อภิกฺกนฺต

ว. งาม, งดงาม ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ต.เอก. อภิกฺกนฺเตน (วณฺเณน) มีวรรณะ อันงาม, อันงดงาม [ธ. ๑: มฏฺฐกุณฺฑลิ- หน้า ๓๒] อภิ บทหน้า + กม ธาตุ ในความก้าวไป + ต ปัจจัย ซ้อน กฺ หน้า กม ธาตุ แปลง ต เป็น นฺต ลบ ม ที่สุด ธาตุ ได้รูปเป็น อภิกฺกนฺต ตามรูปศัพท์แปลว่า ก้าวไปยิ่งแล้ว แต่ อภิกฺกนฺต ศัพท์ นี้ แปลว่า งดงาม ดังในมังคลัตถทีปนี ภาค ๑ หน้า ๘ ข้อ ๘ กล่าวไว้ว่า “…อภิกฺกนฺตสทฺโท อภิรูเป แปลว่า อภิกฺกนฺต ศัพท์ ใช้ในอรรถว่างดงาม”