EP.926 ลูกเจ้าพ่อ

ผู้ส่งเคสเริ่มรู้จักวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๒ ครับ แต่ในตอนนั้นยังไม่พบผู้ประสานงานบุญ (ผู้ นำ บน) หรือหมู่คณะ จะได้ยินแต่ข่าวที่ไม่ดีเกี่ยวกับวัดเป็นส่วนใหญ่ครับ แต่ด้วยศรัทธาที่มีอยู่ ผู้ส่งเคสก็ยังได้มาทำบุญที่วัดตามโอกาส และได้มีโอกาสสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้กับคุณพ่อ คุณแม่ และตัวผู้ส่งเคสเองถึง ๔ องค์ ตั้งแต่ช่วงแรกๆ จนถึงปัจจุบันครับ ต่อมาประมาณปี พ.ศ. ๒๕๔๗ จึงได้มีโอกาสมาพบผู้ประสานงานบุญ (ผู้ นำ บุญ) และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผู้ส่งเคสได้เข้ามาวัด และทำบุญมากขึ้นเกือบทุกบุญเลยครับ

เรื่องราวชีวิตของผู้ส่งเคสเริ่มพลิกผัน หลังจากที่คุณแม่เสียชีวิต ธุรกิจของผู้ส่งเคสก็เริ่มไม่ประสบความสำเร็จ และภรรยาคนสุดท้อง (ซึ่งตามเนื้อหาต่อมาหมายถึงภรรยาคนที่ ๒) ที่เคยร่วมทำบุญใหญ่กับผู้ส่งเคสหลายครั้ง ก็ขอเลิกไปครับ เหตุการณ์เหล่านี้เป็นแรงกระตุ้นให้ผู้ส่งเคสเกิดความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิต ประกอบกับได้รับการสนับสนุนจากน้องสาวคนรอง จึงตัดสินใจมาบวชระยะสั้นครับ การบวชครั้งนี้ทำให้ผู้ส่งเคสได้พบทางของตัวเอง และได้พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ พร้อมทั้งตั้งปณิธานว่าจะสร้างความดีอย่างต่อเนื่องเพื่อไปให้ถึงที่สุด และจะได้ตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษด้วยครับ

ผู้ส่งเคสเป็นพี่ชายคนโตในบรรดาพี่น้อง ๘ คน คุณพ่อคุณแม่มีลูกชายคนโตคือผู้ส่งเคสก่อน แล้วก็ได้ลูกสาวอีก ๔ คน แต่คุณแม่อยากได้ลูกชายอีก จึงไปบนบานขอจากศาลเจ้าพ่อตากสินที่วัดใกล้บ้าน และก็ได้ลูกชายเพิ่มมาอีก ๓ คนครับ ด้วยเหตุนี้ ผู้ส่งเคสจึงถูกสันนิษฐานว่าเป็นลูกของเจ้าพ่อ หรือที่เรียกกันว่า “ลูกเจ้าพ่อ” ครับ

ชีวิตของผู้ส่งเคสพบเจอความทุกข์หลายอย่างครับ น้องชายคนที่ ๖ ซึ่งเป็นหนึ่งในลูกชายที่คุณแม่ไปขอมาจากศาลเจ้าพ่อตากสิน เป็นโรคลิ้นหัวใจรั่วมาตั้งแต่กำเนิดครับ เมื่ออายุ ๓๐ ปี อาการหนักมาก จนต้องส่งโรงพยาบาล คืนหนึ่งประมาณตี ๒ ออกซิเจนที่ใส่ไว้หลุดไป กว่าจะพบ ก็น่าจะขาดอากาศหายใจไปประมาณ ๑๕ นาที หมอปั๊มหัวใจช่วยชีวิตไว้ได้ แต่ก็ไม่ฟื้น ผ่านไป ๑๒ วัน จึงไปทำสังฆทานที่วัดแห่งหนึ่งและอธิษฐานขอให้ฟื้น ไม่น่าเชื่อว่าบ่าย ๔ โมงวันนั้นเขาก็ฟื้น โดยชี้มือให้แกะผ้าปิดตาออก พี่น้องดีใจมาก เขาจำความได้ตามปกติ แต่คืนนั้นเอง ความดันของเขาก็ต่ำลงเรื่อยๆ จนเป็นศูนย์ และสิ้นใจไปประมาณเกือบ ๔ ทุ่มของวันนั้น คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าเจ้าพ่อให้ลูกที่เป็นโรคหัวใจรั่วมาให้ด้วย

น้องชายคนที่ ๗ ก็เป็นอีกคนที่คุณแม่ขอมาจากศาลเจ้าพ่อตากสิน วันหนึ่ง ขณะที่น้องชายขับมอเตอร์ไซค์ไปเก็บเงินลูกค้า ก็ถูกรถตู้เฉี่ยวชน ตัวกระเด็นไปไกล ๔-๕ เมตร หมวกกันน็อกแตก ๒ ท่อน เขาถูกน็อก ส่งโรงพยาบาล และเสียชีวิตทันที เพราะกะโหลกบาง แตกละเอียด ไม่สามารถรักษาได้ เขาเสียชีวิตขณะอายุได้ ๒๕ ปีครับ คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าล้วนตายหมด

