เรื่องราวของนักรบแห่งกองทัพธรรม ผู้ที่แม้จะเป็นชาวต่างชาติ ต่างศาสนา แต่ตั้งแต่เยาว์วัย ท่านก็มีความต้องการที่จะศึกษาคำสอนในศาสนาอื่น จนในที่สุดได้มาศึกษาพระพุทธศาสนา…เมื่อเป็นฆราวาส ท่านสามารถสอนตนเอง ให้ห่างไกลจากอบายมุขทั้งหลายทั้งปวงได้ และเมื่อบวชแล้ว ท่านก็ได้ทำหน้าที่ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ไปยังต่างแดน …
เขาเป็นชายปกติธรรมดา แต่ได้ภรรยาเป็นใบ้ พ่อ-แม่ สามีก็มิได้รังเกียจลูกสะใภ้แต่อย่างใด กลับเมตตาสงสาร และรักลูกสะใภ้มาก เพราะเธอเป็นคนดี มีน้ำใจ …วิบากกรรมใด ทำให้เธอต้องเป็นใบ้ และได้แต่งงานกับสามีที่เป็นคนปกติ …และกับอีกหลายคำถามเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต…ที่นี่มีคำตอบเสมอ…
ขณะที่เธอนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล หลังการผ่าตัด เธอมีความรู้สึกเหมือนตัวเองได้ออกไปอยู่นอกร่าง เธอเห็นชายคนหนึ่งนอนทับอยู่ที่ร่างของเธอ เธอพยายามเรียกร้องให้คนช่วย แต่ไม่มีใครได้ยินเธอเลย…ในที่สุดเพราะ นึกถึงพระรัตนตรัย และบุญกุศลที่ได้เคยทำมา เธอก็สามารถกลับเข้าร่างได้สำเร็จ …เกิดอะไรขึ้นกับเธอ เป็นเพียงอุปทาน หรือเป็นเรื่องจริง…
ผมบวชเป็นสามเณรตั้งแต่อายุ 8ขวบ เพราะได้เรียนรู้เรื่องราวของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตั้งแต่สมัยเด็กๆ และคิดว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีที่สุด ผมเห็นว่า พระองค์บวชตั้งแต่วัยหนุ่ม เพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง ผมจึงรีบบวช และมุ่งหวังจะทำพระนิพพานให้แจ้งบ้าง
การฝึกสมาธิทำให้ดิฉันมีสุขภาพดีขึ้น มีจิตใจที่สงบสมดุลมากขึ้น ความโกรธลดน้อยลง สามารถอดทนต่อสิ่งต่างๆที่เข้ามากระทบได้มากขึ้นกว่าแต่ก่อน ตอนนี้ดิฉันได้กลายเป็นคนใหม่ ซึ่งเป็นคนที่มีความสุข และมีความรุ่งเรืองมั่งคั่งในจิตใจ ตอนนี้กลายเป็นคนที่สงบเงียบเรียบร้อยมาก และหากใครทำผิดอะไร ดิฉันสามารถที่จะให้อภัย เข้าใจเขา โดยที่ไม่เก็บมาเป็นอารมณ์
หญิงไทยในต่างแดน...แม่สามีชาวเยอรมัน ไม่ชอบเธอ กลัวเธอจะมาเอาสมบัติ สนับสนุนให้ลูกชายดื่มเหล้า พอเมาก็ยุให้ทำร้ายเธอ แต่ด้วยความใจเด็ด เธอไม่ยอมถูกทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว เธอสู้จนแม่สามีต้องยอมถอย ส่วนสามีเมาเมื่อไหร่ ก็ต้องพันหัวออกจากบ้านทุกที...อุทาหรณ์ของผู้ชอบเสพยาเสพติด ตายแล้ว จะไปไหน และอุทาหรณ์ของการจองเวร เพื่อจะได้เตือนตนเองว่า อย่าได้จองเวรต่อใครเลย...ที่นี่...มีคำตอบ
