เรื่องราวของนายโคฬกาฬ ที่่ทั้งเีตี้ยและดำ แต่เขากลับได้ภรรยาที่่สวยงดงาม ซึ่งต่างกันราวฟ้ากับดิน ด้วยความพยายามยอมมอบกายถวายตัวให้กับบิดามารดาของนาง สุดแต่เขาจะใช้สอย งานหนักก็เอางานเบาก็สู้ ทำเต็มที่เต็มหัวใจ ไม่มีบ่ายเบี่ยงหรือเกี่ยงงาน
ผมตั้งใจว่า จะทำการบ้านของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้ง 10ข้อให้ได้ทุกวัน เพราะผมรู้ว่า ผลจากการทำการบ้าน และนั่งสมาธิอย่างสม่ำเสมอ จะช่วยให้ผมมีสติมากขึ้น พบกับสันติสุขภายใน และสามารถแบ่งปันให้กับผู้อื่นได้ครับ ผมไม่ใช่คนที่ฝันอะไรใหญ่โต แต่สิ่งที่ผมฝันคือการมีสันติสุขภายในอย่างนี้ตลอดไปครับ
เรื่องราวชีวิตครอบครัวของ เด็กชาย อายุ 11 ปี ลูกครึ่งไทย-เยอรมัน...คุณพ่อของเขาติดน้ำเมาอย่างมาก กลับมาจากที่ทำงานถึงบ้าน ก็ดื่มน้ำเมาไม่เคยสนใจครอบครัว ขนาดนอนป่วยรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ยังต้องแอบดื่ม ต่อมา คุณแม่ของเขา ทนไม่ไหว ฟ้องหย่า...สุดท้าย คุณพ่อของเขาตัดสินใจฆ่าตัวตาย...ตัวเขาเอง แม้ว่าจะเป็นลูกชาวเยอรมัน แต่ก็ชอบการบวช เคยบวชเป็นสามเณร เพราะตั้งใจจะเอาบุญบวชช่วยคุณแม่ที่เจ็บป่วย และมีความตั้งใจว่าเมื่อโตขึ้นจะบวชตลอดชีวิต
ชายหนุ่มผู้มีศรัทธา เขาตั้งใจอุปัฏฐากบำรุงพระปัจเจกพุทธเจ้า ตลอดครบถ้วนไตรมาส บุญใหญ่ตลอด ๓ เดือนทำให้เขาได้มาบังเกิดเป็นบุตรเศรษฐี มีวรรณะผ่องใส มีฝ่ามือฝ่าเท้าแดงงามเหมือนสีดอกหงอนไก่ ต่อมาได้ออกบวชประพฤติธรรม ในที่สุดก็บรรลุอรหัตตผลอันเลิศ
คนอื่นๆก็รู้ว่า ดิฉันฝึกสมาธิ นักเรียนของดิฉันบอกว่า “ทำไมคุณดูมีความสุขตลอดเวลา ไม่โกรธ ไม่ดุ มีความรักให้กับทุกคน ใจเย็นมากๆและไม่ปล่อยให้อะไรมากวนใจเลย” ดิฉันต้องการแบ่งปันความจริงที่ว่า การทำสมาธิเพื่อการเข้าถึงพระธรรมกายได้มอบยานพาหนะที่สะดวกรวดเร็ว ไม่ซับซ้อน และพาแล่นไปสู่ความสุขภายใน รวมทั้งได้มอบทัศนคติที่ดีในการใช้ชีวิตอีกด้วย
เมื่อชายง่อยได้เข้าเฝ้าพระราชาเพียงลําพัง พระองค์ตรัสถามชายง่อยว่า "ในราชสำนักของเรา มีปุโรหิตปากกล้าคนหนึ่ง เจ้าสามารถทำให้เขาหยุดพูดได้ไหม" ชายง่อยกราบทูลว่า "ถ้าได้มูลแพะประมาณทะนานหนึ่ง ข้าพระองค์ก็สามารถทำได้พระเจ้าข้า"
ผมว่าวิชาไหนก็ไม่สำคัญเท่าวิชานี้ การสอนคนให้เป็นคนนั้น สำคัญมากกว่าวิชาภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ด้วยซ้ำไป เพราะถ้าเขาเป็นคนดีแล้ว วิชาเหล่านี้เขาไปหาเองได้ เขาไปต่อยอดได้
กิจกรรมการนั่งสมาธิ นับได้ว่าเป็นกิจกรรมที่สุดยอดของความเป็นมนุษย์ ที่ทุกคนทุกเชื้อชาติ จะต้องปฏิบัติ เพื่อรวมใจให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ตามอุดมการณ์ของพระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ คุณครูไม่ใหญ่ ที่จะนำโลกนี้สู่สันติสุข
ด้วยความตั้งใจที่ชาวโซโลมอนอยากจะเห็นความสำเร็จของหลังคามหารัตนวิหารคด แม้ชีวิตของพวกเขาจะลำเค็ญก็ตาม แต่ก็ขอเป็นนักบุญทุนน้อย อยากจะเป็นส่วนหนึ่งในการสถาปนาหลังคามหารัตนวิหารคดด้วยครับ จากคำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ที่ว่า “คนจนถ้ายังไม่ทำทานก็จะยิ่งจน” ประโยคนี้ทำให้ชาวโซโลมอนทำบุญด้วยความภาคภูมิใจ แม้จะมี 0.1 $, 0.2 $, 0.3 $, 0.4 $, 1$ ซึ่งเป็นเหรียญเดียวเหรียญสุดท้ายในกระเป๋าของเขา แต่ทุกคนก็ประนมมืออธิษฐานจิตและพนมมือ จบขึ้นเหนือศีรษะ
บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด 
