ผู้หญิงคนหนึ่ง...เป็นคนรักในการทำบุญ เธอมีสามีที่ชอบดื่มสุรา เมื่อเมาแล้วมักจะทุบตีทำร้ายเธออยู่เสมอๆ เธอมีลูกสองคนเป็นชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ด้วยสาเหตุที่เด็กทั้งสองเติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่ร้าวฉาน จึงทำให้กลายเป็นเด็กเกเร เรียนหนังสือไม่จบด้วยกันทั้งคู่...ต่อมา สามีของเธอล้มป่วย ตรวจพบว่าติดเชื้อ HIV และตัวเธอเองก็ติดเชื้อนี้ด้วย...ต่อมา สามีของเธอก็เสียชีวิต เธอยังโชคดีอยู่บ้าง ที่ได้รับการดูแลอย่างดี จากเพื่อนของสามี...แต่เคราะห์ของเธอยังไม่หมด ลูกชายที่เธอหวังจะฝากผีฝากไข้ ก็ต้องมาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ และลูกสาวก็ต้องมาติดคุกในข้อหาค้ายาเสพติด...
ชีวิตจริงของผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอกำพร้าพ่อ มีแม่ที่ติดการพนัน ทำให้ต้องไปเป็นหญิงขายบริการ หาเงินมาใช้หนี้ซึ่งเกิดจากการพนันให้กับแม่ของเธอ...ต่อมา เธอได้พบกับสามีคนปัจจุบัน จึงได้เลิกอาชีพนี้ แต่ก็ยังคงดำเนินชีวิตผิดพลาด ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน จนในที่สุดได้กัลยาณมิตร พาเธอมาพบกับหมู่คณะ ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เลิกเหล้า เลิกบุหรี่ และหันมาสร้างบุญสร้างบามีกับหมู่คณะ...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา...
เมื่อสิ้นเสียงของนางเทพธิดาพสุนทรี เหตุการณ์อันน่าอัศจรรย์ก็พลันบังเกิดขึ้นพร้อมกันถึง 4 อย่างคือ ความเจ็บป่วยของสุวรรณสามพระโพธิสัตว์ได้คลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง แม้รอยแผลอันเกิดจากการถูกยิงก็กลับเลือนหายไปไม่ปรากฏรอยแผลใดๆเลย
ฤษิณีผู้เป็นมารดา ได้ยกเท้าทั้งสองขึ้นกอดไว้แนบอก แล้วพร่ำรำพันอยู่ว่า “โธ่ พ่อสามะของแม่ เจ้าต้องมานอนเกลือกเปื้อนฝุ่นทราย ถูกทิ้งไว้ในป่าใหญ่ ดุจดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ตกลงสู่ผืนดินเสียแล้ว โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเสียเลย...พ่อสามะผู้งดงามของแม่ เจ้ามาหลับใหลเหมือนคนเมาสุราไม่ยอมลุกขึ้นสักที เจ้าขัดเคืองใครหรือจึงไม่ยอมพูดจาอะไรกับแม่บ้างเลย”
ฝ่ายพระเจ้าปิลยักขราช ได้เห็นภาพของฤษีทั้งสองแล้ว ก็รู้สึกสงสารยิ่งนัก ได้ทรงปลอบใจให้ทั้งสองคลายความโศกว่า “ขอผู้เป็นเจ้าทั้งสอง อย่าได้คร่ำครวญถึงสามะบุตรผู้ถึงพร้อมด้วยคุณความดี ว่าเขาถูกเราฆ่าตายเสียแล้ว แล้วใครจะเลี้ยงดูพวกเราเลย...แม้จะสิ้นสามะแล้ว ข้าพเจ้านี่แหละจะขอเลี้ยงดูผู้เป็นเจ้าทั้งสองอยู่ในป่าใหญ่นี้เอง
ครอบครัวหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น...ลูกสาวเกิดป่วย ต้องเข้ารับการรักษาอยู่ในชั้นของผู้ป่วยเด็กที่มีอาการทางจิตหรือมีสภาพร่างกายไม่สมประกอบ มีอาการไม่ตอบสนองใดๆทั้งสิ้น…คุณแม่ของเธอ นึกขึ้นได้ถึง Case Study เรื่องหนึ่ง ซึ่งเคยได้รับฟังจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา จึงได้ใช้วิธีแก้ไขตามอย่างใน Case นั้น ปรากฏว่า ลูกสาวมีอาการดีขึ้นเรื่อยๆ และหายเป็นปกติได้อย่างอัศจรรย์
เรื่องราวของชายคนหนึ่ง...เขาเป็นทหาร และมีอาชีพพิเศษคือ พาฝรั่งทัวร์ตามสถานเริงรมย์ คือ ไนต์คลับ ผับ บาร์ และอาบ อบ นวด ตัวเองก็เที่ยวด้วย และมีหุ้นส่วนในกิจการอาบ อบ นวด หลายแห่ง...ต่อมา เขาได้ถูกฆาตกรรมในไนต์คลับแห่งหนึ่ง...ผู้ที่เป็นฆาตกร ได้มาเปิดเผยในหนังสือฉบับหนึ่งในภายหลังว่า ถูกวิญญาณของผู้ที่เขาฆ่า ตามมาหลอกหลอน จนต้องมาสารภาพกับเจ้าหน้าที่ในที่สุด และต้องติดคุกรับใช้ความผิดที่ทำไปเป็นเวลาหลายปี...และกับคำถาม ที่จะเป็นอุทาหรณ์สำหรับเจ้าของกิจการไนต์คลับ และ อาบ อบ นวด ว่า เมื่อตายแล้ว พวกเขาเหล่านั้น จะต้องไปรับผลกรรมในอบายอย่างไร...
