EP.918 ทองหลังพระอมตะกว่าเพชร ตอนที่ 2

ผู้ส่งเคส เป็นนักเรียนอนุบาลคนใหม่ ที่ได้เคยส่งเคสมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อวานนี้ ผู้ส่งเคสรู้สึกปลื้มปิติในทุกคำตอบของคุณครูไม่ใหญ่ จากประสบการณ์ที่ได้ไปศึกษาและทำงานทั้งในและต่างประเทศกว่า 60 ปี แสดงว่าผู้ส่งเคสมีอายุมากแล้ว แต่ท่านหยุดเวลาแห่งความหล่อเอาไว้ และเดินทางไปต่างประเทศกว่า 60 ครั้ง โดยไม่นับประเทศเพื่อนบ้าน ทำให้ได้พบกับบุคคลหลายระดับที่สนิทกันมาก มักจะทำสิ่งดีๆ ร่วมกัน เช่น สร้างวัดร่วมกับผู้นำประเทศท่านหนึ่ง ผู้ส่งเคสรักและผูกพันกับบุคคลหลายคนเหมือนลูกบุญธรรม และมีเพื่อนสนิทที่รักมาก ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ผู้ส่งเคสมีความปรารถนาที่จะให้เพื่อนๆ ทุกคนได้รู้จักการทำสมาธิตามวิธีของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี ชีวิตผู้ส่งเคสได้ผ่านโลกและเห็นคนมามากมายทุกระดับ และดีใจที่ได้มาพบคุณครูไม่ใหญ่และเป็นนักเรียนร่วมชั้นเดียวกับเพื่อนนักเรียนอนุบาลทั่วโลกที่มีอุดมการณ์เดียวกันคือทำความสุขภายในให้เกิดขึ้นกับตนเองและแบ่งปันเพื่อความสงบสุขของครอบครัว สังคม ประเทศชาติ และโลก

เรื่องราวในเคสนี้เป็นภาคต่อจากเมื่อวานนี้ ซึ่งเป็นเรื่องราวของท่านอาจารย์ที่ยาวมาก แต่ได้ถูกตัดทอนไป แม้จะไม่ทราบชื่อท่านอาจารย์ แต่คุณวิญญาณมีความเห็นว่าเรื่องราวของท่านไม่ควรเลือนหายไปจากโลกใบนี้ โดยเฉพาะจากผืนแผ่นดินไทย มีหลายเรื่องราวที่ท่านอาจารย์ต้องเอาชีวิตเข้าประเดิมพันในการไปทำหน้าที่ปิดทองหลังพระ เพราะพระพุทธรูปนั้นอยู่บนภูเขาสูง ต้องข้ามน้ำ ข้ามทะเล ข้ามเทือกเขา หนทางนั้นอันตรายและกันดารจริงๆ ต้องมีหัวใจแกร่งกล้าและเห็นความสำคัญในการเอาทองแผ่นนี้ไปปิดด้วยมือตัวเอง เพื่อให้พระพุทธศาสนาคงอยู่คู่โลก โดยเฉพาะบนผืนแผ่นดินไทย การเดินทางไปปิดทองหลังพระไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องฝ่าฟันอันตรายนานัปการ ทั้งภัยธรรมชาติ ภัยโรคภัยไข้เจ็บ ภัยพาลสารพัด ในช่วงนั้นเหตุการณ์โลกเกิดวิกฤตไปทุกหนทุกแห่ง โดยเฉพาะในผืนแผ่นดินไทย แต่ท่านก็ไปเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ตายไม่ว่า ขอให้ได้ไปแปะทองแผ่นนี้ เรื่องราวของท่านน่าศึกษาเรียนรู้ คุณครูไม่ใหญ่ก็เคยคุยกับท่านและถามคำถามท่าน

