วเสยฺยุํ

พึงอยู่

พึงอยู่

ซึ่งวาจา

ความเสื่อม

(ตฺวํ อ. ท่าน) จงบอก, จงกล่าว

ผู้ถึงแล้วซึ่งความเสื่อม

(เช่น อุปาสโก อ. อุบาสก) กล่าวแล้ว

ผู้ตามรักษาซึ่งวงศ์

(ตฺวํ อ. ท่าน) ย่อมกล่าว