คุณแม่เองก็มีปัญหาสุขภาพ เป็นโรคเบาหวาน ไขมันในเลือดสูง ตับ ไต และหัวใจไม่ค่อยดี ภาวะแทรกซ้อนจากเบาหวานทำให้โรคไตและหัวใจเพิ่มขึ้น ปลายปี ๒๕๔๘ คุณแม่อายุ ๖๗ ปี ไตเริ่มวาย ต้องฟอกไต ตรวจพบเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงหัวใจตีบถึง ๓ เส้น เลือดไปเลี้ยงหัวใจไม่ได้พอ ควรต้องผ่าตัด แต่ร่างกายไม่แข็งแรงพอ จึงต้องรักษาด้วยวิธีอื่นไปเรื่อยๆ ลูกๆ บอกแม่เสมอว่าถ้าแข็งแรงจะได้ผ่าตัดหายเป็นปกติ แต่แม่ไม่ได้รับโอกาสนั้นเลย ก่อนเสียชีวิต ลูกๆ และคุณพ่อช่วยกันสวดมนต์ให้คุณแม่ฟังตลอดจนท่านสิ้นใจไปอย่างสงบ

ผู้ส่งเคสปกติชอบอยู่คนเดียว ไม่ค่อยมีเพื่อน เพราะรู้สึกไม่ค่อยได้รับความจริงใจ และเพื่อนมักนำความเสียหายมาให้ เพื่อนที่สนิทที่สุดน่าจะเป็นภรรยา แต่ก็ไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้นาน ผู้ส่งเคสจึงมีภรรยามาถึง ๓ คน

ภรรยาคนแรก พบเมื่ออายุ ๑๘ ปี ขณะกำลังศึกษาในมหาวิทยาลัย ได้คบกับเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งเรียนที่เดียวกัน ไปมาหาสู่กันจนพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายยอมรับ พ่อแม่ฝ่ายหญิงมีฐานะและกิจการดี ให้ผู้ส่งเคสไปช่วยกิจการ ทั้งคู่จึงตัดสินใจไม่เรียนต่อและแต่งงานกัน มีลูกชาย ๑ คน หลังแต่งงาน ผู้ส่งเคสรู้สึกตัดสินใจผิด เพราะพ่อแม่ภรรยาต้องการให้ช่วยงานฝ่ายเดียว แต่ผู้ส่งเคสก็ต้องเป็นกำลังสำคัญช่วยกิจการของคุณพ่อตัวเองด้วย คุณครูไม่ใหญ่ตั้งข้อคิดเห็นว่าไม่น่าจะขนาดนั้น ควรเรียนให้จบก่อน และกล่าวว่าคู่ชีวิตคือสองคน ถ้ามีหลายคนไม่น่าเรียกว่าคู่ชีวิต

ต่อมา ผู้ส่งเคสว่างงาน ไม่รู้จะทำอะไร ก็ไปพบผู้หญิงอีกคนหนึ่ง หน้าตาดี อายุเพียง ๑๙ ปี วันหนึ่ง ขณะขับรถไปกับเธอ มีผู้ชายมาเคาะกระจก แสดงตัวว่าเป็นสามีของเธอ เธอร้องไห้ บอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นอาจารย์ที่สอน และหลอกข่มขืนเธอมา ๓-๔ ปีก่อน จนต้องออกมาอยู่ด้วยกัน แต่เนื่องจากเขามีภรรยาหลายคน เธอจึงพยายามเลิก ผู้ส่งเคสได้ฟังก็สงสารและอยากช่วย แต่ตอนนั้นก็มีภรรยาและเพิ่งมีลูกชายคนแรก จึงยังไม่ยุ่งกับเธอ ๘ เดือนผ่านไป ได้พบเธออีกครั้งและมีความสัมพันธ์กัน รู้สึกไม่สบายใจที่รักคนที่มีเจ้าของ จึงตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้ภรรยาคนแรกฟัง ภรรยาดีมาก ยอมให้มีภรรยาคนที่ ๒ ได้ แต่มีข้อแม้ให้ทำหมันถาวร ผู้ส่งเคสก็ตกลง

วันหนึ่ง ธุรกิจผิดพลาด เป็นหนี้มาก ต้องหนีเจ้าหนี้ไปกับภรรยาคนที่ ๒ แต่ยังติดต่อภรรยาคนแรกและแอบไปเยี่ยมลูกชายเสมอ คิดว่าถ้าเคลียร์หนี้ได้จะกลับบ้าน แต่ภรรยาคนแรก รอไม่ได้ เลยแต่งงานใหม่กับผู้ชายที่ดีและดูแลลูกชายกับภรรยาเก่าผู้ส่งเคสเป็นอย่างดี ไม่นาน ผู้ส่งเคสก็เคลียร์หนี้ได้ ตกลงกับเจ้าหนี้ได้ รู้สึกดีใจ ตั้งใจจะเป็นคนดี เริ่มให้ทาน ศึกษาธรรมะ ถวายรถตู้ สร้างพระพุทธรูป ได้ศึกษาธรรมะที่วัดปากน้ำภาษีเจริญกับพระอาจารย์รูปหนึ่งด้วยความศรัทธา ขอภรรยาออกบวชระยะสั้นและไปปฏิบัติธรรมด้วยกัน

