่ที่เมืองจีน คุณปู่ส่งเงินมาให้เสมอ ต่อมาคุณย่าได้จัดงานแต่งงานให้คุณพ่อกับคุณแม่ที่อยู่เมืองจีน ทั้งที่คุณพ่ออยู่ที่เมืองไทย หลังคุณอาหญิงแต่งงาน คุณย่าจึงพาคุณแม่มาเมืองไทยเพื่อมาพบคุณปู่ ผู้ส่งเคสได้รับดาวธรรมหลังจากคุณครูไม่ใหญ่ได้เปิดโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ปัจจุบันดาวธรรมอยู่ในหัวใจของทุกคนในบ้าน และรายการที่ชื่นชอบคือเคส study ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามมาสอบถามคุณครูไม่ใหญ่เพื่อขอความเมตตาช่วยฝันในฝันให้

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในครอบครัวชาวจีนที่อพยพมาอยู่เมืองไทย คุณพ่อหนีการเกณฑ์ทหาร (หรืออยากเป็นนักธุรกิจ) มากับคุณปู่ ที่เมืองไทย คุณพ่อประกอบอาชีพค้าขาย เริ่มจากล่องเรือค้าข้าวเปลือก แต่เมื่อกลุ่มพ่อค้าข้าวสลายตัว ท่านก็เปลี่ยนมาขายกาแฟทางเรือ ชีวิตของคุณพ่อไม่ได้ทำบุญในพระพุทธศาสนาเลย ได้แต่ไหว้เจ้าและฆ่าสัตว์ในวันตรุษจีน แม้จะสร้างบุญสงเคราะห์โลกบ้าง แต่ต่อมาท่านก็ป่วยเป็นเนื้ออกในสมองและเสียชีวิตเมื่ออายุ 69 ปี คุณปู่ชอบดื่มเหล้า ป่วยและเสียชีวิตที่เมืองไทยเมื่ออายุ 53 ปี

ส่วนคุณย่าอยู่เมืองจีนกับคุณอาหญิง น้องสาวคุณพ่อ คุณปู่ส่งเงินให้เสมอ 7 ปีหลังจากคุณพ่อมาอยู่ไทย คุณย่าได้จัดงานแต่งงานให้คุณพ่อที่อยู่ไทย กับคุณแม่ซึ่งเป็นสาวจีนที่อยู่เมืองจีน การแต่งงานเกิดขึ้นทั้งที่ทั้งคู่อยู่คนละประเทศ ต่อมาหลังคุณอาหญิงแต่งงาน คุณย่าจึงพาคุณแม่มาเมืองไทยเพื่อพบคุณปู่และคุณพ่อ

เมื่อคุณปู่เสียชีวิตแล้ว คุณย่ามักหาเรื่องตำหนิและชวนคุณแม่ทะเลาะเป็นประจำทุกวัน คุณครูไม่ใหญ่สันนิษฐานว่าท่านคงเหงา ครั้งหนึ่ง การปากเสียงถึงขั้นที่คุณย่าท้าให้คุณแม่ตี คุณแม่เผลอสติ ด้วยโทสะเพราะถูกท้า จึงตีคุณย่าตามคำท้า หลังตีไปแล้วคุณแม่รู้สึกสำนึกผิดมาตลอดจนถึงปัจจุบัน คุณย่าเป็นอัมพาตและเสียชีวิตเมื่ออายุ 77 ปี คุณครูไม่ใหญ่สอนว่า ชีวิตคนเราอยู่ไม่นานก็ตายจากกัน หากใครชวนทะเลาะก็ให้เฉยๆ หรือถ้าตีบทแตกก็ทำท่าสำนึกผิดเหมือนเล่นละคร บทบาทสะใภ้ต้องตีบทให้แตก

