EP.885 หนังเหนียว

ผู้ส่งเคสท่านนี้ ในวัยเด็กนั้นค่อนข้างเกเร ชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่ สูบกัญชา ชอบหนีเรียน และชอบไปขโมยผลไม้เพื่อนบ้านเป็นประจำ ด้วยฐานะทางบ้านที่ยากจน ทำให้มีสิ่งแวดล้อมเช่นนั้น พฤติกรรมของท่านรุนแรงถึงขนาดที่พ่อแม่บอกว่าไม่ไหวแล้ว จะไปไหนก็ไปเถอะ แต่เมื่อผู้ส่งเคสอายุได้ 12 ปี ท่านก็ได้ "รีเซ็ต" ตัวเองใหม่ กลายเป็นคนละคน หันมาช่วยเหลืองานพ่อแม่ เลิกดื่มเหล้า สูบบุหรี่ กัญชาได้หมด และเลิกการลักขโมย แรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ มาจาก "เสียง" เสียงหนึ่ง เป็นเสียงที่ได้ยินดังออกมาจากในตัว มีทั้งเสียงผู้ชายและเสียงผู้หญิง เสียงผู้ชายเป็นเสียงผู้ใหญ่ราว 40 ปี คอยเตือนเหตุการณ์ล่วงหน้าและดุเมื่อทำผิด ส่วนเสียงผู้หญิงคอยปลอบโยนเมื่อเสียใจ เสียงนี้เหมือนสายลมที่หวังดีอยู่ในใจตลอดมา

เสียงนี้ได้เคยเตือนเหตุการณ์ล่วงหน้าหลายครั้ง เช่น บอกเพื่อนกัลยาณมิตรที่ชวนเข้าวัดว่าอีก 1 อาทิตย์จะถูกรถชน ซึ่งก็ชนจริงแต่ไม่เป็นอะไรมาก บอกเพื่อนรับราชการว่าระบบงานจะเปลี่ยน ซึ่งก็เปลี่ยนจริงในวันรุ่งขึ้น และเตือนก่อนที่พ่อจะเสียชีวิตว่าปีนี้พ่อจะเสีย ซึ่งต่อมาพ่อก็เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งจริง

ก่อนหน้านี้ เพื่อนกัลยาณมิตรคนแรกได้ใช้เวลาถึง 1 ปีในการชักชวนให้ผู้ส่งเคสเข้าวัด ชวนแล้วชวนเล่าจนผู้ส่งเคสรู้สึกรำคาญ จึงลองรับปากว่าจะลองนั่งสมาธิ 3 วันที่บ้าน ถ้าไม่ดีขึ้นจะไม่ต้องมาพูดกันอีก ผู้ส่งเคสไม่รู้หลักเกณฑ์การนั่งสมาธิใดๆ เลย เพียงแต่ชำระร่างกายให้สะอาด จุดธูปเทียนอธิษฐานต่อหน้าหลวงปู่ทวด วัดช้างให้ว่า ถ้าวัดพระธรรมกายที่ดีจริง ขอให้นั่งสมาธิเห็นภายใน 3 วัน และขอให้ได้รู้เรื่องราวของวัดด้วย

วันแรก นั่งได้ 15 นาที ไม่เห็นอะไร วันที่สอง รู้สึกตัวเบา วันที่สาม นั่งยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็รู้สึกทึ่งเมื่อเห็น "องค์พระสีทองเหมือนในโบสถ์" ผุดขึ้นมาในกลางท้อง และในกลางองค์พระ ก็เห็นโบสถ์พระธรรมกาย เห็นหลวงพ่อ (ธัมมชโย) และคุณยาย (อาจารย์อุบาสิกาจันทร์) ด้วย ทั้งๆ ที่ยังไม่เคยไปวัดพระธรรมกาย ไม่รู้จักองค์พระในโบสถ์ หรือหลวงพ่อและคุณยายเลย เช้าวันรุ่งขึ้นจึงเล่าลักษณะให้เพื่อนฟัง เมื่อเพื่อนเอาภาพในวารสารมาให้ดู ก็เหมือนกับที่ผู้ส่งเคสเห็นจริง นี่เป็นจุดเริ่มต้นให้ได้มาวัด