หลังจากทำบุญมาก กิจการดีขึ้น มีเงินเหลือใช้มาก แต่ก็ประสบเหตุการณ์ไม่คาดคิด ถูกลอบยิงเฉียดตาย อีกครั้ง รถเกิดอุบัติเหตุ เหล็กราวสะพานเสียบเข้าสะโพก ถูกผ่าตัด นอนโรงพยาบาลเป็นเดือน ช่วงนี้ภรรยาคนที่ ๒ ขอให้แก้หมัน เพราะอยากมีลูก ผู้ส่งเคสตัดสินใจแก้หมัน และได้ลูกสาว ๒ คนครับ คุณครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าขนาดป่วยยังคิดเรื่องอื่น (มีลูก) ได้

ต่อมา เหมือนเป็นบาปของผู้ส่งเคส ภรรยาคนที่ ๒ แอบมีความสัมพันธ์กับลูกน้องที่ไว้ใจ ไปไหนมาไหนด้วยกัน ผู้ส่งเคสได้แต่คิดว่าทำไมเวรกรรมตอบสนองเร็ว ทั้งสองคนมีหน้ามีตาในสังคม จึงต้องทนอยู่ด้วยกัน ผู้ส่งเคสอึดอัดใจมาก

จนกระทั่งมาเจอผู้หญิงคนที่ ๓ ไม่คิดไม่เข็ด เธอมีความมั่นใจ ทิฐิสูง หน้าตาดี เป็นผู้มีตำแหน่งจากการประกวด ที่แปลกคือ เธอมีเพื่อนเป็นกะเทย เป็นเก และเพื่อนผู้หญิงที่ชีวิตคู่ไม่ประสบความสำเร็จเกือบทั้งหมด ด้วยความที่ผู้ส่งเคสไม่ตั้งมั่นในความดี จึงหันกลับมาดื่มและเสพยากับเธอ และมีความสัมพันธ์กัน ทั้งคู่กินเที่ยว ใช้เงินฟุ่มเฟือยมาก ๑ ปีผ่านไป ผู้ส่งเคสขอเลิกกับภรรยาคนที่ ๒ มาอยู่กับเธอ ทั้งคู่ได้มาทำบุญใหญ่ๆ ที่วัดพระธรรมกายด้วยกันหลายครั้ง แต่สุดท้าย ภรรยาคนที่ ๓ ขอไปเรียนหนังสือ เริ่มมีเพื่อนฝูง เที่ยวดึก ทำให้ขัดแย้งกัน วันหนึ่ง เธอขอเลิก โดยอ้างว่าผู้ส่งเคสติดยาทำให้เธอเสียอารมณ์ และเธอไม่ได้รักแล้ว

ผู้ส่งเคสทำธุรกิจหลายอย่าง ทั้งอสังหาริมทรัพย์ รถยนต์ สถานบันเทิง แต่ไม่สามารถใช้ชื่อตัวเองได้เลย เพราะชื่อเป็นหนี้เสีย มีหนี้สินมาก กู้เงินไม่ได้ จึงเริ่มใช้ชื่อคนอื่นมาทำแทน ทั้งคนที่มีชีวิตและใช้บัตรประชาชนของคนที่ตายแล้วในการกู้เงินเพื่อลงทุน

น้องสาวคนที่ ๒ เมื่อคุณแม่เสียชีวิต ได้ตั้งใจทำกุศลให้คุณแม่ คุณยาย และน้องชายที่เสียชีวิตไปแล้ว น้องสาวไปทำบุญที่วัดพระธรรมกายทุกวัน เมื่อผู้ส่งเคสมีความทุกข์ น้องสาวก็ชวนทำบุญทุกวันเช่นกัน เมื่อผู้ส่งเคสอยากบวช น้องสาวก็ช่วยหาทางให้ได้มาบวชที่วัดพระธรรมกาย แต่ครอบครัวมีความวุ่นวาย ขัดแย้งกันมากเรื่องการดำเนินชีวิตและการทำบุญ โดยเฉพาะน้องสาวคนที่ ๒ กับคุณพ่อ คุณแม่ และพี่น้องคนอื่น

ผู้ส่งเคสได้เข้าบวชระยะสั้นที่วัดหลังจากคุณแม่เสียชีวิต ได้ถวายกฐินให้ท่าน ตอนนี้ผู้ส่งเคสทำบุญที่วัดเกือบทุกวัน พยายามทำบุญและอยู่ในบุญเกือบทุกบุญ

เรื่องราวที่เล่ามานี้คือสิ่งที่ผู้ส่งเคสประสบพบเจอในชีวิต และนำมาสู่คำถามดังต่อไปนี้ครับ