ผู้หญิงคนหนึ่ง พร้อมกับลูกสาว ได้ไปที่อำเภอโพนพิสัย เพื่อจะไปดูบั้งไฟพญานาค แต่เมื่อไปถึง กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอจึงได้อธิษฐานจิตเพื่อจะให้ได้เห็นบั้งไฟพญานาค ปรากฏว่า เธอก็ได้เห็นจริงๆ ที่ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังได้มีโอกาสได้เห็นพญานาคด้วยตาเนื้อของเธออีกด้วย ลูกสาวของเธอก็ได้เห็นเช่นเดียวกัน...หลังจากเหตุการณ์ ครั้งนี้ ในปีต่อมา หากมีใครมาชวนเธอไปดูบั้งไฟพญานาค เธอก็จะปฏิเสธ เพราะกลัวว่าจะได้เห็นพญานาคด้วยตาเนื้ออีก...เธอกับลูกสาวตาฝาดไป หรือเป็นเรื่องจริง...
ตอนต่อจากตอนที่แล้ว...ผู้หญิงคนหนึ่ง...นอกจากเธอจะเคยเห็นพญานาค ด้วยตาเนื้อของเธอแล้ว เธอยังได้พบกับเหตุการณ์ที่สุดพิสดาร เกี่ยวกับพญานาค เมื่อครั้งที่เธอได้เดินทางไป ปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่ง ที่คำชะโนด จังหวัดอุดรธานี ที่นั่น เธอได้รับทราบว่า ในอดีตชาติ เธอคือ มเหสีองค์หนึ่งของ ท่านคำโพธิราช พญานาคแห่ง คำชะโนด...ในตอนนี้ ท่านจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับ ตำนานของ คำชะโนด และเรื่องราวเกี่ยวกับพญานาค ที่ท่านอาจจะยังไม่เคยได้ยินได้ฟังจากที่ไหนมาก่อน...
สันติสุขภายในที่ผมได้รับ ทำให้ผมมีแรงบันดาลใจที่จะหักดิบ เลิกบุหรี่ ทั้งที่เคยสูบมาตลอด 30 ปี และเมื่อผมได้นั่งสมาธิมากขึ้น มากขึ้น ทำให้ผมยิ่งเห็นว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นตัวถ่วงความเจริญก้าวหน้าในชีวิต ผมได้จัดงานเทเหล้า เผาบุหรี่ที่บ้าน ในเดือนตุลาคมปี 48 ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเรื่องผิดปกติของคนเดนมาร์ก แต่ผมว่า “นี่แหละ เป็นความถูกปกติของลูกพระธัมฯ”
ข้าแต่ท่านฤษี ได้โปรดเถิด จงให้อภัยแก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด ท่านกล่าวถึงสามะกุมารว่าเขากำลังไปตักน้ำ แต่บัดนี้ สามะกุมารนั้นได้ถูกข้าพเจ้าฆ่าเสียแล้วด้วยลูกศรอาบยาพิษ
...ข้าแต่พระราชา ...พระองค์ทรงทำความผิดไว้มาก ได้กระทำกรรมอันชั่วช้า ประทุษร้ายสุวรรณสามผู้บริสุทธิ์ ทำให้บิดามารดาผู้ตาบอดของเธอพลอยลำบาก และกำลังจะอดตายตามกันไป พระองค์ทรงทำบาปมหันต์ จะตกไปสู่อบายอย่างแน่แท้