ต่อมาได้มีโอกาสนั่งสมาธิอีกครั้ง จนเข้าถึงองค์พระภายในได้ องค์พระใสสว่างมาก ยิ่งกว่ากระจก สว่างเหมือนพระอาทิตย์เที่ยงวัน องค์พระภายในบอกให้เอาใจจรดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย มีความสุขมากที่สามารถคุยกับองค์พระภายในได้

เมื่อจบการศึกษา พี่ชายชวนมาทำงานบริษัททัวร์ จึงได้เป็นมัคคุเทศก์ วันหนึ่ง องค์พระภายในบอกให้ไปเอาเงินที่โรงแรมแทนพี่ชาย ซึ่งปกติพี่ชายจะเป็นคนไปเอา เพราะบริษัทอยู่บ้านคนอื่น การเก็บเงินไว้ที่บริษัทไม่ปลอดภัย ผู้ส่งเคสก็ทำตาม เมื่อไปเบิกเงินแล้วเดินออกมาถึงหัวโค้ง ก็พบคนร้ายเอาปืนจี้เอว บอกให้ส่งเงิน ผู้ส่งเคสไม่ยอม เพราะเงินหามาเกือบตาย จะมาของ่ายๆ ได้อย่างไร เอาเงินไว้ข้างหลัง คนร้ายจึงใช้ปืนลูกซองจ่อยิงเอวด้านซ้าย กระสุนกระจายเกือบ 20 นัด ล้มลง มือซ้ายปิดแผล แต่ไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย รู้สึก "หนังเหนียว"

ในตอนนั้นได้ยินองค์พระบอกให้ลุกขึ้น แต่ผู้ส่งเคสกลัวเลือดเลยไม่ยอมลุก มีใครบางคนตบหน้าให้หันไปดูแผลที่ถูกยิง ปรากฏว่าไม่มีอะไร ไม่มีเลือดเลย จึงลุกขึ้นสู้ มือซ้ายปัดถูกมือคนร้าย ทำให้ปืนตกพื้นและกระเด็นมาทางผู้ส่งเคส จึงหยิบปืนขึ้นมาเพื่อยิงคนร้าย แต่คนร้ายวิ่งหนีไปก่อน ปืนที่ผู้ส่งเคสเก็บได้ไม่มีกระสุนแล้ว

คนร้ายหนีไปพร้อมกระเป๋าที่มีเงินแสนกว่าบาท ส่วนกระเป๋าที่มีเงิน 6 หมื่นกว่าบาท ผู้ส่งเคสแย่งกลับมาได้ ตำรวจแปลกใจมากที่รอดชีวิต เพราะกระสุนทะลุผนังปูนเต็มไปหมด ต้องงัดกระสุนจากผนังไปพิสูจน์ แต่ผู้ส่งเคสไม่เป็นอะไรเลย มีเพียงรอยแดงและคราบเขม่าปืน รู้สึกว่าองค์พระในตัวเป็นซุปเปอร์ฮีโร่เหนือจินตนาการ

