อจฺจย

๓ ว. (กาล) เป็นที่ล่วงไป มาจาก อติ บทหน้า + อิ ธาตุ ในความไป + อ ปัจจัย แปลง ติ เป็น ตฺย แปลง ตฺย เป็น จฺจ แปลง อิ ธาตุเป็น เอ แปลง เอ เป็น อย ได้รูปเป็น อจฺจย แปลว่า เป็นที่ล่วงไป เป็นกัตตุรูป อธิกรณสาธนะ วิ.ว่า อจฺเจติ เอตฺถาติ อจฺจโย (กาโล) บิดา ย่อมล่วงไป ในกาลนั่น เหตุนั้น กาลนั้น ชื่อว่า อจฺจโยๆ เป็นที่ล่วงไป(แห่งบิดา)