เรื่องของคนที่ดื่มเหล้า แล้วชอบกินสุนัขเป็นกับแกล้ม กินได้แม้แต่สุนัขขี้เรื้อน เมื่อไม่มีสุนัขให้กิน แม้แต่แมวก็ไม่เว้น ไม่ว่าเขาจะเดินไปที่ไหน บรรดาสุนัขทั้งหลาย ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก ต่างก็วิ่งเข้ามาเห่า หอน และไล่กัด…เขาดื่มเหล้าจนป่วย ต้องเข้าโรงพยาบาลหลายครั้ง แต่ก็หนีกลับมาบ้านทุกครั้ง แม้ป่วยก็ยังคงดื่มเหล้าอยู่…
ก่อนที่เธอจะเกิดมา คุณแม่ของเธอเคยเสียลูกชายไปตั้งแต่เขาอายุได้เพียง 7วัน คุณแม่ได้เอาเขม่าดำก้นหม้อ ป้ายที่หน้าผากด้านซ้าย ก่อนนำศพไปเผา...เมื่อเธอเกิดมา ก็มีปานที่หน้าผากตรงจุดเดียวกัน คุณแม่เชื่อว่าเธอคือลูกชายที่ตายไปมาเกิด...ในวัยเด็ก เธอเคยพบเหตุการณ์ประหลาด มีเด็กตัวเล็กๆสูงแค่เข่า (ตอนนั้นเธออายุ 5ขวบ) มาเล่นกับเธอ แล้ววิ่งหายไปในดงเถาวัลย์เตี้ยๆข้างรั้ว...ปัจจุบัน เธอเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่วัดในวันอาทิตย์
ชายคนหนึ่ง...เนื่องจากค่านิยมของชาวจีนในสมัยนั้น ทำให้เขาต้องถูกส่งตัวไปเมืองจีน เพื่อไปอยู่กับปู่และย่า ตั้งแต่เล็ก ต่อมาเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เข้าร่วมขบวนการต่อต้านญี่ปุ่น ย่าของเขากลัวว่าเขาจะมีภัย จึงส่งตัวเขากลับเมืองไทย แต่ทว่า แม่ของเขากลับไม่เชื่อว่าเขาเป็นลูก เพราะเชื่อข่าวลือว่า ลูกชายได้ตายไปแล้วในสงคราม...เขาล้มป่วยตอนอายุมากแล้ว และได้จบชีวิตด้วยการยิงตัวตาย
ตัวอย่างของผู้ที่นับถือสิ่งอื่นเป็นที่พึ่งที่ระลึก นอกเหนือไปจากพระรัตนตรัย …เมื่อละโลกไปแล้ว จะไปไหน และเพราะสาเหตุใดจึงไปมีความเชื่อดังกล่าว …และ อุทาหรณ์ของผู้ที่หนีปัญหาชีวิต หรือความผิดหวัง ดัวยการฆ่าตัวตาย จะมีผลต่อชีวิตในเบื้องหน้าอย่างไร...และกับอีกหลายปัญหาที่เกี่ยวกับความเป็นจริงของชีวิต…ที่นี่มีคำตอบเสมอ…
อุทาหรณ์ของคนตระหนี่...ชายคนหนึ่ง ด้วยนิสัยตระหนี่ในอดีตชาติ ทำให้ในชาตินี้ เขาเป็นคนที่มีนิสัยประหลาด ไม่ชอบอาบน้ำ ไม่ชอบล้างมือ ชอบที่จะอยู่ที่รกๆ ชอบเก็บของที่เขาทิ้งไว้ตามถนน ตามถังขยะ เอามาไว้ในบ้าน...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเขา เพื่อเตือนตัวเราไม่ให้ตระหนี่...และคำถาม ยาเกือบทุกชนิดมีผลข้างเคียง ผู้ผลิต และผู้จำหน่าย จะได้รับวิบากกรรมจากผลเหล่านั้นหรือไม่