วเสยฺยํ

ซึ่งวาจา

พึงอยู่

ความเสื่อม

พึงอยู่

ผู้ถึงแล้วซึ่งความเสื่อม

ผู้ตามรักษาซึ่งวงศ์

(ตฺวํ อ. ท่าน) จงบอก, จงกล่าว

ผู้เป็นเครื่องประดับซึ่งวงศ์เป็น

(เช่น อุปาสโก อ. อุบาสก) กล่าวแล้ว