ทุมฺเมธปุคฺคล

ผู้มีปัญญาทราม

ผู้มีปัญญาทราม; ผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว

อันบุคคลเปลื้องได้โดยยาก

มีใจอันโทษประทุษร้ายแล้ว; ผู้มีใจอันโทษประทุษร้ายแล้ว

อันประกอบชั่วแล้วทั้งประกอบดีแล้ว

ต้นไม้

อันรีดอยู่

เพราะโภชนะอันโทษประทุษร้ายแล้วและการนอนอันลำบากทั้งหลาย

อันรักษาได้โดยยาก

ผู้มีอันประทุษร้ายเป็นปกติ