EP.986 หัวใจล้มเหลวด้วยคารมเสียดแทงใจ

ผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นลูกสาว ได้ติดตาม คุณครูไม่ใหญ่ และวัดพระธรรมกายมาโดยตลอด ได้เห็นคุณพ่อ คุณแม่ และคนใกล้ชิด ได้สร้างบุญ สร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างเต็มที่ แต่เมื่อท่านเหล่านั้นได้เสียชีวิตลง ก็ยังมีความกังวลและอยากทราบความเป็นไปในปรโลกของท่าน จึงได้กราบขอความเมตตาจาก คุณครูไม่ใหญ่ ให้เมตตาคลุมบุญและเล่าเรื่องราวในปรโลก รวมถึงวิบากกรรมที่ทำให้ท่านเสียชีวิตด้วยเหตุการณ์ต่างๆ กันไป เพื่อเป็นเครื่องยืนยันและเป็นกำลังใจในการสร้างบุญต่อไป

เรื่องราวเริ่มต้นจากชีวิตอันงดงามของคุณพ่อของผู้ส่งเคส ท่านชื่อพิษณุศรี เกิดปี 2492 มีจิตใจโอบอ้อมอารี ใจเย็น พูดน้อย ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ขยัน อดทน และรักครอบครัวอย่างยิ่ง ท่านเริ่มเข้าวัดพระธรรมกายในปี 2540 และได้มีโอกาสมาช่วยงานบุญที่ศูนย์พยาบาล โดยการจับเส้นพระผู้ใหญ่ทุกวันเสาร์ ตั้งแต่ปี 2541 ถึง 2551 รวมเกือบ 10 ปี เมื่อได้เข้าวัด ปฏิบัติธรรม และเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมมากขึ้น ท่านก็ได้เลิกกิจการทำฟาร์มไก่และปลา แล้วก็เร่งสร้างบุญอย่างเต็มที่เต็มกำลัง จนกระทั่งในวันที่ 6 เมษายน 2551 หลังจากการรับบุญในภาคเช้าเสร็จสิ้น ท่านได้เดินทางไปทำธุระที่จังหวัดสมุทรปราการ ขากลับวัด ขณะนั่งรถตู้โดยสาร ท่านก็ได้ประสบอุบัติเหตุ รถตู้พุ่งชนเสาไฟฟ้าเกาะกลางถนนหน้าโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ ทำให้ท่านเสียชีวิตในทันที รวมอายุได้ 59 ปี สร้างความโศกเศร้าเสียใจแก่ครอบครัวเป็นอย่างมาก ทุกคนในครอบครัวพยายามไม่ร้องไห้เสียใจ เพราะเกรงว่าคุณแม่จะยิ่งเศร้า และดวงวิญญาณของคุณพ่อจะเป็นห่วง จึงคอยพูดถึงบุญอยู่ตลอดเวลา ในวันที่นำอัฐิไปลอยอังคาร ก็ได้นำอัฐิเวียนรอบมหาธรรมกายเจดีย์ 1 รอบใหญ่ พร้อมทั้งพูดถึงบุญที่คุณพ่อเคยทำไว้ตลอดชีวิตด้วย ผู้ส่งเคสจึงกราบขอความเมตตา คุณครูไม่ใหญ่ ว่าคุณพ่อละโลกแล้วเป็นอย่างไร อยู่ที่ใด และด้วยวิบากกรรมใดจึงอายุสั้นเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ

ถัดมาเป็นเรื่องของคุณแม่ท่านแรกของผู้ส่งเคส ท่านชื่อมนทิรา เกิดปี 2480 และเสียชีวิตปี 2551 รวมอายุได้ 71 ปี คุณแม่เป็นคนเจ้าLระเบียบ รักความสะอาด มีเสน่ห์ปลายจวัก มีอัธยาศัยดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ขยัน อดทน รักการทำบุญ และเป็นที่รักของทุกคน ท่านเริ่มทำบุญอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ประมาณปี 2540 โดยบุญที่ท่านปลื้มมากและทำเป็นประจำทุกเดือนเกือบ 10 ปี คือการทำอาหารและจัดบูชาข้าวพระในวันอาทิตย์ต้นเดือนด้วยความตั้งใจ ประณีต สวยงาม ปลายปี 2549 คุณแม่เริ่มมีอาการป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ และเข้ารับการผ่าตัดในปี 2550 หลังจากการผ่าตัด คุณแม่เลือกใช้ธรรมโอสถในการรักษา แทนการให้คีโมและฉายแสง ตามคำแนะนำของพระเถระที่ท่านเคารพ โดยการถวายภัตตาหาร ปล่อยปลา และปล่อยวาง ท่านจึงเร่งสร้างบุญทุกบุญไม่ขาด แม้กระทั่งขณะอยู่บนเตียงคนป่วย จนวาระสุดท้ายของชีวิต คุณแม่ก็จากไปด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ ผู้ส่งเคสจึงกราบขอความเมตตา คุณครูไม่ใหญ่ ว่าคุณแม่ท่านแรกละโลกแล้วเป็นอย่างไร อยู่ที่ใด มีอะไรฝากถึงลูกหลานหรือไม่ และด้วยวิบากกรรมใดจึงเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่

ต่อมา เป็นเรื่องของคุณแม่ท่านที่สองของผู้ส่งเคส ซึ่งเสียชีวิตปี 2551 เช่นกัน รวมอายุได้ 75 ปี คุณแม่ท่านนี้เป็นคนอัธยาศัยดี ใจเย็น ชอบเอื้อเฟื้อช่วยเหลือ ทำบุญ แต่ไม่ค่อยได้มาวัดพระธรรมกายเพราะสุขภาพไม่ดี เป็นโรคหัวใจ เดินไกลแล้วหอบ เมื่อลูกสาวชวนทำบุญ ท่านก็ร่วมบุญทุกบุญ ในช่วงวาระสุดท้าย ท่านกำลังจะออกไปนอกบ้านกับน้องชาย ขณะกำลังจะใส่ถุงเท้าก็ล้มฟุบและเสียชีวิตทันทีด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ทำให้ผู้ส่งเคสไม่มีโอกาสได้ทำหน้าที่ลูกที่ดีในวาระสุดท้ายให้คุณแม่ ผู้ส่งเคสจึงกราบขอความเมตตา คุณครูไม่ใหญ่ ให้คลุมบุญและไปเยี่ยมคุณแม่ เพื่อให้ท่านไปสู่สุคติโลกสวรรค์ ไม่ต้องกังวลกับลูกๆ

คุณครูไม่ใหญ่ ได้เมตตาคลุมบุญและเล่าเรื่องราวในปรโลกของบุคคลทั้งสามให้กับผู้ส่งเคสได้รับฟัง