วเน

พึงอยู่

(ตฺวํ อ. ท่าน) จงบอก, จงกล่าว

พึงอยู่

(เช่น อุปาสโก อ. อุบาสก) กล่าวแล้ว

พึงอยู่

(ตฺวํ อ. ท่าน) ย่อมกล่าว

ซึ่งวาจา

(ตฺวํ อ. ท่าน) พึงกล่าว

ความเสื่อม

(มยํ อ. เรา ท.) พึงกล่าว