ชีวิตคุณแม่หลังจากแต่งงานมาอยู่บ้านคุณย่าลำบากมาก ทุกเช้าต้องเตรียมน้ำล้างหน้า ผ้าเช็ดหน้าให้คุณย่า หุงข้าว ทำกับข้าว และทำงานบ้านทุกอย่างให้คุณย่าและคุณอาหญิง คุณแม่ตั้งใจทำหน้าที่อย่างดีที่สุดเป็นเวลากว่า 2 ปี จนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้คุณปู่ไม่สามารถส่งเงินจากไทยไปจีนได้ ครอบครัวเริ่มอดอยาก จากที่เคยทานวันละ 3 มื้อ เหลือ 2 มื้อ แล้วเหลือ 1 มื้อ คือข้าวต้มที่มีแต่น้ำกับเม็ดข้าวน้อยนิด นานเข้าก็ไม่มีอะไรจะทานเลย คุณแม่จึงออกไปรับจ้างในไร่ในสวนเพื่อเอาแรงงานแลกอาหารมาดูแลคุณย่าและคุณอาหญิง ครั้งหนึ่งออกไปรับจ้างหาบมันเทศทั้งที่ท้องไม่มีข้าวสักเม็ด จนเป็นลมล้มฟุบไป แม้จะลำบากถึงขั้นนั้น ท่านก็ยังออกรับจ้างทำงานเป็นปี จนญาติของคุณย่าสงสาร แนะนำให้คุณแม่แต่งงานใหม่เพราะสามีก็ไม่อยู่ คุณแม่ได้ยินดังนั้นก็นึกถึงคำคุณยายที่สอนว่า ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงเกิดมาควรแต่งงานครั้งเดียว ท่านจึงตั้งใจว่ายอมอดตายก็ไม่เป็นไร จะไม่แต่งงานใหม่เด็ดขาด และตั้งใจทำงานดูแลคุณย่าและคุณอาหญิงต่อไปตลอดช่วงสงครามโลก แม้ลูกระเบิดจะลง ท่านก็ยังดูแลทั้งสองท่านจนสงครามโลกเลิก

หลังสงคราม คุณปู่สามารถส่งเงินมาได้อีก ทำให้ไม่ต้องอดอาหาร คุณแม่ได้พบกับคุณพ่อที่เมืองไทยและมีลูกด้วยกัน 7 คน ตั้งแต่ลูกยังเล็ก คุณพ่อป่วยบ่อยๆ ด้วยโรคกระเพาะอาหารและอื่นๆ คุณแม่จึงต้องทำงานหาเงิน ดูแลทั้งคุณย่า คุณพ่อที่ป่วย และลูก 7 คน ท่านเป็นยอดหญิงจริงๆ ที่ต้องดูแลหลายชีวิตเช่นนี้

คุณแม่มักไปทำบุญที่โรงเจ และด้วยความกตัญญูจึงทำป้ายบรรพชนจารึกชื่อคุณปู่ ย่า ตา ยาย และคุณพ่อไว้ที่โรงเจ คุณแม่บอกว่าชีวิตมนุษย์เป็นทุกข์ หากตายไปจะไม่มาเกิดอีก ท่านจะไปอยู่แดนสุขาวดี ไปอยู่ในดอกบัว เป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้า ผู้ส่งเคสเป็นห่วงว่าท่านอาจไม่ได้ไปดุสิตบุรี ผู้ส่งเคสได้รู้จักวัดพระธรรมกายและชวนคุณแม่มาทำบุญ ปัจจุบันคุณแม่ทำบุญเป็นแล้ว ทำทุกบุญที่คุณครูไม่ใหญ่บอก เก็บปัจจัยที่ลูกให้มารวมกันแล้วฝากลูกมาทำบุญ ท่านรักษาศีล 8 ทุกวันโกนและวันพระอย่างเคร่งครัด ทุกวันก่อนสวดมนต์จีน จะสวดสรรเสริญหลวงปู่ด้วยการท่องสัมมาอะระหังก่อน และหลังสวดมนต์จีนก็จะนั่งสมาธิ คุณแม่เคารพหลวงปู่มาก ท่านบอกว่าใต้ผืนฟ้าไม่มีใครเก่งเท่าหลวงปู่ ท่านคือเซียนผู้มีศักดิ์ใหญ่บนสวรรค์ลงมาเกิด

