ตลอดเวลา 3วันที่เราเข้ามานั่งสมาธิ เราไม่ต้องทำอะไรเลย มีความเป็นอยู่ราวกับสวรรค์ กินๆ นั่งๆ นอนๆ ผมชอบมากครับ โดยเฉพาะเวลานั่งสมาธิ พระอาจารย์สอนให้ หายใจให้สุดที่กลางท้อง แล้วปล่อยความรู้สึกไว้ตรงนั้น เมื่อผมทำใจเฉยๆ ใจก็ว่างขึ้นมาเองอย่างช้าๆ จนความว่างเพิ่มปริมาณออกไปจนสุดขอบฟ้า แล้วตรงกลางท้องก็มีประกายแสงสว่างเกิดขึ้นมาเอง
เวลา ๑๐๐ ปีในโลกมนุษย์ เท่ากับชั่วครู่เดียวในสวรรค์เท่านั้นเอง ซึ่งไม่เพียงพอต่อการทำความดี ดังนั้นเราจึงไม่ควรประมาทในวัยและชีวิต จำเป็นที่จะต้องหมั่นประกอบความดี สร้างบารมีโดยไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง และเงื่อนไข เพื่อจะได้ดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาด รีบสั่งสมบุญติดตัวไปข้ามภพข้ามชาติ เพราะบุญเป็นเพื่อนแท้ในการเดินทางไกลในสัมปรายภพ
กิจการร้านอาหาร เป็นกิจการที่ต้องทำสงครามกับความหิว คำว่า “โมโหหิว” น่าเกรงกลัวอย่างไร หลายท่านคงได้ประจักษ์ในตำนานกล่องข้าวน้อยฆ่าแม่กันมาบ้างแล้ว ดังนั้นแม้กิจการนี้จะทำให้คนอิ่มท้อง แต่ก็มีเรื่องราวความชุลมุนหลังครัวให้ปวดหัวไม่รู้จบ และส่วนมากก่อนที่ลูกค้าจะเกิดอาการโมโหหิว ลูกมักจะรีบชิง “หิวโมโห” เสียก่อน
หญิงชาวลาวในประเทศสหรัฐอเมริกา เธอเป็นคนมีนิสัยแปลก กล่าวคือ เมื่อมีสามีแล้ว พออยู่ด้วยกันระยะหนึ่งก็จะเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย จนเป็นเหตุให้ต้องเลิกรากันไป…แต่สามีคนแรกของเธอ ไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไร เขาก็ยังรักเธออยู่เสมอ…มาติดตามศึกษาเรื่องราวของเธอว่ามีที่มาที่ไปอย่างไร ในแบบนักเรียนโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา
พออ่านไป...อ่านไป...ผมก็รู้สึกว่า มันโดนตัวเองอย่างจัง คิดว่า ทำไมมันช่างเหมือนความรู้สึกของผมเสียเหลือเกิน ผมโทรศัพท์ติดต่อผู้นำบุญทันที (ชื่อ พี่อ้อย เป็นคุณแม่ของ คุณองอาจ ธรรมนิทา) และนับจากวันนั้น ประตูใจที่ถูกปิดมานานเกือบ 20ปี ก็เริ่มแง้มเปิดขึ้น ทำให้ผมยอมมาวัดครั้งแรก เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ.2549 ซึ่งตรงกับช่วงธุดงค์ปีใหม่พอดี
พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ ถ้าไม่อยากได้จึงได้ใช่ไหมคะ...ในรอบต่อๆมา ลูกทำใจเย็นๆ หยุดนิ่งเฉยไปตามลำดับ ใจลูกเคลื่อนผ่านกายเทวดานั้น ผ่านไปเร็วมาก ผ่าน ผ่าน ผ่าน จนหยุดนิ่ง อยู่กลางองค์พระชัดใสสว่าง ใจของลูกขยายเท่าองค์พระ แล้วก็ขยายอีก สนิทเป็นองค์พระ ลูกมีความสุขมากๆ สุขแบบนิ่งนิ่งภายใน