ทุพฺโภชนทุกฺขเสยฺยาหิ

ต้นไม้

ผู้มีอันประทุษร้ายเป็นปกติ

มีใจอันโทษประทุษร้ายแล้ว; ผู้มีใจอันโทษประทุษร้ายแล้ว

ความที่แห่ง…เป็นผู้มีอันประทุษร้ายเป็นปกติ

ผู้มีปัญญาทราม; ผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว

มีภิกษาอันบุคคลหาได้โดยยาก; ใช้ขยาย เวรญฺชา ว่า เมืองเวรัญชามีภิกษาอันบุคคลหาได้โดยยาก

บุคคลผู้มีปัญญาทราม; บุคคลผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว

เมืองเวรัญชา มีภิกษาอันบุคคลหาได้โดยยาก

ผู้มีปัญญาทราม

ภัยแต่ภิกษาอันบุคคลหาได้โดยยาก; ภัยคือทุพภิกข์