หน้าศัพท์เฉพาะ
ผู้มีปัญญาทราม; ผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว
ผู้มีปัญญาทราม; ผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว
ทุมฺเมธา อสฺส อตฺถีติ ทุมฺเมโธ (ปุคฺคโล)
แนะนำให้กดต่อ
คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที
บุคคลผู้มีปัญญาทราม; บุคคลผู้มีปัญญาอันโทษประทุษร้ายแล้ว
มีใจอันโทษประทุษร้ายแล้ว; ผู้มีใจอันโทษประทุษร้ายแล้ว
ผู้มีปัญญาทราม
ต้นไม้
อันบุคคลเปลื้องได้โดยยาก
เพราะโภชนะอันโทษประทุษร้ายแล้วและการนอนอันลำบากทั้งหลาย
อันประกอบชั่วแล้วทั้งประกอบดีแล้ว
ผู้มีอันประทุษร้ายเป็นปกติ
อันรีดอยู่
ความที่แห่ง…เป็นผู้มีอันประทุษร้ายเป็นปกติ