อตฺถานตฺถา

มีอยู่, ย่อมมี

ผู้รู้ซึ่งประโยชน์และความฉิบหายมิใช่ประโยชน์

ผู้มีความต้องการ

ผู้ฉลาดในประโยชน์และสภาพมิใช่ประโยชน์

ความที่แห่ง…มีอยู่

อำนาจแห่งเนื้อความ

กาลคือความที่แห่ง…มีอยู่

ลาดแล้ว

จงมี

ผู้ใคร่เพื่ออันลาด