ผู้ส่งเคสไปวัดเรื่อยๆ จนได้พบคุณยายครั้งแรก คุณยายเดินเข้ามาสวมกอดแล้วพูดว่า "ลูกสาว ยายกลับมาแล้ว ให้มาอยู่กับยาย อย่าไปจากวัดนะ" คุณยายแนะนำ นำให้คิด ลิขิตด้วยตัวเอง แต่ผู้ส่งเคสไม่ได้ทำตามที่ท่านแนะนำ เพราะเป็นห่วงเรื่องคดีความอยู่ หลังจากการ "ขัดคำสั่ง" คุณยาย ผู้ส่งเคสก็พบเจออุปสรรคมาตลอด จนต้องออกจากบริษัททัวร์ ไปหางานใหม่ทำ และมีปัญหาอื่นๆ พันธนาการรอบตัว ล้มซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ต่อมาได้ไปวัดอีกครั้ง พบหลวงพ่อ หลวงพ่อ (กำลังนำนั่งสมาธิ) ชี้มาทางผู้ส่งเคสแล้วบอกว่า "ลูกจะต้องเป็นคนนำสาธุชนเข้าวัดในอนาคต" ผู้ส่งเคสท้วงว่า เป็นไปไม่ได้ ตัวเล็กนิดเดียว จะนำคนเข้าวัดได้อย่างไร ใครจะเชื่อ แต่หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสก็ได้มาเป็นมัคคุเทศก์ และได้ชักชวนชาวต่างประเทศจำนวนมากมาทำบุญที่วัด ตามที่หลวงพ่อบอกจริง ทุกครั้งที่นำทัวร์ จะพาคณะทัวร์เข้าวัดเพื่อให้พวกเขาเข้าใจบุญมากขึ้น

สำหรับงานบุญใหญ่สร้างพระ 3 แสนองค์ ผู้ส่งเคสก็ได้ทำหน้าที่ชวนคนสร้างพระ วันไหนที่ไม่ได้นั่งสมาธิ ออกไปชวนคนจะไม่สำเร็จเลย แต่วันไหนนั่งสมาธิ น้อมคนเหล่านั้นเข้ามาไว้ที่ศูนย์กลางกาย เมื่อออกไปชวนจะสำเร็จทุกราย ชวนได้แล้ว 100 กว่าองค์ สาธุค่ะ

พ่อของผู้ส่งเคส ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ แต่ผิดศีลข้อ 3 มากที่สุด ต่อมาป่วยเป็นโรคมะเร็งลูกอัณฑะ ขณะป่วย มีกัลยาณมิตรแนะนำให้ทำบุญ แต่อาการกลับทรุดหนักลงเรื่อยๆ ผู้ส่งเคสได้นั่งสมาธิและอธิษฐานว่า ถ้าพ่อจะจากไปก็ขอให้ไปอย่างสงบ อย่าให้ทรมาน แล้วท่านก็จากไปอย่างสงบจริง

พี่สาวคนโตคนที่ 3 และพี่ชายคนที่ 4 เป็นฝาแฝดกัน ช่วงเด็กราว 7-8 ขวบ ฐานะยากจน ต้องไปอยู่กับยาย ได้นำกระโถนของยายลงมาเททิ้งข้างล่าง แล้วสะดุดล้มตกบันไดกลิ้งลงมาทั้งคู่ อายุได้ 10 กว่าขวบ ทั้งคู่ก็เริ่มมีอาการผิดปกติทางสายตา มองไม่เห็นด้านข้าง ต้องมองตรงอย่างเดียว กลางคืนมองไม่เห็น ต้องมีคนจูงตลอด แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นโรคจอประสาทตาเสื่อม และมีโอกาสตาบอดสูง

ผู้ส่งเคสมีความผูกพันกับเพื่อนกัลยาณมิตรคนแรกมาก แต่ต่อมาไม่เข้าใจกัน ต้องแยกกันสร้างบารมี

นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังมี "มนต์เสน่ห์" สำหรับผู้หญิงมาก ถึงขนาดทำให้ผู้หญิงทะเลาะกันเพราะผู้ส่งเคสมาหลายรายแล้ว

มีอาการปวดหลังมาก รักษาด้วยวิธีต่างๆ หมดเงินเกือบ 1 ล้านบาทแล้ว ก็ยังไม่หาย ส่งผลกระทบต่อการนั่งสมาธิ

ผู้ส่งเคสสงสัยเกี่ยวกับเรื่องราวของตนเองและครอบครัว จึงกราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ดังนี้ค่ะ