อภิญฺญา

๑ น.,อิต. เพราะความรู้ยิ่ง [ธ. ๑: นนฺทตฺ เถรวตฺถุ หน้า ๑๑๑] ศัพท์เดิมเป็น อภิญฺญา อา การันต์ ในอิตถีลิงค์ ลง นา ตติยาวิภัตติ ฝ่ายเอก วจนะ ลง นา ลบ นา เสีย สำเร็จรูปเป็น อภิญฺญา คำว่า อภิญฺญา มาจาก อภิ บทหน้า + ญา ธาตุ ในความรู้ + อ ปัจจัย ซ้อน ญฺ หน้า ญา ธาตุ ได้ รูปเป็น อภิญฺญา แปลว่า ความรู้ยิ่ง เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า อภิญฺญาณํ = อภิญฺญา แจกเหมือน กญฺญา