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลคนใหม่ที่ได้ส่งเคสมาแล้วครั้งหนึ่งและรู้สึกปลื้มปิติในคำตอบของคุณครูไม่ใหญ่ จึงขอความเมตตาส่งเคสเพิ่มเติม ถามถึงบุคคลอันเป็นที่รักที่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งล้วนเป็นผู้ที่อยู่ในความประทับใจของผู้ส่งเคส ผู้ส่งเคสมีประสบการณ์เดินทางและทำงานทั้งในและต่างประเทศกว่า 60 ปี เดินทางไปต่างประเทศกว่า 60 ครั้ง โดยไม่นับประเทศเพื่อนบ้าน ทำให้ได้พบกับบุคคลหลายระดับที่สนิทกันมาก อย่างเมื่อวานนี้ก็เห็นระดับผู้นำของประเทศ ซึ่งกว่าจะเป็นผู้นำใหญ่ระดับนั้นได้ ได้ทำทานสงเคราะห์โลกมาเยอะ และเคยเป็นครูด้วย ท่านไปพบบุคคลสำคัญท่านนี้มากเมื่อวาน

ผู้ส่งเคสได้พบกับบุคคลหลายระดับที่สนิทกันมากและมักจะทำสิ่งดีๆ ร่วมกัน เช่น สร้างวัดร่วมกับผู้นำประเทศท่านหนึ่ง อาชีพท่านสร้างบารมีจริงๆ คือไปประเทศไหน เจอท่านผู้นำประเทศนั้น ก็ชวนสร้างวัด ผู้ส่งเคสมีหลายคนที่รักเหมือนลูกบุญธรรม คนแรกเป็นคนไทย พ่อแม่เป็นเพื่อนสนิทกับผู้ส่งเคส เป็นคนมีความกตัญญูสูง เชื่อฟังคำแนะนำของผู้ใหญ่ ลูกชายคนนี้เฉลียวฉลาด เรียนเก่ง มีความสามารถหลายด้าน ทั้งการปกครองและธุรกิจจนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ผู้ส่งเคสภูมิใจเสมอเพราะเห็นเขามาตั้งแต่เกิด จึงรักและผูกพันกับเขามาก นั่นคือลูกบุญธรรมคนแรกที่อยู่ในประเทศ

ลูกบุญธรรมอีกท่านหนึ่งเป็นชาวต่างประเทศ มีทั้งเชื้อสายในและนอกประเทศ ตระกูลสูง คุณพ่อเขาและพ่อของภรรยาเป็นระดับผู้นำประเทศ แสดงว่าผู้ส่งเคสได้สัมผัสมือกับผู้นำทั้งนั้น เขาเป็นคนจิตใจดี บุคลิกดี เป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่ระดับสูง มีความสามารถด้านการปกครอง เป็นคนมีทรัพย์มาก ทั้งสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์ มีที่ดินกว่า 2 ล้านไร่ และมีธุรกิจขนาดใหญ่หลายอย่าง มีบริวารกว่า 30,000 คน มีทีมงานเก่งคัดกรองคนเก่งและดีให้ จึงได้พบคนเก่งและดีมีคุณภาพ การที่ใครสักคนมีที่ดิน 2 ล้านไร่ มีบริวารกว่า 30,000 คน มีทรัพย์สมบัติมากมาย ไม่ใช่เรื่องง่าย แถมยังรูปหล่ออีก เขาขอคำปรึกษาผู้ส่งเคสเสมอเรื่องการเป็นผู้นำระดับสูงสุดของประเทศตามครอบครัว ลูกบุญธรรมคนนี้มักให้กำลังใจผู้ส่งเคสเสมอ และมักเดินทางมาช่วยในเรื่องที่ผู้ส่งเคสต้องการ