พี่สาวคนที่ 3 ใจดีและใจกว้างมาก แต่งงาน 2 ครั้ง ครั้งแรกสามีติดอบายมุขจึงแยกทาง ครั้งที่ 2 ก็แยกทางกันมา ตอนนี้มีความสุขมาก ความสุขมาจากความเสียไป เพราะถ้าเจอคนขี้เมา เจ้าชู้ เล่นการพนัน เสียไปก็กลายเป็นความสุข โล่งใจ ตอนนี้เธอมีความสุขกับการสร้างบุญสร้างความดีกับหมู่คณะ แต่บางครั้งต้องไปร่วมกิจกรรมเผยแผ่ธรรมกับความเชื่ออื่น ตอนวัยสาว พี่คนนี้มีเลือดประจำเดือนออกมากผิดปกติจนซีด หมอจะให้ผ่าตัดแต่ไม่ยอม ตรวจพบว่าเป็นโรคเลือด เม็ดเลือดขาวกินเม็ดเลือดแดง หมอแนะนำอย่าให้เกิดบาดแผลเพราะเลือดจะไม่แข็งตัวและไหลไม่หยุด รักษามากว่า 25 ปีแล้วยังไม่หาย แต่ก็มีกำลังใจทำงานได้เหมือนคนปกติ ปัจจุบันมีโรคอื่นเพิ่มอีกคือ เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ไขมันในเลือดสูง และโรคไต

พี่สาวคนที่ 4 ตอนเด็กป่วยหนักมาก ตอน 3 ขวบเป็นอิสุกอิใส หลังจากนั้นป่วยเป็นโรคบิด (ถ่ายท้องทั้งวันทั้งคืน) เกือบเสียชีวิต ตอนเข้าโรงเรียนการตอบสนองความรู้สึกช้ากว่าคนอื่น เหมือนสมองถูกทำลายไปส่วนหนึ่ง เรียนจบแค่ ป.4 เพราะครูบอกว่าเรียนต่อไม่ไหว เธออยู่บ้านกับแม่เหมือนเดิม ต่างจากพี่น้องที่แยกครอบครัวไปหมด เธอจึงรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ยิ่งใหญ่ มีอำนาจที่สุดในบ้าน หากใครทำอะไรไม่ถูกใจนิดเดียว เธอจะแสดงอาการฟ้าผ่าทันที กระแทกประตู ขว้างปาข้าวของ ที่สำคัญคือกระแทกคุณแม่ด้วยคำพูดและการกระทำรุนแรง ทำให้คุณแม่ใจขุ่นมัวบ่อยๆ คุณแม่คิดว่าเธอเคยเกิดเป็นไก่ที่คุณแม่เคยฆ่า คงเกิดมาเพื่อล้างแค้นคุณแม่

ตัวผู้ส่งเคสเองตลอด 20 กว่าปีที่สร้างบารมีกับหมู่คณะมีความสุขมาก แต่ 6-7 เดือนก่อนถึงปัจจุบัน ความสุขหายไปส่วนหนึ่ง เพราะป่วยเป็นโรคภูมิแพ้กำเริบมาก ผิวหนังเป็นผื่นแดงทั่วตัวและใบหน้า คันทั้งศีรษะและตัว โดยเฉพาะกลางคืนอาการคันมากต้องลุกขึ้นมาเกา นอนไม่หลับ จนไม่อยากให้ถึงกลางคืน ปฏิบัติธรรมก็ลำบาก คุณครูไม่ใหญ่ให้กำลังใจว่าสู้ไป เดี๋ยวจะค่อยๆ ดีขึ้น