ทุมฺมน

ผู้มีปัญญาทราม; ผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว

ต้นไม้

บุคคลผู้มีปัญญาทราม; บุคคลผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว

เพราะโภชนะอันโทษประทุษร้ายแล้วและการนอนอันลำบากทั้งหลาย

ผู้มีปัญญาทราม

ผู้มีอันประทุษร้ายเป็นปกติ

อันบุคคลเปลื้องได้โดยยาก

ความที่แห่ง…เป็นผู้มีอันประทุษร้ายเป็นปกติ

อันประกอบชั่วแล้วทั้งประกอบดีแล้ว

มีภิกษาอันบุคคลหาได้โดยยาก; ใช้ขยาย เวรญฺชา ว่า เมืองเวรัญชามีภิกษาอันบุคคลหาได้โดยยาก