ผู้ส่งเคสมีเพื่อนที่รักและสนิทกันอีกคนหนึ่ง เป็นชาวอเมริกัน รู้จักกันมาแค่ 50 กว่าปี ตอนนั้นผู้ส่งเคสยังหนุ่ม เป็นนักศึกษาฝึกงานในอเมริกา นำนักการเมืองไทยชั้นนำพบผู้นำในอเมริกา เราสองคนเป็นผู้ประสานงานต่างประเทศ ไม่เพียงแค่เป็นล่าม แต่เป็นผู้ประสานงานและประสานใจต่างประเทศให้ด้วย สมัยเด็กเขาอยู่กับท่านผู้นำคือไอเซนฮาวร์ เมื่อเรียนมหาวิทยาลัย ได้ความคิดจากท่านว่ามนุษยโลกต้องมีความสัมพันธ์จากบุคคลถึงบุคคล (personal to personal) ด้วยความปรารถนาจะเห็นประเทศต่างๆ มีความสงบ อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ปราศจากสงคราม ตรงกับพุทธวินัยแห่งธรรมะในพระพุทธศาสนาแบบบุคคลต่อบุคคล จิตต่อจิต ตรงกับมรรค 8 ข้อ 18 ความตั้งจิตมั่นที่ถูกต้อง จึงได้ร่วมมือกันจัดตั้งกรุ๊ปขึ้นมาในปี พ.ศ. 2495 คือการรับประทานอาหารเช้าแล้วอธิษฐานร่วมกัน (National Prayer Breakfast) พูดคุยสร้างสัมพันธภาพที่ดีต่อกันระหว่างนานาชาติกว่า 105 ประเทศ นำไปสู่การตั้งจิตอธิษฐานให้ทุกประเทศมีสันติภาพทั่วโลก อันจะนำไปสู่ความช่วยเหลือและแก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างกัน เราคุยกันว่าเราจะให้และแบ่งปัน เพราะเราทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียวกัน โลกนี้คือ my world ทั้งหมดคือ 1 หนึ่งคือทั้งหมด ถ้าเรารวมกันเป็นหนึ่งเดียวและมั่นใจว่าเปลี่ยนแปลงโลกนี้ได้ โลกก็เปลี่ยนแปลงได้ โลกแล้วแต่เรา ถ้าอยากให้โลกสงบสุข ก็ช่วยกันทำ ผู้ส่งเคสถึงตอนนี้นึกถึงการทำสมาธิแบบพระมงคลเทพมุนี หรือหลวงปู่ของเรา เหมือนเพลงพรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้วของคุณครูไม่ใหญ่ ด้วยประโยคความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความแตกต่างและความขัดแย้งจะหมดไป ด้วยวิธีง่ายๆ ที่ใครๆ นึกไม่ถึง อันเป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้ทุกคนทุกประเทศทั่วโลกพบสันติภาพได้จริง ทำให้ผู้ส่งเคสมีกำลังใจนั่งสมาธิอย่างมีความสุขทุกวัน

ผู้ส่งเคสจะอายุครบ 1 ศตวรรษในอีกไม่กี่ปี ดีใจที่ได้พบคุณครูไม่ใหญ่และเป็นนักเรียนอนุบาลทั่วโลกที่มีอุดมการณ์เหมือนกัน อยากให้ทุกคนหันหน้าเข้าหากัน มาใช้วิธีแก้ไขที่ถูกต้อง เพราะนี่คือทางเลือกที่ดีกว่าและดีที่สุด

ผู้ส่งเคสประสบความสำเร็จหลายเรื่องในชีวิต แต่มีเรื่องหนึ่งยังทำไม่สำเร็จ คือผู้ส่งเคสกลัวผี ใครจะเชื่อว่าหล่อๆ แบบนี้ยังกลัวผี ทำใจเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ เป็นไปได้ไหมที่ทวดหญิงผู้ส่งเคสเป็นชาวไทยภูเขานับถือผี เห็นมาตั้งแต่เด็ก แม้ต่อมาก็ยังคงมีประเพณีฟ้อนผีมดปีละครั้งจนถึงทุกวันนี้ เวลาไปต่างประเทศก็ต้องไปขอให้ช่วยคุ้มครอง ทำให้กลัว ถึงขนาดมีคาถาประจำใจไปท่องเวลาได้ยินเสียงวิเวกวังเวง คือ "โอมุ ตุ๊ดๆ กูเป็นมนุษย์ มึงเป็นพระธรรม อย่า" เป็นการยกย่องผีแล้วต่างคนต่างอยู่ หลวงปู่รูปหนึ่งที่วัดพระบาทตากผ้าเคยเล่าให้ฟัง ตอนสมัยท่านออกธุดงค์ใหม่ๆ กลัวอาจารย์มากกว่ากลัวเสือ แต่ก็กลัวเสือเหมือนกัน ใช้คาถานี้กับเสือว่า "นั่นเสือรึ" เสือเงยหน้าขึ้น "Yes" ท่านบอก "เจ้าอยู่ตรงนั้น เราอยู่ตรงนี้" แล้วกลับ